Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Leeuw of lam

Revue
 
Leeuw of lam? De vergelijking komt van oud-Kamervoorzitter Anne Vondeling. Hij schreef in de jaren 70
 

Brussel Inside

14 juli · Editie #100 · Bekijk online
Op 1 november begint een nieuwe Europese Commissie en het gevecht over de verdeling van het geld - de nieuwe begroting - is begonnen. En of ze het in Brussel (en Londen) willen of niet: de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Leeuw of lam? De vergelijking komt van oud-Kamervoorzitter Anne Vondeling. Hij schreef in de jaren 70 een boek onder die titel. Het is deze week weer aan de orde. Is het Europees Parlement een brullende leeuw die de door de EU-leiders voorgestelde Ursula von der Leyen wegstemt? Of nemen de politici genoegen met toezeggingen van de kandidaat-voorzitter van de Europese Commissie en stemmen ze voor haar benoeming?
En hoe kan het toch dat een kabinet zonder PvdA zich inzet voor de benoeming van twee sociaaldemocraten op internationale topposities?
Verder in deze nieuwsbrief nieuws over de Spaanse furie die over Europa gaat en de gasperikelen rondom Cyprus.
En dit is de honderdste editie van de Nieuwsbrief, een jubileum. Blijf ons kritisch volgen, bestook ons met vragen en meningen. Wij zijn te volgen via @BrusselInside.
Maar we gaan nu wel met vakantie. Eind augustus zijn we terug met nieuwe edities.

Jeroen en Frans
Jeroen Dijsselbloem, Mark Rutte en Frans Timmermans
De internationale banencarrousel heeft de Europese leiders al heel wat nachtrust gekost, maar hij is nog steeds niet gestopt met draaien. Er komen deze weken nog meer kansen om andere hoofdprijzen binnen te halen. Ook al is Frans Timmermans wederom (een van de) vicepresidenten geworden, een eervolle toppositie, op het Haagse Binnenhof heerst toch vooral het gevoel dat premier Rutte net naast de hoofdprijs gegrepen. Maar de nieuwe benoemingen leiden ook tot nieuwe kansen. Arjan Noorlander over Jeroen en Frans.
Door de overstap van Christine Lagarde van het IMF naar de Europese Centrale Bank is er in Washington een vacature vrijgekomen. De verdeling is traditiegetrouw dat de Amerikanen de baas van de Wereldbank leveren en de Europeanen die van het IMF en dus is het voor de Europese leiders diep ademhalen en opnieuw inzetten. Premier Rutte heeft afgelopen vrijdag in de ministerraad afgesproken dat Nederland een kandidaat naar voren zal schuiven.
Dit leidde na de ministerraad tot een vreemd schimmenspel. Het is iedereen in Den Haag volstrekt duidelijk wie de Nederlandse kandidaat zal zijn; oud-minister en Eurogroepvoorzitter Jeroen Dijsselbloem. Toch weigert Rutte de naam van Dijsselbloem publiekelijk te noemen,.
“We hebben één kandidaat en die vinden we geschikt. We gaan nu eerst eens kijken of er brede steun is voor deze kandidaat”.
Wellicht dat Rutte zich zorgen maakt over de reputatie van Dijsselbloem in Zuid-Europa, waar hij minder populair is door zijn strikte beleid als Eurogroepvoorzitter tijdens de financiële crisis. Dijsselbloem loopt, na Timmermans, het risico om de tweede Nederlandse kandidaat in korte tijd te worden die gaat sneuvelen omdat ze een strenge taakopvatting van hun werk hadden.
Timmermans’ ambities om Jean-Claude Juncker op te volgen als Commissievoorzitter strandden twee weken geleden omdat hij te streng is geweest tegen enkele Oost-Europese landen.
En het is nog niet gedaan
Want wie weet wordt de carrousel komende dinsdag nog spannender. Op het torentje hebben ze uitgerekend dat de benoeming Von der Leyen nu wordt gesteund door maximaal 330 Europarlementariërs, dat is ruim te weinig voor een meerderheid (zie hieronder). Als het Europese Parlement de benoeming blokkeert staan daarmee ook de benoemingen van Timmermans, Vestager en Borrell weer op de tocht. Ook de nieuwe voorzitter van het Europese Parlement heeft maar een halve termijn gekregen, dus ook daar is over twee en een half jaar nog een baan te vergeven.
