View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #48

Revue
 
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 38 De wekker gaat om kwart over zes. Ik schrik wakker en het duurt even v
 
June 22 · Issue #48 · View online
Faberyayo's Yaynews
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 38
De wekker gaat om kwart over zes. Ik schrik wakker en het duurt even voordat ik me herinner dat ik hem niet gezet heb. Mijn vrouw staat op en de dag komt in beweging. Ik ga naast mijn zoontje in bed liggen en maak hem wakker.
‘Waar wasten we?’ vraagt hij verbaasd. Het duurt even voordat ik snap dat het over een droom gaat en hij door heeft dat hij weer wakker is. Hij wil eigenlijk zijn pyjama aanhouden omdat die de kleur van zijn favoriete Lego ninja heeft maar als ik vertel dat hij een speciaal zwart ninja pak voor in het vliegtuig aan mag is hij wel bereid om zich om te laten kleden. Zijn rode zonnebril die op de commode ligt omdat hij hem gister op had tijdens het dessert, moet ook mee. Fair enough. 
Ik til de dufflebag alvast naar beneden en mijn vrouw stopt de laatste dingen in tassen. Ik heb precies zo te kort geslapen dat ik een werkbare energie heb maar ook alles vertraagd meemaak. Mijn zoontje krijgt pas op het vliegveld ontbijt om ongelukken te voorkomen en is daar helemaal ok mee. Hij wil nog één keer met de Lego spelen maar we moeten al gaan en ik zie hoe hij de bouwsels laat staan en bedenk hoe ik ze straks in mijn eentje op zal gaan ruimen. We bestellen een Uber en gaan met zijn allen naar beneden. Het blauwe van de directe ochtend heeft al een streepje geel erbij gekregen van de zon. De chauffeur is extreem vriendelijk en hyperactief. De rit is schokkerig en ik kijk van tijd tot tijd naar ons zoontje die bij mijn vrouw op schoot zit. Hij heeft een speciaal armbandje om en het raam is een stukje open. Ik heb onze dochter op schoot en die kijkt alleen af en toe verbaasd. Mijn zoontje begrijpt niet dat ik niet meega in het vliegtuig maar wel meega naar het vliegveld. Ik begrijp het ook niet.
‘Papa gaat huilen.’ zegt hij stellig als het gaat over dat ik straks in mijn eentje in ons huis ben. Ik moet denken aan de vorige keer en probeer de voortekenen te achterhalen in mijn hoofd. Het vliegveld komt al in de buurt. Gelukkig ben ik deze keer niks vergeten en maakt het ook niet uit omdat ik straks weer naar huis moet. De chauffeur vertelt over de trend van pre-fab huizen die is over komen waaien uit Amerika en die je kan zien bij de Schellingwouderbrug. Voor zestigduizend euro ben je schijnbaar helemaal onder de pannen. We draaien die bocht in richting het laatste stukje en dan is daar het vliegveld. De chauffeur verwisselt op het laatste moment van baan en we zijn klaar om afgezet te worden. Mijn zoontje heeft geen kik gegeven. Ik haal opgelucht adem en hoor een heel bescheiden geluidje en voel mijn schouder en borst warm worden. Blijkbaar wordt ook onze dochter misselijk over haar vader op weg naar het vliegveld.

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue