View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #118

Revue
 
 
October 25 · Issue #118 · View online
Faberyayo's Yaynews
Barry & Bu: friendship – 友 – vriendschap
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 105
Ik ging met Steven een week naar Tokio om kunst te maken met kunstenaars uit Tokio in Tokio. We vlogen in een rechte lijn de studio in en genoten meteen van een emmer sake. In de avond trokken we naar het hotel waar we de sleutel zouden krijgen van het appartement wat we geregeld hadden. Het appartement bleek een dode mus. Het was er wel, maar er lag alleen maar 1 eenpersoonsmatras op een tegelvloer tussen allemaal troep en de badkamer was dichtgetimmerd. We lieten ons niet kennen en draaiden alles in ons voordeel en besloten razend zat te worden in het hotel waar we de sleutel zouden krijgen, wat vervolgens prima lukte. De volgende dag gingen we langs Mick en Arlette. Terwijl we een kopje thee dronken in hun zalige huis begon ik mijn kinderen te missen. Wat deed ik hier eigenlijk. Kunst maken met mijn beste vriend Steven in de meest fantastische stad op aarde, ok, maar hoezo was ik niet bij mijn kinderen. De kinderen van Mick en Arlette waren ook gewoon in Tokio. Ze waren weliswaar op dat moment op school en tevens hier woonachtig. Maar toch. Het gevoel zakte weer weg en ik maakte nog meer muziek in de studio terwijl Steven tekende en we samen alles fotografisch vastlegden.
Mick kwam langs in het atelier/speelhuis van Tetsumaru en hij en Steven gingen met kroontjespen in de weer voor een boek wat we hadden besloten te maken. Ik maakte een paar per ongelukke collages en tijdens de lunch probeerden we een huilend meisje te helpen die haar sleutelhanger was kwijtgeraakt maar haar verdriet was te groot voor onze onhandige westerse hulp. Ik probeerde niet te veel te drinken want de katers lieten me me diep onzeker en schuldig voelen over mijn aanwezigheid hier.
“We gaan een kinderboek maken met Kentaro!” zei Steven.
Ik lag in een zalig bed in een rustig stukje Setagaya te overwegen of ik een slaappil zou nemen zodat ik bij wakker worden weer met mijn kinderen kon facetimen.
Ik kende Kentaro niet maar was meteen enthousiast en schreef het verhaal van Bu, natuurlijk, en zijn zeehondleeuwvriend Barry en appte het door aan Steven. De volgende dag nam ik een taxi naar het atelier van Kentaro. Het duurde een uur en kostte een godsvermogen en ik was in alle staten toen ik eindelijk uit de auto mocht. Het was een gebied met alleen maar laagbouw in oude Japanse stijl en onmogelijke labyrinth-esque kronkelweggetjes. Ik verloor bijna mijn verstand toen Steven ineens uit een steegje verscheen. Ook hij had het een en ander meegemaakt. Ze waren al 24 uur aan een stuk bezig met tekenen en hadden om beurten dutjes op de vloer gedaan legde hij uit terwijl het atelier van Kentaro betraden. Terwijl Kentaro op Love on Top van Beyoncé danste dat uit een klein boxje verscheen bekeek de tekeningen die op de grond lagen. Alles uitgedacht en opgezet.
“We gaan even naar de Sento en dan wat eten en dan tikken we hem af en koppen we hem in!” zei Steven.
Daarna duurde het nog drie afwijzingen van Uitgeverijen en een goeie twee jaar maar nu kunt U het boekje hier bestellen.
Een verhaal over vriendschap, creativiteit en het wonder van samen eten. In drie talen tegelijk. 

Barry & Bu: friendship – 友 – vriendschap
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue