Bekijk profielpagina

Brussel Inside - May the brexit be with you

Revue
 
Om te beginnen de beste wensen voor een bijzonder Europees jaar. Een jaar waarin een lidstaat afschei
 

Brussel Inside

13 januari · Editie #63 · Bekijk online
Vanaf donderdag 23 mei zijn er verkiezingen in de Europese Unie. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt tot die tijd, samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Om te beginnen de beste wensen voor een bijzonder Europees jaar. Een jaar waarin een lidstaat afscheid neemt, er verkiezingen zijn waardoor hele nieuwe verhoudingen zullen ontstaan. Voorzitter Juncker wordt vervangen, evenals die andere voorzitter Tusk en het Europees Parlement zal er heel anders (en ook kleiner) uitzien na de stembusgang in mei.
En dan hebben we ook nog een nieuw land als voorzitter dat meteen z'n borst kan natmaken, want er staat bijzondere week voor de boeg. Komt er een deal, geen deal, hebben de Britten aan het eind van de week nog een premier? Kortom turbulente politieke tijden. Het motto deze week is dan ook: May the brexit be with you.
Blijf ons ook volgen via @BrusselInside

Het machtige Roemenië
Een koor zingt tijdens de start van het Roemeens voorzitterschap
De Roemenen hebben de macht in Brussel. Ze zitten de vergaderingen voor (alleen niet tijdens de top van de regeringsleiders) en bepalen deels de agenda. Een portret van de nieuwe voorzitter met hulp van NOS-Balkan-correspondent Mitra Nazar.
De start is wat houterig: bij de toelichtingen op de vergaderingen (zogenoemde achtergrond-briefings, waaruit niet geciteerd mag worden) voor de Europese journalisten, lezen de Roemeense diplomaten keurig uitgetypte velletjes voor. Moeilijke vragen over wie nu de echte leider in het land is: de premier of de president, gaan ze uit de weg. Een lastige vraag over hoe nu verder met Polen, dat zich moet verantwoorden over de bemoeienis van de politiek met de rechterlijke macht, is nu niet aan de orde, zo klinkt het. En ook over de migranten die op dat moment nog op de Middellandse zee ronddobberen op de Sea-Watch, omdat geen enkel land ze wil opnemen, wordt gezegd dat het onderwerp niet op de agenda staat.
Uiteindelijk wordt de kwestie een aantal dagen later opgelost doordat de Fransen en de Duitsers zich ermee bemoeien. Roemenië voelt zich als voorzitter wel verplicht om als enige Oost-Europese land vluchtelingen op te nemen.
Zijn we te somber?
Je zou het onwennigheid kunnen noemen, maar er zijn in Brussel meer zorgen over Roemenië. Kunnen ze het wel aan? En is een land met een regering die de regels van de EU zelf niet zo nauw neemt, wel geloofwaardig als leider van de Europese Unie?
Het is niet de eerste keer dat een land met een bedenkelijke reputatie het voorzitterschap van de EU in handen heeft. Vorig jaar was het de beurt aan Bulgarije, waar onlangs nog een groot corruptieschandaal met EU-subsidies aan het licht kwam en journalisten te maken hebben met bedreigingen.
In Roemenië werd al ver voor de overdracht duidelijk dat intern politiek gerommel het voorzitterschap niet ten goede zal komen. Zelfs de eigen president, Klaus Iohannis, liet weten dat hij niet gelooft dat Roemenië het aankan. Vooral niet omdat het land wordt geregeerd door de machtige partij PSD (sociaaldemocraten) die wordt beschuldigd van het schenden van Europese regels en democratische waarden en waar talloze corruptiezaken spelen.
Snappen ze het wel?
De voorzitter van de Europese Commissie Jean-Claude Juncker gebruikte vlak voor Kerst al scherpe bewoordingen in de Duitse krant Welt am Sontag.
“Ik geloof niet dat de regering in Boekarest heeft begrepen wat het betekent om voorzitter van de Europese Unie te zijn. Om diplomatiek te handelen moet je goed naar anderen kunnen luisteren, en als het nodig is moet je je eigen strijdpunten naar de achtergrond kunnen schuiven. Of Roemenië dat kan, daarover heb ik twijfels.”
Brussel heeft veel aan te merken op de staat van de democratie in Roemenië. In november verscheen een vernietigend rapport van de Europese Commissie over het land. De democratie in Roemenië holt hard achteruit, was de boodschap. Belangrijkste punten: de afbraak van de gerechtelijke macht, stagnatie in de aanpak van corruptie en de verslechtering van de persvrijheid.
Roemenië had juist flinke vooruitgang geboekt met de aanpak van corruptie dankzij het anti-corruptie-agentschap DNA. Hoofd van die organisatie, aanklager Laura Kovesi, leidde duizenden zaken waaronder die tegen verschillende prominente politieke leiders. De regeringspartij, die veel partijgenoten achter de tralies zag verdwijnen, wilde dat een halt toeroepen. Afgelopen jaar werd Kovesi ontslagen. Dat leidde tot groot protest in de straten van Boekarest. Maar de PSD blijft pogingen doen een wetswijziging door te voeren zodat duizenden voor corruptie veroordeelde politici en hoge ambtenaren amnestie kunnen krijgen. Officiële reden: de gevangenissen zitten te vol. Maar volgens critici is dat een rookgordijn voor het willen beschermen van partijgenoten, met name partijleider Liviu Dragnae.
De echte leider is niet zichtbaar
Dragnae wordt beschouwd als de machtigste man van Roemenië, die achter de schermen aan de touwtjes trekt. Hij mag geen premier zijn omdat hij meermaals is veroordeeld voor verkiezingsfraude en corruptie met EU-subsidies. Hem hangt nu een gevangenisstraf van 3,5 jaar boven het hoofd.
Woest reageerde Dragnae op het kritische rapport van de Europese Commissie. Hij beschuldigt Brussel van dubbele standaarden en ontkent dat de macht in Roemenië gecentreerd is rondom hem. “Ik kan de leugens uit het Westen niet langer accepteren,” zei hij afgelopen maand.
Het afpakken van de voorzittershamer was heel even aan de orde in november. Roemenië kwam in opspraak toen het Europees Parlement het land aansprak op de problemen met corruptie en vriendjespolitiek. Finland bood aan om het desnoods vervroegd over te nemen, maar zover kwam het niet.
Premier Viorica Dancila, die wordt gezien als spreekbuis van Dragnae, stak er een stokje voor en liet weten dat Roemenië absoluut klaar is voor het voorzitterschap. Ook de voorzitter van de Europese Raad, de Pool Donald Tusk, sprak zijn steun uit voor de Roemenen.
Donald Tusk
Happy New Year! I wish Romania all the best with your first EU presidency. I am confident you will deliver and look forward to working with you. #RO2019EU
10:00 AM - 1 Jan 2019
Maar gaat het lukken?
Het gaat bij een voorzitter vooral om het morele leiderschap, zegt Paul Tang, fractievoorzitter van de PvdA in het Europees Parlement. “Elk half jaar denk je bij iedere nieuwe voorzitter: zijn ze er wel klaar voor? En elk half jaar blijkt dat ze er wel degelijk klaar voor zijn.
Volgens hem gaat het niet zozeer om de technische aspecten, maar om het morele gezag.
"Als het er echt om gaat, als het gewicht van een voorzitter nodig is, wordt al snel gedacht: ja, het is wel Roemenië. Het is wel het land waar de onafhankelijkheid van rechters in het geding is. Waar de macht veel te veel geconcentreerd zit bij enkele personen.”
Juist het feit dat het land in opspraak is, kan tegen ze werken, vreest Tang. Hij is daarbij niet mild voor zijn sociaaldemocratische partijgenoten, die momenteel aan de macht zijn. “Ze hebben al een behoorlijke tik op de vingers gekregen vorig jaar van het Europees Parlement, maar je zou willen dat het effect heeft. Je wil het land laten omdraaien en zeggen kom terug, het ging goed, pas op jullie glijden af.
Nu het land voorzitter is, wordt het lastiger om ze bij de les te houden. "We hebben geen echte invloed. We staan met beide handen gebonden op de rug te kijken, we kunnen alleen proberen om te overtuigen. We hebben zelfs geen middelen om ze volgens het voor wat hoort wat principe te lokken. Als jullie je aan de regels houden dan krijg je een beloning in de vorm van geld.
Minder geld voor Roemeense kinderen
En net op het moment dat Roemenië de voorzittershamer overneemt van Oostenrijk escaleert een verschil van mening tussen de twee landen. Zo erg zelfs dat de Roemenen naar het Europese Hof van Justitie willen stappen.
Het draait allemaal om de kinderbijslag. Kinderen van Roemenen die in Oostenrijk werken hebben daar recht op. Maar de regering van de Oostenrijkse premier Kurz wil de regels aanpassen. Als kinderen in een land wonen waar de kosten voor levensonderhoud lager zijn dan gaat de kinderbijslag ook omlaag. “Een duidelijk geval van discriminatie”, noemt minister Melescanu van Buitenlandse Zaken het.
Volgens Oostenrijk is de kinderbijslag inkomensafhankelijk en heeft het land het recht om dus een lagere uitkering over te maken naar kinderen in een land waar de kosten lager zijn.

  • Oostenrijk hoopt met de maatregel ongeveer 100 miljoen euro te besparen.
  • In 2016 werd voor 273 miljoen euro overgemaakt naar andere landen van de EU.
  • In totaal gaat het om 132.000 kinderen.
Een stemming met mogelijkheden
De mogelijkheden op een rijtje
Dinsdag gaat het dan toch echt gebeuren. De stemming over de brexit-afspraken tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk. De kans is groot dat de deal door het Britse Lagerhuis wordt weggestemd, maar wat dan? NOS-redacteur Margot Oosterwechel zet alle mogelijkheden op een rij. Van yes tot no onder het motto: May the brexit be with you.
Laten we beginnen met de uitkomst waar Brussel (de achterblijvende 27 EU-landen) op hoopt. Het parlement stemt in met de deal. Dat wordt omgezet in een officieel uittredingsakkoord, waar dan opnieuw over gestemd moet worden. Maar ook dan is premier May er nog niet: verschillende brexiteers hebben gedreigd amendementen tegen dat wetsvoorstel in te dienen, in een poging May’s deal alsnog te blokkeren. Ook de Noord-Ierse DUP - de gedoogpartner die premier May aan een meerderheid helpt - heeft gezegd het vertrouwen in de regering op te zeggen als May’s deal toch wordt doorgezet.
Lukt het premier May om desondanks het officiële uittredingsakkoord door het Britse Lagerhuis te krijgen, dan is het woord aan de EU. De Europese regeringsleiders, het Europees Parlement en de Europese Commissie moeten dan nog hun akkoord geven.
Nu de realistische scenario’s
Dan de optie die waarschijnlijker is: het parlement stemt de brexit-deal van premier May weg. Dan zijn er twee opties. May gaat terug naar Brussel of ze stopt als premier.
Veel Britse politici hopen dat Brussel dan bereid is om tot een betere deal te komen. Het gaat dan vooral over de zogenoemde backstop; een soort verzekeringspolis over de grens tussen Noord-Ierland en Ierland, die in de huidige brexitdeal is vastgelegd.
De kans dat de EU bereid is om de conceptdeal aan te passen is erg klein. Zowel de EU als premier May zelf hebben al meerdere keren aangegeven dat ze bij deze deal tot het uiterste zijn gegaan. En Juncker liet dit weekend nog weten dat een nieuwe deal onbespreekbaar is voor de EU. Instemmen of wegstemmen, dat is de keuze volgens hem.
Mina Andreeva
.@JunckerEU @ntvde #Brexit „Wir haben einen Austrittsvertrag mit der britischen Regierung ausgehandelt. Dies ist das letzte Angebot. Wir können Klarstellungen hinzufügen, aber neu verhandeln können wir nicht. Es gilt: zustimmen oder ablehnen.“ https://t.co/G2H9hC2GHI
8:14 PM - 11 Jan 2019
Bovendien is er nog de factor tijd. Het Britse parlement wil dat als de hele deal wordt afgeblazen premier May binnen drie zittingsdagen met een nieuw plan komt. Een flinke tegenslag voor de Britse regering, die erop rekende 21 dagen te hebben om een alternatief brexit-plan op te stellen.
Normaal gesproken treedt een premier die een gevoelige nederlaag lijdt in het parlement af. Volgens de laatste tellingen van Britse media gaat de premier de stemming komende dinsdag met meer dan 200 stemmen verschil verliezen. Dat zou de grootste nederlaag voor een Britse regering ooit zijn.
Maar het zijn geen normale omstandigheden. De premier geeft niet zomaar op, net als in december toen haar eigen Conservatie Partij haar wilde afzetten.
May in december: “Ik zal strijden met alles wat ik in me heb. Ik ben er klaar voor om deze taak te volbrengen en als ik vanavond word afgezet komt het landsbelang in gevaar.”
De rol van het parlement
Helemaal in eigen hand heeft May het niet, want het Britse parlement kan haar dwingen via amendementen en moties een bepaalde weg in te slaan. Het parlement kan zelfs een nieuw referendum afdwingen of nieuwe verkiezingen.
Bij een nieuw referendum zal de vraag niet meer zijn voor of tegen brexit, maar eerder of de Britse bevolking de deal van May wil of dat ze kiezen voor de EU te verlaten zonder deal. In sommige scenario’s staat op het stembiljet ook nog de keus om alsnog in de EU te blijven.
Maar een nieuw referendum en ook nieuwe verkiezingen kosten tijd en dat hebben de Britten niet, want eind maart moeten ze volgens de regels de EU verlaten. 29 maart is de absolute deadline en voorlopig komen er geen geluiden uit Brussel dat ze bereid zijn om met die deadline te schuiven.
Nieuwe verkiezingen lijken op dit moment geen optie, omdat de kans groot is dat Labour die wint en dan zijn de Conservatieven nog verder van huis. Maar goed eerst maar eens de stemming van dinsdag afwachten.
Calais is boos
De haven van Dover
Ondertussen wordt er her en der geoefend voor het geval de brexit zonder deal gaat plaats vinden. Rotterdam deed het vorig jaar en de Britten hielden deze week in Dover een kleine oefening. Doel is om chaos te voorkomen, de files te beperken en de doorstroming ook bij onduidelijke omstandigheden te bevorderen.
Maar de oefening in Dover is aan de andere kant van het Kanaal verkeerd gevallen. Vooral het Britse idee om aparte veerdiensten in het leven te roepen, zoals een verbinding tussen Ramsgate en Oostende, vinden ze in Calais niet leuk.
De havendirecteur Jean-Marc Puissesseau, vindt het onzinnig dat er extra veerboten worden ingezet. Hij denkt dat de haven van Calais, waar dagelijks 10.000 vrachtwagens passeren van en naar Dover, het allemaal prima aankan.
“Ik vind het allemaal respectloos voor Calais en Dover.”
De Britten zijn het daar niet mee eens. Minister David Lidington denkt dat Calais niet over de infrastructuur beschikt om alle noodzakelijke controles uit te voeren als er een no-deal-brexit komt. Hij wijst op de Europese regels voor de export van voedsel en veeteelt die zeggen dat bij export naar een derde land (en dat is het Verenigd Koninkrijk dan) de goederen voor honderd procent moeten worden gecontroleerd aan de grens.
Een nieuwe as in Europa
De Poolse minister Brudzinski en de Italiaanse vice-premier Salvini
Een nieuwe as in Europa, een tegenhanger voor de Frans-Duitse dominantie. Een nieuw geluid voor Europa en een nieuwe stap naar een nieuwe populistische beweging. Mustafa Marghadi en Judith van de Hulsbeek over het nieuwe geluid.
“Polen en Italië zullen deel uitmaken van de nieuwe lente in Europa. Van de wedergeboorte van Europese waarden,” zei een triomfantelijke minister Brudzinski met zijn Italiaanse collega Salvini naast zich. Het was een opmerkelijke ontmoeting deze week. Twee ministers van Binnenlandse Zaken die gezamenlijk optrokken over buitenlandse aangelegenheden. 
Maar het tweetal wil onderzoeken of het mogelijk is om samen op te trekken in de aanloop naar de Europese verkiezingen, aangevuld met een aantal gelijkgestemden. Een hervormingsgezinde coalitie die met een tienpuntenprogramma de status quo in Brussel op z’n kop moet zetten.
Minister Brudzinski: “We moeten de EU dichter bij de burger te brengen in plaats van bij de elite”.
En daarvoor moet deze coalitie vooral de “Duits-Franse as breken” aldus Salvini. De Italiaanse vicepremier zoekt daarvoor als leider van de antimigratiepartij Lega al langer toenadering tot de zogenoemde Visegradlanden.
Hoewel er met die landen overeenkomstige doelen zijn over de koers van Europa, zijn er ook scherpe tegenstellingen. Dat tienpuntenprogramma ligt er dan ook nog niet na de ontmoetingen in Polen (Salvini bezocht ook oud-premier en gezien zijn positie als voorzitter van regeringspartij PiS, de grote man achter de schermen: Jaroslaw Kaczynski). Maar er is een dialoog gestart over thema’s waar men een gemeenschappelijke basis over vindt. 
Wij willen die punten eens langsgaan om te kijken waar men elkaar vindt en waar het schuurt.
Autonomie:
Een van de thema’s in het tienpuntenprogramma zou volgen Salvini ‘economische groei’ moeten zijn. Maar wat hij daar eigenlijk mee bedoelt is dat individuele landen hun economische beleid naar eigen inzicht mogen invullen. Hoe hij dat voor zich ziet hebben we afgelopen najaar gezien met het gevecht rondom de Italiaanse begroting. In tegenstelling tot het zuinige beleid van de Europese Commissie met als doel de gezamenlijke schuldenberg te verlagen, wil Italië op z’n Keynesiaans de economie opjagen door meer overheidsuitgaven. Italië moest uiteindelijk flink toegeven onder druk van de Commissie, maar wil dat in de toekomst niet meer.
Polen wil ook meer autonomie, maar de economie draait als een tierelier dus daar heeft men het liever niet over. Brussel zou Polen vooral met rust moeten laten ten aanzien van de rechtsspraakhervormingen. Onder druk van Brussel heeft Warschau de vervroegde pensionering van een aantal rechters van hooggerechtshof terug. Een gevoelige tegenslag, maar veel andere veranderingen die volgens Brussel ook de onafhankelijkheid van de rechtspraak aantasten, zijn gewoon doorgevoerd.
Migratie:
Als ze het in Polen ergens over met Italië eens zijn, is dat er minder migranten naar Europa moeten komen. Nog steeds weigert Polen vluchtelingen op te nemen. Ze zien het migratievraagstuk als bepalend voor de toekomst Europa. Het weigeren van boten met migranten door minister Salvini, kan in Polen dan ook op veel bijval rekenen.
Toch is het opvallend dat Salvini juist de Visegradlanden omarmt rondom dit dossier. Salvini vroeg om meer solidariteit van Europese landen en om een eerlijkere verdeling van de migranten die in Italië aankomen. Duitsland en Frankrijk, die landen van die as die hij wil breken, namen afgelopen week zoals vaker migranten over van het door Italië geweerde hulpschip Sea-Watch. Polen en de andere Visegradlanden hebben er tot nu toe nul opgenomen. Het geeft aan dat het Salvini niet om solidariteit te doen is, maar om een ideologisch gevecht over het recht op migratie.
Familie en christelijke waarden:
Nog een belangrijk punt waar de Lega en de PiS elkaar vinden: het behoud van conservatieve christelijke waarden. De PiS-minister van Buitenlandse Zaken klaagde in de Duitse Bild Zeitung dat Polen niet mee wil gaan in de overtuiging “dat de wereld voorbestemd was om in slechts één richting te evolueren – een nieuwe mix van culturen en rassen, een wereld van fietsers en vegetariërs die alleen nog op duurzame energie inzetten en tegen alle vormen van religie vechten”. Ook al zei hij later dat hij dit ironisch bedoeld had, de kern van de antipathie tegen Brussel komt er duidelijk in naar voren. Zij willen niet meer op Noordwest-Europa gaan lijken.
Het Vaticaan vindt Salvini hypocriet en ziet hem het christendom misbruiken voor politieke doeleinden. Dat weerhoudt hem er niet van om met rozenkrans en bijbel in de hand de evangelie van ‘het Italiaanse volk eerst’ te propageren. Bij de onlangs weer vrijgezel geworden Salvini is de familie heilig en veilig. Tot nu toe uit zich dat in symboolpolitiek. Zo komt in documenten weer ouderwets te staan wie je pappa en je mamma is, in plaats van ouder één en ouder twee. En het onlangs verworven recht voor homo’s om een geregistreerd partnerschap aan te gaan staat onder druk ten faveure van 'het traditionele huwelijk’.
Rusland:
Eén groot obstakel blijft. Het feit dat Salvini zijn bewondering voor Rusland en Poetin niet onder stoelen of banken steekt. De foto van Salvini met een Poetin-T-shirt op het Rode Plein, maakt hem een iets minder aantrekkelijke bondgenoot in Polen, waar de angst voor de Russische expansiedrang groot is. En de eerdergenoemde oud-premier Kaczynski is ervan overtuigd dat Rusland achter de dood van zijn tweelingbroer, toenmalig president Lech Kaczynski zit. De belangrijkste oppositieleider Grzegorz Schetyna liet de kans niet voorbijgaan om de ontmoeting met Salvini te bekritiseren. Hij noemde de ontmoeting schokkend en absurd en de Lega een radicale pro-Russische partij.
Toch zijn er ook signalen die de Polen als positief kunnen opvatten. Salvini had in de verkiezingscampagne aangegeven dat de Europese sancties tegen Rusland opgeheven zouden worden. Maar in december hebben de Europese leider de sancties verlengd, iets waar unanimiteit voor nodig was. Kortom, Italië ziet het afschaffen van die sancties niet als een prioriteit.
De weg naar een gezamenlijke lijst is nog lang. Maar er lijken dus genoeg aanknopingspunten om Brussel op termijn flinke hoofdpijn te bezorgen. En niet omdat deze landen het Europese project willen opblazen. Volgens dit opiniestuk hebben ze een heel andere strategie. Polen en Italië willen het ombouwen naar hun inzicht.
Vox rukt op
Zo ziet Vox zich zelf graag (beeld van Instagram)
Populistische partijen spelen in steeds meer landen een rol. Neem bijvoorbeeld de nieuwe anti-immigratiepartij Vox in Spanje. Dankzij gedoogsteun van deze partij kan in de deelstaat Andalusië een minderheidsregering van liberalen en centrumrechts regeren. Daarmee wordt in Andalusië geschiedenis geschreven, meldt Rop Zoutberg, onze man op het Iberisch schiereiland.
Voor het eerst sinds het herstel van de democratie in 1975 ruimen socialisten er het veld. Ook debuteert de vliegensvlug opgekomen partij Vox als beslissende factor bij de totstandkoming van een bestuur. Wat Vox betreft wordt het opnieuw het scenario in mei, als Spanje stemt voor gemeenteraden en een aantal andere deelstaatsbesturen. En ook landelijk wil de uiterst rechtse partij Vox - toegejuicht door de Italiaanse Lega Nord en het Rassemblement National van Marine Le Pen - aan de slag. 
De partij zou in Spanje kunnen rekenen op 13 procent van de stemmen, als er nu verkiezingen zouden zijn. Dat zijn 43-45 zetels in het landelijke parlement, waar 350 stoelen staan.
“De vrijheidsberovende wetten van links verliezen, de illegale immigratie verliest, de corruptie verliest. De arbeid wint. De traditionele familie wint. Het respect wint. Spanje wint”, vat de algemeen secretaris van Vox, Javier Ortega Smith, het succes samen.
Maar Vox kreeg niet meteen alles voor elkaar. De partij presenteerde deze week een waslijst aan voorwaarden voor de gedoogsteun in Andalusië. Als voornaamste punt eiste de partij de uitwijzing van 52.000 illegalen en de afschaffing van subsidies aan islamitische centra. 
Ook moest de hulp aan mishandelde vrouwen worden bijgesteld. Dat gold ook voor subsidies aan ‘ideologische’ NGO’s, net als wetgeving over het dictatoriale Spaanse verleden. 

Na fel protest op het eisenpakket verbleekten bij onderhandelingen met de Partido Popular (PP) veel punten in het akkoord. Zo staat er nu ten aanzien van migratie dat “afspraken moeten worden vermeden die meer immigranten aantrekken”. Ook blijft een wet over huiselijk geweld voorlopig ongewijzigd. De liberale partij Ciudadanos, coalitiegenoot van de PP in Andalusië, zegt geen enkele afspraak met Vox te hebben.
Waarschuwingen voor akkoorden met extreemrechts kwamen inmiddels uit Frankrijk.
Nathalie Loiseau, minister Europese Zaken van de regering van Macron: “Er mag geen compromis gesloten worden met een partij die totaal tegengestelde waarden heeft. Ik vind het zeer zorgwekkend, alles moet worden gedaan om dit soort extremisme te bestrijden.”
De uiteindelijke afsprakenlijst tussen PP en Vox beslaat 37 grote en kleine punten. Zo krijgen culturele uitingen als de flamenco en paasweek Semana Santa extra ondersteuning. Daarnaast komt er een wet die het stierenvechten als historisch en artistiek erfgoed gaat beschermen. Daar werden ze het wel roerend over eens.
Een paar beloftes
De Europese verkiezingen komen er aan en de voorlopige partijprogramma’s staan online en Bijou van der Borst dook alvast in de standpunten en beloftes op zoek naar verschillen en gelijkenissen.
Na de Europese verkiezingen pakken we met gemak de trein naar Boekarest. En studeren mbo'ers moeiteloos in Zagreb. Als we de Nederlandse partijen in het Europees Parlement mogen geloven dan. In de partijprogramma’s is veel overeenstemming te vinden over vrij reizen en studeren.
CDA, PvdA, GroenLinks, VVD en D66 allemaal pleiten ze voor een uitbreiding van het Erasmus programma. Ook wederzijdse erkenning van diploma’s staat hoog op de verlanglijst, zodat iedereen over de grens kan werken. Op het moment zijn alleen universitaire diploma’s erkend.
Met de trein reizen tussen Europese steden moedigen ook alle partijen aan. Ze zien dit als een duurzaam alternatief voor het vervuilende vliegverkeer. GroenLinks oppert ook meer vrachtverkeer via het spoor. Het CDA is het meest enthousiast en wil een Europees e-ticketing systeem, zodat je met één kaartje kan treinreizen door heel Europa. En er worden meer Europese kaarten voorgesteld. D66 komt met het idee voor een Europese museumkaart die toegang geeft tot de meeste grote musea in de EU.
Beschermde diersoort
Bij vrij reizen en studeren houdt de eensgezindheid over de Europese Unie wel op. Partijen als het CDA benadrukken nog steeds het belang van de eigen verantwoordelijkheid van de lidstaten. Zorg, sociale zekerheid en pensioenen, wonen en onderwijs moeten in handen blijven van de landen zelf. Op het gebied van zorg denkt D66 wel over samenwerken. Zij opperen grensoverschrijdende spoedzorg. Zo zouden patiënten die op de grens wonen van twee EU-landen aan twee kanten geholpen kunnen worden. De PvdA noemt geen grensoverschrijdende zorg voor mensen, maar wel voor dieren. Met gezamenlijke afspraken hopen ze dierensoort te beschermen. Maar verheug je niet te vroeg de definitieve partijprogramma’s moeten nog worden vastgelegd. De volgende weken meer dus, ook van de andere partijen.
En verder
Nog meer verkiezingsnieuws. De Duitser Manfred Weber - spitzenkandidaat namens de christendemocraten - komt over twee weken naar Nederland. Hij bezoekt de Rotterdamse haven samen met Esther de Lange de CDA-lijsttrekker.
Ook hebben de Italiaanse leider Salvini (van de Lega) en de Franse leider Le Pen (van de Rassemblement National) afgesproken om samen met hun foto op verkiezingsposters te gaan staan.
Daarnaast is er gedoe over de spelregels voor politieke groeperingen in het Europees Parlement. Er zijn voorstellen in de maak die het lastig maken voor met name populistische partijen om een nieuwe groep te vormen. Je bent pas een politieke groepering als er ook een Europese politieke partij is, pas dan krijg je extra geld. Eind deze maand spreekt het parlement over de voorstellen.
En de stemming natuurlijk komende dinsdag in Londen: een stemming die ook intensief wordt gevolgd door de leden van het Europees Parlement in Straatsburg. De leden van de ECR fracties, waar de Britse Torries bij zitten vergaderen altijd op dinsdag in de stad aan het begin van de avond. De verwachting is dat het druk zal zijn, maar vooral om de stemming te volgen niet zozeer vanwege de agenda.
Als laatste: de man die al sinds 1980, bijna veertig jaar dus, in het parlement zit, Elmar Brok, loopt gevaar bij de volgende verkiezingen niet verkiesbaar te zijn. De man met de walrussnor staat niet op de voorlopige kieslijst van Noordrijn-Westfalen voor de CDU. Op 26 januari wordt het definitieve besluit genomen, maar de kans is groot dat hij na vier decennia niet terugkeert in het parlement.
Maandag hebben we ook weer een nieuwe Brussel bij Nacht op NPO-radio 1. De aflevering van vorige week kan je hier terug luisteren.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Margot Oosterwechel, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Bijou van der Borst, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.