Premier Rutte zal met de andere regeringsleiders niet uitkijken naar een nieuw banencircus, maar voor je het weet zitten ze er weer middenin. Opvallend genoeg zet Rutte dan in met twee PvdA'ers; met Timmermans en met de man die niet genoemd mag worden (Dijsselbloem dus). Rutte is vaak loyaal aan mensen die hij goed kent en kan vertrouwen, ongeacht de partijkleur. Het is wel de vraag of zijn coalitie van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie dat -bij nieuwe onzekerheid- ook een goed idee blijft vinden.
Wie durft tegen te stemmen?
De spanning stijgt in het Europees Parlement. De kans is dus aanwezig dat de politici komende dinsdag de Duitse kandidaat-voorzitter Ursula von der Leyen wegstemmen. Ze heeft deze week met bijna alle fracties gesproken en de balans lijkt negatief uit te vallen. Ze komt nog stemmen tekort.
Als een soort vroege Sinterklaas heeft ze getracht met beloftes, toezeggingen en intenties parlementsleden over te halen. Bij de liberalen belooft ze dat hun kandidaat Margrethe Vestager op gelijke hoogte komt te staan met de andere vicevoorzitter Frans Timmermans. Op dezelfde ooghoogte, zegt ze.
En verder krijgen de liberalen (Renew) een speciale commissie die gaat onderzoeken hoe de verkiezingen over vijf jaar eerlijker, democratische en Europeser kunnen worden gehouden. Een commissie onder leiding van de opperliberaal in het parlement Guy Verhofstadt.
De toezeggingen worden door de fractie niet helemaal vertrouwd. De stemming is oranje met een neiging naar rood, is de analyse na afloop van het gesprek met Von der Leyen. En dus is besloten om de eisen nog eens helder op papier te zetten. Klik hier voor de brief die de liberalen hebben gestuurd.
Bij de sociaaldemocraten zegt Ursula von der Leyen dat Frans Timmermans natuurlijk verder moet gaan met zijn werk als het gaat om het handhaven van de rechtstaat. En ja, ze gaat werk maken van het klimaat. Niet pas in 2050, maar al in 2030 moeten concrete doelen worden gehaald. Nog meer toezeggingen hier.
Maar ook de sociaaldemocraten houden twijfels. De fractie is verdeeld. Vooral de Spanjaarden (20 leden) willen voor Von der Leyen stemmen. Spanje krijgt Josep Borrell als nieuwe chef buitenlands beleid en ze vinden dat Timmermans ook een prima plek krijgt.
Bij de rest van de fractie is er nog steeds gemopper en hebben enkele leden zelfs een zwartboek over de Duitse kandidaat opgesteld. Daarin staan een aantal politieke blunders van haar opgesomd.
De enorme financiële overschrijding bij de renovatie van het opleidingsschip van de Duitse marine, de Gorch Fock. Ze heeft te veel geld aan consultants uitgegeven, heeft geen gezag bij de militaire leiding en de plagiaataffaire wordt opgerakeld. Ze had delen van haar afstudeerscriptie (medicijnen) overgeschreven. Ze hoefde destijds niet af te treden, hoewel ze door een universitaire commissie wel schuldig was bevonden. Het was namelijk niet haar intentie om plagiaat te plegen, ze was gewoon vergeten de bron te vermelden en het beïnvloedde haar slotconclusies niet. “Het gaat om fouten, niet om misleiding”, zei de voorzitter van de faculteit destijds.
De oppositie dan
Bij de conservatieven van de ECR, waar niet alleen het Nederlandse Forum voor Democratie bij zit, maar ook de Poolse regeringspartij PiS belooft ze dat de nieuwe commissie het wat rustiger aan gaat doen met alle procedures over de rechtstaat. Bovendien krijgen de Polen als het aan haar ligt extra geld om de overgang van steenkool naar schone energie te kunnen maken.
Greens/EFA in the EU Parliament
BREAKING: We'll vote against Commission President nominee #vonderLeyen.
"We didn't hear any concrete proposal, be it on rule of law or on climate. We've been elected on a mandate for change & don't see how change will be possible with this candidate."

👉https://t.co/FXvu6EE8IE https://t.co/E7Ctde24pc
7:52 PM - 10 Jul 2019
De Groenen zijn niet blij. Ze zonden het gesprek met Von der Leyen live uit. Na afloop waren ze bikkelhard. De nieuwe voorzitter kwam met geen enkel concreet idee op de twee belangrijkste thema’s, namelijk klimaat en handhaving van de rechtstaat (rule of law).
Dat ze zei dat het moeilijk is om de klimaatdoelen te halen, viel niet in goede aarde. “Waarom zouden we na de verkiezingen die we met het klimaatthema gewonnen hebben, onze ambities om echt wat te doen aan de opwarming van de aarde, laten varen?”, vroegen verschillende Groene politici zich af.
De rekensom
Bij de geheime stemming moet Von der Leyen dinsdag minimaal 376 van de 751 parlementariërs achter zich krijgen. Zelfs met 374 stemmen kan ze het redden, omdat een aantal Europarlementariërs nog niet is benoemd (onder anderen de Catalanen).
De 182 christendemocraten van de christendemocratische EVP-fractie steunen haar, hoewel niet van harte. Het CDA, maar ook de ChristenUnie en 50Plus zullen voor stemmen.
De 154 sociaaldemocraten zijn dus erg verdeeld. De PvdA-leden willen tegen stemmen. Ze kon volgens schattingen nu (zondag) op hooguit 70 tot 80 stemmen rekenen.
Renew Europe heeft 108 stemmen, ook hier een verdeelde fractie. De VVD gaat, zo is verwachting, uiteindelijk wel voor stemmen, terwijl D66 heel erg naar nee neigt. Bij de globale tellingen komen we uit op 80 tot 90 voorstemmers.
De 74 Groenen stemmen dus tegen.
De balans in Brussel is voorlopig ongeveer 342, wellicht 350 stemmen voor Von der Leyen. Den Haag gaat uit van 330 stemmen die zeker zijn.
Voor een meerderheid is Von der Leyen dus afhankelijk van de oppositie, zoals de fractie van Forum voor Democratie die in de ECR (de conservatieven) zit. De 62 leden van die fractie beslissen dinsdag wat ze gaan stemmen. Net als de beweging Identiteit en Democratie (de beweging van Salvini en Le Pen). De 73 leden beslissen dinsdag of ze Von der Leyen steunen. En ook de linkse partij (41 leden), waar de partij voor de Dieren bij zit, weet het nog niet.
Dinsdag is het debat in Straatsburg en vanaf 18.00 gaan de leden stemmen.
Als het parlement Von der Leyen afwijst moeten de Europese regeringsleiders binnen een maand met een nieuwe kandidaat op de proppen komen.
De Spaanse invloed
Minister Blok met de nieuwe Spaanse buitenland chef van de EU Borrell
De Spanjaarden drukken op dit moment op meerdere fronten hun stempel op de Europese politiek. De Catalaanse ex-premier Puigdemont kan zijn zetel niet innemen omdat de papieren nog niet in orde zijn. Hij moet ze komen ophalen in Madrid en loopt dan de kans gearresteerd te worden. Ook het Europees Hof vindt dat hij die weg moet bewandelen.
De Spanjaarden willen geen gedoe met het Europees Parlement en dus hebben ze gezorgd dat de Spaanse socialist Juan Fernando Lopez Aguilar voorzitter is geworden van de commissie die zich bezighoudt met de rechtsstaat en rechten (Libe geheten).
De Libe-commissie is een van de actiefste en machtigste commissies waar het gaat over vaak politiek geladen kwesties zoals asiel, migratie en burgerlijke vrijheden in de EU-lidstaten.
Aguilaris een fervent tegenstander van de Catalaanse afscheiding. Hij vindt dat de Catalaanse kwestie niet in het Europees Parlement moet worden besproken. “De rechtsstaat in Spanje is een constitutionele democratie en dat betekent dat niemand de regels van de rechtsstaat mag overtreden en er al helemaal niet mee mag wegkomen.”
Tot eerste vicevoorzitter van de commissie is de Spanjaard Maite Pagazaurtundua gekozen, zij is van de nieuwe liberale partij Renew. Ook zij is geen vriend van Puigdemont. Ze noemde hem een man die leugens verspreidt.
Maar ook de Spaanse zorgen
Over de Spaanse kandidaat om de nieuwe EU-buitenlandchef te worden, Josep Borrel, zijn vraagtekens ontstaan. Het gaat over Kosovo. Spanje is fel tegen welke vorm van onafhankelijkheid dan ook voor Kosovo. De Spanjaarden kwamen ook niet opdagen bij een Balkan-EU-conferentie vorig jaar, omdat er een delegatie van Kosovo aanwezig was.
De Bulgaarse premier Borissov waarschuwde de Spanjaard alvast. “Als hij straks buitenlandchef is, is het laatste wat je moet doen je eigen nationale opvattingen verdedigen. Hij mag de Spaanse opvatting niet opleggen aan de andere landen die Kosovo wel hebben erkend als staat.”
Dat zorgde trouwens meteen tot diplomatiek gedoe tussen Bulgarije en Servië, want Servië vindt die opmerking van de Bulgaarse premier ongepast. Overigens: Borrell moet nog worden benoemd. Het Europees Parlement stemt ook nog over zijn voordracht.
En het probleem in Spanje zelf
Premier Sanchez en de leider van Podemos Pablo Iglesias
Nogal jaloers keken de Spanjaarden afgelopen week richting Griekenland, merkte onze man in Madrid, Rop Zoutberg. Op minder dan een dag na de verkiezingen zetelde in Athene al een nieuwe premier. Het volgende ogenblik zat er een verse ministersploeg. Waarom het bij de Grieken zo razendsnel gaat is bekend: de grootste partij krijgt een bonus van vijftig zetels. Daarmee kon het Griekse Nieuwe Democratie meteen aan de slag. Maar in Spanje is het voorlopig: niemand wil met niemand.
In april kwamen vier partijen als grootste uit de stembus. Grofweg twee partijen links, twee rechts. Resultaat: het zit muurvast. Geen van de mogelijke coalities haalt voldoende meerderheid om te kunnen besturen. Of maakt zoveel ruzie dat samenwerking compleet uitgesloten is.
“We moeten als eerste de grondwet herzien om in de toekomst dit soort impasses te voorkomen”, bromde afgelopen week demissionair premier Pedro Sánchez in het ontbijtprogramma van TVE. De sociaaldemocraat Sánchez kreeg de opdracht van koning Félipe een nieuwe regering te formeren. Op 22 juli stemt de kamer over zijn kandidatuur.
Maar daar is geen enkele steun. Ook het linkse Podemos haakte af na Sánchez’ weigering om ministersposten in ruil voor de steun te geven. Podemos kan in de praktijk stemmen leveren, maar geen meerderheid. Toch houdt de partij voet bij stuk.
Woordvoerster Irene Montero: “Overal in Europa reageren coalities. Ik snap werkelijk niet waarom dat in Spanje zo moeilijk is. Vroeg of laat zal Sánchez met ons in zee moeten.”
Opnieuw Catalonië
Het is zeer de vraag of het zover komt. De PSOE, de partij van Sánchez, huivert met ministers van Podemos aan de slag te gaan. Dat is voornamelijk omdat beide partijen nogal verschillend tegen de Catalaanse kwestie aankijken. In hetzelfde interview bij TVE zei hij:
“Ik kan geen kabinet vormen met ministers die voorstander zijn van een referendum in Catalonië. Dat werkt gewoon niet.”
Bij de huidige impasse komt de ramkoers van de rechtse partijen Partido Popular en Ciudadanos. Die zijn Sánchez liefst zo snel mogelijk kwijt en hebben al aangekondigd op geen enkele manier een kabinet van de sociaaldemocraten te steunen. Zelfs van gedogen is geen enkele sprake.
Brussel kijkt argwanend naar de impasse, voornamelijk omdat het Spanje door de bestuurlijke chaos al sinds 2017 niet meer lukt begrotingen te maken. Dat is al met al te lang voor de vierde economie van Europa. De kans dat opnieuw verkiezingen nodig zijn lijkt zelfs reëel - en er wordt zelfs al de datum 10 november genoemd. 
Dat worden dan de vierde landelijke verkiezingen in vier jaar tijd. 
Spanning op Cyprus
De omstreden boringen
De Middellandse Zee is een grote gasbel en daarmee een bron van enorme politieke spanningen. Er zit met name in het oostelijke deel van de zee zoveel gas in de bodem dat het een fors deel van de gasbehoefte in de hele EU kan dekken. En dus zijn er politieke spanningen over de vraag van wie het gas is.
De afgelopen maanden liepen de gemoederen al fors op en komende week wil de EU opnieuw Turkije op de vingers tikken. De Turken vinden namelijk dat ze het recht hebben om in de zee, vlak bij het Turkse deel van Cyprus, te boren. Maar de Cypriotische regering denkt daar anders over en vraagt de EU om hulp. Er zijn de afgelopen maand al verschillende veroordelingen geweest, maar komende week moet de tekst nog scherper.
In de voorlopige tekst, die de ministers nog moeten goedkeuren, staat dat de EU de financiële steun wil bevriezen en verder vragen ministers aan de Europese Investeringsbank (EIB) om terughoudend te zijn met leningen. Bovendien moeten de gesprekken over een luchttransportovereenkomst worden opgeschort.
Meer dan alleen Cyprus
Niet alleen de Turken zijn trouwens geïnteresseerd in de gasreserves. Ook het Italiaanse bedrijf ENI en het Franse Total willen proefboringen doen. Dat leidde vorig jaar tot een militaire botsing. Turkse marineschepen hielden de onderzoeksboten van de oliemaatschappijen tegen. Sindsdien patrouilleren Turkse oorlogsschepen in het gebied.
Begin dit jaar was in Caïro een bijeenkomst van alle landen die gas in hun territoriale wateren hebben in dit deel van de Middellandse Zee. Israël, Turkije, Italië, Jordanië, Egypte, Griekenland, Cyprus en Palestina proberen om samen te werken bij het naar boven halen en verwerken van het gas. Na afloop gaven ze deze verklaring uit.
De hete zomer
Even een klein lijstje uitdrukkingen die altijd te gebruiken zijn. Kabinet wankelt, moeilijke tijden voor…, regie is zoek, het wordt een hete herfst, warm voorjaar, de spanning stijgt. Mustafa Marghadi in Rome kent ze ook allemaal en gebruikt ze om het verhaal van Italië deze week te vertellen.
Het is altijd makkelijk om dit cliché eruit te gooien als Italië-correspondent: “We gaan hier een heet zomertje tegemoet.” Je zit er namelijk nooit naast. Al was het maar omdat je altijd nog kan wijzen naar de thermometer als je er met je politieke analyse naast zit. Onthoud dat als ik eind augustus plots hittegolf-tweets de wereld instuur begeleid door foto’s van mijn bezwete plofkop.
Maar er is alle reden om te denken dat we een onrustige periode tegemoet gaan in Italië. Ten eerste ettert het schandaal rond betalingen vanuit Rusland aan de Lega door.  In het kort: een vertrouweling van Lega-leider Salvini wilde dat Russisch oliegeld in de partijkas gestopt zou worden. Dat is illegaal, maar hij wilde daarover een deal sluiten toen hij samen met Salvini in Moskou was.  
Salvini ontkende de hele zaak en hoopte dat het over zou waaien. Want iedereen wist wel dat Salvini een betere band met Rusland voorstond, en de sancties wilde opheffen. Dat wilde hij al voordat die deal in Moskou werd besproken. Van een pay-to-play situatie was dan ook geen sprake. No big deal. Maar daar blijkt een meerderheid van de Italianen het toch mee oneens te zijn.
Lastig verhaal
Dus probeert Salvini afstand te creëren van zijn vroegere vertrouweling Savoini. Hij kent hem nauwelijks (zeker wel). De organisatie waar Savoini voor werkt is niet gelieerd aan de Lega (oh hell  yeah). Hij was onderdeel van de delegatie (er bestaat zoiets als foto’s, mijnheer Salvini).
De openbaar aanklager in Milaan is in februari een onderzoek begonnen nadat het linkse tijdschrift L’Espresso al met bewijzen voor dit schandaal was gekomen. Maar tapes met audio van de ontmoeting hebben er voor gezorgd dat het schandaal ook op de politieke voorgrond is gekomen. 
De Vijfsterrenbeweging staat laag in de peilingen, terwijl de Lega het uitmuntend doet. De Vijfsterren willen weer wat virtuele zetels terugwinnen door deze rel uit te melken.
Partijleider Di Maio: “Wij hebben nooit geld uit Rusland aangenomen,”
Daarmee suggererend dat de Lega dat mogelijk wel heeft gedaan.
Het heeft mensen binnen de Lega weer gewezen op de kans om zo snel mogelijk te breken met de Vijfsterren. De druk vanuit de partij op Salvini wordt steeds groter om nog deze zomer te breken met zijn regeringspartner en in september de enorme voorsprong in de peilingen om te zetten in zetels. Daarmee zou Salvini zelf premier kunnen worden van een rechtse coalitie, zonder de Vijfsterren waarmee de partij al ruim een jaar van ruzie naar ruzie hobbelt. 
