Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Witte rook of dichte mist?

Revue
 
We waren gewaarschuwd door een diplomaat in Brussel. "Je moet witte rook in Londen nooit verwarren me
 

Brussel Inside

18 november · Editie #57 · Bekijk online
Europa is in beweging, maar wat speelt er echt? Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt iedere week, samen met zijn collega’s in de Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

We waren gewaarschuwd door een diplomaat in Brussel. “Je moet witte rook in Londen nooit verwarren met de mist die over de Theems hangt.” Maar wat we nu zien in Groot-Brittannië zijn meer de restanten van rokende puinhopen. De eerste politieke slagen zijn geleverd en er zullen er nog vele volgen. De Europese Unie kijkt er met stijgende verbazing naar en heeft z'n hoop gevestigd op Theresa May, want zonder premier May wordt het een bikkelharde brexit.
Verder in deze nieuwsbrief aandacht voor een vluchtelingenverdrag waar steeds meer om te doen is. Het Europese leger en de nieuwe voorzitter van de EU, Roemenië.
Volg ons ook via twitter @BrusselInside

Brussel schreeuwt: Hup May
Nadat hij vol trots zijn meer dan 500 pagina’s met veelal juridische teksten had laten zien, sloot de hoofdonderhandelaar Michel Barnier af met opbeurende woorden voor de komende tijd.
“ Europa wil de Britten ook in de toekomst zien als vriend, als partner en als bondgenoot”.
De uitgestoken hand naar de overkant van het Kanaal. Zoete broodjes, want Barnier beseft als geen ander dat het er op of er onder is de komende dagen en weken in Londen. Laten we eerst nog even kort een aantal hoofdpunten uit de voorlopige brexit-deal op een rij zetten.

  • De grens
Tot december blijft alles zoals het was. Als er dan nog geen handelsakkoord is tussen de EU en Groot-Brittannië komt er een gemeenschappelijke douanezone, zodat er geen grens komt tussen Ierland en Noord-Ierland. Deze oplossing kan eindeloos worden verlengd.
  • Handel
De grenzen blijven in ieder geval tot eind 2020 open. De Britten kunnen hun producten gewoon naar het vasteland exporteren, maar de EU-regels blijven gelden.
  • Rechten burgers
De Britten die nu op het continent wonen mogen daar blijven wonen. Gezinsleden mogen komen zonder teveel gedoe en voor EU-burgers in het Verenigd Koninkrijk geldt hetzelfde principe. Na 2021 komen er nieuwe regels. 
  • Visserij
De vraag wie waar mag vissen blijft voorlopig boven de markt hangen. Het moet in de transitieperiode worden besproken. Nederland, maar ook Frankrijk wil vrije toegang kunnen houden tot de Britse visgronden. Britse vis zou dan zonder heffing op de Europese markt mogen worden verkocht.
Dat zijn enkele hoofdpunten uit het akkoord. Het hele akkoord is trouwens hier te lezen. En dit is een samenvatting.
Blijft May staan?
Maar de vraag die we door alle mist in Londen niet kunnen beantwoorden is of het akkoord stand houdt. De EU-leiders gaan er vooralsnog wel vanuit, want ze komen zondagochtend 25 november in Brussel bij elkaar op de koffie. Theresa May zal waarschijnlijk ook verschijnen, zo is de verwachting in Brussel. De Britse premier is nog nooit zo geliefd geweest onder Brusselse bureaucraten en andere regeringsleiders.
Door de politieke ontwikkelingen en de wankele positie van de Britse regering zijn de mogelijkheden van de 27 EU landen wel beperkt. Elke wijziging in de tekst zorgt voor meer onrust. Het enige waar de lidstaten nog wat kunnen sturen is de politieke verklaring die nog niet helemaal af is. Komende week wordt daar verder over gesproken in Brussel.
De kans op een harde brexit is nog steeds levensgroot aanwezig. Want als May ergens struikelt komt er geen akkoord en verlaten de Britten eind maart zonder afspraken de EU. Grenscontroles worden dan per direct ingevoerd. Vliegtuigen uit Groot-Brittannië verliezen hun landingsrechten. We gaan files van vrachtwagens zien aan beide kanten van het Kanaal.
Is no-deal beter?
De vraag die in elk Brussels gesprek op tafel komt is of zo'n harde brexit uiteindelijk niet beter is voor de toekomst. Voor het bedrijfsleven is het een ramp, maar als May het onmogelijke mogelijk maakt en een deal kan leveren is dat op korte termijn gunstig. Maar zo is de verwachting dan zal het altijd een onderwerp in de Britse politiek blijven. Brussel en de EU zullen dan tot in lengte van jaren voor met name de harde brexiteers de favoriete vijand blijven.
Altijd weer zal het argument op tafel komen, wat als we een echte brexit hadden gehad, dan hadden we pas echt de macht weer tot ons genomen.

Maar vooralsnog ligt er een akkoord en de volgende grote klus is het handelsakkoord. Sander van Hoorn van de Europa-redactie kijkt vooruit.
Het werk aan een handelsakkoord tussen het Verenigd Koninkrijk en de EU kan volgens diplomaten snel beginnen, en moet afgerond zijn voor het einde van de transitieperiode. Er is haast bij want de EU heeft er veel baat bij als de backstop (de terugvaloptie) nooit in werking hoeft te treden.
Een douane-unie tussen de EU en Groot-Brittannië treedt automatisch in werking aan het einde van de (eventueel eenmalig verlengde) transitieperiode. Het is de zogenaamde backstop die in Londen tot felle discussies leidt. Het houdt het Verenigd Koninkrijk gebonden aan veel Europese regels, terwijl het er niet meer over mee mag beslissen. De backstop kan ook alleen met goedkeuring van beide partijen opgeheven worden. Het Verenigd Koninkrijk is dus voor onbepaalde en in principe onbeperkte tijd een vazalstaat van de EU, zeggen de Brexiteers. 
En dat klopt. Maar zo zeggen diplomaten die wij spreken, het zal nooit zo ver komen. Er circuleert een schema.
Alle regels die rood zijn, vervallen binnen een douane-unie. Er is maar heel weinig rood. Alle andere regels zullen moeten worden toegepast bij het verkeer van goederen over het Kanaal. Kunt u zich de problemen voor bijvoorbeeld de Nederlandse bedrijven voorstellen? En dan zijn er nog de visserij-afspraken die snel in een definitieve vorm gegoten moeten worden.
Dit moet reden genoeg zijn waarom de EU zo snel mogelijk, informeel al daags nadat het Britse Lagerhuis de overeenkomst heeft goedgekeurd, wil gaan onderhandelen over de toekomstige relatie. Dat kan, met een beetje doorwerken, afgerond worden voor het einde van de transitieperiode. En dan zal de backstop, verguisd, zo weten we nu, aan beide kanten, nooit een feit worden.
De Fransen weten het nog niet zo zeker
De Fransen zijn niet enthousiast over de visserijafspraken
Hoe wordt er verder in Europa gereageerd? De Franse premier Edouard Philippe bezocht afgelopen week Duinkerken. Daar wordt alles in gereedheid gebracht voor de brexit. De haven – waar jaarlijks 16 miljoen ton aan handelsgoederen van en naar Groot-Brittannië wordt verscheept – krijgt een extra parkeerterrein. Wachtrijen voor vrachtwagens worden uitgebreid. Frank Renout zet de Franse feiten op een rij.
,,Er staat veel op het spel. Als er geen brexit-akkoord komt wordt hier straks nog vaker en nog intensiever gecontroleerd. Dat heeft consequenties voor de doorstroming en de concurrentiepositie van de haven’’, zei de premier.
Het is duidelijk: Edouard Philippe was er nog niet gerust op. De deal tussen Brussel en Londen? “Een grote stap”, zei de premier. De kans van slagen?
Franse premier: “Ik ben bezorgd. Wij houden nog steeds rekening met het scenario van een brexit zonder akkoord.”
Die zorgen worden ook gedeeld door veel Fransen in Groot-Brittannië. Een Franse bankier die dezer dagen in Londen was, zei in dagblad Le Monde geschrokken te zijn. Veel van zijn klanten vrezen voor een slechte afloop. “Het is een ramp. Alsof je in slow-motion een auto-ongeluk meemaakt.”
Er wonen en werken nu zo’n 300.000 ‘frogs’ aan de andere kant van het Kanaal. Uit een peiling afgelopen week – gehouden vóór het akkoord met Brussel – blijkt dat 13 procent weg wil uit Groot-Brittannië. En 25 procent weet het nog niet.
Het klimaat is verslechterd, zeggen ze. Bijna negen op de tien Fransen in Engeland denken dat een brexit slecht is voor de economie van het land. De samenleving zelf is al veranderd, zeggen de Fransen. 61 procent zegt dat de politieke spanningen zijn toegenomen, 43 procent zegt dat er meer sociale spanningen zijn en ruim 1 op de 3 Fransen spreekt van groeiende xenofobie. 
En er blijven vragen, veel vragen. Klik op de link voor een aantal veel gestelde vragen en antwoorden in Frankrijk.
Take it or leave it.
Voorzichtige opluchting deze week in Berlijn over het voorlopige brexit-akkoord. Bondskanselier Merkel zei blij te zijn dat er eindelijk een document op tafel ligt waar May en de 27 EU-staten zich in kunnen vinden. Maar zolang er geen witte rook is houden ze hun adem in.
Dus waarschuwde ze nog maar een keer: een harde brexit is het ergste dat de Britten - en de EU, maar dat zei ze niet hardop - kan overkomen. Er achteraan de dreigende woorden: er wordt niet heronderhandeld over deze deal. Dit is het beste wat er te halen valt, ‘take it or leave it’. Harde woorden vanuit een land dat, na Ierland, economisch het heftigste effect verwacht van de scheiding. 41 van de 50 meest getroffen gebieden liggen in Duitsland.
Intussen bereidt Berlijn zich ook voor op het zo gevreesde scenario van een ‘no deal’, zei de minister van Financiën Scholz ook nog, maar voegde onmiddellijk toe “we zullen er alles doen dat te voorkomen”.
Zowaar een dealtje over Gibraltar
Gibraltar gezien vanuit Spanje - foto Rop Zoutberg
Terwijl de orkaan om de Big Ben raast, halen ze in Gibraltar even opgelucht adem. Er komt voor de 35.000 bewoners op de rots geen harde knal maar een kalme overgang in de eerste maanden van de brexit. Details van onze man in Spanje Rop Zoutberg. 
Opmerkelijk is vooral dat Engeland in die periode nauw met Spanje gaat samenwerken bij zaken die het stukje land  (oppervlakte 6,9 vierkante kilometer) aangaan. Dat is voor het eerst. 
In de zes artikelen over Gibraltar in het conceptakkoord is sprake van drie Britse-Spaanse committees die gaan toezien op de rechten van 10.000 Spanjaarden die in de Britse kroonkolonie werken. Ook worden afspraken gemaakt over tabakssmokkel, witwaspraktijken, samenwerking tussen politie- en douanediensten en bescherming van het milieu. 
Welbeschouwd verandert er dus nog even niets aan de status van Gibraltar en de handelsrelatie met de EU. De historische claims van Spanje op het gebied worden nadrukkelijk buiten de deal gehouden. Ook laveerden de onderhandelaars slim om het thema van het vliegveld, aangelegd door Gibraltar op een strook land die van Spanje zou zijn.
This protocol is without prejudice to the respective legal positions of the Kingdom of Spain and the United Kingdom with regard to sovereignty and jurisdiction, staat nadrukkelijk bovenaan de acht pagina’s die over Gibraltar gaan.
Tot grote tevredenheid van Gibraltars premier Fabian Picardo. “We doen geen enkele concessie over ons zelfbeschikkingsrecht. Dat is ook iets wat we nooit geaccepteerd hadden.” 
“It means that Gibraltar will not crash out of the European Union in March 2019 and that things will largely remain as they are until the end of 2020.”
Dat geeft volgens het lokale bestuur de tijd een nieuwe relatie met de EU te bespreken. Maar Spanje laat een uitgelezen kans liggen, bijt José Manuel García-Magallo in een opinieartikel in El País.  Volgens de oud-minister van Buitenlandse Zaken ligt er door de brexit dé kans de kolonie voor eens en altijd terug te krijgen in Spaanse handen.
De vlag op de rots
“De brexit wordt niet gebruikt om de claim van Spanje te laten gelden. Dat is een aanspraak die Spanje verdedigde sinds Gibraltar op 13 juli 1713 in het verdrag van Utrecht aan het Verenigd Koninkrijk werd toegewezen. Het is nu allemaal weke buitenlandse politiek ten koste van het Spaanse volk.”
Maar de Spaanse regering ziet het niet zo somber. De onderhandelingen over de nieuwe relatie na 2020 geven juist alle kansen afspraken te maken over een nieuw, gezamenlijk bestuur. “Natuurlijk gaan we het daar straks over hebben. Het is alleen niet handig om nu al te roepen dat we onze vlag op die rots planten. Dan zullen onze gesprekken maar kort duren”, gelooft EU-staatssecretaris Aguiriano.
Ook Gibraltar deed in 2016 mee aan het referendum over de brexit. Niet alleen was de opkomst met 84 procent bij de stemming enorm. Ook een overweldigende meerderheid van 96 procent verwierp de plannen voor een breuk met Europa. 
Cyprus ook tevreden
De Britse basis op Cyprus
Vanuit Athene is nog geen officiële reactie, er wordt afgewacht, en voorlopig geen commentaar gegeven. Maar op Cyprus, waar de Britten net als bij Spanje een stuk land hebben met een grote militaire basis, is men tevreden. Conny Keessen over brexit in de zuid-oost hoek van Europa.
De Griekse media berichten vanzelfsprekend wel uitgebreid over de ontwikkelingen in Engeland wat betreft de brexit. Dat leidt tot pittige commentaren, zoals je hier kunt lezen.
De Cypriotische president Nikos Anastasiadis was daarentegen snel met zijn commentaar. Dat ging voornamelijk over de twee Britse militaire bases op Cyprus waar duizenden Cyprioten en andere EU-burgers werken en/of wonen. Anastasiadis zei dat de brexit-afspraken hun status en rechten waarborgen, omdat het Europees recht blijft gelden.
De twee gebieden waarin de bases liggen, Akrotiri en Dhekelia, zijn Brits gebleven sinds Cyprus onafhankelijk werd van het Britse rijk, in 1960.
In de brexit-deal is een paragraaf opgenomen over de Britse bases en de status van het personeel en bewoners. Daar is over onderhandeld tussen Cyprus, Engeland en de EU.
Een juridisch vraagje
Kunnen de Britten trouwens nog terug? Kunnen ze nu nog zeggen sorry, maar we blijven toch lid van de Europese Unie. Het lijkt na het voorlopige akkoord, en de politieke discussies in Londen, een theoretische discussie, maar er zijn veel juristen en politici die daar graag snel een antwoord op willen hebben.
De tekst van het verdrag van Lissabon is niet eenduidig.
Voor de helderheid de tekst van artikel 50.

  • Een lidstaat kan overeenkomstig zijn grondwettelijke bepalingen besluiten zich uit de Unie terug te trekken.
 
  • De lidstaat die besluit zich terug te trekken, geeft kennis van zijn voornemen aan de Europese Raad. In het licht van de richtsnoeren van de Europese Raad sluit de Unie na onderhandelingen met deze staat een akkoord over de voorwaarden voor zijn terugtrekking, waarbij rekening wordt gehouden met het kader van de toekomstige betrekkingen van die staat met de Unie. Over dat akkoord wordt onderhandeld overeenkomstig artikel 218, lid 3, van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie. Het akkoord wordt namens de Unie gesloten door de Raad, die met gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit, na goedkeuring door het Europees Parlement.

  • De Verdragen zijn niet meer van toepassing op de betrokken staat met ingang van de datum van inwerkingtreding van het terugtrekkingsakkoord of, bij gebreke daarvan, na verloop van twee jaar na de in lid 2 bedoelde kennisgeving, tenzij de Europese Raad met instemming van de betrokken lidstaat met eenparigheid van stemmen tot verlenging van deze termijn besluit.
De Britse regering heeft een brief geschreven (geeft kennis van zijn voornemen) om zich terug te trekken. De juridische vraag is nu of Groot-Brittannië op het moment dat die brief werd geschreven al z'n lidmaatschap heeft opgezegd en het hele proces onomkeerbaar is. Of dat het slechts een voorwaardelijke aankondiging, oftewel dat ze aan het eind van de onderhandelingen alsnog kunnen zeggen: sorry maar we besluiten om toch lid te blijven.
Op 27 november organiseert het Europese Hof van Justitie daarom een hoorzitting. De uitspraak zal snel volgen, omdat het Hof niet wil dat een juridisch oordeel als mosterd na de maaltijd komt.

Geen Europees leger
De NAVO heeft toch ook geen leger. De zucht die tegenstanders van een Europees leger, na de toespraak van bondskanselier Merkel slaken is diep. Nederland is tegen een Europees leger. Voormalig minister van Defensie Hennis begon zo ongeveer elk debat met die zin om vervolgens uit te leggen dat we niet tegen samenwerking zijn. En ook haar opvolger minister Bijleveld laat er geen misverstand over bestaan, net als premier Rutte.
De discussie, die een nieuwe impuls heeft gekregen door het vurige pleidooi van Merkel komt op een bijzonder moment. Begin deze week vergaderen de ministers van Defensie in Brussel over de zogenoemde versterkte samenwerking (Pesco). Die samenwerking bestaat bijna een jaar en het is tijd voor een volgende stap.
De Belgische generaal Marc Thys plaatste op Twitter deze veelzeggende spotprent:
General Marc Thys
Start the day with a smile😊! https://t.co/AKyeKKjmP8
6:09 AM - 14 Nov 2018
Maandag worden de nieuwe projecten bekendgemaakt waar de Europese landen met elkaar gaan samenwerken. Zo gaat Nederland meedoen aan een proef om materieel handiger op te slaan. Dus niet elk land dat zelf z'n munitie bewaard, brandstof etc, maar op een aantal centrale plaatsen. Voordeel is dat de kosten voor opslag omlaaggaan en het kan strategisch ook handig zijn door bijvoorbeeld sommige zaken iets dichter richting Oost-Europa te brengen voor het geval er een conflict ontstaat met de Russen.
De papiermachine
Dat soort samenwerking vindt Nederland leuk en interessant. Het spaart kosten en helpt alle EU-landen om te voldoen aan de NAVO-doelstelling om uiteindelijk (in 2024) naar meer geld voor defensie te gaan. De doelstelling is twee procent van het bnp en de overtuiging is dat Nederland dat alleen kan betalen als meer wordt samengewerkt.
Tegelijk is Nederland ook heel kritisch, want in elke toespraak wordt dan wel de loftrompet gestoken over de grote voordelen van samenwerken, maar de misschien wel Hollandse vraag: “En wat heeft dat nou opgeleverd” is nog niet van een antwoord voorzien. “Ja we hebben veel papier geproduceerd”, hoor je her en der.
Maar papier hebben ze nodig. Of de NAVO het nu leuk vindt of niet, ze hebben de Europese Unie nodig om regels te kunnen veranderen. Regels zodat je niet dagen op een vergunning hoeft te wachten om een tank over de weg of per trein te mogen verplaatsen. Regels over de hoogte, de breedte en de draagkracht van bruggen. Dat is allemaal nuttig wat Nederland betreft.
De grens ligt daar ongeveer. Samen laarzen kopen voor het leger is prima, maar samen in een Europees leger marcheren is een paar stappen te ver.
Marrakesh
Het leek zo’n onschuldig plan: een mooie verklaring van alle landen over de toekomst van migratie. Dat migranten ook mensenrechten hebben, en dat die ook gerespecteerd moeten worden. Dat er ook gewerkt moet worden aan legale vormen van migratie om studenten uit ontwikkelingslanden te laten studeren in Europa, of om verpleegkundigen of loodgieters een verblijfsvergunning te geven als daar grote tekorten aan zijn. Maar er is een enorm politiek debat over ontstaan. Marten Wiegman onze redacteur internationale economie beschrijft de perikelen.
The Global Compact for Save, Orderly and Regular Migration is de volledige titel. Een samenvatting van het belangrijkste lees je hier. De verklaring is de afgelopen jaren door diplomaten onder leiding van de Verenigde Naties opgesteld en uiteindelijk door ministers in juli dit jaar goedgekeurd. Maar nu de regeringsleiders bijna op het punt staan om het vliegtuig te nemen naar Marrakesh in Marokko voor de officiële bekrachtiging, slaat her en der de twijfel toe.
Het lijkt erop dat de koerswijziging in Oostenrijk in meerdere Europese landen opeens de twijfel heeft doen toeslaan. Hoewel Sebastian Kurz als minister van Buitenlandse Zaken zelf heeft onderhandeld over de tekst, is hij als premier nu opeens tegen de verklaring. 
Sebastian Kurz
Wir haben den #UN-#Migrationspakt eingehend geprüft. Einige der Punkte des UN-Migrationspaktes lehnen wir als #Bundesregierung ab, wie die Vermischung von #Migration und #Asyl. https://t.co/NHgwsqrqA8
1:33 PM - 31 Oct 2018
De verwarring komt doordat Kurz zegt dat hij niet wil ondertekenen. Door de VN, maar ook door het Nederlandse kabinet wordt gezegd dat niemand formeel een handtekening gaat zetten, omdat het slechts een verklaring is. In de verklaring staat ook dat het juridisch niet bindend is, maar dat leidt in Oostenrijk tot een fel debat.
Dat is andere populistische en anti-immigratiepartijen in Europa niet ontgaan, en die hebben dezelfde lijn voortgezet. In Hongarije, Tsjechië, Bulgarije, Kroatië, Estland en Polen verklaren regeringsleiders nu allemaal dat ze niet naar Marrakesh te gaan. In andere landen zoals België en Nederland wordt er inmiddels openlijk getwijfeld. Terwijl eerder premier Rutte toch vooral op de voordelen van het migratiepact wees.
Ongemakkelijk voor Brussel
Nu de lijst van Europese landen die afhaken groeit, neemt het ongemak in Brussel toe. De afgelopen jaren staat migratie hoog op de agenda, sinds de komst van vele migranten per boot over de Middellandse Zee in 2015 en lagere aantallen sindsdien.
“Laat ze de tekst eens lezen”, brieste de voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker deze week.
De problemen zijn groot. Overvolle kampen, slechte registratie, geen toegang tot rechtshulp, enorme achterstanden in asielprocedures; het loopt de Europese Unie over de schoenen. Voor meer structurele, die de komst van migranten afremmen is de medewerking nodig van landen in Afrika en het Middellandse Zeegebied.
Het idee was dat de verklaring de Global Compact, als diplomatiek instrument daar bij zou kunnen helpen. Het benoemt een heleboel zaken die de landen waar de migranten vandaan komen ook graag willen: meer legale migratie, mogelijkheden om te werken en studeren in Europa. En voor Europa was het geruststellend dat de verklaring nu juist geen bindende bepalingen oplevert. Maar nu steeds meer landen afhaken demonstreert het vooral de verdeeldheid in de EU, die zelf alleen als waarnemer bij de VN aan tafel zit.
