View profile

Target_is_New - Issue #77

Back from Austin. Let me share some of my observations of this year's SXSW interactive conference.
Target_is_New - Issue #77
By Iskander Smit • Issue #77 • View online
Back from Austin. Let me share some of my observations of this year’s SXSW interactive conference.

SXSW update
This was the 7th time that I traveled to Austin to experience the center of the (US) tech world. 2011, 13, 15-19 to be precise. As I always tell fresh attendees: it is not so much about the next new app anymore. SXSW got that name in 2007 when Twitter was launched and in 2009 with Foursquare. After that there was never such an impactful launch. You can however see how certain themes emerge. From social media to blockchain to service design and AI. And like last year AI was the most important trend of this year. Last year and also in 2017 it was more the new possibilities and the discovery what AI actually is and what is a possible future. Now it was much more all about the impact on society. Even without super specific examples.
Ethics and inclusivity where the key themes. It indicates how much SXSW focuses on the society and the impact of technology nowadays, more than the one-off successes (or failures). It is something Bruce Sterling referenced in his closing remarks on Wednesday: we have entered a world that is ruled by the G-maffia, the GAFAM that is dictating our reality. And our reality is changing, so much is clear.
At SXSW there are always several themes and focus points in parallel. For me the theme I focused on was automation, robotics, relation man-machine and AI. There was enough to see and hear about that. And also what it means for the designer.
So to look back in a couple of bullets
  • AI as societal impact, triggering societal questions as key to discuss. As we entered a tech-reality ruled by big tech SXSW will be less on startups and more on impact in society
  • As soon as AI is ready for use, it stops being AI, it starts being a tool or a machine
  • Living with tech needs computational contracts as understanding, and computational design as future of design
  • With AI, computational contracts, etc, we will not design, we will be designed, and need to find the right way to cooperate with the machines
  • To make technology inclusive we need to focus on the outcomes on a different human level and we need to dare to choose if necessary for slow technology. And to quote Bjarke Ingels: don’t follow the dogma of thinking outside of the box, be obsessed by the restrictions
  • Podcasts are the hopeful promise for media
  • Scooters (electric steps) are a nice and handy drive but a huge clutter for the sidewalk when you let competition get loose
I wrote daily updates for Handpicked newsletter and wrote two updates for Adformatie (in Dutch). The daily updates are copied in this newsletter below.
Fast Moving Targets | Revue
Met de komst AI verandert ook de rol van de ontwerper
Day 1; warming up with Robotics (in Dutch)
Experiment deel 1; meteen op de dag een stukje tikken tijdens een sessie. Geen belofte voor de dag van morgen.
Methode; een sessie kiezen waar je iets van verwacht. Kan meevallen of tegenvallen, zoals dat gaat bij SXSW.
Even context. Dit is mijn zevende keer in Austin. Wat ik heb geleerd is de verwachtingen niet te hoog te leggen, op zoek te gaan naar het algemene gevoel (zoals dit jaar de overdaad aan sessies over ethiek, inclusiviteit en LGBTetc) en niet de grote zalen af te lopen.
Daarnaast is het recept voor mij vooral op zoek te gaan naar een thema en daarbinnen keuzes te maken. En sessies/panels met wetenschappers leveren best geregeld interessante inzichten.
Nu ik zelf veel onderzoek doe op TU Delft is dat extra relevant. En daarbij ligt het thema ook voor de hand: automated, AI, robotics, en daarnaast cities & inclusiviteit. Kleine plug: we doen zelf een ontbijtsessie op maandag in het Nederlandse huis en zijn deel van een panel op woensdag in het hoofdprogramma.
Ik heb voor vandaag een sessie gekozen genaamd ‘Academia and the Rise of Commercial Robotics’. Ik ben benieuwd welke academia hier zitten, en daarbij hoever deze toepassingen zijn. Risico dat het alleen over conversational agents gaat.
Het panel gaat beginnen. Deelnemers Andrea Valdez (Wired.com), Sam Anthony (Perspective Automata - Recognizing Human state of mind), Travis Deyle (Cobalt Robotics - sterke wetenschappelijke achtergrond, robots voor de workspace), (Clara Vu - Veo Robotics - startup die specialiseert in sensing robots). 
Waarom nu? Waarom komen de robots nu uit het lab.
Wat is een robot? Een machine die nog niet werkt; want anders noemen we het een apparaat. Dat stadium komen we nu in (Deyle)
Sensing en automation waren voorbehouden aan robots, maar worden nu aan consumentenproducten toegevoegd en daarmee dalen in prijs (Vu)
Niet commercieel haalbaar in het gebied van echte begrijpen en interacteren met mensen. Denk aan de zelfrijdende autos die niet met overstekende ‘plagende’ mensen kunnen omgaan (Anthony)
Interessant dat het panel de vraag stelt hoe de robots vanuit de academische wereld naar commercialisatie gaan, maar het draait de vraag eigenlijk om, wanneer is het haalbaar om vanuit lab de echte wereld in te gaan. En kostprijs zijn daarin blijkbaar leidend. Niet de functie.
Robotics worden nog steeds overschat in het kunnen overnemen van menselijke taken. Vu geeft het voorbeeld van de complexiteit van iets als het aanbrengen van mascara. Om dit soort dingen goed en veilig te doen, zijn we nog ver weg. Zou ze trouwens verwijzen naar deze video van Simone Giertz :-)
Deyle zegt terecht dat je niet moet vergelijken met dit soort menselijk gedrag, kies de dingen waarin robotics beter zijn.
Vu hoopt toch nog steeds dat robots iets meer naar de mens toegroeien, dat we elkaar begrijpen (dus twee kanten op).
Vraag van Valdez: hoe zorgen er voor dat mensen robots gaan vertrouwen?
Deyle: 2 kanten: cultural en technical. Technical is relatief makkelijk op te lossen, voor te stellen. Cultural is veel moeilijker. Mensen zijn positief maar vinden het lastig om er echt mee om te gaan. Zijn strategie: ‘a person in the loop’ als ‘vertaler’.
Vu, werkende robots maken is prima te doen, 99% van de tijd. Maar het vertrouwen inbouwen bij mensen. Ze werkte aan de eerste Roomba en voorspelbaarheid en een goed mentaal model van de werking is key.
Anthony het is core voor de acceptatie van autonome voertuigen. Explainability, waarom is de beslissing genomen. En als de afwegingen vergelijkbaar zijn met menselijke beslissingen is belangrijk (maar is dat dan in tegenspraak met de eigen rol voor robots in team robot-human? IS)
“You can move fast and break things if the things you break are people”
Hoe krijgen we het veilig? Simulaties is nodig maar niet genoeg. Het lijkt nu nog heel erg gekoppeld te zijn aan de plek waar wordt getest. (Deyle)
Je kunt ook struikelen over een Roomba en je nek breken.
Bij zelfrijdende autos is 10 keer zoveel testkilometers niet 10x zoveel veiligheid.
Test engineering is net zo moeilijk, zo niet moeilijker dan het engineering zelf (Vu)
Opkomende gebieden in wetenschappelijk onderzoek:
Anthony. AI bereikt een engineering plateau, volgende stap is om mensen in het onderzoek in te brengen die mensen echt begrijpen. Psychologen, etc.
Vu. Andere aanpalende gebieden zoals battery power. En meer verbinding tussen bedrijven en wetenschappelijke wereld. Vooral in US, in Europa dat is beter.
Eerste vraag uit de zaal brengt de p-vraag op: privacy bij robots en cobots (dat is een mooi begrip trouwens). Moeten robots alles weten van mensen om echt veilig te opereren?
Nee dat is niet nodig, een robot kan reageren op je gedrag en hoeft je daarvoor niet van te voren te kennen.
Privacy modellen zijn niet zozeer gekoppeld aan veiligheid maar aan eventuele verdienmodellen; als je een huisrobot je gedrag in huis laat brengen als deel van het moet je oppassen (Deyle noemt geen namen…)
Deep learning in de praktijk
Conclusie over dit panel. Genoeg interessante onderwerpen en alledrie de panelleden zin in staat opinies goed neer te zetten. Een panel kan nooit heel diep gaan, maar het biedt genoeg stof om zelf op te reflecteren.
Belangrijkste punt wat mij betreft de terugkerende discussie hoever de activiteiten van robots vervangend of aanvullend zijn, en als we samenwerken wat dat betekent voor het begrijpen van elkaar, zowel robots die mensen begrijpen als mensen die robots begrijpen. En daarbij zullen we aan moeten wennen dat robots niet die fake mensen, honden, zeehonden zijn, maar apparaten die intelligent hun taken uitvoeren.
Vast een onderwerp dat later deze week vervolg krijgt!
Day 2; The Business Value of Design en Boring AI (in Dutch)
Vandaag als basis van het verslag de sessie The Business Value of Design. Een sessie met Ben Sheppard die belooft om een onderzoek van McKinsey naar dit onderwerp te delen. Het is interessant hoe design door dit soort consultancy firma’s wordt omarmd. Ben Sheppard is dan ook van McKinsey Product Development Practice.
Voor deze sessie zat ik bij een panel ‘Beyond the Surveillance Business Model’ waar het ging over hoe privacy strategieën onderdeel van business strategie kan zijn, met een aantal privacy voorvechters als EFF en ACLU en DuckDuckGo als voorbeeld. Was ook een prima panel, beetje algemeen, maar belangrijk. En uiteraard kwam Zuckerberg’s laatste artikel over Facebook’s privacy ‘focus’ ter sprake. Goed dat het aandacht krijgt, maar het blijft een lock-in strategy om een private space te creëren die door Facebook wordt gecontroleerd en uitgemolken.
Daar was het panel het over eens. ACLU heeft een mooi overzicht gemaakt van initiatieven: itsgoodfor.biz
Eens kijken of McKinsey dit ook oppakt/constateert als belangrijk thema.
Sheppard -een prettig sprekende Engelsman- is verantwoordelijk voor design onderzoek bij McKinsey. De vraag die steeds terugkomt momenteel is wat de business value van design is.
De studie die ze hebben gedaan: 300 bedrijven gevolgd 5 jaar lang en meer dan 100k design acties vastgelegd en 2m financiële datapunten. En dan geprobeerd een McKinsey design index (MDI score) hierop proberen te maken.
“Top quartile outperformed all industrie benchmarks” +32% meer omzet.
De rest heeft 400 miljard aan omzet laten liggen.
Zover over het succes van de MDI score. Wil je zelf een score bepalen, dan kan je het hier vaststellen: mckinseydesignindex.com
Wat is design volgens dit onderzoek? de behoeften van gebruikers begrijpen en daar oplossingen voor ontwikkelen.
Hoe dan? Je moet meer zijn dan:
a feeling
a department
a phase
a product
Ad 1. More than a Feeling
Analytics zijn nodig om de waarde bepalen. Voorbeeld hoe een board over hoe bonussen te bepalen. Als positieve beoordelingen belangrijker zijn dan financiële resultaten.
Ad 2. More than a Department
Het is geen afdeling, want het is een cross-functional talent. Wat op zich een bekend fenomeen is natuurlijk. Zoals we bij info.nl al jaren in teams rond de klant werken en niet meer rond disciplines.
Ad 3. Phase
Want het is een continue iteraties. Niet alleen voor software. Kan ook in hardware. Hij noemt het voorbeeld van de scheepsbouw. Ze trekken de design specificaties uit elkaar om maximaal te blijven itereren, ook al is er een onderdeel dat lange ontwikkeltijd heeft.
Ad 4. More than a Product
Want het is een seamless experience.
Succesvolle bedrijven beginnen altijd met de customer journey. Dit voelt als een open deur uiteraard.
Tot nu toe geen schokkende inzichten die we niet allang toepassen. Maar het is uiteraard vooral van waarde dat er een onderzoeksonderbouwing is van de aanpak die we in individuele projecten al lang zien.
Dit is ook hoe Ben Sheppard het verkoopt. En het is zeker nog geen common practice. Ze hebben in het onderzoek gezien dat er nog 66% geen onderzoek wordt gedaan met prototypes, 50% geen gebruikers in het proces gebruiken. En 95% maken geen objectieve business beslissingen mbv design.
Om te verbeteren adviseert Ben om niet alles een beetje te verbeteren, maar te beginnen met een project helemaal goed te doen en dan de organisatie mee te krijgen.
