View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #110

Revue
 
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 97 We gaan kijken bij het huis en de grond die kennissen hebben gekocht e
 
August 30 · Issue #110 · View online
Faberyayo's Yaynews
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 97
We gaan kijken bij het huis en de grond die kennissen hebben gekocht een stukje verderop. We gaan het pad af in de Landrover en hobbelen naar La Paloma. Blake ligt op mijn schoot. Hij past perfect in de ruimte van mijn door de krapte voorover gebogen lichaam. Coco is met Mumi thuisgebleven. Het was te veel geweest om hun ook nog op te vouwen in de terreinwagen, zeker met Butterbean in de buik erbij. We moeten wachten op iemand die Visente heet omdat er van de wet een local bij aanwezig moet zijn totdat de koop helemaal rond is. We rijden een stukje over het asfalt en steken de olijfbomenwereld in vlak na het stuk waar ik twee weken geleden met Job de goede weg niet vond op de fiets en helemaal in het verre dorp terecht was gekomen. Er is hier geen pad, alleen maar olijfbomen waar we omheen zigzaggen. De zon hangt laag en we rijden almaar bergop. Af en toe vrees ik voor hoe stijl het is maar de terreinwagen laat zich geen haar breed in de weg leggen en klimt steady door. Als we het land bereiken rijden we onder een naaldboom van meer dan vierhonderd jaar oud door. We stappen uit en ik bewonder de boom van een afstandje. Er staat een wild doch aangenaam briesje en de takken van de gigantische boom wuiven heen en weer. Het lijkt van een afstand net een enorme zee annamoon. We zijn op de bodem van de zee. De lucht is zo blauw en de naalden zijn zo groen dat het lijkt alsof er een gele gloed om de buitenkant van de boom zit. Blake wordt wild van alle dennenappels en hij krijgt van Oma een grote ikeatas om ze in te verzamelen. Het huis is zelf is in verregaande staat van vergaanheid. Het dak zit vol gaten en de pleister bladdert van de muren. De binnenplaats is overgenomen door wild gras. Er wonen hier al veertig jaar geen mensen meer. Ik wil even kijken in de kamers maar het voelt verkeerd om Blake alleen te laten hier. Als een van de dames verschijnt om hem te assisteren met zijn dennenappel missie glip ik het overdekte gedeelte in om een kijkje te nemen. In een hoek staat een verweerde Maria plaat. Het stelt me ergens gerust. Ik loop door een vervallen kamer naar het raam en kijk naar buiten. Het uitzicht is prachtig. Olijfgaarden en vruchtbare grond zover het oog reikt. Terug op de binnenplaats vind ik met Blake ook nog een veelvoud aan konijnenbotjes. Ik neem een foto van hem bij de vierhonderd jaar oude boom zodat we volgend jaar kunnen kijken wie er hoe gegroeid is.
Ik leg de kindjes in bed, wat eerder dan normaal, zodat Blake kan wennen aan voor als hij weer naar school moet volgende week. Mumi is in alle staten. Ze blijft maar huilend ‘Mamaaa’ roepen. Blake moet douchen en zij wil ook maar ze is al met Coco geweest. Blake probeert te gaan slapen maar Mumi blijft door tetteren. Blake fluistert ‘papa, papa, papa’ en ik sta op het punt om hem streng toe te spreken maar ik bedenk me en zeg in plaats daarvan:
‘Ja?’
“Je moet haar aaien!’ fluistert Blake.
Ik ga naar het bedje toe en wrijf met mijn hand eerst over haar buik en daarna haar rug en ervaar met alle zintuigen in het duister hoe ze langzaam maar zeker kalmeert en in slaap valt.

Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue