Bekijk profielpagina

Thomas & Harold Polis

Revue
 
Goeiemorgen, De komende tijd werp ik in mijn nieuwsbrief een blik achter de schermen van mijn debuut
 

Thomas & Friends

17 maart · Editie #28 · Bekijk online
Geregeld stel ik samen met een inspirerende gast een nieuwsbrief op over de onderwerpen die hem of haar interesseren. Welkom bij de meest onvoorspelbare nieuwsbrief ter wereld.

Goeiemorgen,
De komende tijd werp ik in mijn nieuwsbrief een blik achter de schermen van mijn debuut - dat geheel toevallig ‘Achter Onze Schermen’ heet. Een boek wordt namelijk niet door een schrijver alleen gemaakt, maar door een team dat vaak voor de buitenwereld onzichtbaar blijft.
De uitgever, bijvoorbeeld. Wat een ploeg voor voetballers is, is de uitgeverij voor auteurs - of zo wordt er in de boekenwereld vaak naar gekeken. Auteurs worden met andere contracten of beloften ‘weggekocht’, scouts gaan op zoek naar jongeren die drie volzinnen achter elkaar kunnen schrijven en bij het afsluiten van een nieuw contract wordt trots met een glas champagne op de foto gegaan.
In tegenstelling tot in de sportwereld hebben lezers vaak geen hol aan die boodschap, wat vaak tot absurde situaties leidt. Op de Boekenbeurs, bijvoorbeeld, waar boeken per uitgever liggen. Van sommige schrijvers liggen enkele oudere boeken dan in Hal 4, terwijl je hun recenter werk in Hal 2 moet gaan zoeken. Hoewel ik het antwoord al kon raden heb ik een tijd geleden dit op Twitter gevraagd:

En toch is het best belangrijk dat je als auteur een goede uitgever kiest. Ik ben opgegroeid in een familie van uitgevers. Had ook geen idee wat dat precies inhield - tot ik een boek kreeg toen ik zeven was. ‘Van schrijver tot boekenkast’ heette het. Op de eerste pagina stond een mooie illustratie die het hele proces in beeld bracht. Na de auteur stond de uitgever. Een man, zo leerde de tekening, met een groene slobbertrui. Intussen weet ik beter. Er zijn gelukkig ook vrouwelijke uitgevers, en niet iedereen draagt een slobbertrui. Dit is mijn uitgever, Harold Polis:
Een klein jaar geleden - begin mei - kreeg ik een mail waarin hij vroeg of we eens konden afspreken. Op dat moment kende ik Harold vooral van naam. Ik wist dat hij het hoofd van De Bezige Bij in Vlaanderen was geweest en daar met onder andere Joost Vandecasteele en Maarten Inghels heeft gewerkt. Dat hij daar weg was gegaan en een eigen uitgeverij was begonnen die zijn naam - Polis - droeg. Een jonge uitgeverij die na amper twee jaar al met verschillende auteurs werkte waar ik naar opkijk.
Een kleine maand later zaten we in Simon Says, een koffiebar vlakbij m’n kantoor. Daar zei Harold me dat hij een boek wou uitgeven over de impact van technologie op de samenleving. Niet eenzijdig optimistisch of pessimistisch, maar een menselijk boek. En dat mocht ik schrijven. Over hoe ik dat concreet zou aanpakken mocht ik eens nadenken, om daarna een stuk tekst als proef te schrijven.
Nog geen twee maand later besprak Harold de details van het contract. Niet met een glas champagne aan een zware eiken tafel, maar gewoon via de telefoon. Heerlijk.
Een illustratie uit het boek 'Van schrijver tot boekenkast'
Voor deze nieuwsbrief vroeg ik hem drie interessante boeken te kiezen die zijn werk en visie op het uitgeven samenvatten. Dit is zijn selectie:

Maxime Du Camp, Uren met Flaubert en andere herinneringen – Privédomein.
“Waarom schrijf je eens niet een roman over een jonge vrouw met overdreven verwachtingen bij het leven?”, vroeg Maxime Du Camp ooit aan zijn boezemvriend Gustave Flaubert. Dat werd dan Madame Bovary. Zo eenvoudig ging dat. Journalist en fotograaf Du Camp richtte in zijn jonge jaren ook mee tijdschriften op – in de negentiende eeuw een krachtig en beloftevol medium. Op de koop toe vocht hij mee aan de zijde van Garibaldi tijdens de burgeroorlog die zou leiden tot een Italiaanse eenmaking. Op latere leeftijd schreef Du Camp zijn mémoires, niet zonder sarcasme. Hij heeft het daarin ook over mensen van wie de grootste literaire verdienste is dat ze al lang meedraaien. Sinds het moment dat ik die dodelijke typering voor het eerst las, twintig jaar geleden, is ze voor mij als uitgever een toetssteen: zijn we iets wezenlijks aan het doen of maken we gewoon wat papier vuil?

Demosthenes, Toespraken
Griekenland. 2.500 jaar geleden. Een beloftevolle jongeman wil vooruitkomen in het leven. Maar hij stottert. Als kind was ik enorm onder de indruk van het verhaal dat Demosthenes zijn mond vol met steentjes propte en al pratend een heuvel opliep. De mythe wil dat hij op die manier zijn spraakgebrek overwon. Al wat we moeten weten over retorica, taaleffecten en overtuigingskracht staat in zijn toespraken. Dat wiel moet niet opnieuw worden uitgevonden. Weinig dingen waren voor de oude Grieken zo waardevol als goed spreken. Het lichaam was een apparaat dat je moest beteugelen, net zoals je vandaag sociale media moet sturen en niet moet ondergaan. Het maximale effect van het afgemeten, ultra geconcentreerde taalgebruik van Demosthenes, gedragen door zijn reële politieke passie, heeft me het belang geleerd van vormvastheid, van de noodzakelijke eenheid van vorm en inhoud. Als uitgever is dat een essentieel streefdoel – waar technologische ontwikkelingen ondergeschikt aan zijn.

Quincy Jones
Van producer Quincy Jones komt de uitspraak: ‘Als ik onder douche spontaan een melodie begin te zingen, weet ik dat die de juiste is.’ Een dooddoener misschien, maar toch. Omdat ik ben opgegroeid met de popcultuur van de jaren zeventig en tachtig heb ik wellicht het meeste geleerd over het uitgeven van boeken door interviews met muziekproducers te verslinden, een beroepsgroep die toen behoorlijk wat aanzien genoot. Bijvoorbeeld: Tony Wilson van Factory Records, Jimmy Lovine, Nile Rodgers en zeker Rick Rubin.

Zo, dat was het voor deze keer! Binnenkort ploft de volgende editie van de meest onvoorspelbare nieuwsbrief ter wereld op je digitale deurmat. (Oh, en vertel je vrienden dat ze zich ook kunnen abonneren door hier hun mailadres achter te laten).
Tot gauw,
Thomas
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Thomas & Friends met Revue.