View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #81

Revue
 
HALLO FIJN PERSOON ALS U NIET AL EEN KAARTJE HAD VOOR DE 1000E SHOW VAN DE JEUGD IN HET OLYMPISCH STA
 
February 8 · Issue #81 · View online
Faberyayo's Yaynews
HALLO FIJN PERSOON

AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 68
Ik kijk uit het raam en heb nergens zinin maar ik moet naar de andere kant van de stad zo. Ik besluit een uber te nemen want dat mag best een keer. Als ik me inbeeld hoe ik dan zodadelijk in die uber zal zitten als een menselijke natte scheet krijg ik er helemaal een naar gevoel bij. Ik ben ook al niet gaan sporten. Ik kijk op de kaart en zie dat het maar twintig minuten is en stap als compromis toch op de fiets. Vanaf minuut 1 word het leven me onmogelijk gemaakt door een straffe tegenwind. Ik kan niet eens nadenken. Mijn capuchon en oortjes worden aan een stuk door af- en uitgeblazen door het weer. Ik had iets opgezet om te luisteren waar ik helemaal enthousiast van was geraakt maar ik weet niet eens meer wat. Ik kom aan in een gedeelte van West wat vroeger helemaal anders was, tegenover een stuk waar vroeger woonflats stonden waar we gedeeltes van Watskeburt filmden 14 jaar geleden maar die nu gesloopt zijn en waarvoor nieuwe, duurdere woonflats met keldergarages zodat bewoners niks met de wereld te maken hoeven te hebben voor in de plaats gekomen zijn.
Ik kom langs een groot ingepakt oud kantoorpand en snap helemaal niks van de becijfering maar de ervaring heeft mij geleerd dat wanneer ik het punt bereik dat ik mezelf hardop geïrriteerd ‘He??’ hoor zeggen, ik vlakbij mijn doel ben.
Bij de deur tref ik meteen mijn afspraak en het is allemaal een stuk minder ongemakkelijk dan ik het in mijn hoofd gemaakt had en ik ben dankbaar. We gaan een trap af en komen in een soort gigantische bedrijfskantine maar dan met, waarschijnlijk, goeie koffie en houten borrelplankjes die alvast klaarliggen. Het lijkt alsof er een woeste vrijmibo aan de gang is maar de tijden zijn all wrong. We komen in een afgeschermd hoekje terecht en Steven is er al en we lachen en afspraken wat af met zijn allen. Ik drink tegen beter weten in een tweede zwarte koffie op een lege maag en mijn hersenen schieten in hyperdrive. Er is hier een heel nieuw Amsterdam ontstaan waar ik helemaal geen weet van had in de tijd dat ik niet nadacht over dit gedeelte van de stad. Eenmaal weer buiten gooit de wind me een paar keer bijna van mijn fiets af maar ik ben blij dat het de wind is en niet de gebouwen. De natuur en niet het onroerend goed. Ik snap niks meer van deze stad of mijn plaats er in.
Vroeger rookten we wiet en speelden we Magic the Gathering aan de andere kant van het water met Boni, maar die woont tegenwoordig in Haarlem en werkt in Amstelveen. 

De Jeugd Van Tegenwoordig - Olympisch Stadion
EN DAN NOG EEN DING
MIJN MOEDER SPEELT IN EEN ORKEST EN DAT ORKEST WIL GRAAG EEN VOORSTELLING MAKEN MET EEN POPPENSPELER EN DAT KOST ALLEMAAL GELD EN DAAR IS UW HULP BIJ NODIG

IK HOU VAN U
X
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue