Bekijk profielpagina

SXSW-report 4: Er zijn geen simpele oplossingen

OK komt ie weer, een overzicht uit de Verenigde Staten. Verhalen over SXSW!Erwin Blom
SXSW-report 4: Er zijn geen simpele oplossingen
Door Fast Moving Targets • Editie #206 • Bekijk online
OK komt ie weer, een overzicht uit de Verenigde Staten. Verhalen over SXSW!
Erwin Blom

Grumpy Old Men over AI
Grumpy Old Men SXSW18 dl3: Kracht en gevaar van AI - YouTube
Grumpy Old Men SXSW18 dl3: Kracht en gevaar van AI - YouTube
Podcast discovery is een probleem
Soms moet je het toeval een kans geven. Zo zag ik in het convention center een lange rij, die bij navraag voor Ira Glass bleek te zijn, zeer bekend van podcasts als This American Life, Serial en S-Town. Ok, leuk, ik sloot aan.
Zijn verhaal bleek, zoals je kan verwachten, prima te zijn. Het ging over waarom sommige podcasts zo goed werken. Bij This American Life letten ze erg op het tempo, blijft het verhaal vooruit bewegen, en op het idee wat achter het plot zit. Wat betekent het, welke grotere gedachte zit er achter. Plot. Idee. Plot. Idee. Zo werken hun verhalen.
En hoe komt het dat hun verhalen zo goed zijn? Onder andere omdat ze simpelweg de helft van alle interviews weggooien. Niet spannend. Ook proberen ze in hun sprekers amusante details te vinden waardoor ze zelf lol hebben en de spreker ook meer “lovable” wordt.
Hij had grote hulde voor de Daily Podcast van de New York Times. Wat ze daar goed doen is om van het nieuws een narratief verhaal te maken. Heel anders dan de “pyramide” opbouw van een kranten artikel waarbij feiten in volgorde van afnemende prioriteit worden beschreven. Bij een interne brainstormdag had hij zelfs verzocht “of we de komende 15 minuten niet The Daily kunnen zeggen”.
Hij begreep niet goed waar de adverteerders bleven. Het aantal luisteraars is enorm; Serial seizoen 1 had liefst 190 miljoen downloads. Iedereen die podcasts luistert weet dat je overal dezelfde sponsors hoort, Squarespace bijvoorbeeld. Ira vroeg zich af waar de rest van de sponsors bleef. Om met This American Life tot 1 miljoen radioluisteraars te komen duurde destijds 4 jaar. Voor de Serial podcast duurde het 4 weken. En voor S-Town.. 3 dagen.
Wat is de meest gemaakte fout in andere podcasts? Editing, riep Ira uit. “You must edit, at least to avoid repetition”. Hij hield niet van interview van anderhalf uur. En welke kansen zijn er? Er is geen goede discovery, vertelde hij. Hoewel hij de nieuwe app RadioPublic noemde die dit wel vrij goed aanpakt. 
Michiel Berger
Een optimische Andrew Keen!
Heel eerlijk, ik vond Andrew Keen altijd maar een brompot. Wel een slimme brompot, want hij vertelde met zijn kritiek het verhaal dat veel mensen wilden horen. Maar voor mij was het altijd maar één deel van het verhaal. Want internet heeft ook zo veel moois gebracht. Als je dat niet ook wilt zien, ben je af wat mij betreft.
Het was dan ook heel fijn om een nieuwe Keen te horen. Een Keen die kritisch is, maar ook naar de andere kant en naar de oplossingen van problemen kijkt. Hij vertelde het verhaal van zijn nieuwe boek How To Fix The Future.
Want dat het slecht is dat we in een ‘winner takes all’ wereld leven waarin een vijftal bedrijven de macht hebben, daar zijn we het natuurlijk ook over eens. En dat we naar zowel de kracht als de zwakte van AI moeten kijken, dat is ook helder. En net als Keen denk ik dat een basisinkomen goed en onvermijdelijk is. En dat het dan interessant wordt om te zien hoe en of mensen nieuwe waarde in hun leven gaan ontdekken.
“The algorithm undermines us. It’s designed to replace us. But what it can’t do, It can’t have consciousness. We must shape the world according to our interests, to our human values.”
Eigenlijk sloot Keen heel erg aan bij een centraal thema dat ik uit deze SXSW destilleer: we moeten de controle terugpakken. Als het bij-effect van technologie is dat er een wereld ontstaat die we niet willen, dan moeten we daar wat aan doen. Want dat kunnen alleen wij mensen. En daarom ging hij op pad. Hij reisde de wereld rond op zoek naar goede voorbeelden. Voorbeelden van hoe en dat het anders kan. Hij ging naar Singapore, naar India, naar London, naar Estland en zag daar mooie projecten.
Volgens Keen zijn er 5 tools voor verandering die de mensheid altijd heeft gehad: regulation, innovation, consumer power, citizen engagement, education. “There are no simple solutions. But it is going to happen. Because of us.” Wat een verademing, een optimistische Andrew Keen! 
Erwin Blom
Waar typen? Waar praten?
Nagekomen berichten. Over chatbots en aanverwanten.
Diverse sessies bijgewoond over conversationele user interfaces, AI, natural language processing en digital assistants. Overlappende dingen. Paar observaties. Het ‘begrijpen’ (=fout woord daarover later meer) van taal gaat steeds beter. Sneller beter. Conversaties zijn prima mits voor juiste doelen, in passende contekst en met geschikte middelen ingezet. Er zijn verschillende soorten conversaties, dialogen – dit was voor mij heel waardevol en nuttig: op verschillende momenten van de dag, voor verschillende mensen, voor verschillende doelen (‘jobs to be done’, zegt een collega van me tot gek wordens toe dan, maar hij heeft gelijk) zijn er ook verschillende tools en soorten inzet van dialogen. Dus, soms spraak (heen resp weer!), soms getikte tekst, soms menu’s met keuzes, enzovoorts. Gericht op info, of op transacties, vraag-en- antwoord enzovoorts enzovoorts. Een heel scala aan mogelijkheden, nu geen tijd en ruinte dat uit te spitten maar dat werd in die sessies deels wel gedaan, en dat was mij zeer welkom. Het generieke gepraat over conversaties en bots werd zo doorbroken. Wat heel goed is. Dingen worden specifiek. Net als de gesprekken over ‘AI’, die ook steeds specifieker en concreter worden – prijs de Heer!
Zelf denk ik dat Alexa, Siri, Google Assistant en zo – voice interfaces, dingen waar men tegen praat – heel bruikbaar zijn voor met name consumenten. Voor alledaagse dialoog-gestuurde interacties. Vooral voor huis-, tuin- en keukendingen. Dat vermoed ik. Om muziek aan te zetten, een weerbericht op te vragen en nog zo wat meer. Zoals Brad Adams van Google classificeerde: conversaties voor de morning routine, voor tijdens de commute, en voor winding down at night. Dat – helping users to get things done – illustreerde hij prima. Hij observeerde ook dat zoekgedrag ‘losser’ en menselijker wordt, dus dat bijvoorbeeld ‘cheap SF eat chinese’ nu ‘how about Chinese?’ wordt: van staccato schrijf- naar spreektaal. Find the moments where a bot can be assistive, Aldus Adams. Nederlands als taal wordt door Google binnenkort – vanaf mei, begreep ik (?) – ondersteund. Ik moet nog zien of voice gaat werken voor zakelijke of utilitaire toepassingen, waar meer data in de input zit. En een heel andere sfeer aan de orde is. Daar zie ik meer ruimte voor ‘typen’, vooralsnog. Dat kan op termijn zeker verschuiven, de gebruikers veranderen immers ook. Dit is wel een overpeinzing en gesprekje waard, maar het maken van onderscheid naar typen toepassingen is begonnen.
Dit en meer werd verder uitgediept in het praatje dat ik bijwoonde over de evolutie van de bot Eno van Capital One, een bank. Daar werd een meanderend leerpad gedeeld. Men wilde wel een ‘character’ voor de bot, waar onder andere een filmschrijver voor was ingehuurd. Maar die moest niet té menselijk zijn. En – natuurlijk – genderneutraal. Jazeker. Mensen mochten ook emoji’s gebruiken om bijvoorbeeld een banktransactie te bevestigen, wat 50% schijnt te doen. Dat soort dingen.
Er was ook een sessie over evolutie van bots – prima. Die haalde het aloude Eliza nog aan – een therapeutisch ding van decennia terug – en er werd gesproken over hoe perceptive en gebruik van bots veranderen. Koeltjes zei iemand ‘bots took a bit of a hiatus after Clippy’ (herinnert men zich dat debacle nog?).
Michiel Buitelaar
A 1 x radical inclusion
Twee buzz woorden van SXSW 2018 In de titel. Dit moet een goede sessie zijn.
Vijf experts uit diverse disciplines praten over inclusiviteit in de Al design Space, culturele en sociale valkuilen en manieren om daarmee om te gaan.
Het beste voorbeeld om duidelijk te maken waar de sessie over ging, kwam van Stephanie
Dinkins, een docent AI aan Stone Bnook University. Zij sprak met een zwarte, vrouwelijke robot (gemaakt door een man) en het viel haar op dat de robot vragen oven haar zwarte iden­titeit ontweek of niet beantwoordde. De maker van de robot vertelde haar simpelweg geen rekening te hebben gehouden met culturele en sociale identiteit.
De huidige AI ontwikkel gemeenschap wordt, in de ogen van het panel, gedomineerd door westerse, witte mannen en de input en training van Al producten is daar dan ook op gebaseerd. En dat is merkbaar in de uiteindelijke producten… Met andere woorden: producten met AI krijgen te opper­vlakkige inhoud is input en dat leidt tot algoritmische discriminatie.
Eén van de mogelijkheden om dat te voorkomen is het betrekken van veil meer ver­schillende groepen in het ontwikkelproces. Een andere oplossing is ‘active imaging. Ook zou het al helpen als de gebruikte data vooraf wordt gecheckt op feiten en ontdaan wordt van misinformatie of falsificaties.
De conclusie van de discussie is dat inclusiviteit in AI designproces leidt tot innovatievere en betere ontwerpen. Hoewel de discussie af en toe wat uit de bocht vloog, leverde het voor mij toch wat nieuwe inzichten op. En dat is waar SXSW voor een belangrijk deel over gaat.
Jos Kok (docent CMD Amsterdam)
De opmars van 'voice'
Amy Webb is de founder of Future Today Institute , een toonaangevend, innovatief en prijswinnend trendbureau.
Zij gaf een boeiende presentatie over de belangrijkste technologie trends op dit moment waarbij zij helder de implicaties deelde alsmede drie scenario’s (negatief, pragmatisch en positief).
Zij begon met de observatie dat iedereen nu steeds vaker buiten haar of zijn eigen sector moet kijken om disruptie en verrassingen te voorkomen. Welke nieuwe interfaces komen op in andere sectoren die jouw sector binnenkomen? Welke consumentenverwachtingen? Welke technologieen en sectoren convergeren? Wat zijn de secundaire en tertiaire gevolgen van de opkomst van een technologie zoals de 73 gevolgen van zelfrijdende auto’s? Wat zijn de afhankelijkheden die de opkomst van een technologie bepalen?
Een stortvloed aan cases, trends en technologieen kwam vervolgens aan bod:
Het einde van de smart phone die wordt vervangen door AR brillen, wearables, natuurlijke interfaces zoals spraak, generatieve algoritmes, digitale assistenten alsmede face- en voiceprints. Voice wordt in 2021 door maar liefst 50 procent van alle tech gebruikers in de geindustrialiseerde wereld gebruikt. Paswoorden zijn niet meer nodig met voice- en face-prints/scans. Nuttig! Maar hoe uniek zijn deze scans? Kunnen we deze ook niet faken met AI? Op termijn?
Ook werd er gesproken over het oude semantische web, machine readable content.
Voorts kwam het toegenomen (AI) probleem van het onduidelijke scheidslijn tussen fake en authentiek(e) nieuws, foto’s, video’s en zelfs stemmen. Mensen kunnen nu vrijwel alle contenttypes faken hetgeen ons als burger en consument nog bewuster zal maken om hier goed mee om te gaan. Media literacy on steroids dus, ook in het onderwijs. Hierbij kwam bij mij de vraag op of wij ‘the uncanny valley’-problematiek in ons voordeel kunnen gebruiken. Je voelt namelijk instinctief nog wel een klein verschil tussen echt en fake, zeker bij video’s maar hoelang nog?
