Bekijk profielpagina

SXSW 2019 / dl 2: het Amerikaans leger zoekt hulp!

Een mooie samenvatting van SXSW uit de WhatsApp: "Het leuke van dit event is dat je hoofd wordt gelee
SXSW 2019 / dl 2: het Amerikaans leger zoekt hulp!
Door Fast Moving Targets • Editie #368 • Bekijk online
Een mooie samenvatting van SXSW uit de WhatsApp: “Het leuke van dit event is dat je hoofd wordt geleegd van alledaagse onzin en je weer ffe vrij kan dromen; heeeerlijk.” Vijf dagen informatie opdoen, vijf dagen ideeën genereren, vijf dagen leuke mensen spreken en ontmoeten, dat is SXSW. Hier is de tweede editie van het gezamenlijke notitieblok van de Nederlandse delegatie!
Enjoy!
Erwin Blom

Het Amerikaans leger zoekt hulp!
Door Roeland Stekelenburg (Top Names / Stekel.tv)
Op de eerste dag van SxSW woonde ik een sessie bij met Lieutenant General Eric Wesley, die ‘deputy commanding general’ is van de afdeling ‘Futures and Concepts Center’ binnen het Amerikaanse leger. Zijn taak: zorgen dat het Amerikaanse leger door slim gebruik van nieuwe technologie voorop blijft lopen in vergelijking met elke mogelijke tegenstander. Maar hoe doe je dat in tijden van zich snel ontwikkelende technologie? In de civiele wereld zien we dat startups die niet de balast met zich meedragen van een bestaande organisatie zeer snel kunnen innoveren en een bedreiging kunnen vormen voor gevestigde spelers. Disruptie. Zou dat ook kunnen gebeuren in de militaire industrie? Of gebeurt het al? Dat kleine, goed gefinancierde organisaties met getalenteerd personeel een serieuze bedreiging kunnen vormen voor de partijen die traditioneel garant stonden voor onze veiligheid? Denk aan terroristische organisaties of door vijandige overheden gefinancierde clubs, zoals de Russische cyber-units.
Wesley heeft bepaald geen geruststellend verhaal te vertellen deze ochtend. De wereld is fundamenteel veranderd en volgens hem leven we in de gevaarlijke tijden, misschien wel de gevaarlijkste ooit in de geschiedenis. Er zijn meerdere naties die over kernwapens beschikken, en de snelheid waarmee het gedrag van mensen kan veranderen onder invloed van realtime informatiestromen is zonder precedent. De bedreigingen vanuit de ruimte en cyberaanvallen compliceren het nog meer.
En het Amerikaanse leger is niet klaar voor deze uitdagingen, zoveel is wel duidelijk. Om te beginnen heeft het leger een cultuurprobleem. Er wordt gedacht in militaire conflicten met een duidelijk begin en einde, terwijl Rusland en China inmiddels permanent hun invloedssfeer proberen uit te breiden met alle denkbare middelen. Het Amerikaanse leger is volgens Wesley nog steeds onverslaanbaar in Close Combat, maar dat komt eigenlijk nauwelijks meer voor in de praktijk. Rusland weet bijvoorbeeld de Krim te annexeren zonder dat er duidelijke militaire operaties zijn geweest zijn waar Amerika op zou kunnen reageren.
Geen vrolijk beeld. En dus moet het over een andere boeg. De US Army zoekt daarom aansluiting bij de tech-community en wil jonge creatieve mensen aan zich binden die nu niet eens overwegen voor het leger te gaan werken. Onder het motto: als jullie niet naar ons komen, dan komen wij naar jullie toe. Na onderzoek bleek dat het meest innovatieve ecosysteem van Amerika zich in Austin Texas bevindt en vandaar dat de US Army hier een HQ heeft geopend met 4 miljard (!) budget voor research om de komende tien jaar grote veranderingen tot stand te brengen in de manier van werken en de bedrijfscultuur van het leger. Concreet noemt Wesley bijvoorbeeld dat onderzoek en het ontwikkelen van prototypen nu veel te lang duurt en echt heel veel sneller moet om bij te blijven. Ook een rol als investeerder in veelbelovende startups wordt niet uitgesloten.
Al met al best een zorgwekkend verhaal. Het leger vraagt om hulp aan het ecosysteem in Austin omdat ze zichzelf niet in staat achten alle bedreigingen van deze tijd het hoofd te bieden.
Ook Grumpy Old Men ondervinden stress
Grumpy Old Men 2019 dl 2: Toenemende stress!
Grumpy Old Men 2019 dl 2: Toenemende stress!
