View profile

Issue #75 - Artificial Stupidity 📝👨‍💻📖

Revue
 
Hi, mijn boek is af! Het werd gisterenavond voorgesteld. Wat een mooie avond trouwens. Je vindt het v
 

Fredo De Smet

October 14 · Issue #75 · View online
In deze Revue schrijf ik over de relatie mens en machine, de impact van technologie op ons leven, mijn boek Artificial Stupidity, de initiatieven van Gent M en andere projecten.

Hi,
mijn boek is af! Het werd gisterenavond voorgesteld. Wat een mooie avond trouwens. Je vindt het vanaf nu in de winkel. Artificial Stupidity kwam uit bij LannooCampus en werd een handboek voor digitale humanisten. Het ding ligt hier voor mijn neus. Ik pak het vast, kijk er even naar. Het voelt een beetje raar.
Freek Evers las het al en schreef me er een mooie brief over. Ik mag deze vandaag publiceren zodat ik nu gewoon het moment kan koesteren (lees: gaan stemmen 🖍👀).
salut, F

Freek Evers: Een antwoord op 'Artificial Stupidity'
Op 6 juli 2018 stuurde Fredo me zijn boek ‘Artificial Stupidity’ door. Ik antwoordde: “Ik ga het dit weekend lezen. Super spannend.”
Noem me een slechte vriend. Uiteindelijk viel mijn antwoord (dit, dus) op Fredo’s boek slechts een paar dagen voor de boekvoorstelling in zijn mailbox. Dat heeft, voor alle duidelijkheid, noch met de inhoud, noch met de dikte van het boek te maken. Ik heb het ondertussen twee keer gelezen. Een keer zonder, en een keer met notities nemen tijdens het lezen.
Terwijl hij waarschijnlijk onzeker wachtte op een antwoord, liet ik hem wachten. Niet om hem te treiteren. Niet om hem onzeker te maken.
Maar wat moet ik nu zeggen over een boek waar iemand duidelijk zijn ziel in gelegd heeft? Wie ben ik om daar een oordeel over te vellen? Elke: “Wow, ik ben onder de indruk”, klinkt in mijn hoofd niet gemeend, terwijl ik het na-tuur-lijk meen.
“Het moet wat zijn”, denk ik iedere keer wanneer ik de afgedrukte pdf bij de hand neem, “zo’n boek schrijven.” Je gedachten proberen structureren, filteren en schaven om er zeker van te zijn dat iedereen kan volgen.
Ik herinner me hoe ik in februari 2017 aanbelde in de Gontrodestraat. We zouden samen naar Weil am Rhein rijden. In het Vitra Design Museum ging ‘Hello, Robot’ in première, de expo van Fredo en collega’s die mens en robot voor eens en voor altijd plechtig en deftig met elkaar laat kennismaken.
Op de koelkast hing een lijst. Geen boodschappenlijst. Maar een lijst met skills voor de eenentwintigste eeuw. ‘Remix your identity’ stond daar toen op. Voor wie het boek gelezen heeft, dat is een van de vaardigheden die Fredo ook in zijn boek aanhaalt.
Het was de start van een - alleszins voor mij - spannende tweedaagse. Ik herinner me hoe Fredo me probeerde diets te maken hoe technologie ons als mens verandert, maar dat we ons daar niet te veel zorgen over maken. Hij nam meteen mijn smartphone over, startte Spotify en legde Mr Roboto van Styx op. De hardware van de mens ligt vast, de software-updates worden grotendeels bepaald door de context.
“Ik heb robots leren vertrouwen”, vertelde Amelie Klein, curator van Vitra me over haar samenwerking met Fredo. “Ik wantrouw nu de mensen erachter”, lachte ze.
De zes uur durende heenrit alleen al leverde mij een vol notitieboekje op. En veel om over na te denken. Fredo daarentegen verzamelde twee Franse boetes door te snel te rijden. In Frankrijk lachen ze niet met onaandachtig rijden: twee keer negentig euro. ‘Value your attention’, schrijft Fredo nu in zijn boek. Die levensles voor de toekomst heeft hij sowieso uit dat moment gehaald. #NOT
Ik kon na die trip alleen maar denken: hoelang zou het duren vooraleer ik software-update Fredo De Smet zou kunnen downloaden? En horen daar dan ook dj-skills bij? Dat is sowieso met humans centered design.
Ik spreek zonder kennis van zaken over boeken, maar ik weet het wel zeker. ‘Artificial Stupidity’ is een boek dat ik nog lang op mijn salontafel laat liggen. Niet omdat ik hoop dat mensen me vragen waarom dat boek er precies ligt om dan te antwoorden dat ik de schrijver ken.
Maar omdat ik het regelmatig nog ter hand zal nemen. Het remixen van mijn identiteit is zowat de enige vaardigheid die ik - naar eigen inschatten - redelijk beheers. Als zoon van gescheiden ouders, en dus lid van twee gezinnen tegelijkertijd, leer je flexibel zijn.
Ik ben ook onbewust met ‘Live my body’ begonnen. Geen auto meer, meer wandelen, fietsen en elektrisch steppen. Maar ook fitnessen jawel. Het is absurd hoe anders je de wereld bekijkt van op een loopband. Zou Beethoven de loopband te min hebben gevonden?
Ik ga zijn boek alleszins ook gebruiken in mijn professionele leven.
Hoe formuleerde Fredo nu weer waarom mijn collega’s en ik beter naar de mogelijkheden dan naar de waarschijnlijkheden kunnen kijken? En waarom is het niet erg dat ik me als zogenaamde technologie-journalist soms meer amateur dan expert voel?
Fredo vertelt zelf in zijn boek dat hij graag het spelletje van de teletijdmachine speelt. Zo was de Beethoven van vandaag volgens hem sowieso een YouTuber. Ik moet iedere keer lachen wanneer ik het lees. ‘Hoe episch violen componeren’, zou zijn doorbraak video zijn geworden. Ik zie het zo voor me.
Als er een ding is, dat ik heb meegenomen uit ‘Artificial Stupidity’, is dat we vandaag en morgen gebaat zijn bij straffe curatoren die Marshall Mcluhan, Dorian Gray en David Byrne aan elkaar mixen om de context waarin we leven beter te begrijpen.
Met dit boek bewijst Fredo wat ik al wist: wie nog nooit heeft kennisgemaakt heeft met het wandelende Fredo-algoritme, moet dat gewoon doen.
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue
Gent M - 9050 - België