View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #175

Revue
 
 
November 27 · Issue #175 · View online
Faberyayo's Yaynews
EEN HELE GOEDE MORGEN SYMPATHIEKE EMAIL LEZER!
IK HEB GOED NIEUWS EN FANTASTISCH NIEUWS
HET GOEDE NIEUWS IS DAT U WEER BENT ONTWAAKT IN EEN WERELD VOL MOGELIJKHEDEN!
HET FANTASTISCHE NIEUWS IS DAT AFLEVERING 4 VAN MIJN MAGNUM OPUS ‘GOTHRECHT’ NU LUISTERBAAR IS!

Gothrecht aflevering 4: het kopieerapparaat
EN DAN IS ER OOK NOG
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 160
Omdat ik naar een reclameset ga zondag moet ik een test laten doen. Het is in moeilijk Oost. Het is stil en verlaten in het Science Park. Na een paar minuten staren en ‘he?!’ zeggen zie ik een achteraf gebouwtje met een open deur met een rijtje mensen en een doorbitch die ze op afstand houdt.
Ik doe mijn maskertje op en sluit aan. De doorbitch blijkt een familiekennis en we maken een kletspraatje. Ik kom heel anders binnen dan de vorige keer bij de RAI.
De test valt me ook mee. Het staafje lijkt een stuk minder penetrant op zielsniveau. En dan sta ik alweer buiten.
Het is tien over negen. Ik heb om tien uur een afspraak in de stad. Het is te ver vanaf hier om eerst nog langs huis te gaan.
En ik moet plassen. Ik ben fucked. Er is niks open. Geen winkels. Geen plek om even een kopje koffie te bestellen en van het toilet gebruik te maken en te staren naar het leven dat aan me voorbij trekt voor een half uur.
Ik kom langs gesloten horeca en dagdroom over dat er iets open is. Een plek maar. Maakt niet uit hoe lelijk het interieur is of hoe goor de koffie. Wat een weelde zou dat zijn. Alle openbare plasgelegenheden zijn uit de stad gezuiverd. Waarom eigenlijk? Is niet chique zeker. Zoiets. De kinderen hebben mijn studio sleutels nog. Vroeger kon je uit eten. In een restaurant. En daarvoor kon je nog met zijn allen naar de getver in de nacht met harde muziek. Ik kan me het niet eens meer voorstellen. Het voelt als een droom. Als ik een film kijk en mensen lekker zie gaan moet ik lachen. Pure waanzin. Iemand die een onbekende de hand schudt. Ha!
Ik ben er helemaal klaar mee. Ik neem het niemand kwalijk. Ik ben niet boos op de overheid of regelgeving. Ik ben geen ontkenner. Ik heb er gewoon geen zin meer in. Er komt een vaccin aan, zeggen ze. Pfizer geeft het octrooi liever niet vrij want dat zou hun geldmakerij maar in de weg liggen. Stelletje schoften. Maar goed. Dat vaccin is ook niet een wondermiddel dat de terugkeer naar pre 2020 faciliteert. Het blijft gezeik. En de kans dat een nieuw virus muteert en de boel platlegt is altijd op de loer. We naderen kerst. Van oudsher een moment van bezinning en het glas heffen op de successen van een jaar. Ik weet niet wat er dit jaar gaat gebeuren. Gelukkig wordt het wel wat kouder. De wintergarderobe kan uit de kast. Ik ben dol op dikke jassen en mutsen. Ik ben alleen wel al mijn handschoenen kwijt.
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here.
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here.
Powered by Revue