View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #82

Revue
 
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 69   De kinderen zijn uit logeren en de ouders zijn de deur uit. We eten
 
February 15 · Issue #82 · View online
Faberyayo's Yaynews
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 69
 
De kinderen zijn uit logeren en de ouders zijn de deur uit. We eten bij Taste of Culture en we zitten aan een grote ronde tafel maar meer dan de helft is vegetarisch dus ik kan de Hong Kong Style Beef bijna allemaal in mijn eentje opeten. Ik ben eigenlijk een beetje ziek aan het worden maar de kinderen zijn uit logeren dus de ouders konden ook niet thuisblijven. Ik eet extra pittig en veel gember en ook nog groente en probeer zoveel mogelijk a-relaxte stoffen mijn lichaam uit te zweten. We wonen hier niet zo ver vandaan maar ik vergeet altijd dat het Leidseplein en het labyrinth aan kleine straatjes vol gepropt met horeca ook nog bestaat.
Ik koop een doosje ibuprofen bij een avondsupermarkt en vraag me af wie er in godsnaam bij al die vieze restaurants eten elke avond.
We gaan naar de nieuwe zaal die ze een paar maar geen idee hoeveel jaar geleden op de twee oude zalen gebouwd hebben.
‘We moeten zitten anders kunnen we het niet goed zien,’ zei Yousef en dus zijn we gaan zitten.
De zaal druppelt langzaam vol en ik besef dat ik al in geen tijden naar een concert ben geweest waar ik niet zelf het concert was. Ik verveel me. Ik neem een paar ibuprofen met een spa rood want ik wil wel alcohol drinken maar dan geen goedkope zaalwodka en er zijn geen alternatieven.
Ik voel me een beetje een Real Madrid-fan in het Barcelona-stadion hier.
Willem doet perfect zijn plaat in het echt met een mooie integere visuele extra dimensie. Ik zie alleen niet dat hij in water staat vanaf waar we zitten.
Als het klaar is wil ik weg maar Coco zegt dat we ons gezicht even moeten laten zien en ik weet dat ze gelijk heeft. Er zijn allemaal mensen bij elkaar die ik lang niet bij elkaar heb gezien en ik schenk een gin tonic in omdat ik denk dat dat precies is wat ik wil maar bedenk me na een slokje.
We eindigen ergens anders en ik drink een Fleurie die me me laat voelen alsof ik in slow motion in warme aarde krioel op een gunstige manier. Willem neemt een slokje en de helft van het glas komt over mijn zebra-overhemd heen en hij zegt wel dertig keer sorry maar het is helemaal niet erg want dit is precies wat dit overhemd nodig had. Ik zit in een comfortabele stoel in een prima gesprek maar ineens hoor ik mezelf praten en weet ik dat het leuk geweest is. Ik zoek Coco’s ogen en ze knikt en samen glippen we geruisloos het gezelschap uit en de lift naar beneden in. Thuis drinken we nog een kopje thee en praten we over relaties en mensen tot ik schor ben en dan gaan we naar boven. Ik word wakker wanneer de kinderen wakker worden, zonder dat ze bij ons zijn.

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue