Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Niemandsland

Revue
 
De Europese Commissie zit in een soort niemandsland. Uitgeregeerd, bezig afscheid te nemen, maar onde
 

Brussel Inside

27 oktober · Editie #110 · Bekijk online
Op 1 december begint een nieuwe Europese Commissie en het gevecht over de verdeling van het geld - de nieuwe begroting - is begonnen. En of ze het in Brussel (en Londen) willen of niet: de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

De Europese Commissie zit in een soort niemandsland. Uitgeregeerd, bezig afscheid te nemen, maar ondertussen moeten ze nog wel een maand verder en niemand weet hoe dat moet. Nog even volle kracht vooruit of voorzichtig om de opvolgers niet het gras voor de voeten weg te maaien.
De Britten hebben het steeds vaker over limboland als het gaat over brexit. Het voorgeborchte, waar de zielen verblijven die niet naar de hemel, maar ook niet naar de hel werden gestuurd. De BBC gebruikt ook wel het begrip brexit-saga, alsof het een oude IJslandse heldenvertelling is.
En de afgewezen Balkanlanden zijn ondertussen ook een soort niemandsland geworden. Ze mogen niet onderhandelen met de EU over lidmaatschap en worden begeerd door de Russen en de Chinezen.
Een nieuwsbrief vol met verhalen over afgewezen minnaars, teleurgestelde machthebbers, en aan het slot het verhaal van de bloemetjes en de bij.
Aantal woorden 4.500
Leestijd ongeveer 22 minuten
Blijf ons volgen @BrusselInside

Niemandsland
De huur van de woning is in veel gevallen al opgezegd, sommige eurocommissarissen zouden op 1 november aan een nieuwe baan beginnen, maar moeten dat noodgedwongen nog een maandje uitstellen. Ondertussen lopen de nieuwe commissarissen en ambtenaren zich niet alleen warm, maar soms letterlijk in de weg. En dan is het ook nog eens onduidelijk wat de vertrekkende commissie mag doen en wat echt aan de nieuwe ploeg overgelaten moet worden.
In Nederland hebben we vaste regels voor een demissionair kabinet. Door de Tweede Kamer wordt zelfs een lijst van controversiële onderwerpen opgesteld, waar het oude kabinet zich niet mee mag bemoeien. In België noemen ze het een kabinet in lopende zaken.
Maar in de Europese Unie is het minder helder. Pierre Moscovici - de Fransman die over de financiën gaat - blijft op de centen letten. Hij werkt gewoon door. Deze week kregen vijf landen een aanmaning om hun ontwerpbegroting voor volgend jaar bij te sturen. FrankrijkItaliëSpanjePortugal en België moeten nog wat extra huiswerk maken, omdat ze de begrotingsregels overtreden. In België stijgen de uitgaven bijvoorbeeld met 4,7 procent, terwijl de maximaal toegelaten stijging 1,6 procent is.
Op zich is het logisch, want elk jaar rond deze tijd krijgen landen een beoordeling. Minder logisch is de poging van de Belgische eurocommissaris Marianne Thyssen om er op de valreep nog een nieuw pakket sociale zekerheidsmaatregelen door te drukken. Ze heeft vijf jaar lang gewerkt aan een pakket maatregelen waarin onder meer detachering wordt geregeld en de export van ww-uitkeringen. Politiek liep dat allemaal erg stroef, waarbij Nederland zich heftig verzette tegen het meenemen van een uitkering naar bijvoorbeeld Polen, zonder dat daar heldere verplichtingen tegenover stonden.
Nog effe scoren
Die discussie liep voor de zomer vast, maar nu probeert Thyssen om nog net voor het einde van haar periode alsnog een akkoord te bereiken. “De commissie wil het dossier afronden”, heet het in ambtelijke kringen. Op 6 november vergaderen de ambassadeurs erover en op 11 november starten de gesprekken met het Europees Parlement.
Nog een voorbeeld. Deze week publiceerde de Europese Commissie een rapport over Kroatië en Schengen met als conclusie: het land is klaar om volwaardig lid te worden van de club landen met vrije verkeer van personen.. (zal ik later nog meer over zeggen). Een nogal riskante politieke uitspraak in de nadagen. De premier van Slovenië, die tegen is, vindt dan ook dat de commissie even had moeten wachten en het aan de nieuwe ploeg had moeten overlaten.
