Bekijk profielpagina

OPAASVERHAAL

Revue
 
 

GewoonGelukMagGezien

23 april · Editie #11 · Bekijk online
Chiel van der Linden, geluksman.com, happywe.nl.


Dit maggezien is anders dan anders. Ik wijd het in zijn geheel aan een paasverhaal. Niet een verzonnen verhaal, maar iets wat ik afgelopen vrijdag meemaakte. Hoe in zeven minuten een werkelijkheid drie keer kan draaien. 
Ik noem geen namen, ik verander een enkel detail aan de situatie, zodat de hoofdpersoon niet direct herkenbaar is. Het verhaal zelf is precies zo beschreven als het gebeurd is:

Op Goede Vrijdag koop ik lekkernijen voor de Pasen. Ik kom in een vertrouwde delicatessenzaak, het is wonderwel even niet druk en we raken aan de praat. Ik vertel dat ik onlangs opa ben geworden. Hij feliciteert mij van harte. Hij is ongeveer even oud als ik, bezig de zaak over te dragen. Na vele jaren kei- en keihard werken verlangt hij naar de rust van hun pensioen. Ik vraag of hij ook grootvader is. 
“Jazeker, van onze zoon. Die werd in januari 1 jaar, maar wij mochten er niet bij zijn.”
Ik schrik, een ijskoude priem steekt in mijn hart, ik krijg kippenvel. 
“Jaren zijn ze bezig geweest met zwanger worden. Toen het eenmaal zover was heeft ze hem de deur uitgezet. Mijn zoon mag niet bij zijn kind, en wij ook niet.”
Heel even probeer ik me voor te stellen, dat onze dochter en haar vriend uit elkaar gaan, dat één van beiden niet bij zijn eigen kind kan, en dat wijzelf ons kleinkind niet mogen zien of knuffelen. Maar ik stel het me niet écht voor, ik kan en wil dit niet voelen.
Hij bukt om iets te pakken en ik hoor een korte zucht: “L’Histoire se repète.” Hoor ik het goed? Ik ken hem niet anders dan stralend naast zijn vitale vrouw, samen de zaak runnend en met kracht hun gehandicapte kind opvoedend, alles in en om huis aanpassend aan zijn beperking. Iets waar ik sowieso met ontzag naar kijk.
“Ben jij gescheiden?”
“Jazeker”. Er volgt een verhaal van een faillissement en een vechtscheiding. “Alles stond op haar naam, de zaak, het huis, ik had nergens recht op. Ik stond op straat met niks meer dan een broek aan mijn kont.” Dan volgt de moker: 
“Ik heb 25 jaar mijn twee kinderen niet gezien.”
De ijskoude priem is inmiddels een diepvrieskist. Ik sta perplex voor zijn toonbank. Ik ken deze man al jaren alleen maar opgewekt, vriendelijk en energiek, ook nu. Hard werken, niet klagen, nooit ziek en alles met een kwinkslag.
“Ik weet hoe het is om je kind niet te zien. Ik weet wat mijn zoon nu doormaakt. Dat gun je niemand, maar je kunt helemaal niks.”
Elk huisje heeft een kruisje’, zeggen ze. Als ik hem hoor voelt mijn eigen kruisje als een pluisje.
“Op een dag stond er een volwassen vent in de winkel. Hij vroeg: “Herken je mij?”. Ik meende vaag iets bekends te zien. “Ik ben je zoon!”. Ik wist niet wat me overkwam, we zijn naar achteren gelopen, hebben elkaar vastgehouden en alleen maar gehuild. Twee weken later belde mijn dochter, zij wou mij zien. Inmiddels zijn we als vader, zoon en dochter vaak bij elkaar en we zijn heerlijk close. Ik geniet van elke minuut.”
Ik kijk naar rechts. Daar hangt een mega-poster van hem en zijn vrouw, levensgroot stralend tussen hun koopwaar. “Dat plaatje oogt vol geluk”, lach ik.
“Jazeker, al twintig jaar samen en helemaal gelukkig. Ik ben letterlijk van de hel in de hemel beland!” Ik kijk in aangedane ogen. Een mix van een krachtige lach en diepe littekens. Iemand komt de winkel inlopen. Ik krijg een dikke knipoog en een warme hand.
Het gebeurt allemaal in zeven minuten. Een ‘gewone middenstander’ opent zich laag na laag. Een levensboek vertelt zich. 
Stil rijd ik terug naar huis. Onwerkelijk. Een mix van emoties. Als ik het aan tafel vertel, voel ik de ontroering dubbel, het kippenvel is er weer. Dan is het alsof ik naar boven zweef en onszelf daar zie zitten aan de paastafel: opa, oma, dochter, schoonzoon en ons vier maanden jonge wondertje in haar wipstoeltje op tafel. Zo samen, zo onbekommerd. 
Bofkonten, zo voelt het. Ik prijs ons gelukkig.
Deze Vrijdag voelt ineens nóg Goeder.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Geluksman met Revue.
Kortenbos 7, 5864 CW Meerlo