Bekijk profielpagina

Pasen, grootmoeders en de vlinder

Revue
 
“Word maar gauw weer de ouwe!” Die wens spreken we vaak uit naar iemand die stevig onderuit is gegaa
 

GewoonGelukMagGezien

13 april · Editie #62 · Bekijk online
Chiel van der Linden, geluksman.com, happywe.nl.


“Word maar gauw weer de ouwe!”
Die wens spreken we vaak uit naar iemand die stevig onderuit is gegaan. Welgemeend. Maar is ‘de ouwe worden’ altijd de beste wens?

de Geluksman schrijft...
Zijn sommige ziektes en dips niet bedoeld om dag te zeggen tegen ‘de ouwe’ en juist ‘de nieuwe’ te worden?
“Word maar gauw weer de nieuwe!”
Wat wens jij de mensheid toe in de huidige mega-dip? Zo snel mogelijk weer de ouwe worden? Spijker uit de band, oppompen en hup, weer de bekende weg op? Of wens je ons de nieuwe wég van de bekende weg?

de wijze grootmoeder en de vlinder

Mijn geliefde Myrke werd onlangs 70, een leef-tijd van wijsheid. Van ons kleinkind Ise kreeg ze een toepasselijk boek ‘Grootmoeders geven de wereld raad’. Deze Pasen sla ik het boek voor het eerst open en kijk ik in de ogen van Mona Polacca, een Indiaanse. 
Haar achternaam, Polacca, betekent ‘vlinder’ in de taal van de Hopi-indianen. Ze vertelt:
“Op het bestaansniveau ziet het diertje wanneer het in de vorm van een rups over Moeder Aarde kruipt, alleen maar wat er vlak voor zijn neus is. Dan komt er een tijd in de ontwikkeling waarin het zich in een kleine cocon wikkelt en de duisternis ingaat. In deze duisternis wordt het helemaal afgebroken. Gedurende die tijd vindt er een grote verandering plaats. Uiteindelijk komt hij in deze wereld, in dit leven, tevoorschijn als een prachtig schepsel. Toch vliegt hij niet onmiddellijk weg. Hij zit daar alsof hij weer verbinding maakt met de elementen van het leven: water, lucht, vuur en aarde. Dan is er een moment waarop zijn vleugels beginnen te fladderen en in beweging komen. Wanneer het moment aanbreekt dat de vlinder gaat vliegen, ziet hij plotseling de wereld vanuit een volledig ander gezichtspunt, een gezichtspunt dat grotere schoonheid biedt en een veel bredere kijk op de wereld. Dat is mij verteld over het vlinder zijn”.
De rups sterft niet. De rups leeft, breekt zijn oude vorm af, transformeert naar vlindervorm, leeft verder. Afsterven en wederopstanding, winter en lente. Het is de symboliek van Pasen. In 2020 voelen we dat als nooit tevoren, elke dag, overal ter wereld. De mondiale tredmolen valt stil, de razende hogedrukbloedsomloop is gestopt. Er sterft iets af, voorgoed en voor goed:
is lockdown een modern woord voor cocon?

Wat gelukkig nooit sterft is onze mentale lenigheid van de humor. Ongelooflijk veel warme grappen, prachtige beelden en creatieve invallen doorstromen mijn telefoon in deze crisistijd. Vitaal omgaan met onverwachte situaties doe je met milde humor: de werkelijkheid zo kantelen dat er lucht en licht in komt. Als ode aan de talloze goede grappen, deel ik deze:
Hoe verzint een brein het? Begraven worden en vrolijk willen herrijzen uit de dood, niet wetend dat er in de tussentijd een lockdown is afgekondigd. En dat terugbrengen tot één beeld, één zinnetje. Zolang de mens dat kan, is er hoop.
Hoe verzint een brein het? Begraven worden en vrolijk willen herrijzen uit de dood, niet wetend dat er in de tussentijd een lockdown is afgekondigd. En dat terugbrengen tot één beeld, één zinnetje. Zolang de mens dat kan, is er hoop.

afscheid en wederopstanding
Waar zijn we mee bezig? Trekken we ons collectief terug in onze cocon? Komt de mensheid tot nieuw leven? Is dit een pauze of een reset? Schudden we nu dan écht de ketens af van onze oude wanen, waarmee we onszelf, ons geluk en de planeet over de kling jagen? Slaan we -nu de vliegtuigen aan de grond staan- onze eigen vleugels uit naar, in de woorden van Hopi Mona Polacca, ‘een gezichtspunt dat grotere schoonheid biedt en een veel bredere kijk op de wereld’?
Ja!
De huidige economische crisis is een aardschok, die een tsunami aan verandergolven teweeg gaat brengen. We staan pas aan het begin. De eerste tsunami-waarschuwingen werden al ruim voor corona gegeven. Nu dringen ze door.
Ons menselijk brein wil daar niet aan. Wij denken liefst in kleine veranderingen of tijdelijke onderbrekingen. Zo hoor ik veel mensen ook praten: “Straks als alles weer op gang komt, zijn we het zo weer vergeten.” Wishful thinking. Ik geloof niet dat mensen die echte maatschappelijke transformaties hebben meegemaakt (zoals de jaren ’30 of de tweede wereldoorlog) zulk relativisme onderschrijven. 
Dood en wederopstanding, afscheid en transformatie. Pijnlijk en hoopvol tegelijk. Voor de goede orde: ik heb het niet over de slachtoffers van het virus, dat leed is onbeschrijflijk en onherroepelijk. Ik heb het puur over wat er met onze maatschappij aan het gebeuren is. Ik heb het over onze wereld, de mensheid, de wereldorde die we afgelopen 75 jaar, sinds -jawel- de ‘wederopbouw’ na een vorige ineenstorting, hebben ingericht. Onze prachtige welvaart die op een paar punten volledig uit de bocht is gevlogen en aan een ‘reset’ toe is, waardoor we weer herwaarderen waar ons leven om draait: gezondheid, broederschap, veiligheid, mededogen en gewoon geluk.
Wat nu wereldwijd gebeurt is te groot om met onze twee handen aan te pakken en te sturen. Je bepaalt niet de richting van de wind, wel de stand van je zeilen. Wat we wél kunnen doen vandaag, in onze huizen, met onze geliefden, collega’s en medemensen, is focussen op het goede. Onze mental fitness trainen op positiviteit en veerkracht, zodat we steeds zien wat goed is (dankbaarheid) en zien wat mogelijk is (optimisme). En dat in verbinding met elkaar, als de kleine mens-tot-mens-schakels van één grote Human Planet.
Met liefde, humor en veerkracht zorgen we dat uit de huidige cocon straks een vlinder vliegt, waarvan onze kinderen, kleinkinderen en hun kinderen in de lengte der jaren zullen zeggen:
“in 2020 kwam de wereld in orde”

Ik wéét dat dit gaat gebeuren, want ik ben grootvader en wil voor mijn kleinkind Ise die vlinder achterlaten. 
Deze lentedagen zie ik haar oogjes opgetogen elk vlindertje dat voorbij fladdert, volgen. Die lach gun ik haar elke dag. Dat ik zeker weet dat dit een change4good is, is mijn beslissing. Ik ben liever een optimist die het straks bij het verkeerde eind heeft gehad, dan een pessimist die gelijk krijgt. Zo heeft mijn lieve Ise in elk geval elke dag een opa met een lach, en dat pakken ze haar nooit meer af.

Het is de hamvraag voor elke dag: wat voor vader, moeder, partner, collega, kind of medemens wil jij zijn? Licht of grauw, lach of snauw? Wil je gelijk of wil je geluk?
goedemorgen wereld, word maar gauw de nieuwe!

Leef mooi
en luister naar je grootmoeders!

chiel

wil jij meer genieten van gewoon geluk?
Train je geluksspier dagelijks en doe het op een prettige manier: samen met anderen! Honderden mensen doen dit al jaren, elke dag. Hun ervaringen lees je hier. Je bent welkom in het OneGoodThingCafé van de gratis sociale geluks-app HappyWe.
Verspreid dit Maggezien zoveel als je wil. Vertel erover. Deel het. Ga je gang, delen is vermenigvuldigen!
Ik zet mijn Vitamine P-filmpjes ook voor je op het youtubekanaal van de Geluksman, dan kun je er altijd bij.
Eerder verschenen MagGeziens vind je op www.getrevue.co/profile/Geluksman.

Leef mooi!

Chiel.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Geluksman met Revue.
Kortenbos 7, 5864 CW Meerlo