Bekijk profielpagina

Thomas & Thijs Bastiaens

Revue
 
In een gebouw aan een steenweg in Zele ligt, enkele meters onder de grond, de grootste gamecollectie
 

Thomas & Friends

23 februari · Editie #45 · Bekijk online
Geregeld stel ik samen met een inspirerende gast een nieuwsbrief op over de onderwerpen die hem of haar interesseren. Welkom bij de meest onvoorspelbare nieuwsbrief ter wereld.

In een gebouw aan een steenweg in Zele ligt, enkele meters onder de grond, de grootste gamecollectie van Vlaanderen. Dit had het begin van een jongensboek kunnen zijn, en zo voelt het ook wanneer Thijs Bastiaens de goederenlift omlaag laat gaan. Meterslange rijen vol spelletjes, consoles en actiefiguren lachen ons toe. Wie niet beter weet, zou denken dat hier een gamespeciaalzaak in de grond is gezakt.

Maar liefst 11.000 spellen en 200 consoles zitten in de verzameling van Bastiaens, die amper 26 is. ‘Ik groeide op in een dorp dat letterlijk uit twee straten bestond. In het weekend passeerde er één bus, maar zelfs die is nu blijkbaar afgeschaft.’ Zijn ouders konden haast niet anders dan de verveelde tiener te laten gamen, maar ze hadden wel één voorwaarde: hij moest daarnaast nog andere hobby’s hebben.

Samen met zijn vader, die ook in technologie geïnteresseerd is, haalde Bastiaens oude computers uit elkaar. Op de toestellen speelde hij spellen als Tomb Raider, Tony Hawk en Call of Duty. ‘Die games ging ik vaak illegaal downloaden, omdat ze in die tijd een pak duurder waren dan nu.’

Geld om al zijn favoriete spellen te kopen had hij niet, maar die schade werd ingehaald toen hij als programmeur begon te werken. En geen klein beetje. ‘Uiteindelijk is de verzameling zo groot geworden dat mijn vriendin en ik op zoek moesten naar een andere woning mét bijhorende hangar. Die vonden we hier in Zele, in een gebouw waar vroeger grasmaaiers verkocht werden.’

Op termijn wil hij zijn collectie toegankelijk maken voor het brede publiek, door rondleidingen te geven en mensen die in een nostalgische bui zijn hun favoriete games te laten spelen.

De hangar naast de woning werd in drie zones opgedeeld. In het eerste deel neemt Thijs samen met zijn vrienden - onder wie komiek William Boeva - zijn gamepodcast Pot Kaas op.

In de aanpalende ruimte staan een tiental arcades, met spellen als Metal Slug, Outrun en X-Men. Voor enkele zetels staan oude tv-toestellen, waar onder andere een Nintendo 64 en Sega Dreamcast op zijn aangesloten. Ze vullen de ruimte met geluiden die zo in het nieuwe seizoen van Stranger Things zouden passen. ‘Consoles als deze moét je wel op een oude tv aansluiten’, zegt Bastiaens. ‘In principe zou het ook op prima op een flatscreen kunnen, maar het gevoel is niet hetzelfde.’

De spelletjes die hij en z’n vrienden er spelen komen rechtstreeks uit de collectie die in de kelder gestockeerd staat. ‘Ik ken verzamelaars die van iedere game twee exemplaren kopen: eentje om te spelen en een andere om in de doos te houden. Zo zit ik niet in elkaar. Als ik met iets wil spelen, dan doe ik dat.’

De verzameling staat, zoals dat hoort, netjes per console gesorteerd. ‘Er zijn enkele consoles waar ik bijna alle spellen van heb. Van de Nintendo 64, bijvoorbeeld, ontbreken er nog vijf. Als ik zou willen, dan zou ik die laatste vijf volgende week al in huis kunnen halen, maar ik wacht op een goede kans. Je hebt collectors die eender welk bedrag voor een spel zouden geven, maar ik heb voor mezelf afgesproken dat ik nooit meer dan 150 euro voor een spel wil betalen.’ Hoeveel Thijs in totaal al aan z’n collectie kwijt is, kan hij niet precies zeggen. Meerdere tienduizenden euro’s, schat hij.

De markt van game-verzamelaars wordt elk jaar groter, vooral nu jongeren die met de eerste generatie PlayStation opgroeiden kapitaalkrachtig genoeg worden om het speelgoed uit hun jeugd te kopen. ‘Als in de krant een stuk staat over hoe veel een originele GameBoy vandaag waard is, kan je er gif op innemen dat de dag nadien Marktplaats vol staat met die toestellen.’ Doorgaans zijn die niet aan Thijs besteed, want hij heeft één cruciale voorwaarde voor zijn aankopen: ze moeten nog in de originele doos zitten.

Wie de verpakking indertijd gewoon bijhield, kan tegenwoordig dus gouden zaken doen. Zelfs een doordeweeks spel als Pokémon Red voor de GameBoy kan al snel honderd euro opleveren. ‘Nostalgie is een van de makkelijkste markten: de consoles en games van Nintendo worden elk jaar bijna 1,5 keer meer waard’, zegt Thijs terwijl hij langs de rekken wandelt. ‘Ik heb af en toe gedacht om alles te verkopen. Als ik zou willen cashen, dan is nu het ideale moment. Maar wat dan? Dan heb ik misschien een sportwagen, maar geen games meer.’

Om zijn collectie te verzekeren, kon hij bij geen enkele traditionele bank terecht. ‘Uiteindelijk klopte ik aan bij een gespecialiseerd bedrijf, dat nu de verzameling verzekerd heeft. Ik zorg er altijd voor dat er geen te grote temperatuurschommelingen in deze ruimte zijn, maar omdat we hier onder de grond zitten is dat niet zo’n probleem. Sommigen denken dat ik de grootste verzameling van België heb, maar dat kan ik eigenlijk niet inschatten. Misschien zijn er wel grotere, maar komen de eigenaars er liever niet mee naar buiten.’

In de verzameling van Thijs zitten heel wat pronkstukken, waaronder een Neo-Geo en een Virtual Boy. Die laatste console werd ooit aangekondigd als een opvolger van de GameBoy en kan je nog het best omschrijven als ‘virtual reality avant la lettre’, maar het werd een grote flop. ‘Er zijn uiteindelijk maar een stuk of twintig games voor ontwikkeld, en als je er even op speelt zal je gauw merken waarom. Die console bezorgt je hoofdpijn omdat de technologie nog niet op punt stond en is redelijk onhandig om vast te houden.’

Naast de grote kleppers van Nintendo, Sony en Microsoft heeft Thijs ook obscure consoles als de Atari Jaguar in zijn bezit. ‘Die heb ik als kind nooit bewust meegemaakt, alles wat ik daarvan ken ik heb ik online gelezen.Toen ik opgroeide heb ik vooral met Nintendo-consoles gespeeld.’

Hij grijnst terwijl hij een spel met een felroze cover uit de kast grist. K3 Fashion Party! ‘Gekregen van een vriend wiens dochter er niet meer mee wou spelen. Ik heb het zelf nooit uitgetest, maar in Amerika is zo’n spel, dat alleen in België en Nederland uitkwam, felbegeerd.’

Of Thijs in de toekomst kan blijven verzamelen, is nog maar de vraag. Steeds vaker beslissen ontwikkelaars om hun games geen fysieke release meer te geven. Gebruikers moeten hun spellen maar downloaden. Dat bespaart niet alleen op de kost van het doosje en de schijfjes, maakt ook dat het businessmodel van die bedrijven verandert. ‘Betalende digitale releases zorgen ervoor dat ontwikkelaars makkelijker updates kunnen lanceren, wat je met fysieke cartridges niet kan doen. Wie weet verdwijnen die in de toekomst helemaal. Dan kan ik eindelijk mijn collectie afsluiten.’

Dat was het voor deze week! Wil je de collectie van Thijs op beeld zien? Klik dan hier. Binnenkort ploft de volgende editie van de meest onvoorspelbare nieuwsbrief ter wereld op je digitale deurmat. Is er een centrale gast die of een onderwerp dat je graag aan bod wil zien komen? Laat het dan gerust weten door me te mailen of tweeten! (Oh, en vertel je vrienden dat ze zich ook kunnen abonneren door hier hun mailadres achter te laten).

Tot de volgende,

Thomas & Thijs

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Thomas & Friends met Revue.