View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #26

Revue
 
NIEUWE WEEK NIEUWE COLUMN YAYNEWS YAAAAAYAVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 18Ik breng mijn kind naar de voo
 
January 19 · Issue #26 · View online
Faberyayo's Yaynews
NIEUWE WEEK NIEUWE COLUMN YAYNEWS YAAAAAY
Ik breng mijn kind naar de voorschool want dat doe ik twee keer per week in de ochtend. Het waait heel hard heb ik gehoord in bed maar als we beneden komen om met het openbaar vervoer te gaan zie ik allemaal mensen op fietsen en vind ik dat er niks aan de hand is en iedereen zich aanstelt. Pas in de straat van zijn school worden we bijna om het leven geblazen en moet ik toch weer toegeven dat er wel iets aan de hand is en ik geen gelijk heb. Het is maar beter om dat moment vroeg in de ochtend mee te maken zodat ik de rest van de dag mijn plek een beetje ken. Eenmaal in de voorschool krijg ik het met mijn kind aan de stok over of hij wel of niet de Lego ninja in zijn rugzak moet bewaren omdat hij anders misschien de lans kwijt raakt. De lans die overigens bij de ridder-Lego en zodoende wat mij betreft uberhaupt niks te zoeken heeft in de handen van een Lego-ninja, maar dat is weer een andere discussie. Hij is niet voor rede vatbaar en gaat op de vloer liggen. Dit is mijn kryptonite. Ik kijk in paniek om me heen.
Dan gaat met mijn kind ineens met kinetisch zand spelen en sommeert mij de Lego-ninja in zijn tas te stoppen, lans incluis. Daarna mag ik vertrekken. Er kan nog net een kusje vanaf. ‘I love you’ fluister ik, terwijl ik het lokaal verlaat.
Ik overweeg een grote kartonnen beker zwarte meeneem-koffie aan te schaffen maar het is woest aan het waaien en overal een teringzooi qua verkeer dus ik ben wel paniekerig genoeg zonder, concludeer ik.
Op de sportschool sport ik me een slag in de rondte. Ondertussen zet ik de ene na de andere podcast aan en dan weer uit omdat ik de juiste toon maar niet te pakken krijg. Af en toe kijk ik per ongeluk in de spiegel en vraag ik me af waar ik mezelf zo moe voor aan het maken ben. Ik kom Yousef tegen en hij zegt met een geschrokken gezicht, tussen twee puffen adem door, dat hij de fiets en het ski-apparaat gedaan heeft en dan moet ik dat dus ook doen.
Het is een totale verschrikking. Na afloop lig ik op de kunststofmattenvloer na te bibberen met schuddende armen en verzuurde bovenbenen. Ik hoop dat Yousef blij is.
In de kleedkamer zegt iemand dat er een tornado gaande is buiten maar ik heb blijkbaar niks geleerd en ga toch weer op de fiets zitten. Na tien meter geef ik het op en ontkom andermaal ternauwernood aan het hiernamaals.
De wind waait zo hard dat ik niet meer na kan denken. Zelfs de blinde paniek wordt uit mijn ogen geblazen. Als ik thuis kom klim ik met zwabberende benen de trap op.
Ik drink een kopje thee en vraag me af wat mijn kind allemaal aan het bouwen is met het kinetische zand. 
STAY BEAUTIFUL MOOI MENS HET WEEKEND IS VAN U EN DAARNA OOK NOG WEER DE WEEK EN SOWIESO HET UNIVERSUM! DE STERREN ZIJN BINNEN UW HANDBEREIK!

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue