Bekijk profielpagina

In een molshoop

Revue
 
 

een paar zinnen van Jos Rouw

25 mei · Editie #31 · Bekijk online
Hier had uw advertentie kunnen staan

In een molshoop
Ome Catweazle woont aan de rand van een dorp op een schiereiland. Het grootste deel van zijn uitzicht is polder. Er staat een boerderij. Laatst ging hij buurten bij de boer, vertelde hij ons aan de telefoon.
(Ome Catweazle mist Zeeuws-Vlaanderen. Als hij belt is hij even terug.)
“Volk, volk,” zal Catweazle hebben gezegd.
Niemand in het woonhuis.
In de polder wordt een huis ineens een woonhuis.
In een schuur trof hij de boer aan, precies toen die achter een geit was gaan staan en zijn gulp omlaag deed.
Mijn moeder lachte.
“Dat is ook een optie, Catweazle,” zei ze. “Als je het beu bent om almaar alleen te zijn.”
Catweazle grinnikte. Een scherpe klank, de telefoon stond op luidspreker.
“Dan steek ik ‘m liever in een molshoop,” zei hij. “Doe ik het in één keer met heel de wereld.”
Catweazle was getrouwd met Lia. Ze vertrok toen ze allebei een tijdje met pensioen waren. Ze vond het storend dat hij niet alleen kon zijn.
Na het telefoongesprek bleven er drie vragen bij me hangen. Of een ander eerder bij je weg wil als je niet alleen kan zijn. Hoe een mol zou reageren als Catweazle de uitgang zou blokkeren. En of die boer geschrokken was of gewoon zijn plan had doorgezet.


Ik wens je een mooie zomer!
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Jos Rouw met Revue.