Zo lost de CIA problemen op
(Door Michiel Berger (AIgency)
Wombats and Wood Ducks: CIA’s Secrets to Creative Problem Solving
Een duopresentatie van 2 docenten die bij de CIA ‘Creatief Denken’ onderwijzen. Creatief denken en verbeelding werd bij de CIA een echt onderwerp na het 9-11 rapport, dat onder andere concludeerde: “It is therefore crucial to find a way of routinizing, even bureaucratizing, the exercise of imagination.” Maar hoe doe je dat? Het allerbelangrijkste is om vooral zo lang mogelijk ‘divergent’ te blijven denken en meer wegen te zoeken, voor je te verbinden aan 1 oplossing. ‘Resist the urge to converge!’
 De CIA instructeurs gebruiken een systeem met 4 elementen, allen vernoemd naar dieren om makkelijk te kunnen onthouden:
    • Wombat - Herkaderen
Het kader van het probleem kan je uitbreiden met de term ‘Wombat’: What might be all the …. Je wordt uitgedaagd om van probleem (‘Hoe kom ik over de rivier’) te her-kaderen: Wat zijn alle manieren waarop ik over de rivier kan komen. Dit scheelt echt, je komt tot veel meer opties. Dus stel vragen die uitnodigen tot nadenken, wat ze noemen ‘invitational questions’, met meervoud. Dus niet: ‘Hoe’ maar ‘Op welke manieren’.
    • Wolf - Out of your box
De wolf staat voor ‘out of the box’ denken. Met wie zouden we kunnen samenwerken om dit probleem op te lossen. In het geval van het MH-17 onderzoek waren dat bijvoorbeeld tal van instanties die met veiligheid, luchtvaart, geografische data en raket wetenschap te maken hadden. Ook werkt CIA samen met heel andere organisaties, zoals Hollywood schrijvers om een verhaal over te brengen, science fiction schrijvers, zelfs goochelaars. Vraag je dus af: “Op welke manieren kan ik leren van iemand met een ander beroep?”. Lees andere tijdschriften. Neem andere routes. 
    • Wood Duck - Denk in analogieen 
Het viel een CIA medewerker eens op dat de Wood Duck (Carolina-eend in het Nederlands) een heel ander leven had dan andere eenden. Hij verbleef in bomen, en was vaak samen met eekhoorns. Hij migreerde heel anders. Dat kan je gebruiken om je verbeelding te voeden. Op welke manier kan de verdachte heel andere patronen hebben dan de rest? Maak daar een verhaal van, alsof het een film is. Bij de CIA maken ze zelfs echte filmposters en maken complete fantasie-verhalen. Dit helpt creatief denken én het overbrengen daarvan. Om je op gang te helpen kan je kijken naar jouw antwoorden op vragen als: wat doe ik graag in het weekend, of wat is mijn favoriete kunstwerk. Ga dan na hoe je het probleem kan zien in dat kader. Een van de agenten koos bijvoorbeeld een kunstwerk met watervallen en rivieren, en ziet anti-terrorisme nu in dat kader: Als we een blokkade maken, stroomt de rivier daar om heen. En bij anti terrorisme is dat net zo. 
    • Otter - Breek patronen
De vorige oplossingen werken misschien niet meer. Bij CIA hebben ze daarvoor een ‘Red Cell’: Een groep mensen die zoekt naar ‘Black Swans’ (verrassende gebeurtenis met grote gevolgen), ‘Gray Rhinos’ (verwachte problemen die nog steeds verrassen), ‘Dogs that don’t bark’ (gebieden die tot niets leiden) en ‘Plate tectonics’ (dramatische veranderingen die zeer langzaam plaatsvinden). Een van de voorbeelden hiervan is bekend geworden in het boek en de film Argo, waarbij Amerikanen werden bevrijd uit Iran door het land te bezoeken met een team dat zogenaamd een film aan het maken was. Zo’n crew bestaat uit mensen uit de hele wereld, en alleen Hollywood mafkezen gaan een bezet land in om te filmen. Dus geloofwaardig, en makkelijk om aan mee te werken. Doe dus juist niet wat je normaal wel doet.
Een erg leuke sessie, vol met informatie. De slides worden gedeeld via de twitter van CIA, en als je meer wilt lezen over de achtergrond kan je het boek Psychology of Intelligence Analysis zoeken, in PDF te vinden op de CIA site: Dit boek is de bijbel voor CIA mensen. Doe er je voordeel mee!