Na 30 minuten Ben was klaar met de presentatie, wat iets zegt over de diepgang wat mij betreft. Essentie is dus dat het fijn is dat er een bewijs is voor de dingen die alle bureaus waarschijnlijk al behoorlijk goed tot heel goed toepassen. En om terug te komen op de rol van privacy, dat is dus een ander niveau van aspecten dat in dit onderzoek nog niet wordt aangeraakt. Daarmee geeft het goed aan dat McKinsey inderdaad dicht bij zijn kern blijft; proces boven alles :-)
De sessie erna in dezelfde zaal is van John Maeda. Vorig jaar gemist, maar goede recensies gehad toen van Wilbert en Jann. En de slides toen ook teruggekeken. DesignInTech 2019
John Maeda is Global Head of Computational Design + Inclusion bij Automattic. Hij doet deze presentatie een aantal jaar, als hobby en leermoment voor hemzelf. Het is ook online te vinden
Zijn presentatie is erg informatierijk, heel praktisch. De design tool met de meeste impact bijvoorbeeld: Material. En volg ook de business mensen als Mary Meeker en Benedict Evans (the End of the Beginning), zeker ook favorieten van mij. 
Hij noemt ook het McKinsey rapport. Beter nog volgens hem: InVisions “Five Levels of Design Maturity”
“Designers generally excel at introverting together”
En zijn 10 voorbeelden die hij geeft van 10 projecten waar “awesome humans that reshape technology to be more awesome”. Bv Project Alias en Humaaans.
Hij gaat nog wat verder in op trends. Zoals Handcraft vs Speedcraft, Defense vs Offense. Ga ze niet reproduceren hier, check daarvoor vooral het rapport.
Dan: Boring AI. Zoveel dat er over wordt gezegd. Maar dat betekent niet dat het niet het belangrijk is. Ook weer veel voorbeelden.
Addressing imbalance is het laatste hoofdstuk. Waarmee we ook bij inclusiviteit uitkomen, het thema van dit jaar tot nu toe. Er ligt een diepere laag van exclusiviteit achter. Een oplossing volgens Maeda om te unscalen, thick data ipv big data.
En: Wees nieuwsgierig naar de onbalans in je eigen omgeving.
Met deze adviezen weer verder de conferentie dan maar. Tot morgen.
Day 3; Do we need different designers
This session is with an old seasoned SXSW and UX speaker Stephen P. Anderson who I know from his Methods Cards and saw speak at both one of my first SXSW (in 2011?) and in Amsterdam and Utrecht around that same year. Curious what he is up to now. His talk is on The Future of Design: Computation and Complexity
Anderson provides a transcript of his talk on Medium, as he mentioned at the end. So if you are interested after this talk, you can read more details there.
He starts looking at design in different phases: 1.0 as design for products, design is what you see, 2.0 as design for experiences, with data, rule-based, etc, design defined by the insides of functionality, and now we will enter 3.0, design for outcomes.
But does this mean? Move beyond the actual things, design as facilitator. The pixels push you, things are orchestrating you. Design beyond the interface.
  • Design with machine intelligence
  • Design for systems and scales
What is influencing the interfacing? Four themes
  • training the machine
  • modelling possibilities
  • monitoring outcomes
  • reframing context of work
Zooming in on training. The first examples are focused on one clear goal, that is quite easy. But if there are more goals, and what if these are competing goals.
He mentioned DSchool 6 types of algorithms, that look interesting.
Looking at the monitoring of the outcomes he looks at several aspects. One of them is Generative design.
What happens as we gave machines the design brief?
Designers have to downstream filtering options generated by algorithmic ‘brainstorming’, then it is upstreaming coming up with more options.
The example he used of the generative designed construction part that is fully optimised for material use and strength triggers the question with me if generative algorithmic design is indeed resulting in more options. There seems to be one optimum. In the team-work of people and machines it is more about challenging the machine to new paths too, and vice versa.
Another aspect here is the change of focus from Human centered design to Humanity centered design as you impact more than the one person you are designing for. This is what Value Sensitive Design is also all about.
Anderson mentions the double loop learning, where in iterative process of learning while designing also the assumptions are questioned. Reframing and design with the long-term consequences in mind.
I think the model (see image) of Anderson is a nice exploration in the current changes in design practice. I especially liked that he is acknowledging how the designed artefact will be influencing the design as much -or even more- as the designer. His model is a way for him to try to understand what is happening and it is nice to be part of that path.
Day 4; Don't treat robots as slaves (in Dutch)
Na een eigen sessie in het New Dutch Wave huis even aangehaakt bij Team Human. Rushkoff zat in New York en straalde zijn preek via Skype de zaal in. Wat wonderwel goed ging. Hij had een goed verhaal daarbij, beter bij een ziek familielid blijven dan voor een talk naar SXSW vliegen, juist als je het over Team Human hebt.
Als je zijn podcast een beetje volgt, zoals ik, dan vertelde hij niet echt iets nieuws. Maar hij verpakt het goed, in krachtige statements:
  • “To be human is to watch a David Lynch movie, don’t understand anything and still enjoying.”
  • “Nothing in nature grows exponentially, except cancer”
  • “We don’t need a substitute for real life”
Het was interessant toen hij een pleit bezorgde om de robots niet als slaven te behandelen. We moeten niet terug naar feodale tijden, dat brengt ons als humans omlaag. “Respect non-human rights”
Dat is een mooie brug naar het LG-huis waar ik later naar binnen liep. LG had daar vooral veel aandacht voor de SocialBot, een klein sociaal robotje die een beetje lijkt op de kort geleden ‘overleden’ Jibo robot. Jibo zag ik voor het eerst op SXSW bij een presentatie van de bedenker, een bekende robot, en een jaar later als demo op een innovatiemarkt. Het bleef stil tot afgelopen jaar. De wet van de remmende voorsprong had ze ingehaald, Jibo was extreem goed in persoonlijk gedrag, maar verder niet intelligent genoeg om te concurreren met de Alexa en Google Home. Het was tragisch hoe Jibo zijn eigen dood aankondigde.
Interessant dus om te zien LG de SocialBot dezelfde focus geeft. Ze leggen wel meer nadruk op de ogen daarbij, meer dan op de bewegingen. In het huis staan ook een aantal andere automated machines: een bier-automaat en een ijsmachine. En het lijkt dan ook dat de SocialBot niet een op zichzelf staande bot is, maar gezien wordt als intermediair voor huishoudelijke apparaten van LG, die uiteraard allemaal veel intelligenter gaan worden.
Dat de robotjes dan een leuk dansje doen is geinig, en trekt veel attentie, maar het is veel interessanter wat de rol van dergelijke bots gaat worden. Ik gebruik zelf in presentaties ook vaak de Chinese Nio auto die een vergelijkbare interface heeft ingebouwd. Overigens ook voor het eerst gezien vorig jaar.
De dag eindigde met een panel over Active en Passive AI, waarbij passive staat voor dienstbare AI, die je kunt aanroepen en een opdracht uitvoert, terwijl Active AI meer initiatief neemt. Dat leidde uiteraard tot een gesprek over de outliers, bias en andere mogelijke risico’s. Een bezorgde vragensteller zag de AIpocalypsedan ook naderen…
Voor mij is het interessant om te zien hoe deze discussie ontstaat. Het gaat veel over gevaren, en wat de rol is van AI, maar het heeft ook impact hoe we onze wereld gaan ervaren onder invloed van deze nieuwe vormen van intelligentie, tools en interfaces. Post-human partnerships with things…
Day 5; Sweat producing fabrics (in Dutch)
Elk jaar volg ik een paar sessies over materialen, 4D printen en andere zaken die voor de gemiddelde SXSW bezoeker wellicht niet de core zijn. Tot nu toe was het nog niet gebeurd maar deze morgen startte ik de dag met de sessie “Morphing into the Future: “Shapeshifter” Materials”. Hierin presenteert assistant professor van Carnegie Mellon Lining Yao over het werk in haar Morphing Matter Lab.

Ze gaat in op een groot aantal mooie voorbeelden van plastics, papier, voeding en stoffen die allemaal gemeen hebben dat ze na de productie pas bij het gebruik vorm krijgen. Dat kan doordat ze warm worden, of gewoon worden aangeraakt. Of opzwellen met water, of meer interessant, weer water afgeven (zweten). Op de website van het Lab zijn veel voorbeelden te vinden: http://morphingmatter.cs.cmu.edu

Ze doen niet alleen onderzoek naar de materialen en de mogelijkheden om door verschillende materiaaleigenschappen tot de nieuwe vormen te komen, ze creëren ook ontwerptools om op basis van die eigenschappen je eigen vormen te ontwikkelen. Daarmee wordt het dus zeer toegankelijk. Ze laat zien hoe ze bloemen maakt en geoptimaliseerde stoelen die je eigenlijk bij de IKEA zou willen kunnen halen.

Ze werken inmiddels ook samen met bedrijven. Twee voorbeelden ging ze dieper op in.

Op basis van het voedsel-onderzoek heeft ze contact gezocht met pasta-fabrikant Barilla in Milaan. Ze hebben uiteindelijk een pasta ontwikkeld die plat wordt geleverd en na koken pas de spiraalvorm krijgt. Dat is niet alleen een leuke gimmick, het scheelt bijvoorbeeld heel veel in transportkosten.
Naast deze ‘standaard’-vorm doen ze ook aan speciale vormen waarin je bijvoorbeeld boodschappen kan maken.

Het tweede voorbeeld gaat over de speciale stoffen. Uit onderzoek blijft dat de bacteriën die in zweet zit bepaalde reacties kan uitlokken. Daarmee heeft ze stoffen gemaakt die zich op een bepaalde manier samentrekken en openen. Ze heeft de samenwerking met New Balance gezocht en om het project een gezicht te geven is een balletgezelschap ingezet om al dansend de ‘tweede huid’ te laten transformeren.
Het roept mooie poëtische beelden op, maar de functionele toepassingen zijn natuurlijk ook interessant.
Ze liet ook een schoen zien die visualisaties doet van warmte en zweet.

Ze koppelt haar onderzoek aan de ontwikkeling van digitale technieken. Van grafische interfaces naar ubiquitous computing, nu een echt potentieel samenspel tussen dingen en gebruik. Ze haalt er zelfs AI bij, wat van mij niet had gehoeven. Het is mooi onderzoek, en iets waar veel in zal gebeuren zodra het uit het lab komt.
Did you enjoy this issue?
Iskander Smit

I am working @Infonl as innovation director and leading @LABSinfonl, also blogger @targetisnew, co-organising @ThingsConAMS & Behavior Design AMS meetup #bdams
Visiting professor TU Delft Industrial Design Engineering (Connected Everyday Lab) @pact_tudelft

If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue