Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Tussen hoop en vrees

Revue
 
Oorlog Albanië Roemenië kabinet gevallen Taal xxxxx CO2 Brexit Goulard
 

Brussel Inside

13 oktober · Editie #108 · Bekijk online
Op 1 december begint een nieuwe Europese Commissie en het gevecht over de verdeling van het geld - de nieuwe begroting - is begonnen. En of ze het in Brussel (en Londen) willen of niet: de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Oorlog
Albanië
Roemenië kabinet gevallen
Taal xxxxx
CO2
Brexit
Goulard


De Europese worsteling
Het is de grote frustratie van premier Rutte: de Europese Unie moet in crisissituaties, zoals nu met de aanval van Turkije op Syrië, één front kunnen vormen. Geen veto’s van afzonderlijke landen, maar een meerderheidsstandpunt zodat de EU een rol kan spelen bij dit soort conflicten. Maandag proberen de ministers van Buitenlandse Zaken in Luxemburg op één lijn te komen. Minister Blok heeft er zelfs zijn reis met koning Willem-Alexander naar India voor afgezegd.
Het woord machteloos valt vaak deze dagen, maar niet bij Blok. “Ik voel me niet machteloos. De Europese Unie is een groot economisch machtsblok waar Turkije graag zaken mee doet.” De Franse staatssecretaris voor EU-zaken De Montchalin sluit zich daar bij aan: “Europa verwerpt het idee dat we machteloos zijn in deze situatie.”
Ook de voorzitter van de Europese Raad, Donald Tusk wil geen machteloosheid uitstralen. Hij hekelt het dreigement van de Turkse president Erdogan om vluchtelingen door te laten naar de EU.
“Totaal ongepast. We zullen niet aanvaarden dat vluchtelingen als wapen worden ingezet en worden gebruikt om ons te chanteren.”
Maar wat kan de EU doen?
“De EU is de grootste handelspartner van Turkije”, zegt redacteur Economie Leen Kraniotis. Precies de helft van de Turkse goederenexport gaat naar EU-landen. Vorig jaar ging het om ruim 77 miljard euro. Wat betreft de import komen we op ongeveer hetzelfde bedrag uit (76 miljard). De EU importeert dus bijna evenveel vanuit Turkije als het naar dat land exporteert. 
Nederland wordt bij handelsmaatregelen niet zo hard getroffen. Turkije is, met een Nederlandse export van 5,5 miljard euro, niet echt een belangrijke handelspartner. En Turkije exporteert ook niet zo veel naar Nederland: 3,5 miljard euro.
Als er economische sancties worden afgekondigd, zal er een tegenreactie komen van Turkije. Dat zag je ook na de sancties van de EU tegen Rusland, na de annexatie van de Krim. Rusland verbood daarop de import van Europese landbouwproducten. Na vijf jaar heeft de Nederlandse fruitsector daar nog steeds last van. Als dit nu weer gebeurt, worden vooral kledingmerken getroffen die stoffen en kleding maken in Turkije. Qua export zal de landbouw er last van krijgen, maar er worden ook veel medicijnen, kunststoffen en ijzererts geëxporteerd naar Turkije.
Gemakkelijk zal het allemaal niet zijn. Turkije is namelijk lid van de douane-unie met de EU. Oftewel vrij verkeer van goederen. Er mogen over en weer geen importtarieven geheven worden. De EU zou die douane-unie dus moeten opzeggen of aanpassen om sancties mogelijk te maken. 
Of het maandag zo ver gaat komen is nog maar de vraag. Voorlopig is er nog onenigheid tussen de EU-ministers. Met name Hongarije wil de Turken niet te veel voor het hoofd stoten. Dat land is bang dat Erdogan zijn dreigement zal uitvoeren en er weer miljoenen vluchtelingen richting Europa komen. De Hongaren vrezen dat die allemaal via Hongarije richting het westen zullen gaan.
Hoop?
De brexit-onderhandelaars Barclay en Barnier
Aan metaforen geen gebrek. Eerst was er de berg, daarna tijd om de tunnel in te rijden met een heel zwak licht aan het einde en natuurlijk de radiostilte. Vlak voor sluitingstijd proberen de EU en het Verenigd Koninkrijk nog een deal te sluiten over een ordentelijke brexit, waarbij op twee borden wordt geschaakt. Op het ene bord de onderhandelaars in Brussel: Barclay en Barnier. En op het andere de Ierse premier Varadkar en de Britse premier Johnson, die elkaar deze week troffen op Thornton Manor, een landgoed buiten Liverpool. Leuk detail: het was ooit eigendom van zeepmagnaat William Lever (van het latere Unilever).
De taal is voor het eerst in weken optimistisch. “Constructief” en “we werken toe naar een overeenkomst”, zijn woorden die worden gesproken. Wel met een voorbehoud want de brexit is als het beklimmen van een berg.
Wat is er aan de hand?
Aan het begin van de week leek het een kwestie van aftellen tot de brexit zonder deal zou plaatsvinden. In de Britse media lekte een deel van een telefoongesprek tussen bondskanselier Merkel en de Britse premier Johnson uit. Volgens de Britten zou Merkel daarin hebben gezegd dat Noord-Ierland voor eeuwig in de EU-douane-unie moet blijven. Gevolg: de brexiteers stonden op hun achterste benen, want waar bemoeiden die Duitsers zich mee.
Merkel zei niks, reageerde niet en bleef kalm. Dat kan niet gezegd worden van de voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk.
Donald Tusk
.@BorisJohnson, what’s at stake is not winning some stupid blame game. At stake is the future of Europe and the UK as well as the security and interests of our people. You don’t want a deal, you don’t want an extension, you don’t want to revoke, quo vadis?
12:39 PM - 8 Oct 2019
Tusk stak zijn irritatie over Boris Johnson niet onder stoelen of banken.
“Boris Johnson, wat op het spel staat is niet een of ander stompzinnige blame game. Wat op het spel staat, is de toekomst van Europa en het Verenigd Koninkrijk, alsmede de veiligheid en belangen van onze mensen. Je wil geen overeenkomst, je wil geen uitstel, je wilt het niet intrekken, quo vadis?” — ‘waar wil je heen?’
Het is niet de eerste keer dat Tusk de brexiteers trakteert op sappige uitspraken. In februari wenste hij de voorstanders van brexit een ‘speciale plek in de hel’ toe.
Voor de Ierse premier Vardakar was het verbale wapengekletter het startsein om nog een keer te proberen een compromis te vinden. En na afloop van het gesprek met Johnson was hij voor het eerst positief. “Ik zie de weg richting een akkoord.”
Het plan
Noord-Ierland moet uit de Europese douane-unie treden, maar het land volgt wel alle EU-regels, zodat er geen controle op de grens tussen Noord-Ierland en Ierland nodig is. Ze hebben alleen niks meer te zeggen over de regels.
Het Noord-Ierse parlement moet daarom om de paar jaar instemmen met de afspraken. Dat is tegen de zin van de EU, want dan blijft de mogelijkheid bestaan dat er opeens toch weer een grens komt tussen Noord-Ierland en Ierland. Daarom was nu juist die backstop bedacht.
Hoeveel kans van slagen heeft het plan?
Weinig. Het heeft veel haken en ogen, maar aan EU-kant wil men het proberen. Wel wordt door iedereen gezegd dat er nog maar weinig tijd is. Een voorlopige overeenkomst behoort ook tot de mogelijkheden, daarmee koopt de EU tijd om een harde no-deal brexit te voorkomen en koopt de Britse premier tijd om de deal aan het parlement voor te leggen en daarna nieuwe verkiezingen te organiseren.
Maar de rode lijnen van de EU blijven bestaan. Een deal moet een harde Ierse grens vermijden, het Goede Vrijdag-akkoord niet schaden en de interne Europese markt niet in gevaar brengen.
Wie zin heeft in echte brexit-muziek kan hier luisteren (via Spotify) of hier (via YouTube). Met hits als: Hard is better, No deal, Freedom of movement, Piece of cake en Backstop.
Parlement zooitje
De geur van wraak hing al dagen in de gangen van het Europees Parlement. De Franse president Macron moest een toontje lager zingen, nadat hij er voor de zomer voor had gezorgd dat zowel Manfred Weber als Frans Timmermans geen voorzitter van de nieuwe Europese Commissie kon worden. Tandenknarsend had het Parlement moeten aanzien dat hun mensen - de spitzenkandidaten - om zeep werden geholpen. En deze week konden ze eindelijk terugslaan. Doelwit was Sylvie Goulard de Franse kandidaat Eurocommissaris.
De christendemocraten voerden het verzet aan. Fractievoorzitter Manfred Weber, de man die door Macron aan de dijk werd gezet, liet afgelopen week vaak vallen dat hij niet begreep hoe iemand die in Frankrijk als minister moet aftreden, omdat er een onderzoek wegens fraude met EU-geld is gestart, wel gewoon Eurocommissaris kan worden. En dus ging er voordat de hoorzitting begon een bericht rond in een van de WhatsApp-groepjes van de partij.
Kill Goulard in the vote but don’t say it …yet.
We gaan haar omleggen, maar hou het nog even stil.
Mehreen
#scenes in Goulard fight today. The @EPPGroup tweeted a statement (now deleted) which accidentally showed the background of an internal WhatsApp chat where they promise to "kill Goulard in the vote but don't say it ...yet" 🧐 https://t.co/aKuK22sys0
12:59 PM - 10 Oct 2019
Mehreen Kahn van de Financial Times is een van de eersten die er over twittert. De foto gaat trouwens over de stemverhouding in het juridische comité.
Naast de geur van wraak waren er ook inhoudelijke redenen om haar af te wijzen.
Bijbaan bij een Amerikaanse denktank voor meer dan 10.000 euro per maand, terwijl ze lid was van het Europees Parlement
Juridisch onderzoek naar oneigenlijk gebruik EU-gelden.
Terwijl Goulard volgens Liesje Schreinemacher (VVD) wel degelijk geschikt is als Eurocommissaris voor de interne markt. “Ze liet tijdens de hoorzittingen zien de juiste capaciteiten te hebben voor deze baan.” De VVD-politica is teleurgesteld dat er een politiek spel is gespeeld. “Dat had niks te maken met haar capaciteiten en nu duurt het nog langer voordat we echt aan de slag kunnen.”
Kim van de Sparrentak van GroenLinks ziet wel een voordeel in de hele discussie. “Het hele parlement had moeite met de bijbaan van Goulard. Dus kunnen we die bijbanen nu aan banden leggen.” De Groenen komen binnenkort met initiatieven, laat ze weten.
Wie zijn de zondaars?
Sylvie Goulard is niet de enige zondaar met een bijbaan. Volgens de laatste lijst van Transparency International met bijbanen van Europarlementariërs. hier te bekijken) zijn er drie Nederlanders die bijverdienen:

  1. Agnes Jongerius (PvdA)
  2. Mohammed Chamin (PvdA)
  3. Jan Huitema (VVD).
Jongerius geeft het geld dat ze krijgt van PostNL altijd aan een goed doel (het instituut voor Sociale Geschiedenis). Chamin heeft nog inkomsten uit zijn vorige baan (TNO), maar dat stopt de komende maanden, zodat hij geen bijverdiensten meer heeft. En Jan Huitema zit in een maatschap met zijn ouders. Hij verdient niks aan het melkveebedrijf, maar zet geld opzij om na zijn politieke carrière het bedrijf te kunnen overnemen.
De echte grootverdieners vinden we bij de Brexit Party. Ben Habib voert de lijst aan. De Britse zakenman verdient 960.000 euro extra per jaar. Ook de Poolse oud-minister van Defensie Radoslaw Sikorski verdient aardig bij, ongeveer 800.000 euro. Hoog op de lijst staat ook de oud-leider van de liberale fractie Guy Verhofstadt, die ruim 400.000 euro beurt, onder andere als gemeenteraadslid van Gent en met zijn spreekbeurten, hij is in te huren als spreker.
De cijfers:
  • Dertig procent heeft een betaalde bijbaan.
  • In totaal zijn er 1503 bijbanen.
  • 842 daarvan zijn betaald.
  • Ze verdienen tussen de 6,3 miljoen en 16,2 miljoen euro bij.
  • De Europese politici verdienen met hun parlementswerk 8611 euro per maand.
  • Daarnaast hebben ze recht op een onkostenvergoeding van 4416 euro per maand.
Het bedrag dat wordt bijverdiend is een schatting, omdat Europarlementariërs geen exact bedrag hoeven op te geven, slechts een schatting. Zo is er een categorie van extra inkomsten tussen de 1000 en 5000 euro. Daarom zit er nogal een bandbreedte in de cijfers.
De schuldvraag
Nog even terug naar de politieke vraag van deze week: hoe kan het dat maar liefst drie kandidaten zijn afgewezen door het parlement? Dat kan niet alleen wraak zijn. De Franse president Macron had meteen een antwoord klaar. Hij wees met de beschuldigende vinger naar Ursula von der Leyen. De nieuwe voorzitter van de Commissie had hem immers verzekerd dat de fractievoorzitters van de drie grote politieke partijen beloofden dat er geen problemen zouden komen voor Sylvie Goulard. Ze had overlegd met Manfred Weber en met Iratxe Garcia (van de sociaaldemocraten) en het was in kannen en kruiken. Maar dat bleek niet het geval te zijn.
S&D Group
“Contrary to what President @EmmanuelMacron stated, I was never consulted by President-elect Von der Leyen on @GoulardSylvie or any other names proposed by Member States ahead of their nominations, which is their own prerogative.” @IratxeGarper

#EPhearings2019
5:34 PM - 10 Oct 2019
De sociaaldemocraten lieten direct weten dat er in ieder geval niet met hen was gesproken. En niet veel later kwam datzelfde bericht van de christendemocraten.
EPP Group
"I, also, was not consulted ahead of any candidates’ nominations" @manfredweber. #EPHearings2019 #Goulard

https://t.co/6zID3rDK03
7:20 PM - 10 Oct 2019
En zo heeft Ursula von der Leyen opeens een groot probleem. Ze is ‘bedacht’ door de regeringsleiders, maar de man die haar kandidatuur lanceerde - de Franse president- laat haar nu keihard vallen. En in het parlement heeft ze geen vanzelfsprekende steun als zelfs haar eigen christendemocratische partij haar laat vallen.
Nadat de parlementariërs Goulard hadden weggestemd begon ook daar het gemopper op Von der Leyen. Geen regie, onvoldoende gezag en geen kaas gegeten van het politieke spel, waren de meest gehoorde opmerkingen.
Komende week moeten Frankrijk en Roemenië met een nieuwe kandidaat op de proppen komen. En Von der Leyen ontmoet Macron aan het eind van de week als ze te gast is op de EU-top in Brussel.
Crisis in Roemenië
De politieke situatie in Roemenië is ondertussen redelijk chaotisch. Het kabinet van de sociaaldemocratische premier Viorica Dancila is na een reeks schandalen en vele massademonstraties gevallen.
Al sinds de Europese verkiezingen rommelt het in de Roemeense politiek. Eerst was er een conflict met de Europese Unie over Laura Kovesi, die door velen werd gezien als de ideale kandidaat om de eerste Europese openbaar aanklager te worden. Maar door verzet van haar eigen land moest de Roemeense daar lang op wachten.
Er waren de lange rijen in Nederland, België en andere EU-landen bij de stembureaus, waardoor een groot aantal mensen buiten Roemenië niet kon stemmen tijdens de Europese verkiezingen. Er was de veroordeling van de sociaaldemocratische partijleider Liviu Dragnea, die 3,5 jaar de cel in moet wegens machtsmisbruik. En er was de nederlaag van de coalitie bij een referendum waarin werd gevraagd de rechtsstaat naar Hongaars model te hervormen, waardoor de politiek meer grip op de rechterlijke macht zou krijgen.
Uiteindelijk struikelde de regering over de vraag wie de beste kandidaat voor het presidentschap van Roemenië zou zijn. Premier Dancilla kon het niet over haar hart verkrijgen om de kandidaat van de coalitiepartij te steunen, waarna de liberalen (genaamd Alde) uit de regering stapten met de val van het kabinet tot gevolg.
De kans is groot dat een regering van technocraten het land gaat regeren. Grootste kanshebber om premier te worden is Ludovic Orban (geen familie van de Hongaarse premier). En die moet dan een nieuwe Eurocommissaris voordragen.
De verkiezingen voor een nieuwe president zijn volgende maand. Grote kanshebber daarbij is de huidige zittende president Klaus Iohannis, een christendemocraat.
De worsteling van Albanië
Het archief in Tirana bij de Hoge Raad
Hoewel Roemenië worstelt met corruptie en onafhankelijkheid is het land al lid van de EU. Albanië en Noord-Macedonië willen graag lid worden en hopen deze week op groen licht van de ministers van Buitenlandse Zaken. Nederland is tegen, Duitsland heeft voorwaarden en ook Frankrijk gooit de kont tegen de krib. Mitra Nazar onze Balkan-correspondent was deze week in Tirana, de hoofdstad van Albanië.
In de zaal van de Hoge Raad in Tirana staat een levensgroot portret van Moeder Teresa op de muur. Moeder Teresa is van Albanië’s trots, dat komt vooral omdat de heilig verklaarde van Albanese origine is. Naast haar gezicht op de muur staat in het Albanees een gebed voor rechters.  
“Het gebed gaat over integriteit”, legt rechter Ardian Dvorani uit. “Dat mensen rechtvaardigheid verdienen, en een rechter een grote verantwoordelijkheid heeft.” Dvorani staat stil bij het portret, kijkt ernaar en zucht. “Het is jammer dat mijn collega’s niet naar haar hebben geluisterd”.
Dvorani is de enige overgebleven rechter in de Hoge Raad van Albanië. Geen van zijn collega’s heeft het zogenaamde vetting-proces doorstaan. Er waren twijfels over hun integriteit als rechters. Het is onderdeel van een radicale schoonmaak van de gerechtelijke macht in het land, die twee jaar geleden is begonnen.  
De grote schoonmaak
De vetting is een langdurige en diepe screening van elke rechter, aanklager, officier van justitie. Hun hele verleden wordt onder de loep genomen. Als er dubieuze inkomsten of bezittingen aan het licht komen die wijzen op corruptie of vriendjespolitiek is kan een rechter worden ontslagen.  
De één na de ander kwam niet door de screening heen. De methode werkte een beetje té goed. Want nu de corrupte rechters eruit zijn, dient zich een nieuw probleem voor: Er zijn bijna geen rechters over. Omdat Dvorani de Hoge Raad nu in zijn eentje moet bestieren, zijn er al twee jaar geen zittingen geweest. Om een zaak te kunnen voeren, moeten er minstens drie rechters aanwezig zijn. En die zijn er niet.  
De dossiers van onbehandelde zaken stapelen zich op. Dvorani houdt het aantal exact bij. “35.483 zaken wachten op berechting. Het zijn civiele, administratieve en criminele zaken, Die liggen maar te wachten,” verzucht hij. “Mensen zijn niet blij.” 
Nodig was het wel, benadrukt hij. Want als je de corruptie en criminaliteit wil aanpakken, dan moet je beginnen met het opschonen van de rechtbanken. “Alle problemen in Albanie zijn terug te voeren op de rechtspraak. En daar moet je het aanpakken, bij de wortels.”  
“Nederland moet begrijpen dat we dit serieus nemen.” 
Een rigoureus plan dus, in één klap alle corrupte rechters eruit. Hoewel Dvorani als enige integer gebleken rechter nu zijn werk niet kan doen, vindt hij toch dat Albanië niet anders kon. “Mensen zijn het vertrouwen in de rechtspraak kwijtgeraakt door het corrupte gedrag van rechters en aanklagers. We hebben nu een rechtbank zonder rechters, maar het was erger: een rechtbank zonder integriteit.” 
Albanië had gehoopt beloond te worden voor deze aanpak van het rechtssysteem. En dat het eindelijk zou leiden tot groen licht in Brussel, om te mogen beginnen met toetredingsgesprekken met de EU.  
De Europese Commissie en een meerderheid van de EU-lidstaten beschouwen Albanië als één van de zes Balkanlanden die op termijn allemaal onderdeel van de Europese familie uitmaken. Dan is het openen van toetredingsgesprekken, een proces dat minimaal tien jaar zal duren, een logische eerste stap. Maar naast Frankrijk, blijft ook Nederland grote bezwaren hebben.  
Minister Blok heeft gezegd dat Albanië: “nog stappen moet maken, vooral op het gebied van corruptie en de hervorming van het rechtssysteem”.  
Rechter Dvorani hoopt dat Europese landen zien dat Albanië die stappen in de goede richting al heeft gezet. Hij vindt dat het openen van het toetredingsproces juist nu belangrijk is voor het land, want goed nieuws kan een extra motivatie geven om door te gaan. 
“Je moet mensen niet ontmoedigen. Onze politici zullen pas echt harder gaan werken aan hervormingen als ze weten dat de weg naar toetreding is geopend.” 
De kans is aanzienlijk dat ook dit keer niet zal worden begonnen met het die gesprekken. Naast Nederland, is ook Frankrijk tegen.  
Dvorani weet dat, en toch is hij hoopvol. Hij krijgt namelijk binnenkort nieuwe collega’s. Vier nieuwe rechters worden gescreend. Als dat goed gaat, kan de Hoge Raad begin 2020 weer operationeel zijn.  

“Als je het mij vraagt hebben we een enorme stap vooruit gezet,” zegt hij. “En natuurlijk kost het tijd, maar het resultaat komt eraan.“
Een taaltruc
In het Nederlands is het helder. Efficiëntie is iets anders dan effectiviteit. Bij efficiency bekijken we of de pennen en bureaustoelen goed worden gebruikt. Of het werk waarvoor ze gebruikt worden effectief is, dat is een heel andere discussie.
En dus dacht de Europese Rekenkamer jarenlang dat de uitgaven die de Europese Centrale Bank (ECB) deed alleen op efficiency mochten worden gecontroleerd en niet op effectiviteit. Zo stond het immers opgeschreven en niet alleen in het Nederlands, maar ook in het Engels. Totdat er een wakker Fins lid van de Rekenkamer zei dat er in zijn taal geen verschil is tussen efficiency en effectiviteit. “En zo is het balletje gaan rollen”, aldus Alex Brenninkmeijer het Nederlandse lid van de Europese Rekenkamer.
Fins: tehokkuus
Zweeds : effektivitet
Grieks: αποτελεσματικότητ
En wat bleek: ook in het Zweeds en het Grieks is er geen verschil in betekenis tussen de twee woorden. De Rekenkamer rook een kans om toch een voet tussen de deur te krijgen bij de ECB. De vertalingen van EU-wetten moeten in elk land gelijk zijn. Er mag geen interpretatieverschil zijn en dus mag de Rekenkamer vanaf deze week de boeken van de bank inzien.
Een van de eerste onderzoeken gaat over hoe efficiënt en effectief innovatiesubsidies zijn die aan het midden- en kleinbedrijf zijn verstrekt. En ook de uitgaven van de Europese agentschappen worden op die manier tegen het licht gehouden. De eerste resultaten worden eind van het jaar verwacht.
Met de taaltruc krijgt de Rekenkamer eindelijk haar zin. Al in januari 2018 trok de instantie aan de bel. In een brief aan het Europees Parlement gaf de Rekenkamer destijds aan dat ze belangrijke informatie niet kreeg van de ECB, waardoor ze het gedrag van de ECB tijdens de bankencrisis niet kon beoordelen. Dat kan dus vanaf nu wel.
En verder...
…..Gaat de eerste reis van de nieuwe chef Buitenland van de EU Josep Borrell naar Kosovo. Opmerkelijk: want Spanje, het land waar hij minister van Buitenlandse Zaken was, is fel tegen erkenning van Kosovo- dat in Spanje consequent een opstandige provincie van Servië wordt genoemd. Nog niet zo lang geleden weigerde Spanje op een Balkan-bijeenkomst te komen waar Kosovo ook aanwezig zou zijn.
…..Zijn er lokale verkiezingen in Hongarije. De oppositie heeft de krachten gebundeld en hoopt in Boedapest op een Istanbul-scenario. Oftewel de onverslaanbare premier (Orban) toch verslaan.
…..Mogen de Polen vandaag naar de stembus. De verwachting is dat de regerende partij PiS opnieuw gaat winnen. Lees hier een analyse, hier nog meer achtergrond en hier.
…..Is er boosheid in veel Balkan-landen over de toekenning van de Nobelprijs voor Literatuur aan de Oostenrijker Peter Handke. Hij sprak op de begrafenis van de Servische president Milosovic en was bevriend met de wegens oorlogsmisdaden veroordeelde generaal Karadzic. “De zogenaamde wereld kent de waarheid over Milosovic. Ik ken de waarheid niet”, zo sprak Handke bij de begrafenis van Milosovic.
Met name de premier van Albanië Edi Rame vindt de toekenning van de prijs een regelrechte schande.
Edi Rama
Never thought would feel to vomit because of a @NobelPrize but shamelessnes is becoming the normal part of the world we live🤮After disgraceful choice made from a moral authority like the Nobel Academy shame is sealed as a new value👎NO we can’t become so numb to racism&genocide!
7:32 PM - 10 Oct 2019
…..Is er maandagavond weer een uitzending van Brussel bij Nacht. Sander van Hoorn is in Luxemburg bij de ministers van Buitenlandse Zaken. Luister hier trouwens naar de aflevering van vorige week.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Laura Joël, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.