View profile

Faberyayo's Yaynews - Issue #101

Revue
 
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 88 Ik lees dat Philippe Zdar van het Franse House duo Cassius is overlede
 
June 28 · Issue #101 · View online
Faberyayo's Yaynews
AVONTUREN OP DE MAAN - WEEK 88
Ik lees dat Philippe Zdar van het Franse House duo Cassius is overleden. Terwijl de ene na de andere instagram post verschijnt over wat een fijne vent het was en hoe bijzonder zijn stijl van mixen was, denk ik aan hoe dat album van hun uitkwam in 1999 en ik het luisterde bij mijn broer in zijn nieuwe appartement aan de Hoofdweg. We hadden het geverfd en dronken witte wijn en rookten sigaretten want dat deed je toen nog. Franse house heeft me altijd het gevoel gegeven te kunnen ontsnappen in een soort eindeloos verleden. Toen het eerste album van Daft Punk uitkwam was het het enige wat ik luisterde op cassette tijdens het leren voor een proefwerkweek die ik echt niet mocht verpesten en wat vervolgens ook lukte. Toen het tweede album van Daft Punk bijna uitkwam was Bas met Bastian getekend bij Virgin en had hij van de A&R van het label de promo gekregen die ik weer geript had naar de desktop computer van mijn ouders als een lange wav file want ik wist niet beter en ik had geen cd brander. De muziek had me zo in zijn grip dat ik wel kon huilen. Mijn moeder zei dat ze ‘Daft Punk’ omdat het alleen maar repetitieve samples waren en ik was zo boos dat ik er nu nog steeds boos van kan worden over hoe niet waar dat statement was.
Op de Wagenstraat diep in de nacht verdwenen in de video van ‘Electronic Performers’ van Air en ‘Scratched’ van Etienne de Crecy.
Toen ik in de lift van club 11 werkte luisterde ik op de boombox altijd naar Crydamour.
Daft Punk in de HMH was de allersickste liveshow die ik in mijn leven meegemaakt heb. Toen de pyramide van LED bleek te zijn ontplofte mijn hoofd. Iedereen was daar. De Jeugd was daar. Le Le. Iedereen.
Daarna gingen we nog naar de Paradiso en toen naar de Lux en toen nog naar Rimer zijn huis omdat het niet afgelopen kon zijn en Piet was zijn tourshirt ergens onderweg verloren en is er waarschijnlijk nu nog steeds zuur van. ‘D.A.N.C.E.’ van Justice maakte me heel blij elke keer dat ik het hoorde in een periode dat ik vooral heel erg onblij was de hele tijd.
We mochten er even aan ruiken met Le Le. Toen Breakfast uitkwam en ze dat bij Ed Banger ook wel een toffe pokoe vonden. Dat Mehdi gezegd had ‘I only like Le Le from Amsterdam’. Dat we in Parijs op mochten treden en ik direct doorhad dat het van een heel ander niveau was daar en ik het maar nauwelijks bij kon benen.
En hoe ik in de studio met Benny met ‘Alleen met Jou’ die sound weer een beetje wou benaderen. Een goeie plaat voor mij is er een die me extatisch en melancholisch laat voelen. Die ik bijna af moet zetten omdat ik niet aan kan, maar waar ik als nog in wil verdwijnen. 
Rust zacht.
Stay Frans.
Stay House.


<3 by Faberyayo on Spotify
Did you enjoy this issue?
If you don't want these updates anymore, please unsubscribe here
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here
Powered by Revue