Mag dat allemaal?
Er is niks geregeld. Je ziet sommige commissarissen rustig uitbollen op weg naar hun nieuwe portefeuille of op weg naar de uitgang en een nieuwe baan. Zo valt het op dat Frans Timmermans nauwelijks nog uitspraken doet over zijn oude (huidige) baan, maar al helemaal met alles rondom het klimaat bezig is.
De ambtenaren zijn er ook een beetje ongemakkelijk onder. In Nederland gaat op de ministeries altijd alles door. De nieuwe minister brengt hooguit een politiek assistent mee, maar de top van het departement blijft intact. Ook dat is in de Europese Unie anders. Het is niet het Amerikaanse systeem waarbij iedereen wordt vervangen als er een president van de andere partij aantreedt, maar wel een deel van het kabinet (zo heet het ministerie van de commissaris) is nieuw.
De nieuwelingen werken tot 1 november in het Charlemagne-gebouw naast het echte gebouw van de commissie. Daar zit bijvoorbeeld de oud-premier van Italië Paolo Gentiloni met nog slechts één medewerker zich voor te bereiden op zijn nieuwe baan. Ook de nieuwe leden van het team van Frans Timmermans hebben daar een klein kantoortje gekregen. Om naar hun nieuwe werkplaats in het grote Berlaymont-gebouw te gaan hebben ze een bezoekerspas nodig en worden ze begeleid door de stagiaire.
“Ik ben vrijwilliger”, zegt Diederik Samsom, de toekomstige rechterhand van Timmermans, tegen iedereen die hij tegen komt. Hij krijgt nog niks betaald. Maar klaagt niet. Topambtenaren verdienen als ze eenmaal in dienst zijn goed bij de EU. Het zorgt wel voor schurende situaties, vertelde deze week één van die toekomstige ambtenaren. “Het oude team denkt toch, wat komen die gasten nu al doen, terwijl de nieuwe medewerkers vaak denken, ben je er nou nog.”
Ursula von der Leyen
Happy to meet 🇫🇮 PM @AnttiRinnepj and discuss how to ensure the future budget will enable the #EU to meet our shared goals (Green Deal, digitisation, etc.).
We need a budget that is ambitious and up to the task at hand. https://t.co/oMa0FYy2gV
12:34 PM - 24 Oct 2019
En ook de nieuwe voorzitter is al hard aan het werk om steun te zoeken voor haar nieuwe beleid.
Nieuwe namen
De start van de nieuwe commissie is nu gepland voor 1 december. Tenminste als de kandidaten uit Hongarije, Frankrijk en Roemenië worden goedgekeurd door het Europees Parlement.
Met de Hongaarse Eurocommissaris Olivér Várhelyi heeft de nieuwe voorzitter Von der Leyen al een gesprek gehad. Hij is klaar om door het parlement gehoord te worden. De Franse president heeft, nadat z'n ergste boosheid over het afwijzen van Sylvie Goulard voorbij is, een nieuwe kandidaat aangewezen.
Thierry Breton, oud minister van Financiën in de tijd van president Jacques Chirac, maar vooral oud topman van France Télécom en nu de baas bij ict-multinational Atos, moet de nieuwe commissaris worden. Macron eist wel dat Breton dezelfde portefeuille houdt met daarin onder meer de verantwoordelijkheid voor de defensie-industrie. Makkelijk zal de benoeming niet gaan, aangezien er nu al verzet is bij met name de Franse sociaaldemocraten die al hebben laten weten dat de carrière van Breton tal van vragen oproept. Ook de politieke vraag of hij niet een heel andere industriepolitiek voorstaat met meer grote Europese ondernemingen, dan commissaris Vestager, die onlangs de fusie tussen Siemens en Alstom verbood, zal de komende weken uitgebreid besproken worden.
En dan hebben we nog het Roemeense probleem. De regering is gevallen, maar komende week wordt waarschijnlijk een nieuw kabinet geïnstalleerd. Het aantal ministers is daarin teruggebracht van 21 naar 15. Een van de eerste taken voor de nieuwe regering is het vinden van een geschikte eurocommissaris en het liefst een vrouw, want met de voordrachten van Hongarije en Frankrijk is de genderbalans, die er aanvankelijk goed uitzag voor Von der Leyen toch weer in het voordeel van de mannen uitgeslagen.
En ja de Britten moeten er toch ook aan geloven. Er moet, al is het maar voor kort, een nieuwe eurocommissaris komen.
Jurek Kuczkiewicz
After 1st of November, ⁦@vonderleyen⁩ will ask the UK to designate a European commissionner, she says in Helsinki #Brexit https://t.co/nAbcY4xlnT
11:08 AM - 24 Oct 2019
Brexit
De problemen rond de nieuwe commissie vallen in het niet bij de brexit-perikelen. Het Verenigd Koninkrijk kan zomaar deze week zonder deal de EU verlaten. Gewoon per ongeluk, omdat het politieke spel zowel in Londen als in Brussel zo hard wordt gespeeld dat elke uitglijder nu fataal kan zijn.
Even de feiten van dit moment. De EU-ambassadeurs ( die namens de leiders spreken) willen op zich wel uitstel verlenen aan de Britten, zodat de wetten die nodig zijn voor de brexit, fatsoenlijk door het Britse Lagerhuis kunnen worden behandeld. Maar dan moeten ze wel zeker weten dat aan het eind van de rit het Lagerhuis ja zegt tegen de scheiding. Uitstel vanwege uitstel is geen optie.
De EU is ook bereid om langer uitstel te geven als de Britten verkiezingen of een nieuw referendum willen organiseren, maar ook daarbij geldt: dan moet dat wel zwart op wit staan. Vage beloftes en voornemens tellen niet. Boter bij de vis. En dus wachten de 27 EU-landen nog even met het nemen van een besluit.
Maandag moet duidelijk worden of er inderdaad verkiezingen komen. Daar heeft premier Johnson een tweederde meerderheid voor nodig en dus steun van de oppositie. Het kan ook met een gewone meerderheid, maar dan heeft de oppositie weer de mogelijkheid om heel veel extra eisen te stellen, zoals verlaging van de kiesgerechtigde leeftijd.
De EU wil pas in actie komen als duidelijk is wat de verdere procedure gaat worden. En dus kijken we naar het Britse Lagerhuis, waar Rees-Mogg de lachers op z'n hand kreeg door te citeren uit The Scarlet Pimpernel, vanaf 30 seconden in het filmpje te zien.
Commons in stitches as Jacob Rees-Mogg shuts down SNP MP with rhyming Brexit parody
Frankrijk is het land met de meeste bedenkingen. President Macron wil de druk op de ketel houden en is bereid om slechts enkele dagen uitstel te verlenen. Hij is er nog niet van overtuigd dat er ook daadwerkelijk nieuwe verkiezingen komen en vreest wederom uitstel, waardoor de EU opnieuw gegijzeld wordt door de onduidelijke politieke situatie in het Verenigd Koninkrijk.
En Labour wacht op haar beurt weer op de EU. De invloedrijke parlementariër Diane Abbott, keert de argumenten om: “We zijn klaar voor verkiezingen, maar willen toezeggingen over de deal en we willen precies weten wat de EU zegt over uitstel.” Ook Labour-leider Jeremy Corbyn zit op die lijn.
Iemand een list?
Nog niet. Kalmte bewaren, zegt onderhandelaar Barnier. En we moeten één blijven, mopperen diplomaten. De klok tikt en het risico dat het op 31 oktober alsnog verkeerd gaat en de Britten er met een keiharde brexit (dus zonder deal) uitklappen is nog steeds aanwezig. Wie knippert het eerst met de ogen, dat is de vraag?
En aan de andere kant durft niemand in Brussel te zeggen dat dit het eindspel is. Daarvoor hebben we te vaak de woorden cruciale dag, super-dag, eindfase, nu of nooit en variaties op het thema het is zo ver, gehoord. Klik op de tweet van Tim de Wit om te zien hoeveel berichten er in de afgelopen jaren over brexit zijn verschenen.
Tim de Wit
Inclusief 224 teletekstberichten in 10 seconden van de afgelopen 3 jaar. https://t.co/jsbCwzwAyp
3:26 PM - 22 Oct 2019
En voor wie nog leuk brexit-nieuws wil lezen, klik hier voor een verhaal van de Satirische site De Speld over het brexit-monster van Stef Blok. En zelf de brexit-onderhandelingen doen? Kan ook. Klik hier om te spelen.
"Ik hoop dat we onze naam terugkrijgen."
Schipper Stefan Maslov, hij stemde voor de naamswijziging
Een week na het nee tegen Noord-Macedonië door de leiders van de Europese Unie, overheerst de teleurstelling. Het Europees Parlement veroordeelde het resultaat (met 412 tegen 136 stemmen) en wil dat de leiders in december er opnieuw over praten. Rusland staat ondertussen klaar om de afgewezen landen op de Balkan op te nemen in de Euraziatische Economische Unie. Een vrijhandelsakkoord met Rusland. Servië heeft het al ondertekend.
Mitra Nazar ging voor ons naar Noord-Macedonië om het gevoel te peilen bij de politiek en de inwoners van het land.
Bovenop een steile klif bij het kerkje van Sint Kaneo zit Stefan Maslov aan een picknicktafel koffie te drinken. Hij kijkt uit over het diepste en oudste meer van Europa: het meer van Ohrid, waar hij de hele zomer toeristen heeft rondgevaren. Net als veel andere Macedoniërs wachtte hij vorige week tevergeefs op groen licht uit de Europese Unie. Dat zijn land eindelijk zou mogen beginnen met het toetredingsproces voor lidmaatschap. Maar, dat kwam niet.  
“We hoopten dat Europa ons eindelijk zou accepteren. Ik denk dat ze ons er helemaal niet bij willen hebben”.  
De deur naar de EU blijft voorlopig dicht voor de twee Balkanlanden. Nederland zei nee tegen Albanië en gaf Noord-Macedonië het voordeel van de twijfel, maar Frankrijk trapte op de rem voor beide landen. De Fransen vinden het niet het juiste moment voor uitbreiding van de Unie. 
Dat is hard aangekomen in Noord-Macedonië, dat al veertien jaar wacht om met de echte onderhandelingen te beginnen. Het doet vooral pijn omdat het land vorig jaar een grote concessie deed om die vooruitgang mogelijk te maken. Macedonië veranderde de naam van het land in Noord-Macedonië, waardoor aan het langlopende conflict met Griekenland een einde kwam.  
De Grieken eisten dat het land de naam zou veranderen omdat er een Griekse provincie is met dezelfde naam. Zo lang Macedonië aan de naam zou vasthouden, blokkeerde Griekenland lidmaatschap van de NAVO en de EU. 
Schipper Stefan Maslov stemde vorig jaar in een referendum voor die naamswijziging. Net als veel landgenoten deed hij dat niet van harte. “Het was een zware pil om te slikken,” zegt hij. “We wilden het niet, maar deden het toch omdat we er iets beters voor terug zouden krijgen.” Nu de EU Noord-Macedonië langer wil laten wachten, overheerst een gevoel van verraad, zegt hij. “De naam krijgen we niet meer terug ben ik bang.” 
Niemand snapt het
Ook bij de Macedonische regering is de stemming bedrukt. Nikola Dimitrov, minister van Buitenlandse Zaken, is ervan overtuigd dat zijn land het verdiende om groen licht te krijgen. “Dit land heeft een dramatische draai naar een echte democratie gemaakt. Van een regering die autoritair en corrupt was, naar een progressieve wind”, zegt hij in een interview met de NOS. “Als dat niet erkend wordt en als de EU zulke vooruitgang niet aanmoedigt, hoe moeten we dan verder om dit land echt Europees te maken?” 
Het woord is nu aan de kiezers. Premier Zoran Zaev zal in januari aftreden en in april komen er vervroegde verkiezingen. Dat zet de deur weer op een kier voor de conservatieve oppositiepartij, die eerder elf jaar lang het land regeerde. De toenmalige premier Nikola Gruevski, veroordeeld voor corruptie, ontvluchtte vorig jaar het land om aan een gevangenisstraf te ontkomen. Hij dook op in Hongarije waar hij door premier Viktor Orbán met open armen is ontvangen. 
Door het ‘nee’ van de EU krijgen de conservatieven, die altijd fel tegenstander waren van de naamswijziging, meer steun. Buitenlandminister Nikola Dimitrov waarschuwt ervoor.
“Dit maakt onze pro-Europese koers zwakker. We hebben nog hoop, maar er is ook angst voor het terugvallen in de oude politiek”. 
Dat er nog veel verbeterd moet worden voordat Noord-Macedonië lid kan worden staat buiten kijf. Macedoniërs klagen nog altijd over corruptie en vriendjespolitiek. Maar, zegt de minister, er zijn grote stappen vooruit gezet. “Niemand anders zal ons land komen hervormen, dat moeten we zelf doen. Maar zonder een Europees perspectief in zicht, wordt dat wel steeds moeilijker.”  
Nog steeds wil een meerderheid van de Macedoniërs graag lid worden van de Europese Unie. De interne markt zal goed zijn voor de economie en ook het toerisme kan groeien. Maar mensen vragen zich af of het het allemaal nog wel waard is.  
“Met de naam hebben ze onze identiteit afgenomen”, zegt Kliment Naumov, die als reisgids met Nederlandse toeristen werkt. “Ze hebben de ziel van Macedonië verkocht, en ook nog eens voor een veel te lage prijs.”  
Naumov zegt dat hij zijn toeristen nog steeds verwelkomt met ‘welkom in Macedonië’. “Ik ben Macedoniër, ik woon in Macedonië en ik zal altijd de Macedonische geschiedenis en cultuur presenteren aan mijn gasten. Niet de Noord-Macedonische”. 
In Ohrid blijft de bevolking met gemengde gevoelens achter. “Iedereen voelt zich voor de gek gehouden”, zegt Katarina Petanoska, die juwelen verkoopt in de oude stad. Ze gelooft er niet meer in dat haar land ooit nog lid zal worden. “We hebben veel opgegeven. Ik hoop dat we nu tenminste onze naam kunnen terugkrijgen.”
Schengen op de Balkan
Traditionele zoutwinning in de omstreden baai van Piran
Het lijkt op een mooi rapport en dan toch blijven zitten. Het rapport dat de Europese Commissie schreef over Kroatië ziet er prachtig uit. Het land is klaar om deel uit te gaan maken van het Schengen-gebied, waarin vrij mag worden gereisd. Maar net als bij Noord-Macedonië gaat het niet om de technische voorwaarden, maar om het politieke oordeel en het kan nog wel even duren voordat de leiders dat gaan vellen.
Zo kregen Roemenië en Bulgarije al in 2011 een positief rapport van de Europese Commissie, maar zijn beide landen nog steeds geen lid van Schengen. Zo is Nederland tegen het lidmaatschap van Bulgarije vanwege de gebrekkige grensbewaking en de corruptie. Kijk hier naar een reportage uit Nieuwsuur. En ook vertrouwen we de conclusies over Roemenië niet helemaal.
Toch is de Kroatische premier Andrej Plenković tevreden.
“Dit is een belangrijke dag met opnieuw een groot Europees succes voor Kroatië.”
Maar behalve vragen over corruptie en gebrekkige bewaking speelt er nog iets bij Kroatië. Het land heeft al geruime tijd een meningsverschil met buurland Slovenië over waar de grens precies loopt. Dat moet volgens de Kroatische premier geen probleem zijn. “Het grensprobleem moeten we via onderhandelingen oplossen. We moeten een oplossing vinden waar beide partijen tevreden mee kunnen zijn.”
Dat is echter niet de taal die in Slovenië wordt gesproken.
De Sloveense premier Marjan Šarec: “Wij betreuren het dat de Europese Commissie over deze belangrijke kwestie, de vraag of Kroatië lid van Schengen mag worden, zo vlak voor het einde van de zittingsperiode een politiek besluit heeft genomen.”
Uiteindelijk hebben de andere EU-lidstaten het laatste woord. Nederland twijfelt, vooral omdat de Schengen-afspraken op dit moment niet goed werken. Er zijn zes maar liefst zes landen die weer interne grenscontroles hebben ingevoerd. Het kabinet wil eerst zien hoe dat verder gaat, voordat gesproken kan worden over uitbreiding van het aantal Schengen landen.
Lijken uit de kast
Antonio Tejero. Foto Rop Zoutberg/NOS
Voor de tweede keer in 44 jaar begroef Spanje afgelopen week Francisco Franco. Na jaren van juridisch en politiek gekrakeel werd de oud-dictator weggehaald uit zijn mausoleum bij het Escorial. Daarna was het in een half uur voorbij. Een helikopter bracht Tio Paco naar een gemeentelijke begraafplaats bij Madrid. Daar rust Franco nu in een familiegraf.
Al viel er meer dan één lijk uit de kast. Onze man in Madrid, Rop Zoutberg, stond tussen een kleine maar luidruchtige groep Franco-vereerders. Wat begon met een applaus eindigde in verbijstering. Ineens liep daar Antonio Tejero. De luitenant generaal die in februari 1981 met een zwaarbewapend commando van 200 guardia civiles het Spaanse parlement overviel.
De armen gingen omhoog om de fascistische groet te maken. Daarna kwamen al snel de leuzen: “Leve de luitenant-kolonel! Leve Spanje. Leve Tejero! Leve Tejero! Dank u wel meneer Tejero!” Met enige moeite was de fossiele couppleger inderdaad te herkennen. Inmiddels 87 jaar, inclusief de grijze resten van zijn beroemde snor, een blauw pak met het wapen van de guardia civil (een gekruiste bijl en zwaard), en een stropdas vol Spaanse vlaggen. 
Politieagenten die de Franco-aanhang moeten stoppen om naar de begraafplaats te lopen kijken met open mond toe, terwijl er omhelzingen volgen en selfies worden gemaakt.
“Wie is die man?”
-“Tejero.”
“No me jodas. What the fuck.”
Tejero in het Spaanse parlement 1981
Een poging de man op de World Press Photo van 1981 te spreken mislukt. “Nee, nee, geen foto’s alsjeblieft”, mompelt Tejero. Hij werd in 1983 veroordeeld tot dertig jaar cel voor zijn mislukte poging het militair gezag in Spanje te herstellen. In 1996 kwam Tejero voortijdig vrij en verdween hij uit het openbare leven. Tot de dag van de herbegrafenis van zijn grote baas, Francisco Franco.
De luidruchtige aanhangers ontdekken de journalist. “Het enige dat je interesseert is je zakken vullen met het geld van de regering. Franco had tenminste geen leger van huursoldaten nodig.” Daarna volgt de constatering dat de verslaggever uit Holanda komt. “Een lafaard uit de Nederlanden! Jullie zijn allemaal bastaardkinderen van de Spanjaarden!”
Het is even stil onder de kameraden van Franco. Daarna volgt de genadeslag voor de buitenlandse verslaggever. “En voetballen kunnen jullie in Nederland ook al niet!”
Een veto voor de bijen
Het is het verhaal van de bloemetjes en de bij. Maar de bij legt steeds meer het loodje. Oorzaak: de gewasbeschermingsmiddelen die worden gebruikt in de landbouw en dan vooral de middelen met neonicotinoïden.
De politieke vraag die op tafel ligt is hoe schadelijk die neonicotinoïden zijn?
Er is een zogenoemd bijenrichtsnoer, opgesteld door de Europese voedselveiligheidsautoriteit EFSA. En om een ingewikkeld verhaal kort samen te vatten: op basis daarvan moeten producenten onderzoek doen om aan te tonen dat hun middelen niet schadelijk zijn. Maar over de eisen is een fel debat ontstaan. Tegenstanders zeggen dat de eisen te streng zijn en voorstanders vinden ze te slap.
Nederland behoort tot de landen die vinden dat de regels te streng zijn. Uiteindelijk ging de Europese Commissie mee in die redenering en dus werd een afgezwakt voorstel ingediend. Maar dat is tegen het zere been van het Europees Parlement. Deze week werd er over de voorstellen gestemd. Op het moment dat de stemming sluit zoemt het in de zaal. Er is onvrede. En dat blijkt, want met een hele ruime meerderheid werd het afgezwakte plan verworpen. 533 parlementariërs zorgen voor een enorme nederlaag voor de lidstaten en de Europese Commissie.
Parlementariërs roffelen op hun tafeltjes als de uitslag bekend wordt. Een van de voorvechters van het bijen-veto is Bas Eickhout. Hij vertelt dat het vooral om de lange termijn-effecten gaat, daar moet onderzoek naar worden gedaan. “Bijen komen telkens met kleine hoeveelheden in aanraking, maar we willen weten wat de effecten op lange termijn zijn. Dan moet je de regels voor toelating niet versoepelen, maar juist strenger zijn.”
