Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Nieuwe tijden

Revue
 
Het is weer wintertijd en het verzetten van de klok zal voorlopig nog wel blijven. Oostenrijk (de hui
 

Brussel Inside

28 oktober · Editie #54 · Bekijk online
Europa is in beweging, maar wat speelt er echt? Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt iedere week, samen met zijn collega’s in de Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Het is weer wintertijd en het verzetten van de klok zal voorlopig nog wel blijven. Oostenrijk (de huidige voorzitter van de EU) stelt voor om pas in 2021 een einde te maken aan het terugdraaien van de klok en ook Vlaanderen heeft gezegd dat het meer tijd nodig heeft om te bedenken hoe laat het voortaan is (oftewel, of ze voor zomer- of wintertijd kiezen). Nederland wil niet uit de pas lopen en wil samen optrekken met de Benelux.
De klok wordt ook op andere terreinen verzet. Hongarije zet de klok terug, zou je kunnen zeggen, door de academische vrijheid aan banden te leggen.
Veel landen willen de klok vooruitzetten als het gaat om een krachtig signaal richting Saudi-Arabië, maar ook daar is niet iedereen het over eens. We maken een klein rondje langs de velden.
Verder aandacht voor de pogingen om een nieuwe grote populistische beweging in Europa te starten en een interview met Rem Korteweg over de bedreigingen die op de EU afkomen.
Hoogste tijd (wees gerust, de laatste verwijzing) om te beginnen.
Volg ons op Twitter via @BrusselInside

Internationale universiteit weggejaagd uit Hongarije
Demonstratie in Boedapest
Twee jaar lang is de Hongaarse premier bezig geweest om aan de poten van de Centraal Europese Universiteit (CEU) te zagen. Premier Viktor Orbán heeft geen behoefte aan al te kritische denkers die in Boedapest worden opgeleid. NOS-correspondent Mitra Nazar was deze week in Hongarije en zag een universiteit die de stad wordt uitgejaagd.
Sinds 1991 bestaat de universiteit, maar nu moet het instituut noodgedwongen verhuizen. Vanaf het eerstvolgende studiejaar zullen de internationale doctoraal- en masterprogramma’s niet meer in Boedapest, maar in Wenen worden gegeven.
Directeur Centraal Europese Universiteit (CEU): “We willen niet weg, we worden weggejaagd.”
Het voortbestaan van de universiteit in Hongarije staat al twee jaar ter discussie.
In die tijd is duidelijk geworden dat Hongarije af wil van de universiteit die kritische denkers opleidt, die masters zoals nationalisme-studies en gender-studies aanbiedt, en die vluchtelingen en asielzoekers beurzen geeft om te kunnen studeren.
De CEU specialiseert zich in sociale en politieke wetenschappen. Opgericht in 1991, groeide het uit tot een van de beste universiteiten in Midden- en Oost-Europa. Studenten krijgen Amerikaanse diploma’s die wereldwijd worden erkend.
Waakhonden
Na de val van de Muur was CEU een idealistisch project van miljardair en filantroop George Soros. Het doel was de voormalig Oostbloklanden te ondersteunen in de transitie van gesloten samenlevingen naar open democratische landen. Studenten uit landen als Polen, Slowakije, Roemenië en Oekraïne konden met beurzen studeren aan een universiteit die zijn tijd flink vooruit was in die regio. De studenten konden met de kennis en vaardigheden die ze aan de CEU opdeden, terugkeren naar hun landen om daar de jonge democratieën te helpen ontwikkelen.
Ook nu leidt de CEU de waakhonden van de democratie op. Een doorn in het oog van een leider als Viktor Orbán, die het met democratische grondbeginselen niet zo nauw neemt. Dat sommige van zijn partijgenoten aan de CEU hebben gestudeerd, en dat Orbán zelf als jonge student met een beurs van Soros’ Open Society Foundation in Engeland heeft kunnen studeren, daar wil hij het liever niet over hebben.
Wetswijziging
De CEU heeft zich niet zomaar laten wegpesten. De reden achter het ophanden zijnde vertrek is een wijziging in de wet op het hoger onderwijs, die in april 2017 werd doorgevoerd. De wetswijziging schrijft voor dat een onderwijsinstelling die financiering ontvangt uit het buitenland, ook een vestiging in het land heeft waar het geld vandaan komt. Toen deze wet werd goedgekeurd door het parlement, waar Orbáns partij een supermeerderheid heeft, twijfelden weinig mensen eraan dat het een directe aanval was op de CEU, namelijk de enige onderwijsinstelling zonder vestiging in het thuisland.
Datzelfde jaar begon de regering een venijnige mediacampagne vol complottheorieën over George Soros, de oprichter van de CEU. Viktor Orbán spreekt over Soros als de grootste vijand van de staat. Als een gevaar voor de conservatieve, traditionele, ‘illiberale’ manier van denken die hij voor de Hongaren voor ogen heeft. Die manier van denken verankert hij stap voor stap in allerlei nieuwe wetten die er vanwege zijn tweederdemeerderheid in het parlement zonder tegenspraak doorkomen.
Om toch in Hongarije te kunnen blijven, ging de CEU op zoek naar een plek die als Amerikaanse vestiging kon dienen, dat lukte met een campus in de staat New York. Sindsdien is al het papierwerk op orde, maar weigert de Hongaarse regering te tekenen voor goedkeuring. Die goedkeuring moet er, volgens de deadline van de Hongaarse regering, voor het eind van het jaar komen. Zo niet, dan kan de CEU haar Amerikaanse studieprogramma’s niet voortzetten en moet ze definitief vertrekken.
Artikel 7
De Hongaarse programma’s, die de CEU ook heeft, kunnen wel blijven, maar die moeten zich voegen naar de Hongaarse regels (waarin bijvoorbeeld genderstudies verboden zijn geworden). De CEU hoopt dat de onderzoeksafdeling, de bibliotheek en de archieven (een van de belangrijkste archieven van de geschiedenis van de Koude Oorlog) in Boedapest kunnen blijven.
In het Europees Parlement kan de sluiting van CEU grote gevolgen hebben voor Orbán. Hij ligt er al niet zo lekker sinds het Europees Parlement voor de Artikel-7-strafprocedure stemde die Hongarije het stemrecht kan afnemen. En voor de fractie van Europese Christendemocraten (EVP) is een verbod op CEU altijd een ‘red line’ geweest waar Orbán niet overheen moest stappen. Begin november beslissen de christendemocraten op een congres in Helsinki of Orbán lid mag blijven van de club, waar ook het CDA deel van uitmaakt.
De directie van CEU geeft Orbán nog tot 1 december om van gedachten te veranderen en de overeenkomst toch te tekenen. Een laatste noodkreet.
CEU-directeur Michael Ignatieff: “Er is nog tijd voor een oplossing. Maar genoeg is genoeg.”
Als Orbán niet over de brug komt, zullen ze hun conclusies moeten trekken en kunnen ze beginnen met inpakken.
Het wapenembargo
Geen wapens meer voor Saudi-Arabië, dat wil het Europees Parlement. Het is een politieke oproep uit Straatsburg, lidstaten hoeven zich er niet aan te houden. Het parlement heeft al eerder dergelijke uitspraken gedaan, waar landen zich vervolgens niets van aantrokken.
Het Europees Parlement wil dat er een EU-breed wapenexportembargo komt tegen het land vanwege de gruwelmoord op journalist Jamal Khashoggi. Het parlement wijst met de beschuldigende vinger naar kroonprins Mohammed bin Salman.
Voorlopig is er nog weinig eenheid bij de EU-lidstaten te bespeuren en ook bij de politici in het parlement is er verdeeldheid.
Hans van Baalen van de VVD: “We zien het gewoon niet gebeuren. Als je het wilt, moet het samen met de Verenigde Staten, anders heeft het geen zin.”
Het Nederlandse kabinet wil wel, maar een aantal landen heeft heel andere belangen. Een rondgang.
Het Franse belang
De Franse president Macron op een wapenbeurs in Parijs
Om te beginnen Frankrijk. De Fransen laten vooralsnog niet het achterste van hun tong zien, constateert onze man in Parijs, Frank Renout.
