View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #72

Revue
 
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 59 I love donuts. Het is alweer twee jaar geleden dat ik met vrouw en kin
 
December 7 · Issue #72 · View online
Faberyayo's Yaynews
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 59
I love donuts. Het is alweer twee jaar geleden dat ik met vrouw en kind in de City of Donuts woonde. Elke dag vloog een nieuw avontuur met gefrituurde deegbal me onverwachts om de oren. Die ene gigantische rechthoekige met die maple-syrup glazuur en een uitgebakken stuk spek er op. Die insane goede jelly donut die ze gevuld hadden met precies op zout gebrachte pindakaas. Die mokka-praliné. Ricotta en rode biet, terwijl ik haat rode biet. De Donut-pub met zijn gezouten caramel cronuts en alles gevuld als je dat soms bliefde maar eigenlijk waren de simpele glazed donuts het allerlekkerst. Ik zat met Job aan een beker dampende zwarte koffie aan de bar toen we dat concludeerde en we namen een dozijn mee naar het gele huis op de heuvel in zo’n gezellige meeneemdoos. De Japanse thema-week bij de donut-plek met die grote vierkante donuts bij het stadion in de buurt. Zwarte sesam-pasta, matcha, yuzu en zoete bonen-pasta donut. Geroosterde kokos gevuld met kokos-crème. ’s Mores donut. De elusieve Citroen Merenque donut van die plek twintig minuten met het openbaar vervoer die de hele tijd uitverkocht was als we er aankwamen. Of dicht die andere keer toen ik er met Zoë echt vroeg vroeg voor op was gestaan. We haalden voor een klein fortuin aan goedmaak-patisserie bij de Chinese bakkerij en ik gaf al mijn wisselgeld aan een dakloze die voor de deur stond, samen met een grote beker koffie waar hij 8 suiker in wilde, omdat het Thanksgiving was. In 2001 was ik in Thailand met Jeroentje en haalden we bij Krispy Kreme een hele doos met allemaal verschillende smaken voor in het minibusje dat ons naar Cambodja ging rijden. Maar we hadden een kater en het was warm en we aten er allebei 1 en lieten toen de doos achter bij een tankstation omdat we er anders mee op schoot moesten zitten. We waren nog jong en naïef. Als ik er nu aan terugdenk kan ik nog altijd woedend worden.
Een van de redenen dat ik zo verknocht ben aan Tokyo is het filiaal van de Krispy Kreme in Shibuya. Ok ik lieg. Maar niet echt.
In Los Angeles bleek er 5 jaar geleden op loopafstand van ons hotel een etablissement te zijn waar ze donuts stoomden in plaats van frituurden. Maar wel met stukjes krokant spek er overheen.
Ze hebben het hier ook geprobeerd in die straat bij Holtkamp maar het deeg was te taai en ze zagen er wel uit zoals op de plaatjes op instagram maar ze smaakten verkeerd. Ik kreeg een bericht via instagram waarin ik op joviale toon werd uitgenodigd voor een tasting. Ik vond het te direct en wist bovendien al van hun gebreken dus ik antwoordde niet. Toen ik er laatst langskwam zag ik dat ze gesloten waren om niet meer te openen en pas toen begreep ik dat de joviale toon voortkwam uit paniek vanwege het onvermijdelijke einde dat op hen afkwam en ik had ineens heel erg met ze te doen.
‘Wanneer gaan we weer naar ‘Merika?’ vraagt Blake, en dan:
‘Ik heb zin om elke dag donuts te eten.’
‘Snel, mijn zoon, heel snel.’

Kerstfan by Stippenlift on Spotify
HUGO STIPPENLIFT HEEFT EEN NIEUW KERSTALBUM UIT EN IK ZING OOK EEN LIEDJE MEE OP HET NUMMER ‘CHAMPAGNE EN ENGELENHAAR’
X
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue