Bekijk profielpagina

Changing conversations - winter

Revue
 
 

Changing conversations

15 december · Editie #6 · Bekijk online

Over de bewegingen in onze samenleving en organisaties. En hoe daar betekenis aan te geven.


Van mijn lieve vriendin Marijne Vos kreeg ik laatst een prachtige tekst, uit het boek ‘Leven & werken in het ritme van de seizoenen’ van Jaap Voigt & Hapé Smeele. Het inspireerde mij, daarom heb ik ‘m hier, in verkorte versie, opgenomen. Zie het als een stukje poëzie aan het eind van het jaar :-)
Een verhaal van de winter
De winter is de nacht van het jaar. De aarde is schijnbaar slapend. De kracht van de winter zit vol paradoxen. Er is nieuw leven gehuld in de dood. Er is snelle groei gehuld in rust. De kracht van het nieuwe leven begint te kloppen in een ogenschijnlijk rottend zaadje. Uiterlijk is er rust, innerlijk is er groei. Maar wanneer het lichaam wat langzamer beweegt, wordt de geest gezuiverd en keren de gedachten van het aardse naar het geestelijke.
De zaden die in de herfst in de aarde zijn gevallen, worden in de rust gezuiverd; in de aarde bouwt zich de energie op die straks nodig is voor de groei. Maar nu is het nog stil.
Wij zijn het niet die met onze persoonlijkheid bepalen welke zaden zullen uitkomen en welke niet. Sommige zaden zullen in de lente in het licht komen te staan; andere niet. Zomaar. Zaden waar het licht op valt, die genade ontvangen, worden eerst in de verborgen wereld van de geest geboren om vervolgens in de lente in te dalen in een vorm.
Het gaat hierbij om het opbouwen van het vertrouwen dat inspiratie vanzelf komt, als iets uit niets. En dat dit op den duur ook vanzelf vorm aan zal nemen.
Het vraagt je te accepteren dat het leven een volkomen autonoom proces is dat door ons heen komt en dat wij alleen maar op de voet kunnen volgen.
De seizoenen zijn zo fundamenteel in het leven. Dat vergeet ik nog weleens, levend in de stad en een altijd verwarmde woning. Desondanks voel ik behoefte aan stilte en rust. Na dit enerverende jaar.
Wat mij inspireert aan deze tekst is het paradoxale: groei gehuld in rust. Inspiratie in het donker. Maar ook de manier waarop het leven zichzelf ontvouwt. In onze maatschappij worden we zo geprikkeld om invloed uit te oefenen, om te acteren. Terwijl ik op vele fronten ervaar dat niet ík het ben die het bepaalt. Dat het leven zich ontvouwt en mij leidt naar waar ik moet zijn.
Bedankt!
Zo kom ik aan het eind van 2020. Voor mij was het een bijzonder en inspirerend jaar. Ik heb veel nieuws geleerd en mijn leven heel anders ingericht dan voorheen. En ik word er gelukkig van. Ik heb prachtige opdrachten gedaan met leuke en bijzondere mensen. Mooie gesprekken gevoerd met vrienden, familie, ‘collega’s’ en opdrachtgevers. Met jullie!
Bedankt voor de samenwerking, het goede gesprek of de kleine interactie die we dit jaar hadden. Ik heb ervan genoten. Een mooie einde van 2020 gewenst en graag tot in het nieuwe jaar ✨
Vond je deze editie leuk?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Joyce Velu met Revue.
Prinseneiland 55c, 1013 LM Amsterdam