Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Winnaar of verliezer?

Revue
 
Nieuwe leiders dienen zich aan, maar soms blijven de oude leiders op hun post. Wordt Theresa May deze
 

Brussel Inside

9 december · Editie #60 · Bekijk online
Vanaf donderdag 23 mei zijn er verkiezingen in de Europese Unie. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt tot die tijd, samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Nieuwe leiders dienen zich aan, maar soms blijven de oude leiders op hun post. Wordt Theresa May deze week een winnaar of een verliezer? Wordt het deal of no-deal?
Frans Timmermans is voorlopig een winnaar. Hij is de officiële spitzenkandidaat voor de sociaaldemocraten, maar binnen de Nederlandse coalitie worden plannen bedacht om hem niet opnieuw als commissaris te benoemen.
En AKK is een winnaar. Annegret Kramp-Karrenbauer is de nieuwe voorzitter van de CDU. We bespreken haar Europese gedachten.
Verder nieuws uit Kosovo en Athene.
Blijf ons ook volgen via @BrusselInside.

De nederlagen-strategie
Het aantal mogelijke scenario’s voor de stemming van komende week in Londen neemt elke dag toe, maar in bijna elke uitkomst wordt uitgegaan van een nederlaag voor premier May. De grote politieke vraag is alleen hoe groot is de nederlaag? Wordt ze echt verpletterend verslagen of weet ze het verschil binnen de perken te houden?
Bij een enorme nederlaag, een afstraffing zoals de Britse kranten het dan zeker noemen, is het einde van de politieke carrière van Theresa May nabij. Ze kan dan door de partij worden afgezet, via de befaamde 48 brieven procedure. Als er namelijk 48 mensen haar leiderschap betwisten moet de partij een stemming over haar leiderschap houden. Als ze die overigens wint, mag er in ieder geval een jaar lang niet meer aan haar stoelpoten worden gezaagd.
Maar ze kan ook zelf opstappen of nieuwe verkiezingen uitschrijven.
Brussel zit op dat moment met de handen in het haar, want zolang de Britse politiek met zichzelf bezig is, valt er voor de EU weinig te doen.
Scorebord journalistiek
De stemming wordt in de hoofdstad van Europa nauwkeurig bijgehouden. De koppen worden geteld. De rekensommen vliegen deze week in de verschillende etablissementen in de Europese wijk over tafel. Het Britse parlement heeft 650 leden en als premier May er ongeveer 30 tot 40 tekort komt dan is er hoop. Er wordt zelfs gespeculeerd op een daling van het Britse Pond en een terugval op de beurzen. De 30 tot maximaal 40 parlementariërs die de deal deze week helpen wegstemmen, zouden in deze visie begin januari spijt hebben en dan kan de hele deal alsnog worden aangenomen, met goedkeuring van de spijtoptanten.
Een ander scenario waar in Brussel de mondhoeken van gaan krullen is een nieuw referendum. Vraag is wel waar dat over moet gaan, want de premier kan ook de hele deal voorleggen aan het volk, maar de hoop in Brussel is een referendum met dezelfde vraag als in 2016.
Maar er kan ook de onoverzichtelijke situatie ontstaan dat er in feite niets wordt besloten. Er is een motie in wording van Labour (Hilary Benn) waarin staat dat de huidige deal niet goed is, maar dat het parlement ook geen no-deal wil. Wat dan, gaat het parlement dan alsnog stemmen over de deal? Gaat premier May naar Brussel met de vraag om opnieuw te onderhandelen? Hier meer informatie over deze motie.
De EU-leiders hebben tot op heden stevig gezegd dat dit het best mogelijke bod is dat ze kunnen doen, op dit moment. Maar als May in de problemen zit dan wil Brussel wellicht toch meer tijd geven. Tijd om de deal toch te kunnen verteren.
Donderdag en vrijdag komen de EU leiders naar Brussel en kunnen harde politieke standpunten opeens vloeibaar worden. Dan moet er wel gestemd zijn, want de geluiden over mogelijk uitstel van de stemming in het Britse Lagerhuis worden steeds luider.
Een stap voorwaarts of tegengehouden?
Minister Hoekstra
Komt er nu wel of niet een nieuwe pot met EU-geld? Na afloop van een vergadering van de ministers van Financiën waren zowel de voor- als de tegenstanders tevreden. Een verhaal over Europese werkelijkheid.
We hebben het over het zogenoemde schokfonds. Een idee van de Franse president Macron. Het moest het gezicht van een socialer Europa worden.
De Franse premier Macron wilde dit zogenoemde schokfonds, een pot met geld dat landen moet helpen om hun economieën te hervormen. In de ideale Franse wereld zou een Europese minister van Financiën daarover kunnen beslissen. Maar er komt ook na de verkiezingen van volgend jaar geen Europese Wopke Hoekstra met een eigen begroting.
Maar er komt wel geld in de al bestaande Europese begroting waarmee je landen kunt helpen om hun economie te moderniseren. De Franse en Duitse minister noemden dat na afloop van de vergadering een historische stap op weg naar een echt schokfonds. Ze spreken openlijk over een zogenoemde transferunie, waarbij geld van rijke landen naar arme landen wordt overgeheveld. Met een grote glimlach na een nacht vergaderen verklaarde de Franse minister Bruno Le Maire:
“We kunnen hier trots op zijn.”
De eveneens Franse eurocommissaris Moscovici vond het eveneens een grote stap voorwaarts.: “De weg voorwaarts is geopend, al is ze nog niet geasfalteerd.”
De macht van de regeringsleiders
Voor Nederland is zo'n schokfonds een gruwel, aldus premier Rutte. Minister Hoekstra zei al eerder in de Tweede Kamer dat hij de scherpe kantjes van het plan had afgevijld en dat het ondertussen een gekooide muis was geworden. En ook na afloop van de vergadering was de Nederlandse minister tevreden. Volgen hem komt er geen apart fonds. Er wordt wel binnen de nieuwe Europese begroting geld vrij gemaakt om economieën die het nodig hebben te helpen. “Er komt geen nieuwe pot met geld.”
Nederland heeft het principe niet kunnen tegenhouden, maar is er wel in geslaagd om een soort extra slot op de deur te zetten. Bij de komende begrotingsonderhandelingen moet worden afgesproken hoeveel geld er beschikbaar is en wat de voorwaarden zijn. Uiteindelijk hebben de regeringsleiders daar het laatste woord en moet er bij unanimiteit worden besloten, waardoor Nederland nog een forse vinger in de pap heeft.
De Nederlandse minister roeit met zijn verzet wel behoorlijk tegen de stroom in, want de Europese Centrale Bank, het noodfonds ESM en het IMF zijn voorstander van een extra vangnet. De muntunie heeft volgens de instanties te weinig instrumenten om te voorkomen dat een kleine crisis uitgroeit tot een enorme recessie, waarbij heel Europa mee wordt getrokken.
Miguel Arias Cañete
Europe is the world's largest energy importer. Strengthening the international role of the € will help reduce the risk of energy supply disruptions and promote the autonomy of European businesses. Press release🗞: https://t.co/ywyT1Pb344 🇪🇺🇪🇺🇪🇺 https://t.co/UjJrRbfO7F
12:29 PM - 5 Dec 2018
Maar redt de euro als munt het wel? Kan de munt de rol van de dollar overnemen? In september dit jaar kwam voorzitter Juncker van de Europese Commissie met het plan om minder afhankelijk te worden van de Amerikaanse eenheidsmunt.
“Het is absurd dat Europese bedrijven in Europa gemaakte vliegtuigen in dollars betalen en energie wordt eveneens in dollars betaald, terwijl slechts een fractie (2 procent) van de energie invoer uit de Verenigde Staten komt.”
En dus kondigde hij aan dat er snel nieuwe plannen zouden komen. Maar de wereld is minder maakbaar dan gedacht door Juncker. De Commissie komt niet verder dan aanmoedigingen en voorbeeldcontracten.
De ene Eurocommissaris Dombrovskis zegt dat ze nu niet veel anders kunnen doen dan een basis leggen voor verandering. En kondigt aan te gaan praten met waaronder valutahandelaren en banken om de rol van de euro te versterken.
Terwijl de andere Eurocommissaris Pierre Moscovici (economische en financiële zaken) de discussie aangrijpt om nog meer hervormingen van de ministers van Financiën te eisen.
“De Economische en Monetaire Unie (EMU), de Bankenunie en de ­Kapitaalmarktenunie zijn nog niet af in Europa. Dat hindert het vertrouwen in de euro. De Europese ministers van financiën hebben eerder deze week wel een stap gezet met versterking van de eurozone, maar er moet nog veel worden gedaan.”

  • 19 EU-lidstaten hebben de euro
  • 340 miljoen mensen gebruiken elke dag de euro
  • 60 landen gebruiken de euro (veel landen hebben munt gekoppeld aan de euro)
  • 36% van de internationale transacties wordt in euro’s verrekend (2017)
  • 20% reserves buitenlandse centrale banken bestaat uit euro’s
  • (gegevens Europese Commissie)

Spaak in de wielen van Timmermans
De strijd om de opvolging van Jean-Claude Juncker is met de officiële verkiezing van Frans Timmermans als topkandidaat voor de sociaal-democraten nu echt van start gegaan. Bij de wedkantoren wordt er al volop ingezet op wie de wedstrijd (horse-race) gaat winnen. Manfred Weber ligt voorlopig op kop, gevolgd door Frans Timmermans. Hier de tussenstand.
De race is nog lang niet gelopen voor Timmermans. Hij moet om te beginnen een goede verkiezingsuitslag neerzetten. Het gat met de christendemocraat Manfred Weber, de andere zogenoemde spitzenkandidaat, lijkt groot, maar ook die heeft coalitiepartners nodig om voorgedragen te kunnen worden als nieuwe voorzitter van de Europese Commissie.
CDA ligt dwars
Bovendien heeft Timmermans na de verkiezingen de steun nodig van het Nederlandse kabinet. Formeel moet hij worden voorgedragen door het eigen land. En over de steun aan Timmermans begint binnen de coalitie langzamerhand een debat te ontstaan. De VVD van premier Rutte wil de best mogelijke plek voor Nederland. En als Rutte zelf geen voorzitter wordt van de Europese Commissie, dan kan Timmermans wellicht voor een prima positie zorgen.
Maar bij het CDA zijn ze daar niet zo zeker van. Ze mopperen daar vooral op de partij van Timmermans, de PvdA, omdat die recent een motie van wantrouwen steunde tegen het kabinet en vinden dat de PvdA veel te ruim wordt beloond als Timmermans opnieuw Eurocommissaris zou mogen worden. Bovendien zou de plek waar Timmermans geschikt voor zou zijn, namelijk chef buitenland waar nu nog Federica Mogherini de baas is, niet echt in het belang van Nederland zijn, zo valt te horen bij het CDA.
Voor Nederland zou in de volgende commissie de plek van mededinging, waar in het verleden Neelie Kroes commissaris was en nu Margrethe Vestager, een goede positie zijn. Of commissaris financiën, waar nu de Fransman Moscovici de scepter zwaait.
En bij die laatste plek wordt de laatste weken vaak de naam van Wopke Hoekstra genoemd. Dat kan uiteindelijk voor premier Rutte een heel handige manier zijn om te voorkomen dat de nieuwe Europese Commissie alsnog begint met het uitgeven van extra geld.
Frans Timmermans wordt in dit scenario gewoon parlementslid, maar kan dan altijd nog voorzitter van het Europees Parlement worden.
Mini, light, AKK, maar wie is ze?
Annegret Kramp-Karrenbauer, de nieuwe voorzitter van de CDU
Het was even heel spannend in Duitsland deze week. Op het partijcongres van de CDU werd de nieuwe partijvoorzitter gekozen. Het scheelde maar een haar (1,7%) of de partij had zich achter een man geschaard - Friedrich Merz - die volgens kenners nog geen 5 minuten met Merkel in dezelfde ruimte zou kunnen zitten. Het liep anders.
Onze correspondent Judith van de Hulsbeek over de vrouw die het wel werd. De Merkel-vertrouweling met die moeilijk uitspreekbare naam: Annegret Kramp-Karrenbauer (voor het gemak kortweg AKK).
“Er is überhaupt niks mini aan mij”, dat is de reactie van Annegret Kramp-Karrenbauer op de vraag wat ze van haar bijnaam mini-Merkel vindt. “Ik ben 56, heb drie kinderen opgevoed en heb al een flinke carrière achter de rug.”
Tijdens de campagne voor het voorzitterschap heeft ze zich wekenlang moeten verdedigen tegen het verwijt een kopie van Merkel te zijn, een Merkel Light, en dat er te weinig gaat veranderen als zij het wordt.
In haar toespraak in Hamburg dient ze haar critici nog eens fel van repliek. “Ik sta hier zoals ik ben en zoals het leven me heeft gevormd, en daar ben ik trots op.” Daarna somt ze een lange rits politieke functies op. AKK heeft bijna twintig jaar bestuurservaring, als minister, als minister-president van de deelstaat Saarland. In een tijd dat de CDU veel kiezers verloor, wist zij daar verkiezingen te winnen. Haar ervaring is zeker een van de redenen dat zo veel gedelegeerden hun stem aan haar hebben gegeven.
Wat gaat er veranderen?
Maar wat ze dan precies anders gaat doen dan Merkel? In antwoorden op die vraag komt AKK toch altijd weer terecht bij het asielbeleid, dat in haar ogen nog niet consequent genoeg wordt doorgevoerd. Als minister-president van Saarland liet ze al zien dat ze niet terugschrikt voor methoden die anderen te controversieel vinden, zoals het laten maken van röntgenfoto’s van asielzoekers bij wie de leeftijd niet bewezen is. Ook pleitte ze er voor dat asielzoekers die voor een misdrijf zijn veroordeeld levenslang uit de EU verbannen moeten worden.
Nu AKK zo vaak heeft gezegd dat ze geen kopie van Merkel is, zal ze ook na haar overwinning moeten laten zien dat er geen sprake is van een eenvoudig weiter so. Ze zal zich dus niet inhouden met de kritiek op de bondskanselier en de coalitie. Ze zal de partij sowieso wat meer van de linkerflank naar het midden trekken, de nadruk weer wat meer op de christelijk-conservatieve waarden van de partij gaan leggen. AKK is uitgesproken tegenstander van bijvoorbeeld het homohuwelijk en van abortus.
Waarom deze overwinning dan toch goed nieuws is voor Merkel? En voor de EU? Analist van The Economist Jeremy Cliffe omschrijft het zo: “Alle verkeerde mensen (Trump, Orbán) zouden blij zijn geweest met een overwinning van Merz.“
"AKK is niet perfect, maar ze staat voor de kalme, gematigde, tactvolle politiek waar populisten een hekel aan hebben”.
Daar heeft hij een goed punt. Een keuze voor Merz was een keuze voor disruptie geweest, voor onzekerheid, instabiliteit. De kans dat hij Merkel uit haar ambt zou verdrijven zodra hij daar de kans voor had gekregen, was volgens Merz-kenners heel groot.
Overigens is het niet zo dat Merkel nu zonder zorgen naar het einde van haar bondskanselierschap in 2021 kan huppelen. Sowieso blijft de SPD een moeilijk voorspelbare partner. Daarnaast is 2019 een jaar met veel belangrijke verkiezingen, niet alleen voor het Europees Parlement, maar ook in de oostelijke deelstaten Saksen en Thüringen. Doet de CDU het daar slecht dan kunnen de Merz-aanhangers zich weer gaan roeren. Merz had het tot speerpunt van zijn campagne gemaakt de overlopers naar de AfD weer terug te halen. AKK krijgt het daar een stuk moeilijker mee. Maar dat is pas volgend jaar, voor nu is de rust in de partij wedergekeerd en de revolutie tegen Merkel - vooralsnog - afgewend.
Gelijk loon voor gelijk werk
En dan hebben de transportministers afspraken gemaakt over het wegvervoer. Het is de bedoeling dat buitenlandse bedrijven en chauffeurs minder vervoeren in Nederland (de cabotage) en ook willen de ministers dat de arbeidsomstandigheden verbeteren.
Volgens de nieuwe regels geldt gelijk loon voor gelijk werk als een buitenlandse transporteur goederen vervoert in Nederland of een ander EU-land. Maar er zijn uitzonderingen op. Gelijk loon voor gelijk werk geldt niet als er een link blijft tussen het transportwerk en het land van herkomst van een chauffeur.
Vrachtwagen discussie
Maar is het een goed akkoord? Ja, zegt Wim van der Camp van het CDA. Hij noemt het een stap op de goede weg. Nee, zegt Agnes Jongerius van de PvdA. Ze zegt dat er nog steeds sprake is van uitbuiting en oververmoeide chauffeurs op de weg. In de wekelijke videobrief van Hans Brom te zien via NPO Politiek (elke zondag om 13.00 uur) is het hele debat te zien. Hierboven alvast een voorproefje van een stevige discussie.
Stevige taal Kosovo en Servië
Ivan Krstić  Krcko
Ovo @InformerNovine zabraniti...bezuslovno odmah cim padnu sa vlasti. Idioti. https://t.co/8BJG6SaoMz
12:17 PM - 4 Dec 2018
Op de Balkan zorgt een toekomstig nieuw leger voor verhitte discussies merkt onze NOS correspondent Mitra Nazar.
Kosovo - het jongste land van Europa, maar nog altijd niet erkend als volwaardig land - wil maar wat graag een eigen leger. In de afgelopen jaren is daar het nodige voorbereidende werk voor verricht. Een troepenmacht onder de titel Kosovo Security Force (KSF) bestaat al. Nu wil Pristina een stap verder zetten: het transformeren tot een volwaardig leger. Op 14 december zal het parlement daarover stemmen. Er is geen twijfel over dat het erdoor komt.
Terwijl het in Pristina wordt gezien als logische stap voorwaarts, zorgt het in Belgrado en bij de Servische minderheid in Kosovo voor onrust. Servië heeft er nooit een geheim van gemaakt tegen een Kosovaars leger te zijn. Het land beschouwt Kosovo als afvallige Servische provincie. Hoewel de afgelopen jaren een hoop afspraken zijn gemaakt tussen beide landen om de relatie te normaliseren, gaat dit ze een stap te ver.
Harde woorden
Belgrado is ervan overtuigd dat Pristina het leger op termijn zal inzetten tegen de Servische minderheid in Kosovo, ongeveer 5 procent van de bevolking. De Servische premier Ana Brnabic gebruikte afgelopen week dreigende taal toen bekend werd dat Kosovo spijkers met koppen wil slaan.
Premier Servië: “Ik hoop dat we ons leger niet hoeven in te zetten. Maar momenteel is dat wel één van de opties die op tafel ligt, want we willen niet weer toekijken als weer er etnische zuiveringen plaatsvinden”.
Het toekomstige Kosovaarse leger telt slechts 4.000 militairen, het Servische leger is met 28,000 militairen vele malen sterker. Er zijn geen aanwijzingen dat Kosovo het leger van plan is in te zetten op eigen grondgebied. Pristina spreekt van “Servische leugens”. “Ons leger zal worden ingezet in Afghanistan en Irak, om te helpen met de wereldvrede,” reageerde premier Ramush Haradinaj.
Niet alleen Servië is tegen, ook de NAVO heeft zich negatief uitgesproken over de militaire plannen van Pristina. Kosovo leunt al sinds de oorlog op steun van de NAVO, die met een flinke vredesmissie in Kosovo zit. In 1999 schoot de NAVO de Albanese Kosovaren te hulp tegen Slobodan Milosevic. Bombardementen van de Alliantie zorgden ervoor dat Servië zich uit Kosovo terug trok.
NAVO niet op één lijn
NAVO-baas Jens Stoltenberg vindt het “slechte timing”: “Het druist in tegen de adviezen van veel NAVO-bondgenoten en kan serieuze repercussies hebben voor Kosovo’s Euro-Atlantische toekomst”, zei hij deze week in Brussel. Kosovo wil lid worden van de EU en de NAVO, maar dat zit er niet in zo lang het niet officieel wordt erkend door onder meer Servië.
Een interessante ommezwaai kwam vervolgens van de Verenigde Staten, dat grote invloed heeft in Kosovo. Terwijl de VS voorheen altijd voorzichtig was met zich uitspreken over een Kosovaars leger, kwam de Amerikaanse ambassadeur Philip Kosnett donderdag met een opvallend positieve uitspraak:
“Het is normaal voor Kosovo als een soeverein en onafhankelijk land om zichzelf te willen verdedigen met een leger. Kosovo heeft daar elk recht toe.”
