Bekijk profielpagina

Ja, ik leef nog

Revue
 
Al acht maanden geen nieuwsbrieven meer. De laatste keer dat mijn naam in de krant stond, was in mei.
 

Mensbrugghe schrijft dingen

26 september · Editie #20 · Bekijk online
Een ghostwriter hoort geen beroemd auteur te worden, dus schrijf ik in het verborgene. Toch kan ik geweldig trots zijn op de boeken die ik stiekem schreef. Welke boeken dat zijn, komt ge hier te weten.

Al acht maanden geen nieuwsbrieven meer. De laatste keer dat mijn naam in de krant stond, was in mei. Mensen maakten zich al zorgen: ‘Leeft gij nog?!’
Jawel. Meer dan ooit. Geloof me, er is bewijsmateriaal.

Autoloze zondag was machtig, maar dit geheel ter zijde.
Gevoel voor tumor
Waarom heb ik zo weinig van mij laten horen? Simpel:
Boeken.
Mijn jaar begon met Gevoel voor tumor en sindsdien ben ik niet meer gestopt met boeken schrijven. Gevoel voor tumor was ook een televisieserie, maar in het boek vertelt Leander Verdievel zijn persoonlijke verhaal.
Leander overleefde kanker en kan met veel smaak vertellen over zijn lotgevallen. Kijk maar:
‘Dat moet niet vol, hé’
Het boek gaat over kanker zonder truttige wolligheid, wel met humor. Leander wilde het boek maken dat hij had willen lezen toen hij ziek was.
Ik denk dat dat is gelukt.
Gevoel voor tumor | Uitgeverij Lannoo
Zijn papa was bij de SS
Ik ga niet opsommen wat ik sindsdien allemaal heb geschreven – onder andere een boek met een dermatoloog en de jongste worp van Kristof Calvo – maar er zit in de zeer nabije toekomst nog ’t een en ’t ander aan te komen.
Een boek dat zeer binnenkort verschijnt, is Mijn papa was bij de SS, dat ik schreef met Wim Claeys, die ge misschien kent als trekzakspeler en cabaretier.
Wims pa vocht in de Tweede Wereldoorlog aan het Oostfront en als jonge gast was hij zelf nogal extreemrechts. Hij getuigde daar al over in het tv-programma Kinderen van de collaboratie. Ook zijn (uitstekende) theatervoorstelling Zwartzak was gebaseerd op het oorlogsverleden van zijn pa.
In ons boek vertelt Wim hoe hij zich dankzij de muziek kon loswrikken uit radicaal rechts en hoe hij zich verzoende met het duistere verleden van zijn vader.
Mijn naam staat niet op de cover en dat kan mij niet schelen: ik ben er vreselijk fier op dat ik dat verhaal mocht schrijven. Het resultaat zal u verbazen en ontroeren.
Hier meer info:
Mijn papa was bij de SS
En hier wat aanvullende literatuur in dezelfde sfeer (maar toch helemaal anders):
Heidi Benneckenstein groeide op tussen neo-nazi's
Van aria tot beat
Terwijl ik in het voorjaar het ene manuscript na het andere uit mijn toetsenbord hamerde, had ik nog een reeksje lopen in De Morgen:
Wat is muziek?
In mei kwam daar een eind aan, en misschien maar best, want mijn agenda dreigde met staken als ik hem zo vol bleef proppen.
Toch was ik niet helemaal voldaan. We hadden zoveel interessante muzikanten geïnterviewd, daar moest méér in zitten. Samen met fotograaf Tom Lagast stapte ik naar uitgeverij Houtekiet en we vroegen: ‘Zijt gulder geïnteresseerd in een boek op basis van onze reeks?’
Uitgeefster Els Wouters dacht even na en besloot: 'Ja, eigenlijk wel.’
En voilà, ik herwerkte al het materiaal dat ik had verzameld tot een boek dat u iets probeert te vertellen over de essentie van muziek. Het verschijnt spoedig en zal heten:
Van aria tot beat.
(Een idee van Els, die titel, en ik durf te zeggen: een zeer goed idee.)
Meer info:
Van aria tot beat
Een kinderboek? Een kinderboek!
Hoe ze precies op het idee is gekomen, weet ik niet, maar op een dag kreeg ik telefoon van Hadewych Van den Bossche – in een zeer ver verleden mijn bazin op de eindredactie van De Morgen – en zei ze:
‘Tim! Wij zijn bezig met een kinderboek en gij gaat dat schrijven!’
Illustratrice Eva Devriendt had een serie fantastisch schone tekeningen gemaakt. Ze had een bijbehorend verhaal in gedachten en ik moest ervoor zorgen dat dat verhaal in mooie bewoordingen op papier kwam te staan.
Bon, ik heb dan maar een kinderboek geschreven, zoiets kunt ge toch niet weigeren? Niet dat ik het ooit al had geprobeerd, en evengoed had dat gigantisch kunnen mislukken, maar Hadewych was content en Eva was zeer enthousiast, dus joepie juij, champagne!
Villa Victoria zal ons boek heten. Het gaat over een meisje, Aida, dat per toeval ontdekt dat ze een oma heeft en niet zomaar een oma: een voormalige trapeziste die woont in een geschift rusthuis.
Tegen Sinterklaas zal het in de boekhandel liggen. Ik kijk er ontzettend naar uit, want dat wordt een prachtige uitgave.
Villa Victoria | Standaard Boekhandel
En anders nog nieuws?
Ja, gij!
Ik heb eergisteren geschiedenis geschreven.
Maandag 24 september 2018 is de dag waarop het water van de Nederschelde weer tot bij de Leie vloeide. Bijna zestig jaar lang nam een parking de plaats in van de rivier en eindelijk is die historische vergissing ongedaan gemaakt.
Het Gentse schepencollege keek toe hoe een vloedgolf de Reep deed vollopen. En toen arriveerde een kano met daarin: moi.
Mijn maat Wouter Woussen sprong erbij, een journalist van Het journaal vroeg waar ik in godsnaam mee bezig was, zodat hij mij – in ontbloot bovenlijf – in zijn reportage kon monteren:
I have become television.
Terwijl een kraan de laatste scheppen aarde wegwerkte, zaten Wouter en ik klaar om het water te veroveren.
Allez, nog twee scheppen!
Eigenlijk mochten we niet, maar tja, ge zijt Gentenaar of ge zijt het niet. Illegaliteit maakt een primeur des te wijzer.
Zie ons peddelen! © AVS
Dus peddelden wij als eersten over de Reep, helemaal tot aan de Scaldissluis.
En ze is open! De eerste kano op de Reep.
Bij De Gentenaar vonden ze dat zo wijs, dat ze ons ’s anderendaags in de gazet gooiden:
Het water riep en ik moest me laten meedrijven.
Tim vaart als eerste op opengelegde Reep: “Ik kon geen kwartier meer wachten"
Mijn eigen, zeer volledige verslag, ook met hyperlinks naar artikels en nieuwsuitzendingen, leest ge hier:
De eerste kano op de Reep
Enfin, dus: op gezette tijden toon ik nog tekenen van leven.
En ik ben alweer nieuwe boeken aan het schrijven, dus daar hoort ge binnenkort meer over.
Yo,
tim
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Tim F. Van der Mensbrugghe met Revue.