Bekijk profielpagina

pinkspiratie: DE ADEM VAN DE GEEST

Revue
 
 

GewoonGelukMagGezien

1 juni · Editie #69 · Bekijk online
Chiel van der Linden, geluksman.com, happywe.nl.

PINKSTERVERHAAL
Met Pinksteren vieren wij het feest van de geest. Van de spirit, de inspiratie:

Inspireren (werkwoord) =
bezielen, inblazen, tot leven brengen, influisteren

Het pinksterverhaal vertelt: daar zit je dan als apostelen, afgesloten in een huis. Een onvriendelijke menigte buiten. Hun grote leider werd gedood, herrees en is tien dagen geleden naar de hemel gevaren. Wat nu? Het gebeurt:
“…plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hen door de Geest werd ingegeven…”
Dat beeld intrigeerde mij altijd. Ze spraken met ‘vuurtongen’ en plotsklaps werden ze door iedereen van elke achtergrond en nationaliteit verstaan. Hun vuur oversteeg taalgrenzen. Elk mens verstaat een woordeloze taal: inspiratie.
1992
Begin jaren ’90 stapte ik in mijn geboortedorp Sint Michielsgestel uit de auto en keek ik naar dit gebouw aan de overkant van het water:

Nieuw-Herlaer
Nieuw-Herlaer
Ik stond daar en viel ‘weg’, mijn lichaam trilde, in mezelf opende zich een bioscoop. Ik zag kinderen, kleuren, ruimtes, glijbanen, lach en spel. Nooit eerder had ik dit meegemaakt. Ik aanschouwde in verwondering wat zich aan mijn geestesoog voltrok. Toen ik weer bij normaal bewustzijn kwam, stuurde ik mijn oude Volvo over de brug van Zwolle…
We volgden de tekens, enkele maanden later vertrokken Myrke, Yoen en ik uit het Groningse Zuidhorn en begonnen we het avontuur van het KinderKasteel in precies dat gebouw in Sint Michielsgestel. Back to my roots. ‘Toevallig’ viel ons een gedicht toe, wat ons vuur verwoordde:
Het werd veertien jaar lang ons levenswerk. Duizenden kinderen beleefden hier hun ‘KinderLachDag’, voor duizenden volwassenen was het een plek van inspiratie. Zoals een vrijwilliger in 2006 terugblikt:

“Laat ons de kinderen de aardbol geven…….”
weerspiegelt de verantwoordelijkheid die volwassenen
tegenover hun kinderen hebben.
En niet alleen hún kinderen, maar alle kinderen.
Om straks op deze aardbol een eigen plek te hebben.
En daar hebben àlle kinderen recht op,
ook zij die het wat minder hebben.
Dat kan zijn door oorlog of repressie,
door ziekte of door slechte leefomstandigheden.
Ook in ons land zijn er kinderen
die het wat minder hebben: bijzondere kinderen.
Kinderen die ziek zijn.
Of kinderen die nooit verder komen
dan hun straat in de grote stad.
Jaren lang konden deze kinderen terecht
op het Kinderkasteel Nieuw Herlaer
om daar te spelen en te genieten
van wat kasteel en omgeving te bieden hadden.
Sindsdien zijn er nieuwe wegen ingeslagen.
Onze opdracht blijft onveranderd:
Laat ons de kinderen de aardbol geven"


Keer op keer keken nuchtere volwassenen naar het gebouw en zagen fronsend een landhuis in verval: “Wanneer is het klaar?” 
Kinderen zagen iets totaal anders, een springlevend kasteel: “Niets meer aan doen, een kasteel moet stoffig zijn en trappen met spinnewebben moeten kraken!!” Robin tekende hoe hij ons gebouw zag op zijn kinderlachdag:

Kinderogen ‘inspireren’; zij blazen leven in wat er is.
Kinderogen ‘inspireren’; zij blazen leven in wat er is.
2006
In 2006, in de stilte na het KinderKasteel, gaf een stem ons nieuwe woorden: “Hoe zou het zijn om de hele wereld gelukkiger te maken? Echt, iedereen op deze aardbol?”
Die prikkelende woorden verrasten ons compleet en ontstaken een nieuw vuur in ons hoofd, hart en handen. We volgden de stem. Het leidde ons langs nieuwe creaties buiten elke box -zoals de 7-intentioncommunities en een wereldwijd TVformat- naar uiteindelijk een pareltje voor de wereld: een groeiende OneGoodThing-community die elkaar daadwerkelijk élke dag gelukkiger maakt met OneGoodThing in HappyWe. Al meer dan een miljoen keer! Een community zo krachtig, dat zij dit najaar wordt genomineerd voor de World Happiness Award!
De bioscoop van de verbeelding, vuurtongen die bezielen, de zachte stem die woorden fluistert zodat ineens iets ‘in je opwelt’, ze zijn er altijd. De vraag is of je het hoort. En of je er gehoor aan geeft. Is er ruimte bij jou? Is er stilte? Of is alles volgeplant met plannen? Nu even niet… geen tijd voor het onverwachte, geen plek voor ‘toeval’. Zoals mijn geroemde zus Hetty van der Linden zo treffend zegt:

“als god iets wil, vermomt zij zich als toeval”
Herken jij de momenten? Dat iets of iemand je onverwacht -soms ook ongelegen- een boodschap geeft voor je ziel. Dat het roer nu om mag. Tijd om je hart te volgen, hoe onlogisch je hersenpan dat ook vindt. In grote dingen, in kleine acties.
Heb je oor voor de fluistering van ‘de adem van de geest’? Spreek jij met ‘vuurtongen’ over je leven, je werk, je dromen? Steek je andermans vuur aan? Deze pinkster- en lentetijd is een prachtige periode voor woordeloos luisteren en kijken. Voorjaarszon, nieuw leven, groei en bloei. De adem van de geest kun je daarin extra uitnodigen. Ruimte geven. Bijvoorbeeld door het prachtige lied van Mathilde Santing elke dag even te horen, en vervolgens twee minuten stil te zijn. Haar tekst heb ik in delen door bovenstaande tekst geweven. Ik geef je de luisterlink naar haar lied Inspiratie en aan het eind de tekst in zijn geheel.

2020
Het is 2020, opnieuw is een cyclus van veertien jaar rond in mijn leven. Ik word stiller. Ik ben GrootVader en ontvang AOW. Senioriteit groeit vanzelf. De wereld verstilt door een virus. Wat staat mij te doen de komende tijd? Wat gebeurt er met onze samenleving, wat wordt mijn rol? Mijn rationele hersenen hebben -zoals altijd op mijn echte kruispunten- het antwoord niet. Ik luister of het me wordt ingefluisterd. ‘Read the signs’. Maak ruimte. Sta klaar als het moment daar is. Met Kerst werd ik in het holst van de nacht wakker. Ik hoorde een zin zich herhalen: “Het is opgelost, het is opgelost.” Verder geen toelichting. Die woorden geven vertrouwen: wat er ook komt, het zal goed, kloppend en waardevol zijn. Vertrouwen geeft rust, en in rust kun je beter zien wat zich ‘als toeval vermomt’, beter horen wat wordt gefluisterd.

Ik ben heel benieuwd wat jou dit jaar toevalt
wat jou en mij wordt ingegeven
en wat ons allen werkelijk gaat bezielen.
Intussen… leef mooi, elke vandaag!
Chiel.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Geluksman met Revue.
Kortenbos 7, 5864 CW Meerlo