View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #35

Revue
 
HALLO LIEF MENS HET IS WEER VRIJDAG EN DUS AL OF BIJNA WEEKEND EN TEVENS TIJD VOOR UW FAVORIETE NIEUW
 
March 30 · Issue #36 · View online
Faberyayo's Yaynews
HALLO LIEF MENS
HET IS WEER VRIJDAG EN DUS AL OF BIJNA WEEKEND EN TEVENS TIJD VOOR UW FAVORIETE NIEUWS NAMELIJK YAYNEWS
MAG IK U WAT VRAGEN?
HEEFT U HET WEL EENS KOUD?
BENT U AL UW NIET FABERYAYO-GERELATEERDE SWEATERS MEER DAN ZAT?
HECHT U WAARDE AAN ELEGANT DESIGN EN SYMPATHIEKE SNIT?
BESTEL DAN NU UW FABERMERCH YAYOWAVE SWEATER HIER HIER HIER (ONTWORPEN DOOR DE ENIGE ECHTE STIPPENLIFT)

AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 27
Ik ben doorgehaald in de natuurwinkel. Niet aan de drugs maar helemaal nuchter, zo uit het vliegtuig van de andere kant van de oceaan van zondag naadloos overgegaan in maandag zonder te slapen. Ik heb een kopje koffie gedronken om er een beetje bij te blijven, that’s it. De vlucht was prima behalve wat turbulentie, zoals altijd tegenwoordig, maar I survived.
“Papa, ik moet plassen!” zegt een kinderstem. Ik ben meteen in de opperste staat van paraatheid. Maar het is niet mijn kind want die heb ik helemaal niet bij me, komt een microseconde later de realisatie, en ik ontspan terug.
Ik had gezegd dat ik poedermelk zou halen maar toen was het ineens al bijna zes uur en dan gaan winkels hier dicht en dat begreep ik ook pas toen mijn Coco het drie keer achter elkaar tegen me zei.
Het kassameisje zegt dat de avocado die ik gekozen heb niet goed is. Te rijp. Ze prikt er in met haar vinger om te demonstreren hoe slecht mijn keuze is geweest. Het voelt als een inbreuk op mijn privacy. Ik mag een andere uit gaan zoeken. Er staat een oudere meneer voor de kist met de avocado’s. Hij gaat er helemaal in op en ik dorst hem niet te storen.
‘Is het wat?’ vraag ik na een tijdje om het ijs te breken en het proces wat te versnellen. De rest van mijn boodschappen liggen nog altijd bij het kassameisje te wachten om afgerekend en mee naar huis genomen te worden. De man begint een relaas over de kwaliteit van de steenvruchten in deze natuurwinkel waar ik geen tijd voor heb. Hij praat met een Duits accent. Het overvalt me. De man heeft inmiddels wel plaats gemaakt en ik grijp de eerste de best avocado die een beetje meegeeft.
Het kindje dat moest plassen is nog steeds in de winkel. Er is hier een soort poppenhuis met allemaal speelgoed en het kindje ligt er op de vloer mee te spelen. Ik voel me als Johnny Depp in Fear and Loathing met de vliegenmepper in de woestijn maar dat weet ik alleen dus dat is ok. Ik
Het licht is hier anders en de lucht ook. Ik draag een grote zonnebril en een comfortabele capuchon over mijn hoofd maar toch valt het me op. Alles is nog hetzelfde in de stad en in de buurt maar ook weer niet. Misschien zijn wij wel veranderd en is dat het. Ik schrik van een vogel, een plastic zak en een geluid dat ik denk te horen. Ik ben er vrij ok onder.
Als ik weer thuis kom liggen mijn Coco, mijn Blake en mijn Mei te slapen op de bank. Netflix vraagt of ik New Girl nog verder wil kijken. Ik maak nog een kopje zwarte koffie in de keuken en ga op het tapijt liggen en zeg ‘Ja, natuurlijk’.

OMG WAT IS DIT, DE PRE-ORDER VOOR DE GRAPHIC NOVEL VAN HET JAAR?
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue