Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Piketpalen

Revue
 
Opeens werden overal nieuwe piketpalen geslagen. De grote allesomvattende handelsakkoorden zijn niet
 

Brussel Inside

16 februari · Editie #124 · Bekijk online
Klimaat, geld, migratie en geopolitiek zijn de prioriteiten van de Europese Commissie. Brexit is een feit, maar de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Maar voorlopig staat de bestrijding van de coronacrisis voorop. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Opeens werden overal nieuwe piketpalen geslagen. De grote allesomvattende handelsakkoorden zijn niet meer van deze tijd. Migranten die illegaal binnenkomen mogen worden teruggestuurd. Angela Merkel krijgt een heel andere opvolger. En er ligt een compromis over het geld op tafel, waarin Nederland meer moet betalen. En er is opeens sprake is van een Europese belasting. Voldoende leesvoer.
Blijf ons volgen @BrusselInside

Het laatste handelsverdrag?
Het zal met de hakken over de sloot worden, maar de Tweede Kamer lijkt het grote handelsverdrag met Canada (CETA) komende dinsdag goed te keuren. Maar Nederland is niet het enige land waar de politiek problemen heeft met de allesomvattende handelsverdragen. In Oostenrijk ligt het parlement dwars en het is nog maar zeer de vraag of België met vooral het dwarse Wallonië ‘ja’ gaat zeggen tegen het verdrag.
Het was de droom van de oud-voorzitter van de Europese Commissie Jean Claude Juncker om EU-handelsverdragen alleen met het Europees Parlement te bespreken. Het staat ook in het verdrag van Lissabon. Dat lukte aardig totdat het Europees Hof een paar jaar geleden roet in het eten gooide door te zeggen dat verdragen die over meer dan alleen klassieke handel gaan en overeenkomsten waar sprake is van een nieuwe vorm van arbitrage (als er een verschil van mening is), ook door de nationale parlementen moeten worden goedgekeurd.
Hoe lang blijven er nog handelsverdragen?
CETA wordt vaak genoemd als blauwdruk voor dat verdrag waar nu nog volop over wordt gesproken: de overeenkomst tussen het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie.
Joris Larik, professor Europees recht en brexit-expert: “Na de ervaringen met CETA, de Wallonië-crisis en het debat in Nederland, is het meer en meer een voorbeeld van hoe je het niet moet doen.”
Hij voorspelt dat het grote nieuwe handelsverdrag met de Britten opgesplitst gaat worden in verschillende akkoorden. Eentje over handel, de ander over investeringen, nog een ander over veiligheid en buitenlandbeleid. Zo doen ze het met Japan en dat voorkomt die gemengdheid, aldus Larik.
Want daar draait het om. Gemengdheid is een Brussels woord om te zeggen dat zowel de lidstaten als de EU er over gaan. Door het uit elkaar te halen krijg je in feite verschillende handelsverdragen. Er is trouwens nog een reden om geen allesomvattend verdrag met de Britten te maken.
“Als het nieuwe EU-VK verdrag net zo breed en gemengd is, moeten alle nationale parlementen het verdrag direct goedkeuren en dat haal je niet voor het einde van het jaar,“ aldus de Leidse professor.
De EU wordt onbereikbaar
Spanje mag migranten die over de hekken van de enclaves Ceuta en Melilla klimmen vanaf nu direct terugsturen naar Marokko. Het is niet nodig deze migranten te identificeren of advocaten in te schakelen. Dit staat in een vonnis van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) in Straatsburg.
Onze compañero in Madrid, Rop Zoutberg, gaat in op het vonnis.
Het besluit van het mensenrechtenhof staat haaks op een eerdere veroordeling van Spanje. Het land stuurde in de zomer van 2014 twee Afrikanen terug naar Marokko. Ze zaten bij een groep migranten die probeerden over de hekken van Melilla te klimmen. Aanvankelijk werd Spanje veroordeeld voor het schenden van de rechten van de Afrikanen, door ze niet het recht te geven asiel aan te vragen.
