View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #117

Revue
 
HALLO LEUK PERSOON WAT SYMPATHIEK DAT U WEER DE TIJD NEEMT OM TE LEZEN WAT IK SCHRIJF HEEFT U EEN KI
 
October 18 · Issue #117 · View online
Faberyayo's Yaynews
HALLO LEUK PERSOON
WAT SYMPATHIEK DAT U WEER DE TIJD NEEMT OM TE LEZEN WAT IK SCHRIJF
HEEFT U EEN KIND MET EEN HOOFD EN/OF EEN ROMP EN WILT U UW LIEFDE VOOR MIJN WERK OP DEZE PROJECTEREN MAAR WEET U NIET HOE?
ZOEK NIET VERDER!
STEEK UW MINI-ME OF KLEINKINDPERSOON OF JONGE KENNIS IN EEN HOODE SWEATSHIRT UIT MIJN PERSOONLIJKE WEBSHOP!

Faberyayo | Kids Hooded Sweater Grijs Comfy Season
ER ZIJN NOG SLECHTS ENKELE EXEMPLAREN BESCHIKBAAR DUS WEES ER SNEL BIJ!
X
EN DAN NU
DE MAIN FOCUS VAN DEZE NIEUWSBRIEF
NAMELIJK
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 104
Ik heb een pak van Calvin Klein gekregen met een gigantische foto van de maanlanding in 1969 op zowel de broek als de bijbehorende bloes. Blake vindt het ongelofelijk sick.
“Je hebt nog die maan Air Max ook, he?” zegt Coco als ze ziet dat ik stuurloos ben qua schoenen om de look te completeren.
“Pap, heb jij maanschoenen??”
Ik open de kast die we niet openen omdat hij zo vol met zooi ligt en duikel er naast een heleboel stof en spullen waarvan ik dacht dat ze kwijt waren de nikes in kwestie uit op. Ze zijn gemaakt van een reflecterend materiaal met een maanlandschap er op gedrukt.
“Woooooooooow” zegt Blake. Ik wil de consument in hem niet per se aanwakkeren of op stoken maar aan de andere kant kan ik hem ook niet zijn enthousiasme voor ontzeggen voor het buitenaardse.
“Pap, je moet dat pak aantrekken en dan die schoenen aantrekken als je liedjes gaat zingen!” zegt hij vol vuur in zijn ogen. Hij heeft in allebei zijn handen bouwsels van lego die hij bijna vernietigd omdat hij van opwinding vuisten balt.
Dat is precies wat ik ga doen.
Het is ADE. In een grijs verleden betekende dat echt iets maar ik ben al lang vergeten wat. Ik herinner me dat ik een keer op de zondag naar de Paradiso vertrok na beloofd te hebben dat ik het a) niet laat zou maken en b) geen drugs zou nemen. Deze anekdote eindigt uiteraard voor de deur van de Melkweg terwijl de zon alweer op kwam en mijn kaken geen gezicht waren. Ik heb geen idee wat we die avond kwamen aanschouwen maar wel sterk het gevoel dat het een goeie was.
House ontplofte en ADE werd een soort circus met gigantisch veel locaties over de hele stad en zeurende mensen die facebook-groepen begonnen om specifiek over ADE overlast te zeuren met elkaar. Geld van multinationals dat de stad in en uit stroomt. Genres die kwamen en stierven. Uitnodigingen in inboxen die niks meer van elkaar kunnen onderscheiden.
En ineens staan we zelf in de Paradiso op de openingsavond. Met een speciale techno improvisatie-set met een hoofdrol voor Bas ‘God’ Bron.
De backstage vult zich langzaam en de koelkast leegt zich onevenredig. We gaan op en springen en schreeuwen iedereen tot een hoogtepunt. Ik ga het trappetje achter het podium af en duik meteen weer in mijn Dries van Noten regenjas. Ik kom Sjam en Jakob in de wandelgangen en voel een microseconde een steek van fomo door mijn lichaam maar dan sta ik al buiten. Het regent. Goed. Ik loop via Rijksmuseum naar de Stadhouderskade en geniet na.
Ik word honderd keer wakker om kinderbehoeften te faciliteren en omdat ik denk dat het al ochtend is om er telkens achter te komen dat het nog altijd midden in de nacht is. Nadat Blake zich aangekleed en ontbeten heeft staan we voor de deur bij de fiets en hangt hij daar weer. De maan. Helder as fuck.
“Moet je kijken, Blake!’
“De maan!”
Ja. De maan.

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue