View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #185

Revue
 
 
February 5 · Issue #185 · View online
Faberyayo's Yaynews
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 168
Ik was weer begonnen met rennen. Ik heb in 2012 een marathon gelopen. We trainden een paar maanden met steeds langer wordende runs op zondag en intervals en korte snelle runs doordeweeks.
Het was niet heel enerverend parcour en duurde vooral heel lang maar ik heb het wel gedaan. Daarna liep het een beetje terug met de loperij. Ik heb daarna nog een keer in Hong Kong een halve marathong gelopen. Zeer enerverend parcour en toevallig duurde het maar de helft zo lang. We waren via Nike met de businessclass ingevlogen en verbleven in een hotel waarvan niemand precies wist of we het nou wel of niet zelf moesten betalen. Needless to say, hebben we het er maar gewoon van genomen. De stad was zeer imposant en vol eigenaardigheden. De run voerde ons naar het oude gedeelte van de stad. Toen het klaar was gingen we op zoek naar soep met dumplings uit van die plastic kommen. We gingen naar een eilandje vlakbij en aten voor het eerst abalone. Ik weet niet wat voor tijd we renden. De laatste 500 meter zag ik veel mensen lopen en op hun gemak bellen. Het was hier dat ik voor het eerst mensen met grote smartphones zag en realiseerde dat ik dat ook nodig had in mijn leven waarschijnlijk.
Een tijdlang raakte ik er op uitgekeken. Het continu maar moeten rennen om het rennen vol te houden begon me tegen te staan.
Tot de lockdown vorig jaar Maart. Want toen was er niets. Niets om te doen. Alles om gek van te worden. Niets om naar uit te kijken. Geen gym om niets aan spiermassa te verliezen. En geen mensen op straat. Het bood perspectieven. Nieuwe routes. Frisse prikkels. Ik rende een paar keer door de uitgestorven stad. Stukje bij beetje raakte ik terug in de rennerij. Het gemak van de schoenen aantrekken en de deur uit gaan deed me goed. Bovendien ben je er meteen even uit. Een frisse neus voor de ziel.
De wereld ging weer een stukje open, de straten stroomden weer vol en de gym ontving mij met open armen. Bovendien verhuisden we van huis en moest ik het wiel opnieuw uitvinden qua renroutes. En toen gingen we nog een keer de fakking lockdown in. Ik zag het dit keer helemaal niet aankomen. Ik ging hoofdschuddend de deur uit op de dag dat het nieuws brak. Een stuk rennen was het enige wat ik kon bedenken om niet te gaan gillen. Ondertussen had een nieuwe renroute zich aan mij geopenbaard. Idyllisch en rustig en bovendien makkelijk verlengbaar. Ik rende een paar keer 10 kilometer en kwam terug in een ritme. Ik rende zelfs een paar keer 15 kilometer. Ik besloot dat ik deze lockdown weer een keer een halve marathon afstand zou rennen. Dit keer niet in Hong Kong, maar soit. Een mens moet doelen hebben. En toen deed ik het. Het was in principe dezelfde route als die 15 kilometer maar dan met een extra rondje rond het water. Het weer was perfect en de muziek op mijn oortjes ideaal op shuffle en sindsdien heb ik last van zowel mijn linkerknie als mijn rechter en ren ik precies niks meer.

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here.
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here.
Powered by Revue