Ook voor gastheer Marokko is het een signaal. Vele Europese politici hebben het land proberen te bewegen tot een soort Turkije-deal waardoor er migranten zouden kunnen worden opgevangen,tegengehouden en teruggestuurd in ruil voor een forse financiële bijdrage van Europa. Tot op dit moment zwicht Marokko niet voor de geldbuidel, maar ze zien ook, net als de andere zogenoemde vertreklanden dat er steeds minder animo is voor hun conferentie in Marrakesh. De oplossing van het probleem is in ieder geval niet dichterbij gekomen.
Problemen voor de nieuwe voorzitter
De afgetreden Roemeense minister van Buitenlandse Zaken (rechts) hier met de Kroatische minister van Buitenlandse Zaken
Nog ruim een maand te gaan en dan wordt Roemenië voorzitter van de EU. En uitgerekend het land dat vanaf 1 januari de kar moet trekken heeft deze week een forse Europese tik op de vingers gekregen. De details zijn van Elise van Zijst.
Het Europees Parlement heeft deze week in Straatburg een resolutie aangenomen waarin de Roemeense autoriteiten worden opgeroepen om de rechtsstaat beter te beschermen. Eerder dit jaar stond het land al onder druk toen er een referendum werd gehouden waardoor het homohuwelijk onmogelijk kon worden. Nu gaat het vooral om wetgeving die de onafhankelijkheid van de rechtspraak aantasten en aanpassingen waardoor de strijd tegen corruptie veel moeilijker wordt.
De Europese Commissie blijft Roemenië scherp in de gaten houden nu in het land corruptie en nepotisme hoogtij vieren. Volgens Eurocommissaris Frans Timmermans heeft het land de anticorruptie-wetgeving van de laatste tien jaar bijna helemaal teruggedraaid.  
Concreet moet Roemenië de hervormingen “onmiddellijk schorsen”. Het gaat dan onder meer om wetgeving die de maximumstraf op corruptie verlaagt en de duur van een strafonderzoek beperkt tot een jaar. 
De voorzitter 
Het voorzitterschap van Roemenië begint op 1 januari 2019. Vanaf dat moment zal het land de leiding overnemen van huidige voorzitter Oostenrijk bij EU-vergaderingen en ministerraden. De kritiek op de rechtsstaat in Roemenië maakt het aanstaande voorzitterschap een vreemde gebeurtenis. En dan is er ook nog de president Klaus Iohannis, die niet veel vertrouwen heeft in de regering.
President: “Roemenië is niet klaar voor het voorzitterschap van de EU.”
Wat de situatie nog lastiger maakt is het opstappen van de Roemeense Minister van Europese Zaken, Victor Negrescu. De minister heeft ontslag genomen na een ruzie met zijn kabinetscollega’s over de voorbereidingen van het EU-voorzitterschap van zijn land. Negrescu had een goede reputatie bij de Europese sociaal-democraten, in tegenstelling tot andere Roemeense politici, die ervan worden beschuldigd de strijd tegen corruptie te willen dwarsbomen.
Europa deze week
Nog even terug naar de brexit. Wat denken Britse journalisten in Brussel ervan. Bekijk het interview dat we hadden met de correspondent van The Telegraph.
Brexit deal in Brussel - YouTube
Dit is een fragment uit het tv-programma Europa deze Week. Op zondagmiddag 13.00 uur wordt op NPO Politiek het hele programma uitgezonden en daarna nog vele malen herhaald. 
Het programma is het in de loop van zondagmiddag te zien op de website nos.nl
Eerdere afleveren kunt u daar ook bekijken. Vul in het zoekvenster “europa deze week” in, met de aanhalingstekens. Alle vorige afleveringen verschijnen dan in beeld.
Een asielzoeker in Boedapest
Oud premier Macedonië
Het land dat geen asielzoekers accepteert, hulp aan vluchtelingen zelfs strafbaar stelt, zit in z'n maag met een….asielzoeker uit Macedonië. Het is de oud-premier van Macedonië Nikola Gruevski.
Hij schreef eerder deze week op z'n Facebook: “Ik ben in Boedapest en heb de Hongaarse autoriteiten om politiek asiel gevraagd.”
De voormalige sterke man van Macedonië moest zich deze week melden om een gevangenisstraf uit te zitten, vanwege malversaties bij de aankoop van een luxe auto. Maar in plaats van zich te melden, sloeg hij op de vlucht met hulp van de Hongaarse ambassade in Albanië zo blijkt uit een reconstructie in Balkan Insight.
Persbericht politie Albanië: “De Macedonische burger Nikola Gruevski is de grens overgekomen in auto met de kentekenplaat CD1013A, eigendom van de ambassade van Hongarije in Albanië.”
Strikt formeel was hij op dat moment nog geen gezocht persoon, omdat Interpol nog geen internationaal aanhoudingsbevel had uitgevaardigd.
Voorlopig mag hij in Hongarije blijven. De partij van premier Orban - Fidesz - neemt hem al wel in bescherming. En ze leggen de schuld deels neer bij de man die in Hongarije van bijna alles de schuld krijgt. “Gruevski dreigt te worden vervolgd en wordt bedreigd door de linkse regering in Macedonië waarop de invloed van George Soros duidelijk zichtbaar is.”
De partij van Gruevski VMRO is lid van de christen-democratische politieke familie, waar ook de Hongaarse Fidesz bij is aangesloten. Er lopen ook nog andere strafzaken tegen de oud-premier zodat de gevangenisstraf die hij zou moeten uitzitten nog hoger kan uitvallen.
In 2016 moest de oud-premier ontslag nemen, omdat hij illegaal talloze politici, journalisten en burgers afluisterde. Hij bleef echter wel de machtige leider van zijn partij. In april 2017 raakte Gruevski opnieuw in opspraak. Een woedende menigte bestormde het parlement, waarbij verschillende volksvertegenwoordigers, inclusief de huidige premier Zoran Zaev tot bloedens toe werden geslagen. Een oud-minister van zijn partij en vijf volksvertegenwoordigers staan terecht voor betrokkenheid bij die bestorming.
En verder
Heeft Zweden nog steeds geen nieuwe regering. Op 9 september gingen de Zweden naar de stembus, maar de uitslag zorgt voor een patstelling in het Scandinavische land. Hoewel er nog nieuwe pogingen worden ondernomen, wordt de kans op nieuwe verkiezingen steeds groter.
Protesten in Praag met als eis dat premier Babis aftreedt, nadat zijn zoon heeft gezegd dat hij tegen z'n wil wordt vastgehouden om te voorkomen dat hij kan getuigen in een corruptie onderzoek naar zijn vader.
Bespreken de ministers van Buitenlandse Zaken maandag de gevolgen van de Amerikaanse sancties tegen Iran en de oplopende spanning in Bosnië. Nederland doet een oproep aan de andere EU-landen om geen wapens meer te leveren aan Saudi-Arabië. Dat laatste heeft weinig kans van slagen. Lees onze verhalen in de nieuwsbrief van drie weken geleden.
Doet het Europees Hof donderdag uitspraak in de zaak van de oud-president van Egypte Mubarak, die wil dat hij van de lijst wordt gehaald van personen van wie de financiële tegoeden zijn bevroren.
En de beoordeling van de begrotingen (waaronder die van Italië) van de verschillende euro-landen is ook deze week. Schrijf donderdag 21 november maar alvast in de agenda. En wie helemaal op de hoogte wil zijn, volg @mousmar oftewel onze correspondent Mustafa Marghadi.
En maandag is er weer een gesprek met Frans Timmermans te zien op NPO Politiek en te horen in de rubriek Brussel bij Nacht op NPO Radio 1 om ongeveer 23.30 uur,
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, Hans Brom, Ruben Nilwik en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.