View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #94

Revue
 
HALLO LIEVE LEZERAAR! FANTASTISCH NIEUWS! IK HEB EEN NIEUW BOEK GESCHREVEN EN HET HEET 'HET WAPEN VAN
 
May 10 · Issue #94 · View online
Faberyayo's Yaynews
HALLO LIEVE LEZERAAR!
FANTASTISCH NIEUWS!
IK HEB EEN NIEUW BOEK GESCHREVEN EN HET HEET ’HET WAPEN VAN SJENG’ EN IS NU ZOWEL ONLINE ALS IN DE REGULIERE BOEKHANDEL VERKRIJGBAAR!!!
IK ZOU HET ENORM WAARDEREN ALS U SAMEN MET MIJ WIL HELPEN HET BOEK NOG EVEN NIET UIT TE LATEN STERVEN X

bol.com | Het Wapen van Sjeng, Pepijn Lanen | 9789026343797 | Boeken
IK HEB OOK NOG EEN NIEUW LIEDJE GESCHREVEN, OPGENOMEN EN EEN VIDEO BIJ LATEN MAKEN DOOR DANNY EN ISABELLA GRIFFIOEN EN HET HEET ‘MARINE BIOLOGIE’

Faberyayo - Marine Biologie GEPRODUCEERD DOOR BENNY SINGS!
EN DAN IS ER OOK NOG
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 81
 
De wekker gaat. Het is heel vroeg. We gaan als verrassing ergens heen want we zijn tien jaar samen maar ik weet niet waar. Ik heb wel wat geraden al maar ik spreek het niet uit want ik wil de verrassing niet verpesten. Coco heeft een tas ingepakt en de kinderen zijn taken care of en voor ik mijn kopje thee op heb zitten we al in de Über. We nemen nooit meer de Über naar het vliegveld omdat de kindjes daar allebei al een keer in over hebben gegeven. Maar nu zijn we met zijn tweeën en maakt het niet uit. Ik drink een kopje thee op het vliegveld en kijk niet naar de boarding passes die Coco scant om de verrassing zolang mogelijk te laten duren. Ze vraagt of ik het al weet en ik zeg dat ik hem helemaal uit wil verrassen.
‘Kijk dan.’ Zegt ze.
Kopenhagen staat er op het bord en ‘ik wist het al’ zeg ik, maar niet bijdehand maar op een leuke manier.
Ik luister een podcast over songwriting met Linda Perry en om half negen zijn we alweer aan de grond. Het vliegveld is een soort heel hip winkelcentrum. Ik heb direct zin om effen ecru te dragen en ingewikkelde koffie te drinken.
Kopenhagen lijkt een soort Berlijn that got its shit together, zo op het eerste gezicht. Ouwe gebouwen en veel nieuw ook. De Denen zijn direct en misschien wel een beetje bot en nosy maar ook sympathiek en behulpzaam. Het is hier wel erg wit. We gaan uit eten en dat is ook een verrassing en ik had het stiekem al geraden maar toch is het echt heel sick dat we ineens voor de kas staan en ik het bordje zie.
De smaken zijn zo sprekend en sluiten zo vanzelfsprekend op elkaar aan. Ik neem het wijn arrangement maar besluit na twee glazen over te gaan op het sap arrangement omdat ik niet helemaal lit wil worden in mijn eentje terwijl Coco zoveel geregeld heeft om ons hier nu terecht te laten komen. De sappen zijn ook mindblowing. Het eindigt met een stuk gefrituurde kabeljauw huid gedoopt in Mexicaanse chocolade met tijm en venkelzaad en het is niet eens het lijpste. Ik neem overal foto’s van die ik nooit aan iemand ga laten zien. We krijgen nog een rondleiding langs de keuken en mogen in het fermentatie-laboratorium kijken waar ze allerlei verschillende soorten miso aan het proberen zijn te kweken. We zien de sneeuwkrabben in het aquarium en het spijt me dat we ze opgegeten hebben maar ze zien er ook doodeng at the same time. Het gaat allemaal veel te snel en we drinken nog een glaasje in het gebouw met de grote ramen dat uitkijkt op de vuilverwerkingsfabriek aan de overkant van de rivier die de stad van groene energie voorziet. We bespreken de aanschaf van een huis in een bos en ik drink toch nog 1 glaasje wijn. Het is een rode bio wijn uit Australië, waar ik normaliter geen wijn uit drink omdat ik dan aanstellerij vind maar nu is het precies wat ik wil van het leven. Ik kan niet geloven dat we hier nu zijn. 
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue