View profile

Issue #122 - "Power to the artist. Power to the people!"

Fredo De Smet
Fredo De Smet
“Power to the artist. Power to the people!” hoor ik Disclosure scanderen op Twitch. Dat tijdens eens live dj-set - slash veiling. Zolang er een nieuwe bieding binnenkomt, blijft Disclosure draaien.
Ik wou al lang iets schrijven over verdienmodellen voor de muziek of creatieve industrie. Well, now is the time. Zoveel te bespreken. Ik probeer het op een eenvoudige manier samen te vatten.
disco, Fredo

Song van de week.
Na 21 jaar houdt dj Tim Sweeney er mee op. Beats in Space #1085 final mix. Respect.
Beeld van de week.
Week van de Belgische muziek. Debat in Depot, Leuven.
Week van de Belgische muziek. Debat in Depot, Leuven.
Obsessie van de week.
“I can’t solve the supply and demand issue.”
“I can’t solve the supply and demand issue.” Dat is Jack Conte’s antwoord op de vraag waarom weinig artiesten kunnen leven van hun Patreon inkomen. Patreon, voor moest je het niet weten, is een membership platform dat het makkelijk maakt voor makers om betaald te worden door hun fans. Jack Conte was zelf een succesvolle (lees: bekende) muzikant toen hij het platform oprichtte. Waarom? Ondanks zijn miljoenen fans op Youtube, verdiende hij bitter weinig aan zijn passie: muziek maken.
Dan bouw ik maar lekker zelf een platform, dacht Conte. In de podcast How I built This with Guy Raz doet hij zijn relaas. Het is een mooi verhaal over muzikant zijn, ondernemer worden, platform ethiek en de relatie tussen makers en hun publiek. Alle inspanningen van Conte en co om een alternatief verdienmodel te bouwen voor makers en artiesten ten spijt, kan hij toch niets aan het onderliggend probleem doen. Het supply and demand issue zoals hij het noemt in de podcast. Wat Conte eigenlijk zegt is: ik kan er niet aan doen dat er meer aanbod dan vraag is. Ofte: hoe door de cultuur van overvloed creativiteit zo goed als een wegwerpproduct geworden is.
With that in my mind trok ik naar het debat Mind the Future in het kader van de week van de Belgische muziek. “Hoe digitaal is de muziekindustrie in 2025?” was de vraag van de sessie. Het vond plaats in het Depot in Leuven, in een decor dat een live show waardig was. Zie foto.
Wat me opviel tijdens het debat: de sector kijkt met traditionele ogen naar verdienmodellen. Een groot deel van het gesprek ging over live optredens of over nummers. De twee producten waarmee muzikanten doorgaans geld verdienen. Maar laat dat nu net de twee dingen zijn die erg onder druk staan. Live shows zijn onmogelijk door Corona. En songs, daar zijn er teveel van, zoals Jack Conte aangaf. Te veel om geld mee te verdienen. Tenzij je Taylor Swift bent.
(c) Roel Van de Velde - Vi.be
(c) Roel Van de Velde - Vi.be
“We give artists control.”
“Maar welke producten kan een muzikant of band bedenken die ook geld opbrengen” vroeg ik tijdens het debat? Sinds deze uitspraak kreeg ik enkele vragen hierover. Dus laat ons, voor we erin duiken, het eerst even over streaming platformen hebben.
Het grote probleem met platformen zoals Spotify (hoeveel ik ook van de dienst houd) is dat mijn lidgeld niet naar ‘mijn’ artiesten gaat. Ik luister naar Man Friday maar betaal voor The Weeknd. Niets verkeerd met The Weeknd. Maar omdat de opbrengst van de ledengelden op basis van marktaandeel wordt verdeeld, is het moeilijk om als onbekende of lokale muzikant iets te verdienen aan je streaming.
Daar wil Soundcloud verandering in brengen. Het bedrijf kondigde vorige week fan-powered royalties aan. Dit betekent dat het geld dat ik aan de dienst betaal, verdeeld wordt onder de artiesten waar ik naar luister. Het is niet enkel een meer fair of “user-centric model”, het zou ook wel eens voor een grotere muzikale diversiteit kunnen zorgen.
“We give artists control” en “We honor real fans” staat er op de website van Soundcloud. Tussen de lijnen lees je: we halen de gatekeepers (labels) uit de loop. Wij verbinden artiesten rechtstreeks met hun fans. Het zijn dan ook de labels die baat hebben bij het huidige model van Spotify en Apple Music enzo. Het is namelijk makkelijker veel te verdienen aan enkele grotere artiesten, dan aan een grote groep kleintjes.
“new ways of getting paid”
Er gebeurde nog een interessant manoeuvre in muzieklandschap deze week. Jack Dorsey kocht met zijn bedrijf Square een meerderheidsaandeel in Tidal, de streaming dienst van Jay Z. Waarom Jack Dorsey - de CEO van Twitter - zich in de muziek industrie begeeft? “Why would a music streaming company and a financial services company join forces?!” vraagt hij op Twitter. Niet om Spotify of Apple Music te bedreigen, daarvoor is Tidal te klein, maar to “give artists more powerful tools for growth & inclusive new ways of getting paid.”
Voorbeelden van deze tools zijn…
  • new listening experiences to bring fans closer together
  • simple integrations for merch sales
  • modern collaboration tools
  • new complementary revenue streams
Analysten reageerden niet erg positief op dit nieuws. Er wordt gesuggereerd dat Dorsey ‘erbij wil horen’. Maar volgens mij missen ze the point. Meer dan in een muziekplatform investeert de Twitter CEO namelijk in de relaties die de Tidal artiesten met hun fans hebben. Door aan deze relatie een eenvoudige betaalsysteem te koppelen, kunnen artiesten interessante inkomstenstromen opzetten volgens Dorsey.
Wat hij mijn inziens suggereert zijn alternatieven op tickets voor live shows. In plaats van fans in de ogen te kijken in een zaal of festival, kan de artiest ook een digitale producten opzetten.
  • een masterclass
  • een betalende webinar
  • een pop-up nieuwsbrief
  • personalised merchandise
  • een meet and greet
  • and so on.
Het Zesde Metaal experimenteerde onlangs met deze service gerichte manier van denken. Tijdens een 12u durende live optreden, kon je niet alleen een digitaal live concert beleven, maar ook chatten met de band. Dat het initiatief 12u moet duren illustreert de schroom om geld te vragen voor andere digitale interacties.
Deze manier van denken is iets wat ik nog niet of nauwelijks in de Belgische muziekmarkt gezien heb. En dat terwijl Belgische artiesten vaak een loyale fanbase hebben (dankzij de erg sterke footprint van radio in onze contreien). Het bedenken van andere betalende digitale producten is iets waar er in het algemeen weinig animo voor is het cultuurlandschap.
“Power to the artist. Power to the people!”
Terwijl ik deze nieuwsbrief schrijf, draait Disclosure een dj-set op Twitch. Dat om de verkoop van zijn logo via NFT te vieren. De set duurt ondertussen al meer dan 3 uur. De prijs staat ondertussen op 52 Ethereum. De internet manie van het moment (move over Clubhouse) is NFT of Non Fungible Tokens. Het is een token op een blockchain technologie die een unieke link vertegenwoordigt. Jack Dorsey (again) boodt zijn allereerste tweet aan via een NFT platform. De tweet staat nog op Twitter, zichtbaar voor iedereen. Alleen is de unieke (en symbolische) eigendom voor hij of zij die er 2,5 miljoen dollar voor betaalt!
De interacties gebeuren via NFT marktplaatsen zoals Zo.ra (die van Disclosure), Valuables (die van de tweet), Nifty Gateway (die van Grimes’ WarNymph) en SuperRare.
Er valt veel - heel veel - te zeggen over NFT’s. Misschien wijd ik er een nieuwsbrief aan. Voor velen is het in ieder geval een manier om de middleman te omzeilen. Waar streaming diensten een nieuwe versie van de oude wereld hebben geïnstalleerd (heel veel macht bij de gatekeepers), lijken fenomenen zoals NFT een andere logica aan te kondigen: rechtstreeks met de fans onderhandelen. Een soort Patreon systeem, maar dan via een digitale notaris.
Volgens Steve Aoki zijn NFT’s een stormram voor artiesten (hij verdiende 888,888.88€ aan een NFT verkoop). Ik kijk liever nog even de kat uit de boom alvorens grote uitspraken te doen. Niettemin dienen er zich interessante opportuniteiten aan voor de early adopters tussen de bands en artiesten. Zo verdiende Kings of Leons meer dan 2 miljoen euro via een NFT verkoop rond hun nieuwe album.
“Al dat gedoe…”
Ik hoor je denken: “al dat gedoe… kan ik niet gewoon een mooi album maken?” Natuurlijk. Er gaat niets boven een goed album. Al is het maar omwille van de culturele waarde ervan. Ik heb ook een boek geschreven. Want ja, een boek… Het zijn mooie producten; maar je verdient er niks of weinig aan. Daarom is het belangrijk verdienmodellen te vinden die aansluiten bij de wereld waarin je als maker werkt. En die wereld is digitaal.
——-✂︎——-
✍︎ Feedback en vragen? Hit reply!
☞ Vrienden met interesse? Hit forward.
✌︎ Voor het eerst hier? Inschrijven kan bovenaan.
——-✂︎——-
ps. de set van Disclosure is ondertussen gedaan. Hij verkocht zijn embleem voor 140.000$. De opbrengst gaat naar goede doelen.
Did you enjoy this issue? Yes No
Fredo De Smet
Fredo De Smet @fredodesmet

Elke week cureer ik een beeld, quote en obsessie van de week. Zo probeer ik de complexe wereld te begrijpen en beschrijven.

Inspiratie en beschouwingen over internet, cultuur & maatschappij.

If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here.
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here.
Created with Revue by Twitter.
Gent M - 9050 - België