Mee met media 📰 📱 💻

By Hannes Cools & Michaël Opgenhaffen

Mee met media 📰 📱 💻 - Deze week: De zin en onzin van metrics op een redactie, onderzoek naar pushnotificaties en een essay dat geschreven is door een algoritme.

#26・
349

subscribers

41

issues

Subscribe to our newsletter

By subscribing, you agree with Revue’s Terms of Service and Privacy Policy and understand that Mee met media 📰 📱 💻 will receive your email address.

Revue
 
 

Mee met media 📰 📱 💻

September 12 · Issue #26 · View online

Nieuwsbrief over all things #media, #onderzoek en #innovatie.


Deze week: De zin en onzin van metrics op een redactie, onderzoek naar pushnotificaties en een essay dat geschreven is door een algoritme.

Het is alweer even geleden dat deze nieuwsbrief op jullie digitale deurmat viel. Nu de zomer op zijn laatste benen loopt, zal deze weer elke drie weken in jullie postvak verschijnen. Alvast veel leesplezier!
Waarvoor gebruiken media webstatistieken? 📈
Iedere klik of share van een nieuwsconsument wordt vandaag de dag nauwkeurig bijgehouden door een softwaresysteem. Maar wat vertellen deze webstatistieken eigenlijk en waarom zou je het klikgedrag zo gedetailleerd willen bijhouden? Volgens een onderzoek van de Universiteit Antwerpen hebben nieuwsredacties verschillende redenen om dat te doen. We sommen ze hier kort op:
De beste plek voor een artikel bepalen
Over het algemeen zijn web-analytics het onderzoeksobject van journalisten en eindredacteuren die een artikel een plaats willen toekennen op de website. Zij houden in de gaten welke artikelen het beste worden gelezen en verplaatsen een artikel waar nodig.
Koppen testen
Web-analytics helpen nieuwsredacties bij het verbeteren van de verpakking of inkleding van een artikel. Dat doen ze door aan ‘AB-testing’ te doen. Daarbij krijgt één lezersgroep kop A te zien, terwijl een andere groep wordt blootgesteld aan kop B of meerdere andere koppen.
In kaart brengen wat je lezers boeit
Nieuwsredacties gebruiken webstatistieken ook om de redactionele koers (bij) te sturen. Dankzij analytics kunnen ze met grotere precisie de vinger leggen op de interesses van de lezer en hun artikelen daar meer op toespitsen. 
Een succesvol artikel van de concurrentie imiteren
Social media analytics geven ook inzicht in hoe artikelen van de concurrentie presteren. Brengt een medium een verhaal dat bovenmatig goed ‘scoort’, dan kan een andere redactie op basis van hoe goed een artikel presteert op social media beslissen om zelf ook zo’n verhaal te publiceren. 
Journalisten evalueren
Vlaamse nieuwsredacties gebruiken webstatistieken ook vaak als een motiverend schouderklopje om andere journalisten te overtuigen van een ‘digital’ of ‘audience first’-strategie. In het Verenigd Koninkrijk ontvangen journalisten zelfs een premie als een artikel beter presteert.
Inzicht krijgen in de mening van je lezers
Web-analytics helpen nieuwsredacties om zich een voorstelling van hun publiek te maken. De journalisten uit het onderzoek zeggen dat ze dankzij analytics nu een goede indicatie hebben van wat ‘leeft’ bij de mensen. Volgens hen kunnen ze nu met meer vertrouwen stellen wat de interesses en opinies van hun lezerspubliek zijn.
Waarvoor webstatistieken gebruikt worden op nieuwsredacties Waarvoor webstatistieken gebruikt worden op nieuwsredacties
Deze week heeft Pol Deltour, Nationaal secretaris van de Vlaamse Vereniging van Journalisten (VVJ), nog een kanttekening geplaatst bij het gebruik van data. In een achtergrondartikel heeft hij aangekaart dat data de journalistiek langzaam maar zeker kan hertekenen. Hij vraag zich af of IT’ers, mediaconsultants en sommige managers een alsmaar grotere grip op de journalistiek krijgen:
“Meer en meer journalisten maken gewag van een doorslaand proces. Dat doet zich vooral voor wanneer een digital consultant of newsmanager zich op basis van publieksdata met redactionele keuzes gaat bemoeien. En journalisten op basis daarvan worden afgerekend. (…) De datadruk zal met de voortschrijdende technologische mogelijkheden alleen maar toenemen. Net zoals de commerciële druk dat doet in economisch zware tijden. Beide komen samen in een vorm van mediamanagement dat met data en algoritmen in de hand, alles inzet op het behagen van het publiek. ”
Onderzoek naar pushnotificaties 🛎️
Als je dit leest, is de kans groot dat je pushnotificaties van (belangrijke) nieuwsfeiten op je telefoon krijgt. Misschien zelfs tientallen per dag.
Mobiele pushnotificaties zijn een essentieel onderdeel van nieuwsdistributie. Ze kunnen lezers rechtstreeks bereiken en hen op verschillende momenten van de dag aan nieuwsconsumptie laten doen. Dawn Wheatley en Raul Ferrer-Conill beargumenteren in hun studie dat deze notificaties vaak over het hoofd worden gezien in onderzoek. Dus hebben ze ruim 7.000 pushmeldingen onderzocht van 34 nieuwszenders in negen Europese landen.
De conclusie? Ze ontdekten dat, hoewel nieuwsorganisaties de neiging hebben de nadruk te leggen op cruciale momenten voor nieuwsconsumptie - zoals ‘s ochtends tijdens het woon-werkverkeer of ’s avonds na het werk - ze ook de neiging hebben om die notificaties doorheen de dag te verspreiden. Op deze manier proberen ze zich in te bedden in de gebruikelijke “controlecycli” van gebruikers, waarbij ze profiteren van hoe mensen ook doorheen de dag herhaaldelijk meldingen op hun telefoon bekijken. Sounds familiar? ☺️ Ook ontdekten ze dat media met artikelen achter een betaalmuur de neiging hebben om nog meer pushnotificaties te versturen (een mix van gratis én betalende artikelen bijvoorbeeld).
Los van dit onderzoek valt er nog veel te leren en te onderzoeken over de regelmaat van pushberichten en hoe die passen binnen onze nieuwsconsumptie. Een ander aspect daarbij is nieuwsvraag en het nieuwsaanbod. Onderzoekers van de Universiteit van Texas hebben namelijk onze nieuwsvoorkeuren tijdens de coronacrisis onderzocht. Wat blijkt: de 'nieuwsvraag’ van het publiek botst met het aanbod van media. Een samenvatting van dat onderzoek kan je hier lezen:
Zo veranderden de nieuwsvoorkeuren van het publiek tijdens de coronacrisis
Een essay geschreven door een algoritme? 👨‍💻👩‍💻
Nog even kort meegeven: deze week is een essay verschenen van de hand van een algoritme genaamd GPT-3. Het essay is veel gedeeld op sociale media omdat het goed geschreven is. Toch is het van belang, ons inziens, in het achterhoofd te houden dat deze software wel degelijk door mensen is geschreven en dat die input en output dus hoogst menselijk is en blijft. Door de hoogst aanklikbare titel waren velen geneigd te geloven dat dit essay uit het niets is gekomen. Charlie Beckett die een onderzoeksproject aanstuurt rond journalistiek en kunstmatige intelligentie (AI) zei het als volgt op Twitter:
Charlie Beckett
No, despite the headline, this wasn't written by a robot. It was written by software created by humans, with prompts from humans and then edited by humans. It's quite good. #JournalismAI https://t.co/WDni5xDkbM
Er doen nog altijd heel wat misverstanden de ronde over kunstmatige intelligentie (AI) en ook in dit essay zien we daar nog voorbeelden van. Op dit moment leggen we de laatste hand aan een framingonderzoek dat focust op de verschillende manieren van hoe AI wordt gepercipieerd. Daarover later meer! Voor nu kan je de volledige tekst lezen. Toegegeven: de taal is af en toe wat vlak, maar de structuur van het essay zit toch best goed in elkaar.
A robot wrote this entire article. Are you scared yet, human? A robot wrote this entire article. Are you scared yet, human?
Dat was ‘m voor nu,
Fijn weekend!
Hannes & Michaël
p.s. De Duitse journaliste Sham Jaff schrijft een nieuwsbrief over 'What Happened Last Week’. Voor ruim 10.000 abonnees (iets waar wij alleen maar van kunnen dromen) bundelt ze het nieuws van de week. “Ik wil lezers op reis laten gaan via een e-mail, de wereld leren kennen via een nieuwsbrief”, vertelt ze in een interview met het Stimuleringsfonds voor de journalistiek.
p.p.s. Een reconstructie van de explosie in Beirut zoals enkel The New York Times dat kan. Duidelijke beelden afgewisseld met tekst die de situatie van begin tot eind verduidelijkt. Kijken en scrollen! (O ja, naar dit soort artikels doen de collega’s van Hogeschool Utrecht al even onderzoek, wie daar meer over wil weten, kan even hier klikken.)
p.p.p.s. Hoe vertel je een verhaal het best online? Emma-Leena Ovaskainen van het Reuters Institute (Universiteit van Oxford) heeft negen good practices gebundeld mét bijpassende voorbeelden. Van long-form ‘scrollytelling’ over visuele essays tot 360°-video’s.
Did you enjoy this issue?
In order to unsubscribe, click here.
If you were forwarded this newsletter and you like it, you can subscribe here.
Powered by Revue