Maar volgens het nieuwe vonnis brachten de twee Afrikanen zichzelf in een illegale situatie, ‘doordat ze zonder toestemming over de hekken klommen’. Volgens de rechters besloot het tweetal om ‘niet de bestaande legale procedures te gebruiken, die bestaan om legaal Spanje binnen te komen’. Dat de migranten werden teruggestuurd, was daarmee het gevolg van hun eigen handelen.
De consequentie van de uitspraak
Zowel de Spaanse regering, rechtse partijen en politiediensten reageren positief. “Doordat die uitspraak er ligt krijgen we voor het eerst wettelijk kader vanuit Europa. Zodat hier lokale en centrale overheden hun wetten en regels kunnen aanpassen aan de praktijk”, meent Rafael Pérez, staatssecretaris voor Veiligheid. 
Mensenrechtengroepen zeggen dat het direct uitwijzen van migranten al jaren aan de gang is, zij het dat regeringen dat liever niet toegaven.
Carlos Arce van de mensenrechtengroep APDHA:“Uiteindelijk verandert er weinig. We wisten al dat Spanje opgepakte migranten meteen weer terugzet. Alleen kan Spanje het nu doen, geruggensteund door het Europese Hof.”
Arce vreest dat het vonnis voor andere migranten gevolgen kan krijgen. “De uitspraak gaat heel concreet over de grens tussen de Spaanse enclaves en Marokko. Maar in de toekomst kunnen regeringen dit net zo ruim interpreteren als ze willen. Dan kunnen ook migrantenboten op zee zonder pardon worden teruggestuurd. Eigenlijk zoals nu al gebeurt tussen Libië en Italië.“
Vorig jaar kwamen 33.000 migranten Spanje binnen, waarvan de meesten op bootjes vanuit het noorden van Marokko. Ruim 6000 migranten lukten het via de enclaves Ceuta en Melilla Spanje binnen te dringen. Dat gebeurde door over de hekken te klimmen of bij bestormingen van de douaneposten.
En nu de boekhouding
Premier Rutte en de Franse president Macron.
Premier Rutte en de Franse president Macron.
Onderhandelen over de Europese meerjarenbegroting is in elk geval niet klimaatneutraal. De afgelopen weken bezochten veel regeringsleiders elkaar individueel of in groepen. Ook op het niveau daaronder, de ministers van Financiën, werd er veel gereisd en zelfs de assistenten van de premiers (ze worden sherpa’s genoemd) werden waargenomen in het Brusselse vergadercircuit.
Sander van Hoorn over het geld, de veto’s en het door de pomp gaan.
Terwijl de leiders nog aan het reizen waren, Rutte bezocht Macron, presenteerde de voorzitter van de Europese Raad, de Belg Charles Michel zijn plan. Een oplossing om uit de impasse te komen.

  • De totale begroting wordt 1,074 procent van het Bruto Europees Product (BEP). Nederland wil 1,00 procent.
  • De korting die Nederland, Duitsland, Zweden, Denemarken en Oostenrijk krijgen op de contributie wordt in zeven jaar afgebouwd.
  • Het gat in de begroting als gevolg van het vertrek van de Britten wordt voor een deel gecompenseerd door nieuwe Europese belastingen op digitale verkopen en CO2-importheffingen.
  • Er wordt ruim tien procent gesneden in Landbouw- en Cohesiefondsen.
  • Landen die een loopje nemen met de rechtstaat (of zich op een andere manier niet aan de Europese afspraken houden) kunnen worden gekort op de Cohesiefondsen, hoewel dat niet makkelijk zal worden.
Maakt dit plan kans van slagen?
Dat niemand enthousiast is, is misschien wel de enige reden om zijn voorstel enige kans te geven. Zo zal Frankrijk zich met hand en tand verzetten tegen het korten op de landbouwsubsidies.
Vijftien landen die veel Cohesiegeld ontvangen, onder aanvoering van Portugal, zullen zich verzetten tegen de korting op die pot en tegen de voorwaarden die eraan verbonden gaan worden.
Het Europees Parlement, dat uiteindelijk ook zijn handtekening onder de begroting moet zetten, dreigt al dat niet te doen. De voornaamste partijen, Christendemocraten, Sociaaldemocraten, Liberalen en Groenen, eisen dat de begroting verhoogd wordt naar 1,3 procent BEP en dat de kortingen die landen genieten (waaronder dus Nederland) vervallen. Bovendien komt er dreigende taal uit het parlement: ze zullen niet zomaar een handtekening zetten onder een compromis dat de leiders sluiten.
Maar alle partijen hebben in het parlement hun eigen belang. De Christendemocraten willen dat er vooral naar de behoefte wordt gekeken. Dus als er meer kustwachten moeten komen dan moet er meer geld bij (en elders af). Paul Tang van de PvdA vindt dat het nu tijd is om het geld bij de multinationals te halen en niet de gewone belastingbetaler te laten opdraaien voor de extra kosten uitgaven.
“Ze profiteren het meest van de interne markt. Zijn het rijkst. En vervuilen het meest.”
En hoe gaat het met de vrekken?
Nederland is de aanvoerder van de groep netto-betalers die niet meer willen betalen. In Brussel de vrekken, ook wel zuinige of gierige landen genoemd. Met Duitsland erbij zijn dat er vijf, naast Zweden, Oostenrijk en Denemarken. Maar omdat Duitsland niet zo geharnast in de wedstrijd staat, spreekt men in Brussel van de vrekkige vier, de ‘frugal four’. De vraag is of Kanselier Kurz, na een bezoek aan de oostelijke cohesielanden, is gaan draaien. Hij lijkt akkoord te gaan met een stijging van de begroting tot 1,11 procent.
En ook premier Rutte is daar strikt genomen niet op tegen. “Als het netto-bedrag maar is wat wij begroot hebben.” Daar zit ruimte.
Het is even boekhouden, maar we gaan het proberen. In de begroting staat een bedrag voor de korting die we nu krijgen. Die korting wordt in de komende zeven jaar afgebouwd, maar de begroting (de meerjarencijfers) van het huidige kabinet loopt volgend jaar (in 2021) af, omdat er dan verkiezingen in Nederland zijn. Kortom de tegenvaller voor Nederland komt pas in de toekomst als het nieuwe kabinet de begroting voor de periode 2021-2025 moet gaan opstellen.
Het plaatst de Nederlandse politiek voor een dilemma. Een Kamermeerderheid wil niet meer dan één procent afdragen aan Brussel en een Kamermeerderheid is ook tegen Europese belastingen. Dat zal nog een lastig debat voor Rutte worden.
Deze week komen de regeringsleiders naar Brussel voor een eerste top over het geld. Het bod van Charles Michel ligt op tafel, maar er zal nog heel wat afgereisd worden de komende dagen, omdat nog niemand echt gelukkig is. Om een wielerterm te gebruiken: het spel is op de wagen.
Burgemeesters
Er is trouwens nog een oplossing voor die Cohesiefondsen. Geef het niet aan landen, maar aan steden. Met die boodschap bezochten de burgemeesters van Bratislava, Warschau, Praag en Boedapest deze week de hoofdstad van de EU. Ze waren in Brussel om te lobbyen voor rechtstreekse financiering voor hun steden.
Geef het geld rechtstreeks aan de steden en niet aan de landen, was de boodschap. Ze zijn bang dat het anders in een van de schimmige frauduleuze projecten verdwijnt die hun leiders hebben bedacht. Ook willen de burgemeesters dat geld naar de steden gaat om de Green Deal uit te voeren.
De burgemeesters hadden een brief bij zich, die verder ondertekend was door elf andere burgemeesters van onder meer Berlijn, Frankfurt, Den Haag, Milaan en Wenen. Meer over de burgemeesters maandagavond in Brussel bij Nacht op NPO Radio 1 om 23:30 uur.
Salvini en de rest
Met wallen onder zijn vermoeide ogen kwam Matteo Salvini het podium op van de perszaal van de buitenlandse persvereniging in Rome. Je kan denken: “Logisch, want de leider van de rechts-populistische partij Lega heeft een paar weken geleden zijn tweede poging om het kabinet te laten vallen zien stranden. En als klap op de vuurpijl moet hij ook nog eens voor de rechter verschijnen voor vrijheidsberoving van zo’n 130 migranten afgelopen zomer.“
Maar nee hoor. Het is negen uur ’s morgens en hij moet gewoon nog even wakker worden. Want hoewel hij vermoeid oogt, reageert hij energiek en ontspannen op de vragen over zijn tegenslagen. Hij maakt zich niet druk om het proces.
“Ik ben benieuwd wat er gaat gebeuren tijdens het proces. Ik ben er in elk geval niet bang voor. Het is een verplichting om je land te verdedigen en dat is wat ik de rechter ook zal vertellen.”
En omdat Emilia-Romagna 70 jaar door links is geregeerd is hij al blij dat zijn Lega voor het eerst competitief was in de regio. “We hebben hard gevochten om de overwinning, maar uiteindelijk heeft de kiezer altijd gelijk. En die koos deze keer voor de linkse kandidaat in Emilia.”
Dat Salvini ondanks twee grote politieke tegenslagen in een halfjaar nog altijd zo opgewekt is ligt eigenlijk niet eens zozeer aan hemzelf. Door het constante geruzie  in de regering van de anti-establishment Vijfsterrenbeweging en een coalitie van centrumlinkse partijen, kan hij ook toekijken hoe zij het kabinet zelf opblazen.
Salvini bij de correspondenten
Salvini bij de correspondenten
Waar zitten de politieke verschillen?
Het geruzie in de regering gaat nu over verjaringstermijnen van rechtszaken. De Lega en de Vijfsterrenbeweging hebben tijdens de vorige regering de verjaring afgeschaft voor beroepszaken. Kortom, als er een rechter is die een eerste uitspraak heeft gedaan kan de zaak niet meer verjaren, hoe lang het beroep ook duurt. 
Maar de centrumlinkse splinterpartij van oud-premier Renzi wil die hervorming terugdraaien. En dat is de Vijfsterrenbeweging natuurlijk niet van plan. En omdat Renzi genoeg zetels heeft om het kabinet te laten vallen dreigt hij de coalitie te beëindigen . Premier Conte weigert tot nu toe in te binden tot grote frustratie van Renzi. Die geeft het kabinet een maand de tijd om met aanpassingen te komen, anders is nog geen jaar na het einde van het rechts-populistische experiment, ook de links-populistische samenwerking ten einde.
“En ze hebben helemaal niks gedaan tot nu toe,” zegt een verbaasd lachende Salvini. “Als ze wat gedaan zouden hebben dan had ik nog wat om oppositie tegen te voeren. Hervorm de pensioenen of zoiets, maar doe iets!” 
Maar mocht de regering deze crisis om wonderlijke redenen toch overleven, kan Salvini vooruit kijken naar de verkiezingen in zes regio’s. Zijn partij heeft van de laatste 13 regionale verkiezingen er 10 gewonnen. “Onze partij regeert al in 13 van de 20 regio’s in Italië.” Mocht deze trend zich voortzetten is de Lega in vrijwel heel Italië aan de macht en wordt het volstrekt ongeloofwaardig voor de huidige regering om in stand te blijven. Met landelijke verkiezingen tot gevolg, die Salvini’s Lega volgens alle peilingen dik zal winnen
Het is inmiddels kwart voor elf en Salvini zit nog steeds relaxed de vragen van de buitenlandse pers te beantwoorden. Sommige vragen laat hij over aan zijn plaatsvervangend partijsecretaris en rechterhand Giancarlo Giorgetti. Op die momenten leunt hij rustig achteruit op zijn stoel. Niet om uit te rusten. Maar om af te wachten. 
Zorgen over coronavirus
Manfred Weber
We call on the EU to speak with one voice to protect citizens against the #Coronavirus. We regret it has taken so long for health ministers to meet. Tomorrow we expect an ambitious common prevention & communication strategy. #coronaviruswuhan @Antonio_Tajani @Esther_de_Lange https://t.co/MEJszZiyoc
11:42 AM - 12 Feb 2020
Alles wordt nauwlettend in de gaten gehouden, er zijn speciale werkgroepen, bijeenkomsten van virologen, heel veel videoconferenties en deze week zelfs een speciale bijeenkomst van de EU-ministers van Volksgezondheid. Maar doen ze genoeg? Zijn de landen voorbereid op een echte uitbraak van het Coronavirus? De top van de Europese Christendemocratische partij maakt zich zorgen.
Fractievoorzitter Manfred Weber vindt dat de EU te laat in actie komt. “Dit kan een topje van de ijsberg zijn en dan moeten we er klaar voor zijn.”
Formeel is gezondheidszorg een nationale bevoegdheid. Landen bepalen zelf hoe ze, zoals nu bij het coronavirus, de problemen aanpakken. Dat betekent in de praktijk dat mensen die met hetzelfde vliegtuig werden opgehaald uit China in Nederland naar huis mochten, terwijl ze in België in quarantaine werden geplaatst. Volgens de deskundigen is dat niet erg, omdat in Nederland we een heel fijnmazig systeem hebben van huisartsen en de controle goed is.
Maar zo zegt Weber. “Italië sluit de grenzen voor mensen uit China, terwijl iemand ook gewoon eerst naar Duitsland kan reizen om vervolgens het vliegtuig van München naar Milaan te pakken. Dan omzeil je heel makkelijk de Italiaanse maatregel.”
Esther de Lange: “De keten is zo sterk als de zwakste schakel. En als er straks onverhoopt toch een uitbraak komt, zal er worden gezegd: en waarom hebben we daar in Europa niks aan gedaan?”
De CDA-politica maakt zich eveneens zorgen. “Nu gaat het goed, er is geen reden tot paniek, maar ik heb wel vragen.” Ze vertrouwt de verzamelde data niet. “In Afrika zie je geen gevallen. Klopt dat? Of zijn er gewoon geen gegevens. Ook zie je wel gevallen in Australië en helemaal niks in Indonesië, dat kan niet waar zijn. Er is net zoveel contact met China in Indonesië als in Australië.”
De Lange wil meer eenheid over hoe te handelen en vergelijkt het met de Mexicaanse griep van een aantal jaar geleden. “In het ene land kregen zwangere vrouwen het advies om zich te laten vaccineren, terwijl het andere land dat steng verbood.” Manfred Weber vult aan: “Ik wil niet horen dat het een nationale verantwoordelijkheid is. Met onze open grenzen past hier maar één antwoord op en dat is een Europees antwoord.”
De deskundigen in de verschillende werkgroepen verzekeren dat er wel degelijk wordt samengewerkt. Er wordt gekeken of er voldoende mondkapjes zijn, of de communicatieplannen op orde zijn en wat ze kunnen doen tegen discriminatie van mensen die er Chinees uitzien.
Zorgen zijn er ook, want als China helemaal op slot gaat voor korte of lange tijd heeft niet alleen de economie daar last van, maar ook de medicijnenindustrie. Er komen nogal wat medicijnen van maagzuurremmers tot bloeddrukverlagers uit China. De vraag is of er dan voldoende in voorraad is om tekorten te voorkomen.
De nieuwe Merkels
Merkel en AKK
Merkel en AKK
De Frankfurter Allgemeine vatte het kernachtig samen. Amerika heeft een grillige president, Rusland ondermijnt Europese vrede, Turkije wordt een dictatuur, het autocratische China consolideert zijn claim als een wereldmacht, het Verenigd Koninkrijk verlaat de de EU, de Franse president vecht tegen gele vesten, Italië flirt met de populisten, Hongarije en Polen laat de EU op z'n grondvesten schudden en Spanje is bezig een regering te bouwen alsof de wereld verder niet bestaat.
Duitsland is zoekende. Opvolging van een sterke leider gaat nooit zonder slag of stoor, daar kan Angela Merkel zelf over meepraten. Ook haar relatie met voorganger Kohl vertroebelde. Kroonprins of kroonprinses in de politiek is geen garantie dat je uiteindelijk ook de hoogste positie krijgt. Het overkwam deze week Annegret Kramp-Karrenbauer (AKK), die gaat aftreden als partijvoorzitter nadat ze rebellerende partijgenoten in Thüringen niet tot de orde kon roepen.
Maar wat nu? Want Angela Merkel is nog steeds van plan om volgend jaar te stoppen als bondskanselier. Het liefst komt er voor de zomer al duidelijkheid, want vanaf 1 juli is Duitsland voorzitter van de Europese Unie en de mogelijk nieuwe bondskanselier kan dan mooi alvast meedraaien.
Judith van de Hulsbeek, onze vrouw in Berlijn, zet de mogelijke opvolgers op een rij.
De kandidaten:
De naam die op ieders lippen ligt, is Friedrich Merz (64). Opnieuw, want ook anderhalf jaar geleden, toen er na het terugtrekken van Merkel werd gestreden om het partijvoorzitterschap, was hij een van de grootste kanshebbers. Destijds verloor hij nipt van AKK. Maar zeker nu haar voorzitterschap zo roemloos ten onder is gegaan, zijn er velen in de partij die de tijd rijp zien voor Merz. En hij zelf ook. 
Merz wordt gezien als de man - qua waarden conservatief en economisch liberaal - die de partij meer naar rechts zou koersen en daarmee kiezers die zijn overgelopen naar de AfD terug kan halen. 
Een korte biografie. Merz geldt al langer als grote belofte in de CDU. Begin deze eeuw is het een bijna uitgemaakte zaak dat hij nieuwe partijvoorzitter zou worden. Tot hij - door Merkel - onverwacht van zijn troon wordt gestoten en op een zijspoor belandt. Hij stapt uit de politiek en wordt erg succesvol zakenman. 
Sindsdien observeert hij de partij vanaf de zijlijn, wachtend op zijn kans om terug te keren. De eerste keer mislukte en nu is daar dus poging twee. Om dit keer meer kans te maken, moet hij nog wel wat aan zijn reputatie doen. Zijn ongezouten kritiek vanaf de zijlijn op het werk van de coalitie in het algemeen - die noemde hij grottenslecht (een letterlijke vertaling) - en Merkel in het bijzonder - haar niet-handelen en falende leiding ligt volgens hem als Nebelteppich over het land - schoten veel CDU’ers in het verkeerde keelgat. Niemand heeft er baat bij de partij er zo slecht op te zetten, is de gedachte. Dus probeert hij zijn imago als arrogante einzelgänger nu te verbeteren en is zijn toon verzoenlijker geworden. 
De vraag is of hij ook de CDU’ers op de linkerflank kan overtuigen, diegenen die de toekomst van de CDU zien in een coalitie met de Groenen. Zijn macho houding - hier komt de sterke man die het allemaal wel zal oplossen - en economisch minder sociale overtuigingen - der Spiegel noemt hem ‘de Voldemort der neoliberalen’ - kunnen hem bij progressieve CDU’ers parten gaan spelen.  
De bruggenbouwer
Voor die groep is Armin Laschet (58) een logischer keuze. De huidige minister-president van Noordrijn-Westfalen zit veel meer op de lijn van Merkel. Hij heeft haar tot nu toe ook op heikele momenten gesteund, zoals tijdens de vluchtelingencrisis. Net als Merkel is Laschet pragmatisch, flexibel. Hij wordt gezien als bruggenbouwer die met bijna iedereen wel door een deur kan. Dus hij zou ook een goede kandidaat zijn om een eventuele ‘zwart-groene’ regering te bouwen. Zijn flexibiliteit is ook een van zijn minpunten. Critici noemen hem kleurloos en weinig charismatisch. 
Laschet ziet het als een van de belangrijkste opdrachten van de CDU om de houding ten opzichte van de AfD duidelijk te formuleren. Waar er lokaal CDU’ers zijn die de samenwerking met de AfD bespreekbaar willen maken, vertegenwoordigd Laschet het tegenovergestelde kamp.
“Ook in deze tijden, waarin meerderheden soms moeilijk te vinden zijn, mogen extremisten geen rol spelen.”
NRW-CDU
Unser Landesvorsitzender Ministerpräsident @ArminLaschet äußert sich zur heutigen Wahl in #Thüringen mit klaren Worten. Das ganze Statement finden Sie hier:
https://t.co/Dd0HR3u3th https://t.co/fQK9pyzJTj
5:55 PM - 5 Feb 2020
Laschet is zeker een van de mogelijke opvolgers van AKK, ook al heeft-ie zich nog niet openlijk in de strijd gegooid. Waarschijnlijk houdt hij zich tot nu toe op de oppervlakte, om niet als aangeschoten wild te gelden als hij niet gekozen wordt. 
De jonge kandidaat
Ook de huidige minister van Gezondheidszorg Jens Spahn (39) schreeuwt nog niet van de daken dat hij de nieuwe Merkel wil worden, maar dat hoeft ook niet, want die ambitie spat er al tijden vanaf. Spahn oogst in de partij veel bewondering, vooral omdat hij als dertiger met succes een ministerie leidt en zich al snel in de complexe zorgthema’s bekend heeft gemaakt. 
Spahns’ leeftijd is tegelijkertijd een vloek en een zegen. Hij kan zich profileren als de kandidaat van vernieuwing. Als boegbeeld voor een jonge conservatieve stroming in Duitsland. Maar hij krijgt ook vaak de opmerking dat hij te jong is, dat hij te ambitieus is en dat zijn tijd nog wel komt. Ook zijn seksuele voorkeur wordt soms als een mogelijk struikelblok aangehaald. Bild vraagt zich deze week ook af: Is Duitsland klaar voor een homoseksuele bondskanselier?  
Wanneer meer duidelijk?
Op 24 februari komt AKK met meer nieuws over de gang van zaken. Komt er een ingelast partijcongres voor de zomer, of moeten we toch wachten tot de reguliere partijdag in december? En wordt de nieuwe voorzitter - die dan naar hoge waarschijnlijkheid ook de nieuwe kanselierskandidaat wordt - door de partijtop of door de leden gekozen? Dat laatste is niet de verwachting, want bij coalitiepartner SPD hebben ze kunnen zien hoe een lange ‘populariteitswedstrijd’ en ledenraadpleging niet altijd tot de gewenste vernieuwing of vooruitgang leidt.
Drie nieuwe namen
De voorzitter van de kiesraad Jan Kees Wiebenga
De voorzitter van de kiesraad Jan Kees Wiebenga
In Straatsburg verwelkomden de Europarlementariërs tijdens hun eerste plenaire vergaderweek na de brexit 24 nieuwe collega’s. Maar de administratie van het Europees Parlement had voor de drie extra Nederlandse zetels nog geen namen ontvangen. Dat Marcel de Graaff, Dorien Rookmaker en Bart Groothuis niet aan de slag konden, was volgens de woordvoerder te wijten aan ‘een speciale parlementaire procedure in Nederland’.
Hoe zit dat eigenlijk? Waarom treuzelde Nederland zo lang, of zitten wetten, regels en procedures snelheid in de weg?
Mendeltje van Keulen, lector bij de Haagse Hogeschool, geeft tekst en uitleg:
De Kiesraad, voorgezeten door voormalig Europarlementariër Jan Kees Wiebenga, vergaderde op donderdag 6 februari over de aan te wijzen partijen en kandidaten. De verdeling was op basis van de verkiezingsuitslag van 23 mei vorig jaar, maar er moest een nieuwe kiesdeler worden vastgesteld.
Verder zorgde de breuk binnen Forum voor Democratie voor wat geschuif; Dorien Rookmaker vertegenwoordigt nu de Europese standpunten van de Groep Otten (GO). De Kiesraad overhandigde de benoemingspapieren aan het parlement, en Marcel de Graaff, Dorien Rookmaker en Bart Groothuis namen hun benoeming aan.
Daarna onderzocht de commissie voor de geloofsbrieven in de Tweede Kamer de paspoorten van de drie. Dat formele onderzoek kostte weinig tijd, maar er moest door commissievoorzitter SP-Kamerlid Renske Leijten wel verslag van worden gedaan. Op dinsdag 11 februari om 15:00 uur was dat in de plenaire zaal aan de orde, vijf minuten later kon erover worden gestemd. De griffie gaf de drie namen die middag nog door aan het Europees Parlement. Waarop De Graaff, Rookmaker en Groothuis, een dag na hun collega’s, alsnog hun stemkaart mochten ophalen.
De resterende vraag is natuurlijk waarom dit allemaal niet een paar weken eerder is gebeurd. Tenslotte was het vertrek van de Britse Europarlementariërs al een paar maanden bekend. Dat heeft te maken met het feit dat de openbare zitting en de (bezwaar-)procedures bij de Kiesraad in de Staatscourant moeten worden aangekondigd. En dat Koninklijk besluit kon pas worden gepubliceerd toen de brexit een feit was. Zo was men in Brussel zowaar eens sneller dan in Den Haag.
En verder
Ruud Mikkers
Aflevering over EU-begroting Betrouwbare Bronnen ‘mede mogelijk gemaakt door Europese Commissie’? Wat betekent dat ⁦@JaapJansen⁩ ? Hebben ze betaald? En zo ja, is dit iets waar Commissie nu geld aan wil/moet uitgeven ⁦@GertJanEU⁩ ? https://t.co/wamSUVsZSg
4:10 PM - 13 Feb 2020
…..Is er een kleine rel over de podcast van Jaap Jansen (Betrouwbare bronnen) over de Brusselse begroting. De aflevering is namelijk gefinancierd door de Europese Commissie. Volgens samensteller Jaap Jansen heeft dat op geen enkele manier de inhoud beïnvloed, zo laat hij via Twitter weten. Ook buitenlandse media bemoeien zich er mee. Klik hier.
…..Heeft Portugal Lithium gevonden en rekent het land zich rijk, aangezien het gebruikt wordt bij de productie van accu’s. Er zijn vergunningen afgegeven om het te delven in Noord-Portugal (de Beiras, de Serra da Estrela.) Er is een grote protestbeweging ontstaan. Klik hier voor een filmpje. En hier en hier voor de protesten tegen de winning.
…..Gaat Finland door met het winnen van uranium. De Finnen zijn het enige land in de EU waar nog uranium uit de grond gehaald wordt. Tsjechië en Roemenië hebben de productie stopgezet. Per jaar gaat het bedrijf Terrafame 250 ton produceren. Lees meer hier. En meer over de opslag van kernafval en een reportage van Rolien Creton hier.
…..Vertelde Charles Michel de voorzitter van de Europese Raad tijdens een speech in Ethiopië bij de Afrikaanse Unie dat de Europese buren aan het veranderen waren. Ik spreek hier voor 27 Europese landen. 21 daarvan hebben nooit een kolonie gehad, zo zei hij. Maar klopt het? De Belgische krant de Standaard zocht uit en komt tot de conclusie dat Michel Nederland (in Zuid-Afrika) , maar ook de bescheiden pogingen van Denemarken en Zweden over het hoofd heeft gezien. Lees de hele factcheck hier.
…..Was het Valentijnsdag en daar horen lijstjes bij. In Portugal en Frankrijk is romantisch dineren populair. In Nederland eten we niet per se met twee, maar schuiven er meer mensen aan tafel. In Portugal en Frankrijk is het op Valentijnsdag iets goedkoper om uiteten te gaan. In Nederland stijgt de prijs juist. Voor een romantisch avondje in Zwitserland moet je een goed gevulde beurs hebben, want de prijzen daar zijn het hoogst van heel Europa. In Finland trouwens wordt geen Valentijnsdag gevierd, maar ‘Vriendendag’. Meer daarvoor hier en het onderzoek over de andere landen hier.
…..Is Portugal hard op weg om de vuilnisbak van de EU te worden. Er komt steeds meer afval naar het land. Buitenlands afval werd deze week geweigerd. Lees hier.
…..Wordt de EU toch niet gasvrij. GroenLinks en de PvdA wilden dat geen nieuwe gasprojecten zouden worden gesubsidieerd, maar een grote meerderheid in het Europees Parlement besloot dat gas nodig is om de overgang te maken van vervuilende vieze energiebronnen zoals steen- en bruinkool naar schone energie.
…..Is er maandag weer een Brussel bij Nacht. In NRC trouwens een interview met de zanger van de tune. Tijn Sadée is de verteller van dienst. Te beluisteren om ongeveer 23:30 uur op NPO Radio 1.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Hannah van der Wurff, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.