Hij voegde er wel aan toe dat het proces van transformatie van Security Force tot leger “vele jaren zal duren” en dat het een “multi-etnisch proces zal zijn waar ook de Serviërs en andere minderheden bij betrokken zullen worden”.
De stemming volgende week komt op een gespannen moment. De afgelopen maand is de relatie tussen Belgrado en Pristina flink verslechterd. De vredesgesprekken tussen de twee landen onder leiding van Brussel liggen stil na een reeks diplomatieke conflicten. De laatste ruzie ontstond toen Kosovo in november de importbelasting op producten uit Servië opschroefde naar 100% procent. Dat kwam daags nadat Kosovo’s verzoek tot lidmaatschap van Interpol werd afgewezen. Pristina is ervan overtuigd dat Servië achter de schermen druk heeft uitgevoerd. Sinds de onafhankelijkheidsverklaring in 2008 probeert Kosovo lid te worden van allerlei internationale organisaties. Eerder werd ze de toegang tot UNESCO al geweigerd na een lobby-campagne van Belgrado.
De verhoging van importbelasting raakt de Servische minderheid in Noord-Kosovo het hardst. Daar wordt sindsdien door honderden mensen gedemonstreerd. De EU probeert de boel intussen te sussen. Federica Mogherini, die verantwoordelijk is voor de Belgrado-Pristina dialoog, probeerde Kosovo tevergeefs terug te fluiten. Pristina blijft voet bij stuk houden, de importtaks blijft.
Servië heeft bondgenoten China en Rusland opgeroepen tot steun. Kosovo voelt zich gesterkt door wat ze zien als een endorsement van de Amerikaanse ambassadeur. Intussen heeft NAVO-baas Stoltenberg met beide presidenten, Vucic en Thaci, gebeld om de boel te kalmeren. “Zowel Belgrado als Pristina moeten nu kalmte en terughoudendheid laten zien en provocerende uitspraken en acties voorkomen,” verklaarde hij de presidenten gezegd te hebben.
De beruchte Servische tabloid Informer kondigde donderdag op de voorpagina de datum van het begin van de oorlog al aan: 15 december, een dag na de stemming in het Kosovaarse parlement over het leger. Dat Informer ongeveer elke dag een nieuwe oorlog met Kosovo aankondigt, haalt de druk wat van de ketel. Maar het is ook één van de best gelezen kranten van Servië.
Armoede in Griekenland
Bankrekeningen die van de ene op de andere dag zijn leeggehaald. Het overkomt jaarlijks vele duizenden Grieken met schulden. En dat gebeurt door de overheid. Onze correspondent in Athene Conny Keessen ging op onderzoek uit.
De overheid mag volgens de wet beslag leggen op rekeningen, maar gaat daarbij ook regelmatig buiten zijn boekje. Dat blijkt allemaal uit een lijvig rapport van de Griekse ombudsman over de inbeslagnames van bankrekeningen.
Daarbij gaat het om fouten, maar ook om onduidelijke wetgeving en onjuiste uitvoering van wetten.
Griekse ombudsman: “Een van de meest belangrijke problemen die we tegenkomen, is dat mensen niet door de autoriteiten worden geïnformeerd dat hun bankrekening in beslag zal worden genomen. Ze worden dus totaal overvallen. Helaas staat de wet dat toe en wij willen dat het wordt veranderd.”
Andreas Pottakis, de ombudsman, constateert de laatste tijd een sterke stijging van inbeslagnames van bankrekeningen. “De belastingdienst staat onder immense druk om te presteren, om te innen voor de overheid. We moeten een gebalanceerde begroting hebben, dat staat buiten kijf. Maar heel vaak gaan de autoriteiten te ver, en vergeten de rechten van de burgers.”
Het afgelopen kwartaal zijn er bijna 600.000 Grieken toegevoegd aan de lijst van mensen en bedrijven die schulden hebben bij de overheid, blijkt uit cijfers van Parlementaire Budget Instantie PBO. Daarmee komt het totaal aantal schuldenaars op ongeveer 4,3 miljoen.
De totale schuld is gestegen tot boven de 100 miljard euro. Een deel daarvan is oude schuld, die waarschijnlijk nooit kan worden geïnd. Tot mei dit jaar hebben ongeveer 1,2 miljoen mensen te maken gehad met inbeslagname of andere beperkende maatregelen van hun bankrekening.
Aan de grond
Lilly en Kostas, eigenaars van een babykledingbedrijf, hadden van de ene op de andere dag opeens geen cent meer op hun privé- en bedrijfsrekeningen. De belastingdienst had de bank opdracht gegeven die rekeningen in beslag te nemen en te blokkeren om een schuld te innen. Het echtpaar zat in een schuldenregeling waarbij ze elke maand 4700 euro moesten afbetalen.
“Onze problemen begonnen een paar jaar geleden toen bleek dat onze boekhouder premies niet had afgedragen en fouten had gemaakt met de belastingaangifte”, zegt Lilly.
“Opeens zaten we met een schuld van meer dan 40.000 euro.”
Het echtpaar had een schuldenregeling bij een pensioenfonds. Bij de belastingdienst bestond alleen een regeling voor twaalf maandelijkse afbetalingen. Algauw lukte het niet meer om deze betalingen te voldoen, en twee maanden betaalden ze slechts de helft van de aflossing. En toen ging het mis.
Veel onwetendheid en onduidelijkheid
Een veelvoorkomend probleem is dat mensen niet goed geïnformeerd worden over hun rechten en mogelijkheden. Ombudsman Andreas Pottakis: “Er zijn niet veel mogelijkheden om je bankrekening te beschermen, maar zelfs die weten mensen vaak niet. Zo zit er een wettelijke limiet op het bedrag dat in beslag kan worden genomen van je bankrekening, dat is 1250 euro. Maar dan moet je die rekening wel registreren als beschermde rekening. Dat kan maar met één rekening.”
Daarnaast is er vaak sprake van onduidelijke wetgeving. Zo staat er in de wet een algemeen artikel dat sociale uitkeringen niet mogen worden geconfisqueerd, aldus de ombudsman. “Maar vaak is de interpretatie van de rechtbank anders. Die zegt dat het niet geldt voor alle uitkeringen. We hebben de regering gevraagd deze wetten duidelijker te maken, zodat er geen misverstanden ontstaan.”
Ook de banken, die de opdrachten van de belastingdienst of pensioenfonds uitvoeren, komen in het rapport onder vuur te liggen. “Zij zijn niet altijd bereid fouten te herstellen. Bijvoorbeeld als verschillende bankrekeningen worden afgesloten voor dezelfde schuld.”
De ombudsman bemiddelt met alle instanties om oplossingen te vinden voor individuele gevallen. “Vaak lukt dat, maar er kan soms maanden vertraging optreden. En soms moeten mensen of bedrijven naar de rechter stappen.”
Nadat het rapport van de ombudsman was gepubliceerd, kondigde de belastingdienst aan dat achterstallige schulden onder de 500 euro niet zouden worden aangepakt. Dat is weliswaar een meerderheid, maar nog steeds blijft een grote groep Grieken kwetsbaar. 1,5 miljoen mensen en bedrijven hebben een belastingschuld tussen 500 en 10.000 euro.
En verder
Krijgen de Luxemburgers voortaan een vrije dag op 9 mei, Europa-dag. Dat is afgesproken in het regeerakkoord van de coalitie onder leiding van de liberale premier Bettel.
Is concurrentie tussen verschillende media niet in het nationale belang van Hongarije. AP bericht er over.
Zijn er grote zorgen bij de werkgevers. Hoe houdt Europa stand in een steeds onveiligere, agressieve en instabiele wereld? De werkgevers gaan vol op het orgel de komende maanden en willen zich intensief met de verkiezingscampagne bemoeien. Niet alleen hameren op de economische belangen, maar ook vrede, veiligheid onder de aandacht brengen. En wat ze noemen het Europese verhaal over normen en waarden, geen oorlog en de traditie die de EU heeft. Dinsdag lanceren ze hun campagne.
En is er maandag weer een Brussel bij Nacht. Sander van Hoorn is de verteller van dienst. Brexit het onderwerp. Luister hier vast naar een fragment dat Sander gaat gebruiken.
Verder is er woensdag in het Europees Parlement een debat over de corruptie van de Tsjechische premier.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, Hans Brom en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.