President Macron was afgelopen week zelfs lichtelijk geïrriteerd toen hem door journalisten werd gevraagd naar het opschorten van wapenleveranties aan Saudi-Arabië.
“Mijn agenda wordt niet bepaald door de media, of u dat nou leuk vindt of niet”, zei hij kortaf. Dat zijn Duitse ambtgenoot wèl maatregelen neemt? “Het is echt niet zo dat ik elke keer een reactie geef als een buitenlandse leider iets zegt. Dus ik zeg nu ook niks.’’
Toch ligt de kwestie wel degelijk op tafel. Macron zei in april nog voor het eind van het jaar naar Riyad te willen reizen, onder meer om nieuwe wapencontracten met de Saudische regering af te sluiten. Of dat bezoek doorgaat is onduidelijk.
12 miljard
Saudi-Arabië is altijd een ‘goede’ klant geweest. De regering in Riyad was de afgelopen tien jaar de op een na grootste afnemer van Franse wapens en militair materieel, blijkt uit cijfers van de Franse overheid.
Er werd in die periode voor bijna 12 miljard aan contracten afgesloten. Alleen India kocht meer. Vorig jaar leverde Parijs nog voor 1,38 miljard aan wapentuig aan Riyad.
Het dilemma van Macron is: handel is ook diplomatie. "Saudi-Arabië is geen klant, maar een partner”, verwoordde een betrokkene het.
Regeringswoordvoerder Benjamin Griveaux zei eerder dit jaar over wapenleveranties aan de Saudiërs:
“Onze industrie heeft deze markt nodig, maar het is ook een diplomatiek middel, om de Franse invloed in sommige werelddelen zeker te stellen.’’
Nog geen sancties
Afgelopen week was Griveaux duidelijker – maar nog steeds niet helemaal duidelijk: "Pas als onze inlichtingendiensten bewijzen hebben (dat Riyad verantwoordelijk is voor de dood van Khashoggi) nemen we gepaste strafmaatregelen en niet alleen wat betreft wapenleveranties.”
President Macron ging daarna eveneens – onder druk gezet door de internationale opwinding – wat verder en kwam zelfs met een officiële verklaring. Macron belde met de Saudische koning en zei uitermate verontwaardigd te zijn over de dood van Khashoggi. “Er moet volledige duidelijkheid komen over dit drama.” Sancties? Jazeker, als vaststaat wie schuldig zijn, aldus Macron.
De Spaanse stilte
De Spaanse premier Sanchez in het parlement
Spanje is muisstil na de oproep om nieuwe wapenleveranties aan Saudi-Arabië te stoppen, weet compañero Rop Zoutberg in Madrid. Het motief ligt in de haven van Cádiz. Daar bouwen de Spanjaarden vijf fregatten voor de Saudiërs. Het is een order van 1,8 miljard euro, goed voor 6000 arbeidsplaatsen. 
Het betekent in het economisch zwakke Cádiz brood in ruil voor wapens. Om dezelfde reden ging eerder ook de verkoop van 400 precisielaserbommen aan Saudi-Arabië gewoon door.
Premier Sánchez legde de deal deze week uit in het parlement. Een pijnlijk extra probleem is dat het oorlogstuig worden gemaakt in de deelstaat Andalusië. Juist daar zijn in december voor Sánchez’ partij belangrijke regioverkiezingen.
Spaanse premier Sánchez: “Politiek betekent dat je idealen probeert te realiseren. Maar dat lukt niet altijd. Hier spelen ook de belangen van de arbeiders die deze fregatten bouwen.“
Er volgde een lauw applaus van zijn eigen fractie. 
Maar kom. We moeten wat dapperder zijn als we een rol in buitenlandse politiek willen spelen, ageerde Pablo Iglesias van het linkse Podemos. "Het in stukken hakken van een journalist komt boven op de systematische schending van rechten van de eigen bevolking.”
Uiteindelijk kwam Sánchez er mee weg, dankzij de steun van de centrumrechtse groepen Partido Popular en Ciudadanos. Het was voor het eerst dat ze het roerend met de premier eens waren. 
De Duitse oproep
Bondskanselier Merkel
In Duitsland waait een andere wind, merkt onze correspondent Judith van de Hulsbeek in Berlijn.
Als eerste Europese leider verklaarde Merkel de wapenexporten naar Saudi-Arabië stil te leggen. In ieder geval voorlopig, tot de precieze toedracht van de moord op Khashoggi helder is. Maar uit het recente verleden blijkt dat beloftes op dit vlak niet altijd worden waargemaakt.
In januari spraken de coalitiepartijen af dat er geen wapens meer worden geleverd aan ‘partijen die direct betrokken zijn bij de oorlog in Jemen’. Desondanks is er in de eerste negen maanden van dit jaar voor 416 miljoen euro aan wapentuig geëxporteerd naar Riyad. Patrouilleboten voor in de Rode Zee, radarsystemen voor het detecteren van vijandelijke artillerie, onderdelen voor gevechtsvliegtuigen. Allemaal zaken die in de oorlog tegen Jemen zijn gebruikt.
Het ging hier volgens de regering om opdrachten die voor het coalitieakkoord al toegezegd waren of samen met andere Europese landen geproduceerd worden. Daar wijst ook minister van Economische Zaken Peter Altmaier op. Hij zegt dat het geen zin heeft een Duits wapenexport-verbod in te stellen als het gat dat daardoor ontstaat wordt opgevuld door Frankrijk of Engeland.
De oorlog met Jemen
De Oostenrijkse minister van Buitenlandse Zaken Karin Kneissl, momenteel voorzitter van de EU, haalt er nog een argument bij: Saudi-Arabië voert met de wapens een verschrikkelijke oorlog in Jemen en door geen wapens meer te leveren, kan wellicht een einde komen aan het conflict.
“De vreselijke oorlog in Jemen en de crisis in Qatar zouden voor ons als EU een reden moeten zijn om eindelijk samen te werken. Als we als hele EU de wapenleveranties aan Saudi-Arabië stoppen kan dit helpen de conflicten te stoppen.”
Karin Kneissl
Ö liefert seit Beginn des Konflikts im #Jemen kein Kriegsmaterial an Saudi-Arabien. Wenn nun auch DE und gesamte #EU Waffenlieferungen stoppen, dann kann das Beitrag zur Beendigung des Blutvergießens sein. https://t.co/gsD97VnQ7p
9:25 AM - 26 Oct 2018
De Belgische daden
Een F-35 in actie
Interessante verschillen tussen Wallonië en Vlaanderen als het over de wapenindustrie gaat, bemerkt Sander van Hoorn van NOS-bureau Europa.
De Belgische wapenindustrie stond op twee manieren in de aandacht deze week: de wapenleveranties aan Saudi-Arabië en de keuze voor de F-35, ook wel bekend als JSF, als opvolger van de F-16.
In 2017 verkochten Waalse wapenproducenten voor 153 miljoen euro aan Saudi-Arabië. Daarmee is het land de grootste afnemer van Waalse wapens. De grootste producent is FN Herstal, met fabrieken in de buurt van Luik. Het bedrijf is in handen van de Waalse overheid, en in de verschillende fabrieken werken zo’n 2400 mensen.
De Waalse minister-president Willy Borsus wil de export dan ook alleen verbieden als er in de hele Europese Unie een verbod komt. De druk op zijn regering neemt toe, ook binnen België.
De toestemming voor wapenleveranties wordt in België gegeven door de gewesten, niet door de centrale overheid. Vlaanderen heeft de afgelopen twee jaar geen toestemming gegeven voor leveranties aan Saudi-Arabië.
Een bijna gratis vliegtuig
Ook België kiest, net als buurland Nederland voor de F-35 als opvolger van de verouderde F-16. Met het besluit om 34 toestellen te kopen, lost de regering-Michel een belofte in uit het regeerakkoord en eindigt een lang debat hierover.
De oppositie verwijt de regering ‘tunnelvisie’ en had liever een ‘Europese keuze’ gezien voor de Franse Dassault Rafale of de Brits/Duitse Eurofighter Typhoon. De Franse president Macron is in ieder geval behoorlijk over z'n theewater. Hij noemt het besluit niet goed. “Het druist in tegen de Europese belangen.”
Volgens premier Michel is dit wel degelijk ook een keuze voor de Europese defensie-industrie omdat ‘30 procent van de onderdelen in Europa geproduceerd zullen worden’, aldus Michel. 
Ook Belgische bedrijven zullen profiteren van de keuze voor de F-35, rekent minister Peeters van Economische zaken voor.
“Tegenover de aankoopprijs van 3,8 miljard euro staat een aanzienlijke economische return van 3,69 miljard euro voor Belgische bedrijven”, schrijft zijn ministerie in een persbericht.
Een bijna gratis vliegtuig? Veel van de orders voor Belgische bedrijven zijn voornemens, en geen harde toezeggingen. Vraagtekens alom. 
Bij de verwachte inverdieneffecten zien we trouwens ook verschillen tussen de Belgische regio’s. 50,4 procent gaat naar Vlaamse, 30,5 procent naar Waalse en 19,1 procent naar Brusselse bedrijven. Als alle 'voornemens’ ook daadwerkelijk uitgevoerd worden natuurlijk.
Problemen op rechts
Marcel de Graaff, fractievoorzitter PVV in Europees Parlement
Met spanning wordt in Europa gekeken naar wat de verschillende populistische partijen doen. Zijn ze in staat om een front te vormen en zo een politieke factor van betekenis te worden in het nieuwe parlement? Marine Le Pen wil samen met de Italiaanse Lega Nord-leider Salvini en de Duitse Alternative für Deutschland (AfD) een nieuwe beweging beginnen. Even leek het erop dat de Amerikaan Steve Bannon de rechtse discussie zou kapen, maar hij kwam zag en vertrok met vrij weinig, zo merkte Bureau Europa verslaggever Thomas Spekschoor.
Steve Bannons project in Brussel lijkt al mislukt nog voor het goed en wel begonnen is. De man die Donald Trump groot maakte kondigde in juli zijn Europese project aan. Hij droomt van een grote Europese uiterst rechtse fractie. Er dromen in Brussel alleen maar heel weinig mensen met hem mee.
Versplintering
Nu zijn de rechts-populistische partijen nog verdeeld over meerdere fracties in het Europees Parlement. De PVV, het Front National en het Vlaams Belang werken bijvoorbeeld samen, maar ideologisch verwante partijen als de Ware Finnen en de Zweden Democraten vormen één fractie met onder meer de ChristenUnie en de SGP. In die fractie zitten nu ook nog de Britse Conservatieven.
Bannon wil daar verandering in brengen. Zijn project heet The Movement en moet in eerste instantie vooral ondersteuning geven aan partijen die lid worden. Bannon kan peilingen doen en analyses maken die de partijen gratis over mogen nemen. Uiteindelijk, zei hij eerder dit jaar, wil hij toewerken naar zijn superfractie.
Niet de juiste mensen
Maar hoe succesvol Bannon ook was met Trump, in Brussel zit vrijwel niemand op hem te wachten. Deze week voegde de PVV zich bij het rijtje partijen dat niet met Bannon wil samenwerken. Ideologisch zit Marcel de Graaff, leider van de PVV in Brussel, wel op één lijn met Bannon, maar de Amerikaan werkt hier in Europa met de verkeerde mensen samen.
Het is het gebruikelijke spel op de uiterst rechtse flank: partijen sluiten elkaar voortdurend uit vanwege omstreden standpunten of mensen. Dit keer is de voornaamste steen des aanstoots Mischaël Modrikamen, een Franstalige Belgische politicus die het bruggenhoofd is voor Bannon in Europa. Modrikamen verkeert al jaren op voet van oorlog met het Vlaams Belang. Die partij werkt weer nauw samen met de PVV en dus zeggen beide partijen ‘nee’ tegen Bannons Movement.
Op de achtergrond speelt nog een andere vraag: waar haalt die Amerikaan het idee vandaan dat hij de rechtse partijen in Europa moet verenigen? Peter Lundgren van de Zweden Democraten vraagt het zich deze week hardop af in het Europees Parlement in Straatsburg. Zijn antwoord:
“We kunnen heel goed voor onszelf zorgen.”
De partij zoekt samenwerking met het Forum voor Democratie van Thierry Baudet en wil juist niet met Wilders PVV in één fractie. Daar verandert Bannon niets aan.
Tot nu toe lijkt alleen de Lega Nord van Matteo Salvini wel open te staan voor samenwerking met Bannon. In januari moet The Movement uit de startblokken schieten, met een congres in Brussel. De grote vraag is of daar naast Engels en Italiaans, ook andere talen gesproken gaan worden. Het lijkt er vooralsnog niet op.
Fel debat in Europees Parlement
Kamall: Nazi's were socialists - YouTube
Een fel debat deze week in het Europees Parlement. In Straatsburg werd teruggeblikt op de EU-top van vorige week. Wat was er bereikt en hoe gaan de leiders politiek verder? Elke partij krijgt het woord en maakt een analyse.
Zo ook het Britse parlementslid Syed Kamall, die namens de conservatieve fractie (ECR), waar ook de ChristenUnie en de SGP bij zitten, het woord voerde. Hij begon met de stelling dat het nationaal-socialisme een vorm van socialisme is. De zaal ontplofte op het moment dat de leider van de ECR die woorden uitsprak.
Frans Timmermans, die vlak naast Kamall zit in het parlement, schreeuwde meteen in het Engels naar de fractievoorzitter dat die een idioot was (zie filmpje hierboven).
“Hitler was geen socialist, maar vermoordde socialisten”, aldus Timmermans.
De ChristenUnie nam later in het debat stevig afstand van de fractievoorzitter. Peter van Dalen noemde de uitspraken, onverstandig en onjuist. “Ik distantieer me volledig. Veel socialisten hebben hun leven verloren in concentratiekampen.”
Aan het eind van het debat bood Kamall zijn excuses aan oor zijn uitspraken.
Is er toekomst voor de Europese Unie?
Hoe moet het nu verder? Dat is de vraag die we ook via de mail het meest binnenkrijgen. Een Europese Unie met dreigingen aan alle kanten. Een handelsconflict met de Verenigde Staten, ruzie en sancties met de Russen, interne problemen over de spelregels met Polen, Hongarije en gedoe over de begrotingsregels met Italië, de migratie-discussie en dan ook nog eens de brexit.
Kan de Europese Unie dat allemaal aan? Valt het straks niet gewoon uit elkaar? We hebben de vraag maar eens voorgelegd aan Rem Korteweg, hoofd Europa van het Instituut Clingendael in Den Haag.
De Europese problemen - YouTube
Het hele gesprek is te zien via NPO Politiek zondag om 13.00 uur.
En verder
Zijn er vandaag verkiezingen in de Duitse deelstaat Hessen. Volg onze @juhuls via twitter. Laatste peilingen zijn te vinden via deze link. En voor analyses is de site van het Duitsland Instituut ook altijd interessant.
Was er deze week heel veel opwinding in Zweden over de bonnetjes. De Zweedse krant Svenska Dagbladet wilde dat alle Zweedse politici in het Europees Parlement hun bonnen openbaar zouden maken. Een meerderheid van het parlement heeft besloten dat het moet en dat het dagelijks bestuur (het bureau) een manier moet vinden hoe het precies moet gebeuren. Tot ongenoegen van veel Zweedse parlementariërs. Onder de hashtag #visakvitton werd een forse discussie op sociale media gevoerd.
En laat Jeroen Dijsselbloem weer van zich horen. Hij vindt de problemen in Italië meevallen en noemt het in De Telegraaf vooral een Italiaans probleem.
En dan nog wat linkjes voor iedereen die ook deze week wat over de brexit wil lezen. Om te beginnen de landbouw. LTO-voorzitter Calon vertelt hoe slecht de Britten zijn voorbereid. Argentinië dreigt dat alle verdragen over de Falkland Eilanden ongeldig zijn als de Britten de EU verlaten. Maar premier May slaat meteen terug.
En verkiezingen of een tweede referendum, dat is de discussie op dit moment. The Guardian heeft er veel verhalen over. En voor het Ierse standpunt en analyse is er The Irish Times. En als laatste voor iedereen die denkt dat een langere periode om een brexit-deal af te sluiten gratis is, het Zweedse antwoord. “Het kost geld.”
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Hans Burgers, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, Hans Brom en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.