View profile

Issue #92 - There is an alternative

Revue
 
Goeiemorgen, mijn zondagochtend, exact een week geleden, bracht ik als bijzitter door. Toen ik om 07
 

Fredo De Smet

June 2 · Issue #92 · View online
In deze Revue schrijf ik over de relatie mens en machine, de impact van technologie op ons leven, mijn boek Artificial Stupidity, de initiatieven van Gent M en andere projecten.

Goeiemorgen,
mijn zondagochtend, exact een week geleden, bracht ik als bijzitter door. Toen ik om 07.30u aankwam bleken er dubbel zoveel bijzitters als nodig opgeroepen. Bij drie andere bijzitters was de moedertaal niet Nederlands. “Ik stel voor dat zij naar huis kunnen, anders wordt het te moeilijk” zo redeneerde de voorzitter. Daar ging het al mis.
Centraal in deze nieuwsbrief drie tips. Een lees-, kijk- en luistertip. Eén om te begrijpen wat er vorige week gebeurde. Een tweede met advies hoe er mee om te gaan. Een derde, gewoon, voor de schoonheid en de troost.
warme groet, Fredo

Over kwaadheid en de elite
“Wat heb je onlangs gedaan dat de eindconsument echt helpt?” vroeg een scrum master me onlangs. Het gesprek ging over het stuk van Alexander Klöpping dat in m'n Revue van vorige week stond. Hierin roept Alexander op voor meer service mentaliteit in de media. “Op scholen voor journalistiek wordt graag hoog opgegeven over het belang van journalistiek voor de democratie. Maar ga 25-jarigen eens vertellen dat ze een abonnement op een krant moeten betalen vanwege de democratische noodzaak — veel succes. Mensen weten welke rol Netflix speelt in hun leven, maar de kránt?” dixit Klöpping.
Je mag voor of tegen de agile post-it frenzy zijn van Scrum, maar een goeie scrum master heeft de gave ingewikkelde processen tot eenvoudige vragen te herleiden. Wanneer ik de eindconsument help, was de vraag? Erg vaak, dacht ik, maar in werkelijkheid bleken de meeste van de acties die ik tijdens het werk stel vooral de organisatie zelf te helpen. Hoe user-centric je te werk mag gaan, op het eind van de dag organiseren we ons heel vaak om… beter georganiseerd te zijn. Het is een huizenhoog cliché, maar al te vaak verliezen organisaties hun missie uit het oog. Dat is, als er al een missie is. 🤔
Vertaal dit patroon naar het niveau van de politiek en de media, en je begrijpt waarom de democratie kreunt. De leestip van het moment is dan ook het essay van Alessandro Baricco waarin hij dit proces haarfijn beschrijft. Heb je het moeilijk de uitslag van de verkiezingen te begrijpen? Heb je schrik dat de democratie afbrokkelt? Lees dan dit artikel in de Groene Amsterdammer over hoe de elite zichzelf op het spel zetten. Het is niet mooi, maar de democratie doet gewoon zijn/haar werk, zo redeneert Baricco.
Met dit essay joeg Alessandro Baricco de arrogante elite in heel Italië op de kast
(c) Mark Leong
There is an alternative
Baricco geeft redenen aan waarom de burger zo kwaad is. Eén daarvan is het idee dat echte verandering niet mogelijk is. Zowel economisch als politiek werd het concept “there is no alternative” in leven gehouden door ‘de elite’.
De reden waarom het internet zo enthousiast omarmd werd (onder andere door mezelf), is net de suggestie dat dit voor een alternatief zou kunnen zorgen. Nu informatie losbrak en vrij kon bewegen, zou de mens zich ook bevrijden uit controle mechanismen waarin het vast zat. Het internet als grote emancipatie machine. Woohoo.
Voor een deel is dat nu het geval. De burger, politieker, verkoper én de media kunnen nu vrij spreken. Iedereen trok echter naar dezelfde digitale plaats: social media. Een marktplaats die is ge-engineerd rond het gevoel dat je iets mist. Laten we niet vergeten dat Facebook uiteindelijk een webshop is. De lang verwachte emancipatie was er dan ook één van de kwaadheid en de benadeelde. Fomo for all.
Hoe moet het nu verder? Los van de grote vraag hoe politiek, media en internet zich verhouden, kun je ook veel op persoonlijk niveau doen. Thomas Smolders kroop hierover in de pen. Op SXSW kreeg ik de kans een talk met Alexandria Ocasio-Cortez te zien. Ze was de headliner op het festival. De energie in de zaal was te snijden toen ze na twee uur wachten en aanschuiven het podium opkwam. Waarom? Omdat zij wel gelooft in een alternatief.
Je moet de video zelf maar eens bekijken. Vooral het deel waarin ze vragen uit het publiek beantwoorde, vond ik bijzonder straf. (De link hieronder begint aan het vragenuurtje.) “Hoe ga jij om met mensen met een andere mening?” vroeg iemand. AOC: “I don’t try to convince them. No-one changes their mind in an actual conversation”.
Alexandria Ocasio-Cortez | SXSW 2019
Blood Of An American.
En tenslotte wil ik dit nog met je delen. Dit nummer dook op in mijn Spotify playlist. Zo maar. Omdat de AI het nodig vond.
Blood Of An American
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue
Gent M - 9050 - België