View profile

Issue #85 - tussen bescheiden en trots zijn

Revue
 
Hi, 1 maart... Vorig jaar was ik net aan het tweede deel van mijn boek begonnen. Het deel over onderm
 

Fredo De Smet

March 2 · Issue #85 · View online
In deze Revue schrijf ik over de relatie mens en machine, de impact van technologie op ons leven, mijn boek Artificial Stupidity, de initiatieven van Gent M en andere projecten.

Hi,
1 maart… Vorig jaar was ik net aan het tweede deel van mijn boek begonnen. Het deel over ondermeer Norbert Wiener, de controle crisis en over privacy. Een deel waarvan ik wel wist wat ik wou zeggen of schrijven, maar niet hoe ik dat zou doen.
Ondertussen is het boek enkele weken uit en vertel ik wekelijks over Norbert Wiener tijdens een lezing. Iemand vertelde me dat het deel over privacy voor hem het kantelpunt van het boek was. Iemand anders stuurt een foto vanop een terras. Een koffie in de zon. Het boek net uit. ‘Wanneer het vervolg uitkomt?’
Lang heb ik getwijfeld welke illustratie ik aan deze Revue zou toevoegen. Een screenshot van dat sms-complimentje, van een instagram story of van een twitter tegel na een lezing? Lijkt zo patserig. Maar ik verplicht mezelf om van deze dingen te genieten. Een evenwicht zoekend tussen bescheiden, maar ook trots zijn.
Wanneer er een vervolg komt, wordt me wel eens gevraagd? Dat is echter voor later. Vandaag focus ik me op lezingen over Artificial Stupidity. Ik deed er twee deze week: voor een groep HR hippies in Brussel en een bende media managers in Gent. De reacties zijn echt positief. I’m really enjoying this.
Daarom een oproep. Ben je geïnteresseerd in een presentatie van m'n boek en wat ik onder digitaal humanisme versta? Geef een seintje. Deze formats heb ik de voorbije weken gedaan.
  • een interactieve sessie voor decision makers in je organisatie over de veranderende wereld? (± 45min)
  • een lezing over de cultuur van technologie en waarom we zo vaak bang zijn van machines? (± 60min)
  • een workshop & inspiratie sessie over de vaardigheden van de toekomst? (2h)
Veel tijd om te lezen en schrijven was er deze week niet. Daarom een fragmentje uit het boek waarover sprake.
Veel plezier,
Fredo

Fragment: Bedienen en (of?) bedreigen (p. 177)
Het zal je ondertussen duidelijk zijn dat de vuistregels waar ik over spreek, zich ergens tussen een filosofische suggestie en een ambachtelijke handeling bevinden. Ik benader ze als een praktijk. Als een houvast in de complexe wereld waarin technologie plaatsvindt, als een vaardigheid die ik moet oefenen. In deel I kaderde ik waarom deze vaardigheden niet het leren coderen is. Letting go, with dignity gaat hierop verder. Laat me echter duidelijk stellen: niets weerhoudt je ervan om zelf coderen te leren om servomotoren en feedbacklussen te programmeren of om zelf een maker te worden. Maar dat is niet de enige benadering. Het volstaat ook om de cultuur van de technologie te begrijpen. Daarom schetste ik in deel II kort waar de ideologie en terminologie van deze cultuur vandaan komt. In dit hoofdstuk zal ik focussen op de patronen waarop technologie zich vandaag reeds kenbaar maakt in onze huidige maatschappij.
Vandaag al wordt de maatschappij voor grote uitdagingen gesteld door deze technologieën. De impact van deze technologie op onze wereld is reeds zo groot dat we ons als mens ook al moeten aanpassen. Ik zie het als een van de grote uitdagingen van deze tijd. Hoe we niet enkel onze context, maar ook onszelf kunnen updaten aan de technologische werkelijkheid. Om dit te doen, heb je natuurlijk inzicht nodig in de manier waarop de huidige technologie onze wereld beïnvloedt. Daarom vereenvoudig ik de complexe situatie van de gedigitaliseerde wereld tot drie grote tendensen. Drie tendensen die deel zijn van een grote kanteling van een industriële maatschappij naar een netwerkmaatschappij. Kort samengevat kun je stellen dat de kanteling die deze technologie creëert zich kenmerkt in een (1) grenzeloos, (2) overvloedig en (3) hyperpersoonlijk karakter. Het brengt ons bij de derde tip: activeer je netwerk. Wederom helpt het om naar de muziekindustrie te kijken om dit te begrijpen. Hierover meer later in dit boek.
Ongetwijfeld valt je nu reeds de ambivalentie op die in deze situatie schuilt. Het grenzeloze en overvloedige karakter van de netwerkmaatschappij zorgt voor vrijheid, maar creëert soms een groot gevoel van onzekerheid. De hyperpersoonlijke relaties die technologie creëert (denk aan de persoonlijke Spotifyplaylist) zorgen voor gemak en eenvoud, maar voelen soms beperkend tot zelfs beklemmend aan.
Op dit moment raken we de filosofische kern van wat ik Artificial Stupidity noem. Het loslaten van controle over en aan een machine, algoritme of zelf kunstmatige intelligentie, is dat geen dom idee? Zullen we niet gemanipuleerd worden door de technologie die we zelf ontwikkeld hebben? Die kans bestaat. Laten we daar duidelijk in zijn. Maar de uitkomst kan ook anders zijn. De vraag wordt dan: hoe kunnen we de technologie, waarvan we weten dat ze ons kan bedreigen, gebruiken om onszelf te bevrijden? Hier worden we geconfronteerd met het intrinsieke ambivalente karakter van onze relatie met technologie. Ik ben, zoals ik voorheen beschreef, ervan overtuigd dat we de sprong moeten durven maken naar een waardige symbiotische relatie met technologie. Om dit te doen zullen we de ambivalentie ervan leren moeten begrijpen. Embrace ambivalence is dan ook de tweede vuistregel die ik hanteer. De uitdaging van een leven met technologie ligt in het leren begrijpen en koesteren van de ambivalentie.
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here.
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here.
Powered by Revue
Gent M - 9050 - België