Bekijk profielpagina

Muzak

Revue
 
 

een paar zinnen van Jos Rouw

11 mei · Editie #29 · Bekijk online
(Dit hoef je allemaal niet te weten voor het tentamen)

Muzak
Er is niemand anders in het restaurant van het hotel tegenover station Roosendaal, behalve een oude man in de hoek. Hij draagt een blauw pak, wit overhemd, rode stropdas. Hij heeft een glas bier voor zich en kijkt boos in zijn telefoon. Hij wordt gebeld en neemt op.
“Waarom u mij belt?” zegt hij. “Hoe moet ik weten waarom u mij belt?”
Dat gebeurt nog een keer. Er wordt intussen muziek gedraaid die me doet denken aan de intro van Debiteuren Crediteuren. Ik zie Jos en Edgar voor me en hun grote witte computers.
Er vallen zonnestralen naar binnen op de grijze vloer en de witte muren. Fletse daluren van een doordeweekse dag. Ik kijk naar buiten, naar het fietsenrek voor het station. Het lijkt alsof er twee jongens aan het vechten zijn, maar dan zie ik dat ze samen aan een fiets staan te trekken.
De trein naar België is uitgevallen, ik wacht op de volgende. De jonge ober brengt me een uitsmijter. Een veel te dure, maar dan heb ik in elk geval gegeten, ik moet vrij vroeg in de avond voordragen. De muziek wordt er niet beter op, de bedenkers van muzak draaien zich om in hun lift.
De twee jongens staan nog steeds te trekken aan de fiets en er staat nu een lachende derde bij. De oude man bestelt een nieuw bier. Zijn telefoon gaat weer.
“Luister,” zegt de man. “Uw medewerkers weten niet waarom ze mij bellen. U bent de baas en u weet het ook al niet. U moet uw zaken op orde krijgen.”
Ik reken af en loop naar buiten. Straks ben ik in Gent waar ik vier teksten voordraag en daarna in de Hotsy Totsy beland met drie luisteraars, drie dichters en de organisator die zegt dat ik een goede connectie maakte met het publiek en dat ik een goeie kaaklijn heb. In het fietsenrek hebben de twee jongens het voor elkaar, de lachende derde gaat ermee aan de haal. Ik kijk om naar het hotel, de oude man staat nu voor het raam te bellen.
“Als u zo graag iets voor mij wilt doen,” zegt hij volgens mij. “Help me dan maar aan een nieuwe fiets.”
Het is altijd goed om weg te gaan uit Roosendaal.





Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Jos Rouw met Revue.