Bekijk profielpagina

Overal lopen wrede wezens rond. Het zijn net mensen

Revue
 
Goeie vrijdag! Ik heb eigenlijk geen tijd om een nieuwsbrief op te stellen, want bij de uitgeverij zi
 

Mensbrugghe schrijft dingen

28 april · Editie #8 · Bekijk online
Een ghostwriter hoort geen beroemd auteur te worden, dus schrijf ik in het verborgene. Toch kan ik geweldig trots zijn op de boeken die ik stiekem schreef. Welke boeken dat zijn, komt ge hier te weten.

Goeie vrijdag!
Ik heb eigenlijk geen tijd om een nieuwsbrief op te stellen, want bij de uitgeverij zitten ze te wachten op het manuscript van In de Baan van de Ring. Maar ja, ik moet vermijden dat jullie denken: die Van der Mensbrugghe kan niet eens een nieuwsbrief onderhouden, dan zal dat boek ook op niets trekken.
Dus in de gauwte een paar dingen die ik heb gelezen (en gedaan).

Met een macrolens is zelfs onkruid schoon
iPhone + clip-on-lens = wijze beelden.
'Blaasbloemen', zegt Maurice (3).
Noord-Korea is een wespennest. Met kernraketten
Stel je voor dat er in je tuin een wespennest hangt. Je wilt het ding absoluut weg, want de beesten durven van tijd tot tijd een nijdige prik uit te delen aan je dierbaren. Diplomatiek overleg is moeilijk, want in het wespennest zijn ze ervan overtuigd dat jíj de agressor bent die hen wil wegvagen – wat ook zo is. Dus scharten die wespen al hun knowhow tezamen en zwaaien ze plots met kernraketten. In jouw achtertuin.
Dat is exact wat er met Noord-Korea gebeurt. Onderstaand stuk brengt verheldering over de Noord-Koreaanse militaire capaciteit. Onderschat die sjarels niet. Een citaat:
Ze zijn een kleine en redelijk achterlijke industriële macht, maar ze spendeerden een kwart van hun bruto binnenlands product aan defensie, en een groot deel daarvan aan raketten. De industriële mogelijkheden en het technologische niveau waarover Noord-Korea vandaag beschikt om wapens te ontwikkelen valt – met een loodzware kost voor de bevolking – te vergelijken met die van de defensie-industrie in het Frankrijk van de jaren zestig. Frankrijk bouwde toen een divers arsenaal nucleaire wapens.
Ik denk dat het geen goed idee is om met een puntige stok in het Noord-Koreaanse wespennest te porren.
Everything You Want to Know About North Korean Nukes (But Were Afraid to Ask)
Den drank achtervolgt ons tot in mijn kano
Mijn schoonvader geniet van water & bier.
Echt: de bedoeling was om een gezonde, zondagse kanotocht te maken.
Ik nam mijn schoonvader mee in mijn boot, opdat we de Leie konden verkennen. Op een gegeven moment passeerden we een fotoshoot voor Toerisme Vlaanderen. De fotograaf vroeg of ik even in beeld wou peddelen, want zijn compositie had nog een rode kano nodig.
Ik vroeg of wij dan wat bier konden factureren, en verhip, onze wensen werden werkelijkheid. De mevrouw die de shoot coördineerde, ging in café De Oude Drie Leien een pint en een Duvel halen, die wij als goden ten noorden van Frankrijk ledigden.
Santé.
Armoede is een ziekte
Christian H. Cooper is een steenrijke bankier die nog elke dag vreest dat er volgende maand niet genoeg geld zal zijn om eten te kopen. Mijnheer Cooper lijdt aan een ziekte waarvan zelfs een uitpuilende portefeuille hem niet kan verlossen: armoede.
Op het eerste gezicht lijkt het levensverhaal van Cooper het perfecte bewijs dat de meritocratie werkt. Arme drommel uit Tennessee schopt het in New York tot succesvol zakenbankier, joepie! Cooper wringt die mythe de nek om: zoveel andere talentvolle jongeren van zijn leeftijd geraakten aan de drugs of kwamen aan hun einde met een kogel door hun kop en een pistool in hun hand. Hijzelf had enkel geluk.
Coopers beschrijft hoe de dagelijkse overlevingsstrijd die armoede met zich meebrengt, onder je vel kruipt om nooit meer te verdwijnen. Armoede gooit je hersenen overhoop en succes verandert daar niets aan. Het is iets biologisch.
Zeg nooit wat arme mensen zouden moeten doen als je zelf niet weet wat armoede is. Alsof je tegen iemand met een auto-immuunziekte zou zeggen: “Maar probéér nu eens om niet allergisch te reageren!” Dat werkt niet.
Lezen, dit:
The Grim Biology of Being Poor
Een banale moordmachine
Collega Hans Vandeweghe heeft een column geschreven over wielrenner Michele Scarponi, “morsdood gereden door een auto die hem niet had gezien en/of een stopteken had genegeerd”.
Ik volg het wielrennen te weinig om de naam Scarponi te herkennen, maar Hans’ column ging ook niet over de man. Wel over hoe fietsers elke dag hun leven wagen in het verkeer omdat er te veel mensen rondrijden met een banaal voertuig dat bij verkeerd gebruik verandert in een moordwapen: hun wagen.
“Fietsers zijn niet de verkeersagressoren, het spijt mij zeer. De auto’s zijn de moordenaars en ik heb er zelf twee van. Rij ik anders met de auto als ik een fietser zie? Ja, en ik herken ook de autobestuurders die zelf weten wat fietsen is.”
Hans, nochtans een stoere bink, geeft toe dat hij bang is geworden als hij fietst. Hij heeft zelf gezien wat een wagen aanricht als die een mens raakt.
“Een auto met gierende banden uit een zijstraat zien komen, iemand vijf meter voor jou zien opschept worden en bloedend op de asfalt gekwakt worden, dat beeld raak je nooit meer kwijt.”
Enkele jaren geleden sneed een stuk crapuul in een beige pick-up zijn bocht af. De man was zo gehaast dat hij ook het fietspad gebruikte aan de overzijde van de weg. Toevallig fietste daar net mijn vader.
Ik heb nog altijd goesting om de banden plat te steken van elke klootzak die niet kan inschatten hoe moorddadig het is om met vele honderden kilo’s tegen een fietser te vlammen.
Mijn vader is ervan afgekomen met een open armbreuk. Banden plat steken vind ik nog de beleefde optie.
Ik kan de dood van Scarponi niet uit mijn hoofd zetten. Het heeft er behoorlijk ingehakt
TINGTINGTINGTINGTINGTINGTINGTING
Het zijn trouwens niet alleen autobestuurders die fietsers zachtjes in de berm proberen te rijden. Tramchauffeurs kunnen er ook wat van.
Ik postte de onderstaande blog van Fietsbult op Facebook en de reacties waren voorspelbaar:
  • Fietsers mogen altijd alles
  • Zij zijn de zogezegde zwakke weggebruiker en buiten dat uit
  • Het leven van een trambestuurder is echt niet gemakkelijk
  • Stop met neuten
Dat De Lijn en (sommige) flikken de wegcode niet lijken te kennen, vind ik pertank geen kattenpis. Dan zegt mijn kop: “Tingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingtingting.”
Tingtingting | Fietsbult
Ook in de media moet je al eens bricoleren
Fotograaf Tom Verbruggen en ik gingen nog eens een filmpje opnemen voor ons boek In de Baan van de Ring. Via crowdfunding zamelden we 2.795 euro in – al 295 euro méér dan we hadden gevraagd – en daarom wilden we een dankwoordje op Facebook zetten.
Als je een boek maakt over de Gentse ring, moet je die ring gebruiken als locatie. Alleen: hoe neem je dan je geluid op?
Op het internet zocht ik naar dasspelmicrofoontjes, maar die zijn verdomd duur. Beeldschrijver van De Morgen Tom Christiaens raadde me een dingetje aan van 48 euro van iRig, maar ik had er twéé nodig. En toen vond ik deze tutorial op het internet:
GRATIS DRAADLOZE DASSPELD MICROFOON - DIY TUTORIAL
Yep, een Nederlander – ik ga daar geen grappen over maken – legt uit hoe je een oude koptelefoon omtovert in een dasspeldmicrofoontje.
Ik heb zijn aanwijzingen grotendeels gevolgd. Omdat die man te veel tape gebruikte naar mijn goesting, bestelde ik op bol.com een zwarte dasspeld.
Ik koppelde m'n DIY-micro aan de iRig en we namen in volle avondspits een filmpje op aan de Dampoort.
Dit was het resultaat
Tom en Tim doen aan fondsenwerving.
Dat geluid viel verdorie wreed goed mee!
In iMovie drukte ik op de knop ‘Noise reduction’ en toen waren er helemaal geen auto’s meer te horen. Eén of twee keer hoor je wat wind ruisen – ik vermoed door mijn gebricoleerd microotje. Er wás ook veel wind en Tom verwees ernaar, dus was het geruis relevant.
Soit, hier het filmpje:
Een miljoen miljard dankbaarheid
De grap was: terwijl ik zat te monteren, nam de buit nog in omvang toe. Tegen dat ik het filmpje had afgewerkt, zaten we alweer aan 3.015 euro.
Niet getreurd, een bijdrage storten kan nog altijd. Geef al uw geld aan ons, want ge doet er uw eigen voordeel mee: het is een unieke kans om een fotoprint te kopen van Tom Verbruggen. Ge gaat dat nooit meer zo goedkoop kunnen doen. (En ge krijgt er een gesigneerd boek bij waarin ook uw naam staat afgedrukt.)
Hier vindt ge onze crowdfundpagina:
Tom Verbruggen presents In de Baan van de Ring — KissKissBankBank
Jawel, KissKissBankBank.com!
Vernissage
Noteer alvast zondag 2 juli in uw agenda. Dan is er vanaf 11 uur vernissage in ’t STAM, waar onze tentoonstelling de hele zomer te zien is.
JA, ER ZAL GRATIS DRANK ZIJN.
Een blooper!
Een blote foef met een statement
Cidney C. Green neemt geen blad voor de mond.
Cidney G. Green maakt een statement en een deel van haar statement is dat ze dat doet in haar blote foef. Ik mag dat zo zeggen, want ze verwijst zelf naar haar pussy.
Waarom doet ze dat nou?
Awel, Instagram blokkeerde haar account omdat die te veel naakt of seksualiteit of zo toonde. Mevrouw Green dacht: “?????!”
Haar statement is niet nieuw. Waarom bannen Facebook en Instagram de naaktheid waarmee we allen ter wereld kwamen, terwijl stukgeschoten kinderen en lijdende mensen oké zijn?
Nieuw is dat Cidney haar punt helemaal naakt maakt, zonder dat ze haar eigen geloofwaardigheid uitkleedt. Ze deed dat op Vimeo.
Ik geloof geen statements meer van mensen die méér kleren dragen dan deze mevrouw:
Choose Pussy over Pain on Vimeo
Weet je wat nog het schaamtelijkst van al is? Dat mensen die Cidney’s video deelden op Facebook zélf een ban kregen opgelegd.
Mensen zijn wrede wezens
Ik had het net nog over wreedheid op Facebook.
Het is een beetje een sombere nieuwsbrief, maar het ligt niet aan mij, gewoon aan de actualiteit. Na Noord-Korea en doodgereden fietsers zou je hopen dat je het ergste hebt gehad, maar neen. Daar komen we nu aan toe.
In Thailand heeft een vader zijn babydochter opgehangen en vervolgens zelfmoord gepleegd. Het gestoorde is dat hij dat alles filmde met Facebook Live.
Mark Zuckerberg droomt van een wereld waarin alle mensen met elkaar verbonden zijn – via Facebook. Mooie droom, maar ik vrees dat sommige stukjes technologie de poorten naar de hel openen. De hel die de menselijke ziel kan zijn.
Moedigt Facebook Live wreedheid aan? Ik mag hopen van niet. Maar er zijn wel almaar meer zotten zijn die hun moordpartijen live op Facebook gooien.
Facebook's live video problem is only getting worse
Laten we eindigen op een positieve noot
Met een glitch gif!
Fright (6), Art of the Glitch
We zijn er. Bedankt om te lezen! (Echt.) Ik ga nu nog wat schrijven aan mijn boek. (Misschien.)
Zoals altijd is feedback welkom.
Yo,
tim
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Tim F. Van der Mensbrugghe met Revue.