De top moet het goede voorbeeld geven
Door Erwin Blom (Top Names / Fast Moving Targets)
Als je op weg naar SXSW de honderden sessies doorneemt, worden de thema’s al snel duidelijk. Een van de thema’s dit jaar is overduidelijk ‘inclusiviteit’. Hoe betrekken we iedereen bij de ontwikkelingen die gaande zijn. Sessies over toegankelijkheid van websites voor blinden en slechtzienden, sessies over de ondervertegenwoordiging van de 'black community’ in de tech en veel sessies over de ongelijkheid tussen man en vrouw.
Bijvoorbeeld:
En dat het een belangrijk thema is, is het door de organisatie. Die heeft een aantal jaren geleden bedacht dat we de fase van fascinatie voor technologie ('kijk eens wat er allemaal kan’) voor bij zijn en dat we nu ook moeten kijken of we wat er kan wel willen, maar ook wat de bij-effecten zijn. Of dat nu gaat over de vooroordelen van de programmeurs die hun weg naar algoritmes vinden, of het gevaar dat technologie voor een grotere scheiding tussen haves en have nots zorgt, of dat er groepen ondervertegenwoordigd zijn in de wereld van de technologie.
Dit thema is dus door de organisatie op de agenda gezet. En zo moet het ook, is bijvoorbeeld te horen in het panel 'Sidelined: women’s sports in mass media’. De mensen aan de top moeten veranderen of ze moeten vervangen worden als we voor elkaar willen krijgen dat de media meer aandacht voor vrouwen in de sport gaan hebben.
Maar met het op de agenda zetten van een onderwerp ben je er nog niet. Bij 'How the gender tech movement is empowering women’ (over tech initiatieven voor en door vrouwen: “Change has to be driven from the top. If you’re in charge make more room for women.”) en 'Gymnastics 2.0 and a new era in women’s sports’ (over misbruik van vrouwen in de sport: 'you can only move forward when there is transparancy in organisations’) was het aantal mannen in de zaal zeer ver in de minderheid. Met alleen de thema’s op de agenda zetten zijn we er helaas nog niet. Mannen moeten dit onderwerp even belangrijk gaan vinden als vrouwen.
Amerikanen raken in de war van Correspondent
Door Jeroen van Erp (Fabrique)
Ik heb me gehaast naar een panel met de welluidende titel: Designing a Better Media EcoSystem Without Ads. Kijk, dat begint goed dacht ik, lekker relevant en provocerend, een mooiere combinatie is haast niet denkbaar. Tot mijn grote verbazing was de zaal (groot, in het JW Marriot) bij lange na niet vol. Blijkbaar is dit too much voor de Amerikanen, met name dat without ads. Zelfverklaard pro-democracy activist / stand-up comedian Baratunde Thurston (onder andere bekend van the Onion) was de moderator en hij maakte meteen duidelijk wat de aanleiding was: het succes van de crowdfunding actie van the Correspondent. Met als conclusie dat je blijkbaar andere vormen van funding kunt ontwikkelen voor onafhankelijke media.
Vooral de eerste helft van het panel was interessant, vanwege de radicale houding van Ramsi Woodcock (‘advertising is obsolete’), verbonden aan de universiteit van Kentucky. Hij stelt dat – in mijn woorden – media en pers tot de voor het leven noodzakelijke basis infrastructuur horen en dus door de overheid gesubsidieerd horen te worden. Daarmee vloog ie regelmatig uit de bocht maar werd het wel interessant.
Want zet daar tegenover Steve Rosenbaum (‘father of user generated content’) en Tracie Lee van the New York Times en je begrijpt dat ze het regelmatig vriendelijk met elkaar oneens waren. Het was jammer dat het bleef hangen in de tegenstelling en niemand de creativiteit had om deze te overbruggen.
Maar meteen naar de conclusie: geld verdienen met advertising zit diep in de cultuur van de Amerikanen. Tel daarbij het feit dat de Amerikanen dol op gratis zijn en je snapt waarom ze in de war raken van het Correspondent concept. Tegelijkertijd vinden ze het bloedinteressant, benieuwd naar hoe onze jongens in het in de US gaan doen. 
Stilte wordt een nieuw luxe product
Door Vincent Luyendijk
Tanarra Schneider is de Managing director van Fjord, het design bolwerk van Accenture. Ze neemt ons mee door de 7 trends uit het jaarlijkse Trend Report (aanrader!) https://trends.fjordnet.com/
Een van de trends - ‘Silence is gold’ -gaat over het vernieuwde verlangen naar stilte in een wereld vol herrie en visuele ruis. Elk moment komt er een ongelimiteerde bak aan informatie bij. Alerts, notificaties, devices, schermen vragen om continue aandacht. Een groeiende groep mensen is actief bezig met 'unsubscriben’ van al die aandachttrekkers. 
Bedrijven die minder schreeuwen om aandacht zullen steeds meer worden gewaardeerd. 'We have to learn to be quieter. ’, adviseert Schneider, maar wie gaat betalen voor de stilte, wie heeft er baat bij? 'Digital is driven by capitalism not by philantropy’, dus de noodzaak om minder informatie te produceren word nu nog te weinig gevoeld.
Mensen gaan zelf op zoek naar nieuwe oplossingen. Ze noemt een voorbeeld van een Kickstarter project voor Screen Blocking Glasses. Een bril die de schreeuwende schermen op straat uitfiltert (het werkt). https://www.kickstarter.com/projects/ivancash/irl-glasses-glasses-that-block-screens een groot succes, met 4x de benodigde funding.
Conclusie: Stilte wordt een nieuw luxe product. Een product dat lang niet iedereen zich kan veroorloven en zo kan leiden tot een verdere verdeling in de maatschappij. En dat is toch wel iets om over na te denken. In stilte.
Voor de mensen in Austin: vandaag is Tanarra er nog eens, met een ander verhaal: Close the Digital Divide: Design for Social Impact at SXSW 2019. 
Het zijn de ervaringen die tellen
(Door René Samsen)
Experimenting with Experiential: How Giant Spoon Stays One Step Ahead
Toch wel de opening van de dag: drie Unsullied soldaten op het podium die de komst van het panel aankondigen. Het is een glimp van experiential marketing: ‘With experiential you live and breath in a fictional world, forgetting where you are’. Agency Giant Spoon neemt ons mee in deze vrij nieuwe wereld van marketing. Ervaringen worden meer gewaardeerd dan dingen tegenwoordig, zo zegt Trevor Guthrie. In de SXSW activatie van vorig jaar hebben mensen 8 uur in de rij gestaan om naar binnen te mogen in de nagemaakte Westworld wereld. Sterker nog; er is een stel officieel getrouwd in deze wereld!
​​Zoals gezegd is deze vorm van marketing nog vrij nieuw; Experiential is groeiende. Evolueren is lastig; vaak gaat de start goed maar is het vasthouden van de experience wat lastig blijkt zo zegt Marc Simons. ‘Think of experiential as a bite of an apple; how do you keep going so consumers slowly experience the brand?’ Het effect van experiential mag dan ook duidelijk zijn: “You can move people through decision making process a lot faster with experiential marketing than many others” En die experience wordt volgens beide heren gemaakt door het aanwakkeren van een gevoel in combinatie met een fun factor; dan heb je een verhaal wat je wilt delen met iedereen.
Hogere standaarden voor machines dan mens
Door Pierre Gorissen / HAN
Onze Uber reed vanochtend zomaar ons hotel voorbij. Ik zag hem op de app voorbij komen, maar hij sloeg niet af de oprijlaan naar het hotel op, maar reed door. Waarom? Geen idee. De app zocht een andere rit die 14 minuten extra op zich liet wachten. Hier in Austin pak je geen taxi of bus, maar een Uber (beste collega’s, je spreekt het echt uit als OEber en niet UUber).
Ze zijn ook hier nog niet zelfrijdend, ze hebben nog gewoon een mens achter het stuur. Voor hoe lang nog? Wat mij betreft niet lang meer, ik geef mijn stuur voor heel veel routes heel graag uit handen. Maar ik ben waarschijnlijk ook niet de doelgroep waar de documentaire Autonomy (https://www.imdb.com/title/tt9613244/) van Alex Horwitz zich op richt.
Of wellicht toch wel, om uit te leggen waarom het allemaal niet zo snel gaat als dat het van mij wel zou mogen. Want zo zou je de documentaire in één zin kunnen samenvatten: een historische terugblik op de auto en wat deze voor mensen betekende en nu nog betekent, verklaringen over hoe mensen op de zelfrijdende auto reageren, met respect voor de diepere gedachte erachter (het is niet alleen angst) maar met een positieve en duidelijke verwachting met betrekking tot de toekomst. 
(Dat was een lange zin, maar het was ook een documentaire van 80 minuten)
Geen mogelijkheid om aantekeningen te maken tijdens de screening, dus put ik nu volledig uit geheugen als ik probeer nog wat highlights te noemen.
Zoals gezegd, het is een degelijke documentaire. Dat betekent dat ze eerst een stukje terug gaan in de tijd om uit te leggen wat de auto betekende voor de VS. En dat is wellicht ook meteen het belangrijkste kritiekpunt dat je kunt maken: het is een absoluut VS georiënteerde documentaire. De rol van de auto in Nederland en de uitdagingen die een zelfrijdende auto hier zal moeten overwinnen zijn niet helemaal identiek.
De documentaire laat zowel jonge mensen (die in een aantal gevallen al niet beter weten) en gepensioneerde ingenieurs (die in het algemeen heel positief stonden ten op zachte van de ontwikkelingen aan het woord.
De kritische noot over het verschil tussen de wijze waarop Silicon Valley producten ontwikkelt en de manier waarop de auto-industrie dat doet, is duidelijk.
De afkeer die Malcolm heeft van Google als het gaat om zelfrijdende auto’s komt eveneens duidelijk naar voren. Hij verwacht niet dat Google écht belang heeft in het veranderen van hoe we tegen dit soort persoonlijk vervoer aankijken.
Grappige constatering die ook in deze documentaire weer aangehaald wordt is dat we machines aan hogere standaarden houden dan mensen zelf.
Amerikaanse vrouwen dragen kleding 5 keer
Door Tim Claassen (Havas Lemz)
Een goed gesprek over de verschuiving van bezit naar delen. Over de burden of ownership en de sharing economy die bouwt op de wens om flexibiliteit, gemak en meer duurzame consumptie. Rent the Runway (die designer fashion verhuurt aan al 10 miljoen gebruikers) en West Elm (home furnishing) delen hun inzichten. Zo schijnen Amerikaanse vrouwen hun gekochte kleding max 4 of 5 keer te dragen.. dan is huren wel beter. Maar ze delen vooral hun vers aangekondigde partnership: vanaf nu kunnen mensen ook bundels aan home decoratie (kussentjes, etc) huren via Rent the Runway. Tussen de awesome’s, incredible’s and wonderful’s een paar mooie inzichten. 
Techbedrijven halen sci-fi schrijvers binnen
(Door René Samsen)
Sci-Fi CEOs: How Fictional Futures Influence Tech​​
Een paneldiscussie tussen journalisten en science fiction schrijvers over de impact van science fiction op de meest invloedrijke ondernemers van dit moment zoals Elon Musk, Jeff Bezos en Larry Page. Een zeer interessant gesprek welke sneller ging dan ik aantekeningen kon maken. Naast een waslijst van science fiction schrijvers en literatuur waar ik nog nooit van gehoord had, kwamen er ook een paar interessante inzichten voorbij. Science Fiction zorgt voor een gedeelde taal voor iets wat nog niet bestaat. Omdat men al boeken gelezen had over ruimtereizen lang voor het bestond, was het makkelijker om het er over te hebben toen de techniek het eindelijk toestond. Maar ook dat Science fiction soms door de schrijver als waarschuwing is bedoelt, maar vervolgens als ware het een Ikea handleiding voor Silicon Valley ondernemers wordt toegepast. Aan dat andere kant van het spectrum halen sommige Silicon Valley bedrijven juist SciFi schrijvers naar binnen om mee te denken over de verschillende impact scenario’s die hun technologie kan hebben op de samenleving.
​​Lijstje met Science Fiction auteurs welke in het gesprek voorbij kwamen: Isaac Asimov (Foundation Novels), Neil Stevenson (The Diamond Age & Snowcrash), Frederic Paul, Daniel Suarez (Daemon), Jorge Luis Borges (Fictiones), William Gibson.
Trubbels in paradijs
(Door Michiel Buitelaar ( CX Company)
SXSW – mijn dag 2
Deze dag was OK maar iets minder geslaagd. Door een enkele miskleun, en door logistieke trubbels, wat ook bij SXSW hoort.
Om met dat laatste te beginnen. Het reserveren van voorrangsplekken mislukte. In principe heb je hier toegang tot alles met je kan drie ‘Express Passes’ per dag boeken. Als dat lukt. Eenieder in ons huisje zat om 09:00 uur trigger-happy klaar maar er lukte ongeveer niks. Dus, niks geen voorrang. Dan nog steeds kan je in principe ergens in maar moet je in de rij, die voor de Grote Dingen heel lang is, héél erg lang, en het queue management is dezer dagen niet zo goed. Zo overkwam het mij dat ik na een ruim uur wachten voor Alexandria Ocasio-Cortez te horen kreeg ‘u komt er niet meer in, de zaal is vol’. Van die dingen ja, van die dingen. Godverdegodver! Dat had ik gisteren ook, zoiets. Ik heb een hartige discussie gehad met iemand die zich ‘venue manager’ noemde, maar dat lost niks op, en gaat ook niks uithalen. Enfin. Wat dan wel? Ergernis, tot zo ver.

beyond the surveillance model
Prima discussie met mensen van onder andere de EFF, de ACLU en DuckDuckGo, over een ander business model. Stekelenburg zegt ‘panels zijn meestal slecht’ en daar heeft hij een punt maar dit was zo’n uitzondering op zijn observatie.
Het label ‘surveillance capitalism’ viel, eindelijk. Dat boek heb ik liggen, het is zorgwekkend dik. Ik heb diverse podcasts met mevrouw Zuboff beluisterd en die waren indringend. De panelleden zeiden onder andere dat ze de soms gepercipieerde dood van de vrije wil wat overdreven vonden (sommigen zeggen: we worden subtiel en effectief gemanipuleerd, we zijn allen slachtoffers, we hebben niks meer te willen). En dat mensen die zich gevolgd weten zich anders gedragen dan zij die wel gevolgd worden maar het niet weten. Om maar eens wat te noemen. Vind ik waardevolle inzichten, zit véél meer achter. Grosso modo weten de meeste mensen nauwelijks hoe indringend ze gemonitord worden, zoals inmiddels duidelijk aan het worden is. N.B. dit observeer ik, verre van een privacy freak. Verre van. Wie dat boek van Zuboff half begrijpt en onderschrijft: die moet wellicht zijn bloeddruk laten checken. Het is zorgelijk.
De discussie ging over: hoe dan wel? Die speelde zich af in een dun bezette zaal, wat een van mijn hobby horses illustreert: privacy interesseert de meeste mensen eigenlijk geen lor. Men pruttelt wel maar handelt er niet naar. Als puntje bij paaltje komt laat de meerderheid van de mensen zich makkelijk van zijn privacy bestelen.  Een niche van fanatiekelingen uitgezonderd. Denk ik.
Interessant puntje: contextueel adverteren kan, zonder dat het gepersonaliseerd is. De man van DuckDuckGo maakte hier een punt van. Als iemand op iets met auto’s zoekt, kan je een advertentie inzake auto’s plaatsen. Zonder dat die gepersonaliseerd wordt. Is dat even verfijnd als een Google advertentie? Geenszins. Maar het ging om: zijn er andere methoden? Is daar genoeg over nagedacht? Deze discussie was maar een dun beginnetje.
Het ging ook over: het is zo moeilijk, dat kunnen consumenten zelf toch niet doorzien of managen. Ze kunnen niet goed begrijpen wat zich in de machinerie van Google of Facebook afspeelt. Dat hoort men wel eens zeggen (ik zeg het ook al jaren). Maar het is niet zo valide. Consumenten begrijpen ook hoegenaamd niets van de werking van hun auto of van die van medicijnen, en toch is er consumenten bescherming in die gebieden. Dat moet dus ook maar inzake Internet. Maar hoe? Dat loste deze discussie niet op maar onderhoudend en licht inspirerend was het wel. Dit waait voorlopig niet over, al is het maar omdat er hier dezer dagen ook – zij het verrassend weinig – gesproken wordt over de actuele wendingen van Facebook en de beloftes van Zuckerberg. Daar geloofde in dit panel niemand iets van (en ik, zei de gek, ook niet – die lijken mij ‘pie in the sky’). To be continued. Volstrekt onopgelost, dit topic.

what’s next for news?
Weinig schokkends in deze toch wel aardige sessie met mensen van Axios, CNN, BuzzFeed en de New York Times. Wat niet aan de orde kwam: is zo’n nieuw ding als Axios, wat ik persoonlijk zeer goed en vernieuwend vind. Die laten menig oud medium de hielen zien. De NY Times en CNN zaten hier te praten alsof zij Grote Innovatoren zijn. Nou, dat valt mee.
De panel-deelnemers gaven schoorvoetend toe dat voor media ook een Trump Bump aan het werk is, maar bagatelliseerden dat tegelijk. Ze kenden meer gewicht toe aan hun eigen inovaties. Ik plaats daar een vraagteken bij, maar goed, dat gaan we zien, ooit, als Trump weg is, en als er dan wellicht weer een wat rustiger landschap ontstaat. Misschien is de Bump wel voor eeuwig?
Wat ook niet geadresseerd werd, is de verandering in nieuws consumptie. Daar hadden wij het in het Grumpy Home – vier middelbare vaders van jongeren rondom de 20 jaar – over. Hier zitten twee journalisten aan tafel, en een voormalig media bureaucraat. Die zich zelf het lazerus consumeren aan conventioneel èn nieuw nieuws. Onze steekproef zegt: media consumeren zoals wij vijftigers doen, dat doen wij, maar zullen onze kinderen nóóit doen. Die gaat nooit grote bedragen betalen voor gebundelde lineaire media, daar gaan bestaande kranten, bladen, TV zenders en dergelijke héél weinig share of wallet bij halen, de komende decennia.
Ik denk dat het vele oude media nu relatief goed gaat door 1) veel politiek gedoe, rondom Trump en andere gekkigheid, reuring dus, en 2) hun recente verbeteringen, na een decennium of meer te hebben zitten pitten. Dit geldt ook voor Nederlandse kranten (niet voor Nederlandse TV zenders!). Een tijdelijke opleving zie je daar, of een op zijn minst afgezwakte daling, remmend de berg af, maar het fundamentele vooruitzicht is gewoon somber, en daar liep dit panel met een boogje omheen. Vond ik, azijnpisser. Ik ben biased door jarenlang verblijf in diverse media bastions, wat ik ervaren heb als de meest nukkige, inward-looking en conservatieve bedrjifstak die ik ken. Deze – onderhoudende – sessie illustreerde dat m.i. ook: media, snel tevreden met zichzelf, elkaar makkelijk bejubelend (een ‘mutual admiration society’), en niet erg diep-conceptueel denkend. We gaan het zien.

how AI is changing advertising in China
Dit was onderhoudend en overtuigend. Door gigantische bergen data, heel veel beta-types, vrijwel geheel ontbrekende privacy regulering en actief beleid van de overheid gebeurt er van alles in AI, en wordt dat mede ingezet in mobile advertising. Van de grote ‘BAT’ jongens (Baidu, Alibaba, Tencent) doet vooral Tencent knappe dingen in deze. WeChat, men kent het wel: begonnen als rip-off van WhatsApp, maar een imposant platform geworden van een soort die wij in Europe of Amerika niet kennen. Terzijde: ik vind dat er nog steeds vrij weinig aandacht besteed wordt aan ontwikkelingen in China, daar gebeurt heel veel interessants.
Er werden sterke staaltjes van slimme targeting van advertising besproken. Het hele advertising proces is verregaand geautomatiseerd.
Hier valt veel meer over te zeggen maar het beste is om de presentatie van Bessie Lee van WithinLink te bekijken. Die zou ze delen maar ik heb hem nog niet gevonden.

documentaires
Gisteren ‘The River and the all’ gezien, over een trektocht langs de Texaans-Maxicaanse grens. Die grote vraag- en uitroeptekens plaatst bij de plannen voor een muur daar. Leuke docu die op ontspannen wijze wat observaties deelt. Aanrader.
De dag er voor gezien: ‘Tread’, een te lang verslag van een man die het allemaal te veel wordt, zelf een imposante tank bouwt en een enorme verwoesting tot stand brengt in zijn stad. Boeiend. Enorme schade aan van alles, maar slechts één dode: hijzelf.
Dit was dag 2.
The Business Value of Design en Boring AI
Door Iskander Smit (Info.nl)
Dag 2. The Business Value of Design, Privacy en Boring AI
Vandaag als basis van het verslag de sessie The Business Value of Design. Een sessie met Ben Sheppard die belooft om een onderzoek van McKinsey naar dit onderwerp te delen. Het is interessant hoe design door dit soort consultancy firma’s wordt omarmd. Ben Sheppard is dan ook van McKinsey Product Development Practice.
Voor deze sessie zat ik bij een panel ‘Beyond the Surveillance Business Model’ waar het ging over hoe privacy strategieën onderdeel van business strategie kan zijn, met een aantal privacy voorvechters als EFF en ACLU en DuckDuckGo als voorbeeld. Was ook een prima panel, beetje algemeen, maar belangrijk. En uiteraard kwam Zuckerberg’s laatste artikel over Facebook’s privacy ‘focus’ ter sprake. Goed dat het aandacht krijgt, maar het blijft een lock-in strategy om een private space te creëren die door Facebook wordt gecontroleerd en uitgemolken.
Daar was het panel het over eens. ACLU heeft een mooi overzicht gemaakt van initiatieven: itsgoodfor.biz
Eens kijken of McKinsey dit ook oppakt/constateert als belangrijk thema.
Sheppard -een prettig sprekende Engelsman- is verantwoordelijk voor design onderzoek bij McKinsey. De vraag die steeds terugkomt momenteel is wat de business value van design is.
De studie die ze hebben gedaan: 300 bedrijven gevolgd 5 jaar lang en meer dan 100k design acties vastgelegd en 2m financiële datapunten. En dan geprobeerd een McKinsey design index (MDI score) hierop proberen te maken.
“Top quartile outperformed all industrie benchmarks” +32% meer omzet.
De rest heeft 400 miljard aan omzet laten liggen.
Zover over het succes van de MDI score. Wil je zelf een score bepalen, dan kan je het hier vaststellen: mckinseydesignindex.com
Wat is design volgens dit onderzoek? de behoeften van gebruikers begrijpen en daar oplossingen voor ontwikkelen.
Hoe dan? Je moet meer zijn dan:
a feeling
a department
a phase
a product
Ad 1. More than a Feeling
Analytics zijn nodig om de waarde bepalen. Voorbeeld hoe een board over hoe bonussen te bepalen. Als positieve beoordelingen belangrijker zijn dan financiële resultaten.
Ad 2. More than a Department
Het is geen afdeling, want het is een cross-functional talent. Wat op zich een bekend fenomeen is natuurlijk. Zoals we bij info.nl al jaren in teams rond de klant werken en niet meer rond disciplines.
Ad 3. Phase
Want het is een continue iteraties. Niet alleen voor software. Kan ook in hardware. Hij noemt het voorbeeld van de scheepsbouw. Ze trekken de design specificaties uit elkaar om maximaal te blijven itereren, ook al is er een onderdeel dat lange ontwikkeltijd heeft.
Ad 4. More than a Product
Want het is een seamless experience.
Succesvolle bedrijven beginnen altijd met de customer journey. Dit voelt als een open deur uiteraard.
Tot nu toe geen schokkende inzichten die we niet allang toepassen. Maar het is uiteraard vooral van waarde dat er een onderzoeksonderbouwing is van de aanpak die we in individuele projecten al lang zien.
Dit is ook hoe Ben Sheppard het verkoopt. En het is zeker nog geen common practice. Ze hebben in het onderzoek gezien dat er nog 66% geen onderzoek wordt gedaan met prototypes, 50% geen gebruikers in het proces gebruiken. En 95% maken geen objectieve business beslissingen mbv design.
Om te verbeteren adviseert Ben om niet alles een beetje te verbeteren, maar te beginnen met een project helemaal goed te doen en dan de organisatie mee te krijgen.
Na 30 minuten Ben was klaar met de presentatie, wat iets zegt over de diepgang wat mij betreft. Essentie is dus dat het fijn is dat er een bewijs is voor de dingen die alle bureaus waarschijnlijk al behoorlijk goed tot heel goed toepassen. En om terug te komen op de rol van privacy, dat is dus een ander niveau van aspecten dat in dit onderzoek nog niet wordt aangeraakt. Daarmee geeft het goed aan dat McKinsey inderdaad dicht bij zijn kern blijft; proces boven alles :-)
De sessie erna in dezelfde zaal is van John Maeda. Vorig jaar gemist, maar goede recensies gehad toen van Wilbert en Jann. En de slides toen ook teruggekeken. DesignInTech 2019:
John Maeda is Global Head of Computational Design + Inclusion bij Automattic. Hij doet deze presentatie een aantal jaar, als hobby en leermoment voor hemzelf. Het is ook online te vinden.
Zijn presentatie is erg informatierijk, heel praktisch. De design tool met de meeste impact bijvoorbeeld: Material. En volg ook de business mensen als Mary Meeker en Benedict Evans (the End of the Beginning), zeker ook favorieten van mij.
Hij noemt ook het McKinsey rapport.  Beter nog volgens hem: InVisions “Five Levels of Design Maturity”
“Designers generally excel at introverting together”
En zijn 10 voorbeelden die hij geeft van 10 projecten waar “awesome humans that reshape technology to be more awesome”. Bv Project Alias en Humaaans.
Hij gaat nog wat verder in op trends. Zoals Handcraft vs Speedcraft, Defense vs Offense. Ga ze niet reproduceren hier, check daarvoor  vooral het rapport.
Dan: Boring AI. Zoveel dat er over wordt gezegd. Maar dat betekent niet dat het niet het belangrijk is. Ook weer veel voorbeelden.
Addressing imbalance is het laatste hoofdstuk. Waarmee we ook bij inclusiviteit uitkomen, het thema van dit jaar tot nu toe. Er ligt een diepere laag van exclusiviteit achter. Een oplossing volgens Maeda om te unscalen, thick data ipv big data.
En: Wees nieuwsgierig naar de onbalans in je eigen omgeving.
Met deze adviezen weer verder de conferentie dan maar. Tot morgen.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Fast Moving Targets met Revue.