Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Wisselgeld

Revue
 
We maken een rondreis door Europa, want overal wordt er anders gereageerd op de voorstellen voor de n
 

Brussel Inside

6 mei · Editie #34 · Bekijk online
Europa is in beweging, maar wat speelt er echt? Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt iedere week, samen met zijn collega’s in de Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

We maken een rondreis door Europa, want overal wordt er anders gereageerd op de voorstellen voor de nieuwe begroting. Van het is onacceptabel tot we hebben inderdaad wel erg veel geprofiteerd. En we stoppen nog even extra in Spanje waar ze een nieuwe vorm van belasting hebben gevonden. In Italië omdat het land het zelf ook niet meer weet en in Frankrijk, want de Romeinse God der Goden, Jupiter, zo omschreef Macron zijn eigen leidersstijl, regeert nu een jaar lang het land. Tijd voor een balans.


Waar is het wisselgeld?
Het was de week van de aangekondigde boosheid. Het gaat in de EU over geld, méér geld, en dus is Nederland boos. Een verrassing was het niet, de 1300 miljard Euro voor de nieuwe zevenjaarsbegroting waar de Europese Commissie deze week mee op de proppen kwam. De boosheid van premier Rutte zag je ook van verre aankomen, al was hij wel wat groter dan vooraf verwacht.
NOS-correspondent Arjan Noorlander over het wisselgeld voor Rutte dat ergens verstopt zit in de 1300 miljard.
Het wordt zo’n onderhandeling waar alleen maar winnaars uitkomen. Achter gesloten deuren gaat er nu worden gesleuteld aan geldpotjes en percentages. Er wordt nagedacht hoe je getallen presenteert die stevige investeringen suggereren en tegelijkertijd zuinigheid uitstralen. Een diplomaat zei deze week dat er misschien tien mensen in heel Brussel zijn die de begroting echt helemaal kunnen doorzien, er is dus ruimte zat om te schaven zonder dat het veel indruk maakt. Het is een kwestie van net zo lang blijven poetsen tot er een puzzel is gelegd met 27 glimmende stukken.
Met gestrekt been
Premier Rutte ging er met zijn reactie stevig in deze week, onaanvaardbaar, noemde hij de voorstellen. Het Nederlandse puzzelstuk zal dus gaan glimmen als de kosten omlaag gaan, Rutte heeft ingezet op de harde centen. Enige reden tot mopperen hebben we ook wel, de manier waarop de kosten straks verdeeld worden over de lidstaten valt onvoordelig uit voor het hoogontwikkelde en rijke Nederland. We betalen relatief het meeste en krijgen maar weinig terug. In de Europese begroting - met zijn subsidies voor arme boeren en regio’s - zit een ongezonde prikkel ingebakken dat armoede en achterstanden meer Europees geld oplevert.
Het kabinet kan proberen het totaalbedrag omlaag te praten. De brexit lijkt een goed argument om de EU te laten bezuinigen; de tering naar de nering. De Commissie heeft uiteraard hoog ingezet, het gaat immers om hun eigen schatkist. Nederland zet heel laag in, geen cent meer dan nu. Maar veel medestanders zijn er niet, zeker 20 landen – vooral netto-ontvangers - vinden dat de begroting best omhoog kan.
Wat kunnen we doen?

  1. Het kabinet kan proberen de Nederlandse bijdrage omlaag te krijgen. De commissie wil bijvoorbeeld de Nederlandse korting van 1 miljard euro wegstrepen, maar is ook bereid om op een andere manier rekening te houden met de pijn van de meest betalende landen. Met een andere naamsticker erop kan Nederland toch proberen een nieuw soort korting af te dwingen. De boekhoud-whizzkids kunnen dit proberen de begroting in te onderhandelen.
  2. Het kabinet kan proberen meer terug te krijgen uit de pot. Uiteindelijk gaat het om het saldo van afgedragen en terugontvangen EU-gelden. In de nieuwe begrotingsvoorstellen zit een veel grotere pot met geld voor het stimuleren van innovatie dan ooit tevoren. Dit is dus geen hulpsubsidie tegen achterstanden, maar een beloning voor vooruitgang. De slimme Nederlandse economie kan proberen veel van die gelden naar ons land toe te trekken.
  3. Ons kabinet kiest een zeer zuinige koers. In de reactie van het kabinet staan niet het belang van een krachtig Europa of de nieuwe gezamenlijke ambitie voor grensbewaking en klimaatbeleid bovenaan. Nederland zet in op de centen; eerst bezuinigen en dan pas nieuwe plannen betalen. Het kabinet wil pas meer Europa als er elders minder Europa komt. Maar de Europese administratie staat niet in die bezuinigingsstand en de kans lijkt klein dat er heel veel van die 1300 miljard euro af zal gaan. Nederland zal op zoek moeten naar wisselgeld in een kostenpost die zal groeien.
 “Ze zullen naar ons luisteren” zei een diplomaat deze week, “want anders houden we alles tegen met een veto”.
De zuinige drie en andere bedenkingen
De Oostenrijkse bondskanselier Kurz
Het valt nog niet mee om een lijn in de Europese reacties op de nieuwe begroting te vinden. Applaus, ongeloof, woede, vreugde, verdriet: het is allemaal te vinden. Laten we een kleine trip maken langs de verschillende landen.
De zuinige drie worden we in verschillende media genoemd. Nederland, Denemarken en Oostenrijk. Het Nederlandse kabinet wilde aanvankelijk op een rustige toon reageren; mild kritisch was de lijn. Maar nadat op de ochtend van de presentatie De Telegraaf een groot verhaal had gepubliceerd onder de kop: We moeten bloeden voor de EU en daarna ook op de NOS-site werd benadrukt dat er meer Nederlands geld naar Brussel gaat, werd besloten om er hard tegenin te gaan. Onacceptabel werd het woord vanaf dat moment en niet alleen Nederland nam dat woord in de mond. De Deense premier gebruikte vrijwel dezelfde woorden als premier Rutte.
Steun voor die harde lijn komt er verder uit Zweden.
Zweedse minister van Financiën Magdalena Andersson: “Dit is een onredelijk voorstel. Dit kunnen we niet accepteren.”
De Zweden zitten in een verkiezingsjaar, zegt onze correspondent Rolien Creton en deze discussie komt politiek gesproken helemaal niet goed uit. 
Niet alleen de extra financiële bijdrage is de Zweden een doorn in het oog, ook het feit dat op geen enkele manier rekening wordt gehouden met het feit dat ze na de vluchtelingencrisis vrij veel migranten hebben opgevangen, zit ze dwars.
Ook de Finnen zitten op de Nederlandse lijn: “Een kleinere EU betekent een kleiner budget”, zo liet de Finse minister van Europese zaken Sampo Terho weten.
 “De voorstellen van de commissie zijn onrealistische dagdromerij.”
Meer reacties in videobrief
Reacties politiek op begroting - YouTube
Applaus in de Baltische staten
Kerncentrale Ignalina
Reizen we verder naar het oosten, de veerboot van Helsinki naar Talinn in Estland. In de Baltische Staten komen we de eerste positieve reacties tegen en een heel afwijkende nieuwskeuze. 
De kerncentrale Ignalina in Litouwen kan sluiten dankzij geld dat in de nieuwe begroting is opgenomen. Het is een oude afspraak, gemaakt op het moment dat Litouwen lid werd van de EU, de oude Russische kerncentrale - type Tjernobyl - zou sluiten. Maar dat kost tijd en geld. Delen van de centrale zijn de afgelopen jaren al ontmanteld, maar het laatste deel moet nu de komende jaren worden stilgelegd. Volgens Litouwen is er ruim 700 miljoen euro voor nodig. In de nieuwe begroting is nu meer dan 500 miljoen euro opgenomen. De rest moet Litouwen zelf betalen.
In Estland is premier Juri Ratas eveneens in z'n nopjes. Hij laat in een reactie weten dat de ontwikkeling van zijn land een successtory is, dankzij de EU, en gelukkig zet de Commissie die successen niet op het spel.
Premier Estland: “Hoe groter het EU-budget, hoe groter de kansen om onze gezamenlijke doelen te halen en daarom is Estland bereid om meer bij te dragen aan de begroting.”

Geen cent naar migranten
De Hongaarse premier Orbán en de Bulgaarse premier Borissov
Een soort gelaten boosheid komen we tegen in Midden- en Oost-Europa. Voorzitter Bulgarije moet op dit moment een beetje met meel in de mond praten, maar de woede klinkt door in elk woord dat ze zeggen. Het gaat om de koppeling die wordt gelegd tussen geld dat de landen krijgen voor regionale ontwikkeling en de nieuwe voorwaarde om de rechtstaat te respecteren. 
De kreet dat Brussel het nieuwe Moskou is valt regelmatig. De extra voorwaarde wordt bijzonder onrechtvaardig gevonden, omdat er al instrumenten zijn om de democratie te bewaken. Volgens de Bulgaarse minister van Financiën Vladislav Goranov wordt de rule of law bewaakt via het Europese verdrag (artikel zeven) en moet de Commissie geen misbruik maken van de begroting om politiek te bedrijven.
Bulgaarse minister: “Door op deze manier kortingen in te zetten, behandel je landen ongelijk en dat is tegen de EU-verdragen.”
Het is niet normaal dat de rechtstaat een criterium wordt voor de toewijzing van cohesiefondsen, voegde hij er nog aan toe. Op die lijn zit Polen ook. 
Poolse vice-minister van Buitenlandse Zaken Konrad Szymański: “We zullen geen mechanismen accepteren die het beheer van fondsen veranderen in een instrument van politieke druk.”
De Polen verliezen verder geld, omdat het totaalbedrag voor de cohesiefondsen omlaag gaat en de werkloosheid in Polen vrij laag is. Het land heeft de grootst mogelijke moeite om werknemers te vinden. Verder heeft Polen, net als Nederland last van het feit dat ze minder btw-afdrachten, van goederen die in de EU worden ingevoerd, zelf mogen houden. 
In Tsjechië is er begrip voor de begroting. Minister Aleš Chmelař is tevreden met de nieuwe begroting.
Aleš Chmelař
Evropská komise dnes představila návrh nového #EUBudget po roce 2020. Dobrá zpráva pro Česko - více peněz na bezpečnost, zvládání migrace, Erasmus a kosmické aktivity. Návrh počítá i s větší flexibilitou a možností přesunu uvnitř kohezní politiky. To byla naše priorita! https://t.co/51r3BV5bgo
4:38 PM - 2 May 2018
Druk even op de vertaalknop en je leest dat hij vooral blij is met extra geld voor veiligheid, migratie en het Erasmus-programma. In een interview biecht hij op dat het niet meer dan logisch is dat de zuidelijke lidstaten nu extra geld krijgen.
“We waren arm en hebben gratis geld ontvangen. Tijdens de crisis van de afgelopen jaren is het zuiden echter armer geworden en de Midden-Europese landen rijker - vooral de Tsjechische Republiek.” 
Hongarije is van de Visegrad-landen het felst. Premier Orbán valt vooral over het voorstel om landen die veel migranten opvangen extra geld te geven.
Premier Orbán: “Er gaat geen cent extra naar migranten.”
Hij is bereid om het spel hard te spelen, zo zei hij op de radio. “De onderhandelingen zullen lang duren, maar de Hongaren kunnen gerust zijn. Er komt geen nieuwe begroting als de Hongaren niet tevreden zijn.”
Stilte in Spanje
De Spaanse premier Rajoy
In Spanje valt de stilte op. Geen gejuich, geen kritiek, terwijl de Spaanse regering toch blij moet zijn. Ze hoeven niet te betalen, terwijl daar wel op was gerekend. De reden daarvoor is er niet één om trots op te zijn, de Spaanse werkloosheid behoort namelijk tot de hoogste in de Europese Unie. En landen met een hoge werkloosheid krijgen in de toekomst meer geld bij de verdeling van de structuurfondsen.
De Spaanse vice-voorzitter van het Europees Parlement Ramon Luis Valcárcel, ook lid van de regeringspartij van premier Rajoy, klaagde wel dat de bezuinigingen op de landbouw doorschieten.
Buurland Portugal blaast iets harder op de trom van ontevredenheid. De Portugese minister van Buitenlandse Zaken, Augusto Santos Silva, vindt dat er teveel gemorreld wordt aan de cohesiefondsen.
Minister Portugal: “Dit is een slechte start van de onderhandelingen.”
Spanje heeft andere financiële problemen aan z'n hoofd. We hebben het al eerder gehad over de pensioenen, maar nu hebben ze een creatieve oplossing bedacht. Google, Amazon, Facebook en Apple moeten de nieuwe melkkoeien worden om de gaten in de begroting te stoppen. NOS-correspondent Rop Zoutberg over de zoektocht naar de euro’s.
In twee jaar tijd wil Spanje 2,1 miljard euro binnenhalen. Hierdoor kunnen de Spaanse pensioenen nu en volgend jaar enigszins omhoog. Dit jaar wil Madrid de uitkeringen met 1,6 procent verhogen. Volgend jaar komt daar nog eens 1,5 procent bij. Om die cadeautjes te kunnen betalen heeft Madrid in totaal 3,7 miljard euro nodig. 
Het geld komt gedeeltelijk binnen via de googletax die de techreuzen gaan betalen. De grote Amerikaanse techbedrijven krijgen in 2018 en 2019 extra belastingen opgelegd voor hun online verdiensten. 
De prijs die Rajoy moet betalen
Spanje stuurde zijn 114 pagina’s tellende begrotingsplannen voor goedkeuring naar de Europese Commissie. De toegezegde stijging van de Spaanse pensioenen kwam na zware druk van de Baskisch-nationalistische partij PNV, die alleen onder voorwaarden de minderheidsregering van Mariano Rajoy in het zadel houdt.
Protesten tegen bevriezing van de Spaanse pensioenen zijn al maanden aan de gang. Los van de verhoging van de pensioenen kreeg de PNV voor elkaar dat een voorgenomen koppeling van pensioenen aan levensverwachting tot 2023 wordt uitgesteld.
Spanje heeft grote problemen om het miljoenenleger pensioengerechtigden te betalen. Er worden veel te weinig kinderen geboren om het stelsel in stand te houden, en er komen alleen maar meer ouderen bij. Door de bevolkingsdruk zullen uitkeringen de komende decennia met zo’n 30 tot 40 procent dalen, meldden we al eerder in deze nieuwsbrief.
Het kan niet, zegt Brussel
Maar vanuit Brussel klinkt inmiddels de nodige kritiek op de verhoging van de Spaanse pensioenen. Volgens Pierre Moscovici, commissaris voor economische zaken, spaart het land veel te weinig voor zwaar weer in de toekomst. De Spaanse economie groeit dit jaar met 2,9 procent. Voor 2019 wordt een groei van 2,4 procent verwacht. 
“Spanje komt altijd met dit soort verrassingen. Er is gewoon geen ruimte om de pensioenen te verhogen”, zo meent Moscovici.
De Europese Commissie is zoals bekend al langer van plan de techbedrijven extra belastingen op te leggen. Een concreet Europees voorstel voor een googletax is er nog niet. Al zei Moscovici wel Spanje met zijn plannen daarvoor te steunen.
Italië twijfelt
Een cultureel protest in Italië
En dan naar Italië, het land dat vanwege de migratieproblemen extra geld moet krijgen. Tienduizend nieuwe mensen voor Frontex om de buitengrenzen te bewaken. Maar Italië zit niet echt op de ambtenaren te wachten, ze zien liever geld dat ze zelf kunnen besteden. Bovendien zijn de Italianen ongerust over de cohesiefondsen. De Vijfsterrenbeweging gebruikt het populaire woord onacceptabel. “Dit treft vooral de allerarmsten”, zegt de woordvoerder van de Vijfsterrenbeweging Laura Agea. 
Italië zit trouwens een beetje met de handen in het haar want hoe moet het verder met de formatie? Mustafa Marghadi onze man in Rome bericht.
Streetartkunstenaar Sirante sloeg deze week weer toe. Nadat hij eerder een Caravaggesk schilderij had gemaakt van het pokerspel dat de formatie was. Nu verbeeldde hij de partijleiders in een deel van Raffael’s schilderij Brand In De Borgo. Toen in 847 na Christus de wijk Borgo in het centrum van Rome in vlammen op dreigde te gaan.
De symboliek lijkt me vrij duidelijk.
De regeringsonderhandelingen in Italië zijn één grote puinhoop. Niemand wil met elkaar samenwerken. De deur leek op een kier te staan naar een regering tussen de anti-establisment Vijfsterrenbeweging en de socialistische nu-nog-regeringspartij PD. Maar die werd door oud-premier Matteo Renzi keihard dichtgeslagen. Het was de laatste optie voor een werkbare meerderheidsregering.
Wat nu?
Dus kakelt iedereen als een kip zonder kop over de te volgen procedure. De Vijfsterrenbeweging wil zo snel mogelijk nieuwe verkiezingen. Liefst in juni al. Dat is nagenoeg onhaalbaar. De centrumrechtse coalitie wil wel proberen om een minderheidsregering te vormen. Dat lijkt kansloos. Een zakenkabinet dan maar die alleen de begroting en een nieuwe kieswet afhandelt tot er nieuwe verkiezingen worden uitgeschreven.
Nieuwe verkiezingen lijken de meest logische optie. Maar een peiling geeft aan dat er weinig dreigt te veranderen en Italië opnieuw in een patstelling zal belanden. Dan zouden we dus weer van voren af aan beginnen.
Ondertussen worden de markten ook steeds onrustiger over de aanhoudende onzekerheid in Italië. De aandelenkoers kreeg een forse tik deze week en de rente op langdurige leningen steeg.  Nog niet tot onrustbarende hoogte, maar het is een signaal dat de Italianen eens moeten opschieten.
Een wonderbaarlijke wending
Het deel van het schilderij dat Sirante heeft weggelaten is waar het schilderij van Rafaël eigenlijk over gaat. Over de wonderlijke redding van De Borgo door paus Leo IV. Op onverklaarbare wijze wist hij de brand te blussen en de chaos te beëindigen.
Dat is de rol die president Mattarella op zich dient te nemen.
Morgen zal hij een laatste ronde verkenningsgesprekken voeren om te kijken of er toch nog een regeringsoptie bestaat. Zo niet (ain’t eeeeeever gonna happen), dan zal hij hoe dan ook een onpopulaire beslissing moeten nemen. Maar hij zal het moeten doen om de aanhoudende vlammenzee te doven. Als hem dat lukt, zou het een wonder zijn.
Gejuich op de Balkan
De Balkan-leiders vorig jaar op een top in Trieste
Het staat niet met zoveel woorden, cijfers is een betere uitdrukking in dit verband, in de begroting, maar de nieuwe begroting maakt wel meer geld vrij voor de Balkan. Landen die met de EU praten over een nieuw lidmaatschap krijgen zogenoemde pre-toetredingssteun. Volgens commissaris Oettinger zijn de middelen voor onder meer buitenlandse zaken verhoogd. En dan moeten we vooral aan geld voor de kandidaat lidstaten denken. “Met dat geld zullen we kandidaten uit de westelijke Balkan naar de EU brengen”, aldus Oettinger. Anderhalve week voor de speciale EU-Balkan-top is dat geen slecht nieuws voor de Balkanlanden.
Fransen vieren feestje
President Macron deze week op bezoek in Nieuw-Caledonië
En dan Frankrijk. Het land van de grote EU-hervormer president Macron. De Fransen zijn niet tevreden over de kortingen op de landbouwgelden. Dat is net iets teveel hervorming. Het is nog te vroeg om een balans over de EU-politiek van de president op te maken, maar we kunnen wel kijken wat hij, het is tenslotte een jaar na zijn verkiezing, heeft waargemaakt van de beloftes gedaan aan de Franse kiezer.
En wie anders dan onze man in Parijs Frank Renout kan dat analyseren. 
Een jaar na de verkiezing van Emmanuel Macron lijken de Fransen uitermate verdeeld over hem. Sterker nog: de kiezers hebben een bijna schizofreen oordeel over hem.
Als er nu verkiezingen worden gehouden, zou Macron aanzienlijk méér stemmen krijgen dan bij de echte verkiezingen van een jaar geleden. Dat blijkt uit een recente peiling.
Maar als gevraagd wordt naar z’n beleid, zegt bijna 60 procent van de Fransen dat ze ontevreden over hem zijn. Dat blijkt uit weer een andere peiling.
Tikje ongeduldig
“Die twijfels zijn logisch”, zegt Hugues Renson in gesprek met de NOS. Hij is vice-voorzitter van de Franse Tweede Kamer en een partijgenoot èn vertrouweling van Macron. “De Fransen zijn ongeduldig. Tijdens de verkiezingscampagne heeft de president véél beloftes gedaan. En de Fransen willen ook snel resultaten zien. Ze willen geen hoogdravende verhalen, ze willen de bewijzen zien dat het beleid iets oplevert, dat hun dagelijks leven verbetert.”
En daarvoor is het nog te vroeg, zeggen vriend en vijand. Macron heeft er pas één jaar opzitten en nog vier jaar te gaan. De president heeft er sinds zijn verkiezing de prioriteit aan gegeven om de ingezakte Franse economie weer vlot trekken.“Voor je rijkdom kan verdelen, moet je eerst rijkdom creëren”, zegt Renson.
Daarom kwam er lastenverlichting voor bedrijven en werden de regels soepeler om personeel aan te nemen en te ontslaan. Bedrijven kunnen zo makkelijker gaan ondernemen, is het idee van Macron. Maar dat levert pas op termijn resultaten op voor de ‘gewone’ Fransen in de zin van werkgelegenheid, groei en koopkrachtverbetering.
Veel kiezers hebben  het gevoel gekregen dat Macron een ‘rechtse’ president is. Hij zou vooral bedrijven en rijke Fransen douceurtjes geven.
“Macron heeft in Frankrijk wel een geheel nieuwe dynamiek ontketend met vergaande hervormingen. De belangrijkste is misschien wel die hervorming van de arbeidsmarkt. Dat was een verkiezingsbelofte die hij heel snel heeft hij ingelost”, zegt onderzoekster Blanche Leridon van de Franse denktank Institut Montaigne. Het instituut zette een lijvige analyse online van het eerste jaar van Macron.
Vive La France
“Een rapportcijfer kunnen we de president nog niet geven. Daar is het nog veel te vroeg voor”, aldus Leridon. Macron heeft véél in werking gezet, maar veel verkiezingsbeloftes en maatregelen zijn ook nog in de maak en vele anderen laten zelfs nog volledig op zich wachten, constateert de onderzoekster.
“Een van onze belangrijkste kritiekpunten betreft de overheidsuitgaven. Macron beloofde dat hij 120.000 ambtenarenposten zou schrappen. Daardoor zouden de uitgaven omlaag gaan. Maar op dat punt heeft de president nog vrijwel niks gedaan.”
Er is overigens één punt waar de Fransen wèl massaal hun steun uitspreken voor de president. Hij komt sterk, daadkrachtig en vastberaden over, vinden ze. Macron weet wat hij wil en geeft niet meteen toe aan eisen van vakbonden of spoorpersoneel als die de straat op gaan.
En die daadkracht toont hij ook op het internationale toneel. Gesprekken met Poetin, de vriendschap met Merkel, het handje-drukken met Trump: bijna 6 op de 10 Fransen zegt blij te zijn dat Macron Frankrijk weer internationaal op de kaart heeft gezet.
Boeren twijfel in Ierland
Phil Hogan (links) met Frau Antje en Sharon Dijksma (rechts) tijdens de landbouwweek in Berlijn
Na de uitgebreide tussenstop in Parijs steken we de zee over, laten het Verenigd Koninkrijk even voor wat het is en meren aan in Ierland. Dublin heeft het vooral druk met de brexit en dan vooral de grensperikelen, maar deze week was er ook volop belangstelling voor de nieuwe EU-begroting.
Opvallend trouwens dat veel eurocommissarissen op pad zijn gestuurd om in hun thuis land uit te leggen hoe de begroting in elkaar zit. De Ierse landbouwcommissaris Phil Hogan mocht aan zijn boeren vertellen dat ze niet bevreesd moeten zijn. 
Phil Hogan: “De kleine en middelgrote boeren mogen geen korting op hun betalingen krijgen.” 
Kortingen op die andere pot met geld, de fondsen voor plattelandsontwikkeling, moeten volgens Hogan worden bijgepast door de Ierse schatkist.
In totaal gaat het om 365 miljard euro landbouwgeld, dat is ongeveer 5 procent minder dan tijdens de vorige begroting. Omdat het gemiddelden betreft kunnen die per lidstaat anders uitvallen, maar Hogan heeft de garantie gegeven dat in geen enkele lidstaat de rechtstreekse betalingen met meer dan vier procent zullen dalen. In de Baltische Staten zal de steun zelfs stijgen, gemiddeld rond de 13 procent.
Gratis met de trein
Zo'n reis die wij nu virtueel op papier afleggen kunnen jongeren deze zomer al in het echt doen, met de trein.  Alle 18-jarigen in Europa kunnen een gratis treinticket krijgen, waarmee ze vier landen in de EU kunnen bezoeken. En om alvast op te warmen begint de Europese Commissie al ruim voor de start van de nieuwe begroting: dit jaar al. Thomas Spekschoor van NOS-bureau Europa dook erin.
Wie mee wil doen, moet houden van een beetje improviseren. De Commissie regelt alles op het allerlaatste moment. Jongeren kunnen zich aanmelden tot eind juni. Ze moeten vervolgens een kleine test doen. Begin juli krijgen ze te horen of ze mee mogen doen, of niet. Zes dagen later gaat de eerste groep al op reis. Campings en hotels moet je dan nog op het laatste moment boeken.
Leiders voor het blok zetten
Reden om het allemaal zo snel te doen: de Europese Commissie wil aantonen dat er grote behoefte is aan dit project, nog voordat regeringsleiders gaan praten over de volgende begroting. Wordt het plan dit jaar een succes, dan kunnen regeringsleiders bijna niet weigeren om er voor volgende jaren geld voor vrij te maken, zo is de gedachte.
Zo’n 500 Nederlandse jongeren kunnen dit jaar meedoen. De Europese Commissie wil ze kennis laten maken “met het rijke culturele erfgoed dat Europa heeft”. Om dat niet tot de 500 jongeren te beperken, moeten vooral ook sociale media ingezet worden. Iedereen die met een blauw EU-ticket in zijn zak op reis is, moet dat vooral op Facebook, Twitter en Instagram laten weten. 

En verder
Het is een lange nieuwsbrief geworden, maar we hadden dan ook veel te vertellen. Op maandag praten we u verder bij op de radio - Brussel bij Nacht - deze week met Arjan Noorlander. 
Door hemelvaart en het weekend zijn er vrij weinig grote zaken gepland in het hart van de EU. Wel is het deze week Europa dag op 9 mei. Brussel zelf trekt zich daar niets van aan. Op 5 mei waren de deuren van het parlement, de commissie en de Raad al open.
Volgende week gewoon weer een nieuwsbrief.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Jeroen Wollaars, Beau Heimensen, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Frank Renout, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Hans Brom, Loes Gisolf en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.