View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #70

Revue
 
Ik ben dankbaar voor elke ochtend dat ik wakker word. Het geluid van de slapende kinderen. Hun aanwez
 
November 23 · Issue #70 · View online
Faberyayo's Yaynews
Ik ben dankbaar voor elke ochtend dat ik wakker word. Het geluid van de slapende kinderen. Hun aanwezigheid. Voor mijn dochter. Haar gezicht dat steeds een klein beetje veranderd en in bed tot rust is gekomen na een lange dag druk zijn. Ik ben dankbaar voor mijn zoontje. Zijn benen die steeds langer worden en zijn blote buik die onder zijn pyjama aan uitkomt zodat ik de pyjama weer een beetje naar beneden kan trekken en de deken over hem heen mag doen. Dankbaar voor mijn vrouw. Dat ze naast met komt liggen als ik al in slaap ben gevallen. Hoe ze er eerst niet was en dan ineens wel. Ik ben dankbaar voor de ochtend. Het moment van totale bezinning. Stilte voor de chaos. Dankbaar voor de woorden die me helpen mijn hoofd en hart en te begrijpen. Voor de realisatie dat ik niks weet. Voor het blanco canvas van een nieuwe dag. Dankbaar voor mijn ouders en hun voortdurende gezondheid en aanwezigheid in mijn en ons leven. Voor mijn broer en zussen. Mijn familie en mijn schoonfamilie. Mijn broertjes en mijn zusjes die weer terug zijn. Mijn vrienden die ik vaak spreek en mijn vrienden die ik nooit zie. De lessen die ik heb mogen leren uit verdriet en pijn en gemis. Hoe te waarderen wat er is. Een herinnering zien ontstaan in het nu. Dankbaar voor nieuwe mogelijkheden. Dankbaar voor gemiste kansen. Dankbaar voor mijn ontwikkeling als persoon. Dankbaar voor het dak wat ik boven ons hoofd mag verschaffen, het eten wat we kunnen eten en de vrijheid die we ons kunnen permitteren door middel van het werk wat ik kan doen. Dankbaar voor de mensen waarmee ik werk. Dat ik wat ik doe werk mag noemen. Dankbaar voor elke show die we samen doen en voor ieder persoon die komt kijken en er samen met ons een magisch moment van escapisme van maakt. De realiteit ontstijgende ervaring van een optreden waarin artiest en toeschouwer samen anderhalf uur de omgeving achter zich laten en een nieuwe waarheid scheppen.
Dankbaar voor de energie en de voldoening. Het eb en vloed van het scheppen en maken en doen.
Dankbaar voor de oorverdovende stilte, ’s nachts in het donker. Dankbaar voor het land waarin het kan. Dankbaar voor het ecosysteem wat mijn creativiteit voedt en tekortkomingen accepteert. Mij laat leren en ontwikkelen in richtingen die ik zelf interessant vind. Dankbaar voor de wind die mij waait. De familie als warme deken die er altijd is. Zelfs in de koudste nachten. Dankbaar voor het minuscule stukje deken dat ik zelf heb mogen worden. Voor elke zonnestraal. Elke ontmoeting. Elke confrontatie met mezelf. Elke druppel zweet. Dankbaar voor jou. Voor mij. Voor U.

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue