Bekijk profielpagina

waardig vaarwel

Revue
 
 

GewoonGelukMagGezien

2 februari · Editie #51 · Bekijk online
Chiel van der Linden, geluksman.com, happywe.nl.

de Geluksman schrijft...


“Neem een hele grote lepel
met de heerlijkste vis, stoom gaar
een goede fles witte wijn
eentje van een prachtig jaar

Lees nog een keer een kookboek
etensgeur hangt in de lucht
kijk nog eenmaal naar de wereld
zie de wezensvreemde klucht

Ruik nog een keer schone kleren
bakkerij met heel vers brood
morgen kan het zomaar gebeurd zijn
de wal ligt soms heel dicht bij de sloot

Pak alles met beide handen
zonder zeuren, gewoon blij
drink de dag met volle teugen
soms is het opeens voorbij

Leef toch echt in lichterlaaie
leef toch prachtig, mooi en groot
eet de heerlijkste curry met witvis
of gewoon de lekkerste kaas op je brood

Maak die reis naar waar je heen wilt
lees dat boek dat er nog ligt
zeg iets liefs tegen je medemens
maak een bodemloos gedicht

Huil je hoofd leeg, schreeuw je tranen
maak toch alle ruzies goed
voel je hart krachtig kloppen
hoor het suizen van je bloed

En mocht je morgen huilen, om herinneringen die pijn doen
dan was gisteren geen straf
en echt niemand, nee echt niemand
pakt jouw herinneringen en onze liefde af.”



Een fijne vriendin ontviel ons
onverwacht
afgelopen week
afgelopen 

Kerst in Barcelona als vooruitzicht
werd Venlo en Maastricht
winterzon bleek ziekenhuislicht 

Hoop werd vrees
vrees werd overtroffen 
einde verhaal

Zo’n dreun zo onverwacht
duwt ieder die je lief is
in andere banen om de aarde
bewustzijn barst uit zijn dagelijkse voegen

niets is meer gewoon
nu het gewone niet meer is

Een week van afscheid
is dan wat rest
met pijn, verdriet, 
liefde en schoonheid
doet ieder zijn uiterste 
best

De vaarweldienst een kunststuk
een parel van verlaten samenzijn
weinig tekst
geen woord te veel
juist dan grijpt elk woord naar de keel

Mogen zijn in stilte
gedragen door zachte klank
beelden die in rust voorbijglijden
op scherm, in her-innering
goede tijden herleven
in warme dank

Het deed mij veel
mij niet alleen
velen samen
stil geroerd

Het eigene uitgelicht
visrecept op rouwkaart
geen kist, maar een mand, een doek
handen strooien bloemblaadjes
bij weggaan een receptenboek 
details in alles
aandacht voor wat klopt

Een vaarwel vol waarde
de kracht van beelden, rituelen
die woordeloos vanzelf spreken
niet het vele
juist minder
woorden die meer zeggen
voelen
hoeft niet uit te leggen

En ook nu
opnieuw 
versterkt
het gewoongeluksbesef: 
het bijzondere is het gewone

Bij afscheid
zijn dierbaarste herinneringen
gewone momenten, eenvoudige dingen
samen eten, spelen, reizen, kopje thee
wandelen, slapen, onkruid wieden, drankje bij TV
pannenkoeken bakken, was ophangen, kletsen, boodschappen doen,
een knipoog, lachen, zingen, een ander helpen, een lieve zoen

Ons ‘gewone leven’
schreeuwt niet
om aandacht
elleboogt zich nooit naar voren
het ís er 
elke dag
gewoon
gewoon geluk
is altijd hier
zo bijzonder gewoon
het wacht slechts op jouw oog
en verdiende lach

Het gedicht waar ik mee begon
was start én einde van de dienst
de woorden kwamen roerend binnen
in ons ontwapende gemoed
verliezen doet bezinnen

Ook ik eindig met dat gedicht
ik gun je
dat je het nu rustig leest
dat die ene zin
voor jou bestemd
zacht met je meereist
vandaag
nu je er bent
met de jouwen
en nog niet geweest.



Truus, dank je wel.

januari 2020



Neem een hele grote lepel
met de heerlijkste vis, stoom gaar
een goede fles witte wijn
eentje van een prachtig jaar

Lees nog een keer een kookboek
etensgeur hangt in de lucht
kijk nog eenmaal naar de wereld
zie de wezensvreemde klucht

Ruik nog een keer schone kleren
bakkerij met heel vers brood
morgen kan het zomaar gebeurd zijn
de wal ligt soms heel dicht bij de sloot

Pak alles met beide handen
zonder zeuren, gewoon blij
drink de dag met volle teugen
soms is het opeens voorbij

Leef toch echt in lichterlaaie
leef toch prachtig, mooi en groot
eet de heerlijkste curry met witvis
of gewoon de lekkerste kaas op je brood

Maak die reis naar waar je heen wilt
lees dat boek dat er nog ligt
zeg iets liefs tegen je medemens
maak een bodemloos gedicht

Huil je hoofd leeg, schreeuw je tranen
maak toch alle ruzies goed
voel je hart krachtig kloppen
hoor het suizen van je bloed

En mocht je morgen huilen, om herinneringen die pijn doen
dan was gisteren geen straf
en echt niemand, nee echt niemand
pakt jouw herinneringen en onze liefde af.







Eerder verschenen MagGeziens vind je op www.getrevue.co/profile/Geluksman.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Geluksman met Revue.
Kortenbos 7, 5864 CW Meerlo