Voice- en face-prints komen op en zijn analyses/scans van stemmen en gezichten om daar naast identificatie ook andere zaken te meten zoals leeftijd, emoties, omgeving, lokatie, de materialen van de muur waar je je bevindt, omvang van de ruimte, hoeveel mensen in de ruimte, gezondheid, soms ook tijd etc. Het is wonderlijk hoeveel men kan afleiden uit een relatief weinig informatie van een persoon. Bellingcat 2.0. Doet mij onder andere denken aan de vingerafdrukken die wij op het vliegveld achterlaten. Leuk voor ID maar minstens zo leuk om explosieven/chemicalien en andere zaken te meten. Meten wordt vaak 1-dimensionaal geframed maar heeft vaak meerdere doelen en voordelen.
Verder aandacht voor VR/AR, AI en de laatste inzichten (autoML, RL, GAN, multitask learning, GeometricIntelligence etc), biotech (vooral CRISPR-Cas9 en een nieuwe techniek die als Apple’s TimeMachine fungeert voor onze lichaamscellen genaamd Biological DVR!) en de dominante rol van China qua nieuwe tech innovaties (Smile-to-pay app van Alibaba, Face++, quantum AI, social rating systems, nanotechnologie). China is nu nummer 1 boven Silicon Valley en dat geldt niet alleen over de 2 jaar voorsprong van WeChat/Tencent vs Facebook qua Messaging functies.
Yuri van Geest
2018 als begin van einde van mobiele telefoon.
Ook Iskander Smit vond het een van de beste presentaties van het jaar.
Dag 3. Twee presentaties over trendrapporten. We halen zowaar het eerste presentatieslot om 9.30 en belanden bij een overzicht van de laatste trends volgens Fjord. Voorheen een beroemd servicedesign bureau, tegenwoordig onderdeel van Accenture.
Het zijn 7 trends, die niet heel schokkend zijn en vooral weergeven wat de vragen zijn waar ze tegenaan lopen. De zeven hadden ook best in twee trends gekund. Design for Ethics, het is wederom een presentatie die aangeeft hoezeer de sector op zoek is naar het afleggen van verantwoording, naar zingeving, maar ook nog niet precies weet hoe dan.
Maar kijk anders zelf op: https://trends.fjordnet.com/
Direct erna gaan we naar een keynote-presentatie in het Austin Convention Center. De rij is lang maar meer georganiseerd en gedisciplineerd dan ooit. Dat is wel een algemene indruk, de chaos lijkt minder groot dit jaar.
De presentatie van Amy Webb gaat ook over trends. Het is een wereld van verschil met Fjord. Sterk onderbouwd met research, veel meer gekeken naar de samenhang van de dingen, en heel strak verteld. Ze behandelde drie hoofdtrends die weer veel subtrends hadden.
2018 als begin van het einde van de mobiele telefoon. Herkenbaar. De invloed van de combinatie van nieuwe devices, en doorbraak van assistenten gaat ontegenzeggelijk verandering meebrengen. Voor mij was het begin 2017 ook een verwachte trend, maar het begint nu pas echt.
Tweede grote trend was over AI. Met een schets over de verschuiving naar een paar grote spelers, en China als belangrijke speler.
Derde grote trend over het lichaam als technologische interface.
Voor alle trends had ze de mogelijke scenarios voor 2035 met een optimistischs verwachting, pragmatisch en catastrophic.
Zoals een nieuwe digital divide (catastrophic) of gebrek aan interoperability (pragmatic) bij het eind van de mobiele telefoon.
Zie verder m’n tweets (@iskandr). Of lees het hele rapport met alle trends en toelichting (250 pagina’s) dat iedereen kan downloaden.
Het was een van de beste presentatie tot nu toe op SXSW dit jaar.
Iskander Smit
Kan een duikboot zwemmen?
Dag 3!
Eerst dit: Cor van der Laak is hier. Hij ordent rijen wachtenden in het Fairmont hotel, bovenste verdieping. Maniakaal probeert hij mensen in een rechte rij te doen staan. Hij let niet op efficiëntie, hij is gewoon druk bezig met zijn eigen, anaal-retentieve proces. Best onderhoudend, als je daar toch staat. Zijn neef – regelneef – in het Austin Convention Centre heeft mij ‘please stand against the wall’ gemaand. Georkestreerde kuddes zitten in de volksaard alhier.
Steven Pinker gezien, dé Steven Pinker. Ik was vroeg, want het zal wel gruwelijk druk zijn, denk ik dan, als neoliberaal. Quod non, er was geen hond, geen rij, niks. Nou ja. Paarlen voor de zwijnen. Ik vond het mooi, mijn confirmation bias draaide op volle toeren. Serieus: echt boeiend ook als je het er niet mee eens bent. Zijn boodschap: sinds de Verlichting is alles op aarde beter geworden, en dat proces gaat nog door. Reason, science & humanism hebben de wereld op nagenoeg alle denkbare KPIs verbeterd, illustreerde hij met bergen data, en ook nog wel met enige relativering. Hij roept op om niet elke nare gebeurtenis tot indicator te verklaren van een komende apocalypse, maar een meer historische en analytisch-statistische visie op dingen te laten domineren. Enkele charmante sneren had hij in petto voor de media (‘paniekfabriek’ – mijn label), voor de Singularity gelovigen (de Kurzweil-kerk), en voor de romatisering van het hunter-gatherer leven (pre-agriculturele revolutie). Ik zou hier graag politiek bedrijven maar dat is niet gepast, en dus laat ik het bij deze quote van Pinker: secular, liberal democracies are the happiest and most prosperous places on earth.
Het was vreselijk druk voor onder andere Arnold Schwarzenegger resp Elon Musk. Ik beide geskipt, en die tweede zonder smart. Vrienden van me zien dat heel anders.
Verder. Bewustzijn in machines, in diverse sessies aan de orde. Is intelligentie genoeg voor bewustzijn? Nee, dat is iets heel anders. Wij begrijpen intelligentie redelijk en kunnen dat een beetje ‘bouwen’, mits ‘narrow’, maar bewustzijn, dat is onhelder, zeker in technische termen. Er lijkt een zekere correlatie te zijn: hoe intelligenter een wezen, hoe meer bewustzijn, in het algemeen. Maar niet voor intelligente machines, vooralsnog. Mijn kat heeft meer bewustzijn dan AlphaGo Zero. Daar was een esoterische discussie over, die toch wel boeiend was, en licht prikkelend. Ik ben er niet zeker van dat artificial consciousness nodig is maar dat waren de sprekers in dit panel wel. Want anders gaan er dingen mis naarmate mens en machine meer vervlochten raken, naarmate meer beslissingen van machines komen en wij die moeten kunnen respecteren, of als de Singularity plaats vindt. Vindt men. Ik lig hier niet wakker van, maar boeiend is het wel, en ik kan het fout hebben.
Ik blijf roepen: veel discussies hangen op ‘antropocentrisme’, op een beeld van de mens dat geprojecteerd wordt op machines. Die machines doen iets van mensen na, schaken of zo, of een conversatie voeren. Ik vind dat geen afdoende reden om andere menselijke dingen op die machines te projecteren. Machines zijn echt anders, die ‘begrijpen’ vermoed ik niet, die klussen gewoon dingen voor elkaar. Ik citeer graag Nederlands grootste informaticus, Edsger W Dijkstra, die vroeg: ‘kan een duikboot zwemmen?’. Dat is een goede en tegelijk onzinnige vraag. Toch? Vliegtuigen zijn toch geen projecties van vogels? Nou dan. Zo moeten autonome auto’s dus ook niet 1-op- 1 vergeleken worden met menselijke chauffeurs, of juridische AI gevraagd worden om ‘menselijke transparantie’ (die irrationeel is). Vind ik. Dit is belangrijk hoor, het sluipt overall binnen, die projectie.
SXSW is: honderden sprekerds, duizenden bandjes, maar ook films. Ik probeer elke avond in slaap te vallen in een bios vlakbij. Dat lukt tot op heden goed. In de bios hier kan je eten en drinken bestellen, en er zijn elke dag tientallen voorstellingen, van films en documentaires. Ik heb onder andere gezien: ‘Social animals’ (over hardcore Instagrammers), ‘The atomic café’ (US propaganda materiaal uit de Koude Oorlog), ‘Nossa chape’ (over de wederopbouw van een Braziliaans voetbalteam dat bijna geheel om het het leven komt in een vliegongeluk), ‘Rush hour’ (over leven in verkeersopstoppingen all over the world) en ‘Time trial’ (over het einde van de carrière van wielrenner David Millar). Allemaal goed, sommige zeer goed. Er komen nog mooie films aan. Zin an.
Michiel Buitelaar
Journalisten: leg beter uit wat je doet
Volgens de laatste editie van Reuters’ Digital News Report heeft 51 procent van de Nederlanders vertrouwen in de media. Een daling ten opzichte van een jaar eerder, toen het nog 54 procent was, maar nog altijd een percentage waarmee Nederland wereldwijd op plek 5 staat.
In de Verenigde Staten vertrouwt slechts 38 procent van de bevolking de media, aldus datzelfde rapport, en dat getal is al drie decennia aan het dalen. Logisch dan ook dat ze er in de VS veel organisaties zijn die zich hier druk om maken.
Zo ook Joy Mayer van het Trusting News Project. Mayer heeft onderzoek gedaan naar wat consumenten van de journalistiek verwachten. En dat is volgens haar precies wat journalisten ook willen maken; afgewogen stukken, met standpunten van verschillende kanten, die duiding geven bij de actualiteit.
Mayers sessie ging dan ook vooral over hoe we dit beter kunnen overbrengen op ons publiek.
Erg inspirerend vond ik, want hoewel het met het vertrouwen in Nederlandse media nog niet zo dramatisch gesteld is, hoorde ik Mayer genoeg goeie ideeën opperen.
Want als ik even puur kijk hoe wij het bij NU.nl doen, vertellen we dan wel goed genoeg wat we precies doen? Hoe we dat doen? Waarom we dat doen?
Laten we transparant genoeg zien wanneer en waarom we iets aanpassen in een stuk?
En zijn we wel genoeg bereikbaar voor de kritiek, maar ook vooral de kennis en de ideeën van onze bezoekers?
Ik ben bang dat het antwoord op al deze vragen ‘nee’ is.
“Het lijkt me fantastisch als onder ieder stuk zou staan: ‘Wat wil je nog meer weten over dit verhaal? Laat het ons weten’,” sloot Mayer haar sessie af.
Er is werk aan de winkel.
Gert-Jaap Hoekman (hoofdredacteur NU.nl)
Full Body Immersive: The Future of Fun
Soms moet je op SXSW gewoon naar een sessie gaan die je leuk lijkt en niet waar je niet zozeer heel veel uithaalt. Voor mij was dat vandaag een panel met drie bedrijven die op het snijvlak van technologie, kunst en entertainment werken aan belevenissen voor (in de eerste plaats) volwassenen.
Boda Borg maakt een spel waarbij je met een klein team een aantal quests moet afronden. Lukt zo'n quest niet dan lig je uit het spel. De quests zelf zijn ruimtes waarin technologie slim wordt gebruikt, maar er wordt geen gebruik gemaakt van virtual reality of andere visuele technologie. Wat je moet doen in die ruimte, moet je zelf uitvinden. Mij deed het een beetje denken aan Fort Boyard. Boda Borg krijgt vooral veel volwassenen over de vloer en de meerderheid is vrouw (“want die durven tenminste gewoon te falen”).
Het werk van Meow Wolf is wat kunstzinniger. Ze maken belevingen waarin je compleet wordt ondergedompeld, dankzij het gebruik van de nieuwste technologie. Het hoogtepunt was echter Two Bit Circus, ze spelen met technologie en wetenschap om toffe dingen neer te zetten voor hun publiek (vooral lasers en vuur zijn favoriet!). Ze gaan een soort pretpark bouwen met interactief theater, escape rooms en een bar waar robots een drankje voor je inschenken.
Na de sessie weet ik eigenlijk maar één ding zeker: ik wil dit zien en beleven!
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Fast Moving Targets met Revue.