Bekijk profielpagina

Thomas & Sien Volders

Revue
 
Een tijd geleden stond ik voor de voordeur van mijn nieuwe huis toen er plots een auto de bocht nam,
 

Thomas & Friends

13 oktober · Editie #40 · Bekijk online
Geregeld stel ik samen met een inspirerende gast een nieuwsbrief op over de onderwerpen die hem of haar interesseren. Welkom bij de meest onvoorspelbare nieuwsbrief ter wereld.

Een tijd geleden stond ik voor de voordeur van mijn nieuwe huis toen er plots een auto de bocht nam, er een raampje open ging en iemand enthousiast naar me zwaaide. In een flits zag ik een vrouw met zwarte haren, waar ik schaapachtig naar terugzwaaide. Dagenlang heb ik me afgevraagd wie de persoon kon geweest zijn die me had begroet. Normaal weet mijn vriendin zo’n dingen, maar die ochtend was ze er niet bij.

Een week later kreeg ik een bericht op Facebook. “Ik denk dat ik naar je geroepen heb vanuit de auto, een tijdje terug, op een dinsdag.” Sien Volders. Een schrijfster die ik vooral via haar man kende en die binnenkort met haar debuut uitkomt. Omdat ik wel benieuwd was naar dat boek besloot ik van de bizarre samenloop van omstandigheden gebruik te maken haar meteen voor een koffie uit te vragen.

En toen zaten we plots in Simon Says. Niet met z’n tweetjes, maar met z’n drietjes, want ook de jongste dochter van Sien was, druk babbelend, met een glas melk aangeschoven.

Foto door Lieve Blancquaert
Vooraf had ik enkele vrienden van Sien gestuurd om bij hen te polsen wat ik haar zeker moest vragen. “Haar boek zou geïnspireerd zijn op een reis die ze ooit heeft gedaan, misschien kan je het daarover hebben?”, opperde iemand. Sien moet lachen als ik het haar vertel. “Het is bijna juist, maar het zit nog iets complexer in elkaar.”

Ze vertelde over haar studies in Zweden, waar ze aan de Universiteit van Uppsala studeerde. Daar maakte ze een Canadese vriendin, waarmee ze doorheen de jaren contact probeerde te houden. “In 2011 besloten we om elkaar nog eens te zien. In New York, wat ongeveer halverwege was. Tot ik een bericht kreeg enkele weken voor ik ging vertrekken. Ze had een nieuwe job gevonden in Yukon, een gebied in het noordwesten van Canada.”

Snel opende Sien Google Maps, om te kijken hoe ver de afstand was. Een slordige 32 uur reizen. Ze gaf zichzelf een kwartier om een min of meer betaalbare vlucht te vinden en hakte de knoop door. Enkele weken later zat ze op het vliegtuig naar Canada. Op naar het noorden.
(De regio rond) Dawson City, waar Sien de inspiratie voor 'Noord' vond
Haar vriendin bleek verhuisd te zijn naar een voormalig goudzoekersstadje. “Een prachtig stadje, waar de bewoners met de inkomsten uit het goud schitterende huizen hadden gebouwd. Decennialang heeft de regio schrijvers aangetrokken, die er de Grote Romantiek gingen opzoeken en bezingen.”

Ook Sien raakte getriggerd door wat ze er zag. Tot dan toe was ze de vrouw van de kortverhalen geweest, en zelfs die had ze niet echt op de wereld losgelaten. “Als de kinderen sliepen, schreef ik stukken van ongeveer 2500 tekens. Epische verhalen, waarin ontzettend veel op een korte tijd gebeurde. Een beetje zoals in ballads, eigenlijk.” Ze stuurde de verhalen naar journalist Patrick De Witte, die haar in ruil recensies van één woord terugstuurde.

In Canada kreeg ze de inspiratie voor een verhaal dat uiteindelijk veel langer werd dan wat ze tot dan toe had geschreven. Een roman die in de catalogus als volgt werd aangekondigd:

“In de vroege jaren tachtig trekt Sarah, een jonge zilversmid op een kantelpunt in haar leven, voor een tijd naar het noorden. Ze komt in een afgelegen goudzoekersstadje terecht en ontmoet er Mary, die de dorpswinkel en het postkantoor uitbaat. Het pad van beide vrouwen kruist dat van twee mannen: mannen die leven voor muziek, vrijheid en het ongetemde leven. Gaandeweg leert Sarah hoe Mary’s leven een voorafspiegeling is geweest van het hare en wat het betekent vrij te zijn.”
Deze cover zal je binnenkort nog vaak zien opduiken. Mark my words.
“Twee jaar na die eerste reis ben ik opnieuw naar het stadje gegaan, maar deze keer bewust om verder te werken aan het verhaal. Op de trein naar de luchthaven van Schiphol had ik al een concept voor een begin, midden en einde van het verhaal.”

Toch zou het nog tot de zomer van 2016 duren voor het verhaal - naar haar gevoel - helemaal af was. Via bevriende schrijvers liet ze het bij uitgevers belanden, waarna er al gauw een positief antwoord uit Amsterdam kwam. En niet van de minste: Robbert Ammerlaan van Hollands Diep. Uitgever van onder andere Paul Baeten Gronda (als je nog geen plannen hebt voor dit weekend, koop dan even Wanderland).

De komende maanden - het boek komt eind november uit - worden spannend. “Sinds 2011 zat dit verhaal in mijn hoofd. Het is heel raar om te merken dat daar nu een einde aan zal komen. En dat er mensen zullen lezen wat er zich al die tijd in mijn hoofd afspeelde.”

De afgelopen week was ik een van die mensen. Momenteel zit ik halverwege Noord, een verhaal vol personages die barsten van de vrijheidsdrang. Een roman die wat doet denken aan Val van Roderik Six - en dat is een mooi compliment. Nu al zin om dit weekend de tweede helft te lezen.

Zo, dat was het voor deze keer! Binnenkort ploft de volgende editie van de meest onvoorspelbare nieuwsbrief ter wereld op je digitale deurmat. Is er een centrale gast die of een onderwerp dat je graag aan bod wil zien komen? Laat het dan gerust weten door me te mailen of tweeten! (Oh, en vertel je vrienden dat ze zich ook kunnen abonneren door hier hun mailadres achter te laten.

Tot de volgende,

Thomas & Sien
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Thomas & Friends met Revue.