Wat nu?
De wetgeving gaat terug naar de tekentafel van de Europese Commissie, die moeten met een nieuw voorstel komen. Maar door het veto van het Europees Parlement zullen ook ministers zich erover moeten uitspreken.
“Deze wetgeving heeft tot nu toe relatief weinig aandacht gekregen doordat het steeds op ambtelijk niveau werd besproken. Ik voorspel dat veel EU-landen zich anders gaan opstellen, omdat het nu politiek wordt", aldus Eickhout.
En verder
…..Doet het Europees Hof donderdag uitspraak over de vraag of Tsjechië, Polen en Hongarije terecht asielzoekers hebben geweigerd, die zouden worden herplaatst. Het gaat om de afspraak uit 2015 (door de EU-leiders) dat asielzoekers vanuit Italië en Griekenland zouden worden verdeeld over alle EU-landen. De procedure is aangespannen door de Europese Commissie.
…..Blijft de gevangen Roemeense leider van de sociaaldemocratische partij PSD zich zelfs vanuit de gevangenis met de politiek bemoeien. Hij is een rechtszaak begonnen tegen zijn opvolgers, omdat het volgens hem niet volgens de regels is gegaan. Hij vraagt zelfs om ontbinding van de partij. Ook oud premier Viorica Dăncilă moet eraan geloven. Hij wil haar vervolgen omdat ze haar medewerkers te weinig zou hebben betaald. Liviu Dragnea zit een straf van meer dan drie jaar uit, vanwege corruptie.
…..Gaat de strijd om de nieuwe fabriek van Volkswagen door. Nu de fabrikant het besluit om een nieuwe fabriek in Turkije te bouwen aan het heroverwegen is, melden zich steeds meer Balkanlanden als alternatief. Nadat eerder Bulgarije al had gezegd in de race te zijn, willen nu ook Roemenië, Kroatië en Servië de nieuw te bouwen fabriek wel binnen hun grenzen. President Vučić gaat daarbij heel ver. “We offered more than all those countries. Everything they offer, we’ll offer more.”
Volkswagen zegt dat een definitief besluit nog even op zich laat wachten.
…..Gefronste wenkbrauwen over de transfer van topman Adam Farkas van de Europese Banken Autoriteit. Hij gaat van de toezichthouder naar de grootste lobbyclub voor banken de AFME. Volgens de regels is het niet verboden en hij heeft afgesproken om de eerste twee jaar niet te lobbyen bij de toezichthouder. Maar toch organiseert Paul Tang (PvdA) een petitie tegen de overstap in de hoop dat Farkas alsnog afziet van de overstap.
…..Is er onderzoek gedaan door verschillende milieuclubs waarin ze tot de conclusie komen dat de vijf grote olie- en gasbedrijven minstens een kwart miljard euro hebben uitgegeven aan lobbyactiviteiten in Brussel. Hier te lezen.
…..Nog meer gefronste wenkbrauwen, maar dan in Zagreb. Het parlement wordt verhuurd voor een speciale conferentie van de christendemocratische volkpartij (de EVP) en dat zorgt voor vragen. Tijdens die bijeenkomst wordt de Pool Donald Tusk verkozen tot voorzitter. Maar de voorzitter van het parlement Gordan Jandroković ziet er geen kwaad in. “Natuurlijk mogen andere partijen ook langskomen, maar die zie ik eerlijk gezegd niet in staat om een dergelijk evenement te organiseren.”
…..Heeft de Nederlandse overheid tuinders geholpen om de regels voor CO2 uitstoot te omzeilen. Het verhaal staat in NRC en D66 stelt vragen.
…..En nee, we zijn niet te laat. De klok is een uur teruggezet. Wintertijd. En dat blijft voorlopig ook zo. In maart weer een nieuwe tijd.
…..Morgen is het tijd voor opnieuw Brussel bij Nacht op de radio. Zo rond 23.30 is het de beurt aan Sander van Hoorn. Luister hier naar de aflevering van vorige week, meer dan de moeite waard.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Laura Joël, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.