Maar misschien ook niet en blijft de regering miraculeus intact. In dat geval gaan we in september weer beginnen aan een robbertje begrotingsvechten met de Europese Commissie. Deze regering wil een belastingverlaging (vlaktaks) invoeren die het tekort ver boven de afgesproken 3 procent brengt. En omdat de zomer pas op 21 september eindigt, zou ook dat nog in het hete-zomer-cliché passen. 
Maar mocht ik er naast zitten en de ruzie begint daarna pas………..poeh…nou, weertje hoor…
Twee miljoen euro
Jean-Claude Juncker
I just interviewed @kadrisimson, proposed candidate for Commissioner from #Estonia. https://t.co/WeQmALKkRL
10:45 AM - 11 Jul 2019
Ze krijgen pensioen, reiskosten en een salaris. Al met al kosten twee nieuwe eurocommissarissen de komende maanden twee miljoen euro. En dus had Commissievoorzitter Juncker voorgesteld geen vervangers de komende maanden naar Brussel te sturen. Bovendien: zoveel is er de komende tijd niet te doen, de commissie is demissionair en het is meer op de winkel passen. Nieuw beleid komt er niet, dat is voor de volgende Commissie.
Maar toch wilden Roemenië en Estland een nieuwe commissaris sturen. Corina Creţu (commissaris regionaal beleid) en de Estlandse vicevoorzitter Andrus Ansip (Digitale Markt) zijn inmiddels Europarlementariër. En dus komt er een nieuw duo: Mircea Pașcu en Kadri Simson zijn de namen.
Komende dinsdag, na het debat over en met Ursula von der Leyen is er een hoorzitting in het Europees Parlement, want ook dat hoort bij een benoeming van een nieuwe eurocommissaris. Donderdag stemt het parlement over de tijdelijke opvolgers. De agenda kan trouwens nog omgegooid worden. Voor wie het allemaal wil volgen, kijk hier.
De das is terug
De eerste vergadering van het nieuwe Griekse kabinet
Het moet anders. Geen vriendjespolitiek meer, dus geen familieleden die mooie baantjes krijgen. Geen beloning voor trouwe aanhangers van de partij. Het moet een tijdperk worden van schone eerlijke politiek. Maar wel in stijl. De stropdas die door de vorige premier Tsipras in de ban was gedaan is weer helemaal terug in het kabinet van de nieuwe Griekse premier Kyriakos Mitsotakis.
De eerste kabinetsbijeenkomst werd live uitgezonden op de Griekse TV, waarbij de ministers de instructie kregen om het leven van de burger te verbeteren. Prioriteiten voor de nieuwe Griekse regering zijn groei van de economie, meer banen, veiligheid en een minder bureaucratische overheid.
Spionnen in Brussel
Informatie daar gaat het om. Wat doen ze daar in Brussel? Het Nederlandse kabinet heeft een speciale ambassade, de permanente vertegenwoordiging genoemd, die informatie verzamelen voor de Nederlandse regering. Maar de controleur van de regering, de Tweede Kamer zit ook niet stil. Er komen uit steeds meer EU-landen een soort parlementsdiplomaten, spionnen, naar Brussel. Mendeltje van Keulen van de Haagse Hogeschool over nieuwe controleurs.
Alle lidstaten hebben dus een ambassade bij de EU - permanente vertegenwoordiging, afgekort PV genoemd. De Nederlandse PV in Brussel is met bijna honderd ambtenaren en diplomaten een hub van de nationale belangenbehartiging. Bijna elk ministerie heeft er wel enkele deskundige ambtenaren/diplomaten rondlopen.
Maar ook de parlementen van de lidstaten hebben in Brussel een kantoor. De Tweede Kamer stuurde vijftien jaar geleden, tegelijk met de Deense Folketing, de eerste “parlementair EU-vertegenwoordiger” naar de Europese hoofdstad. Die verzamelt informatie over Europese onderhandelingen. Kamerleden krijgen normaal hun informatie van het kabinet, maar een paar extra oren en ogen zijn bijzonder handig.
Veel informatie komt inmiddels van de nieuwe functionarissen uit de hoofdsteden. De parlementen met twee kamers hebben meestal tenminste twee afgevaardigden - de Bondsdag heeft inmiddels zeven paar ogen en oren in Brussel. De groep bespreekt samen vrijwel elke maandag actuele Europese ontwikkelingen en regelmatig komt de Europese Commissie er nieuwe voorstellen toelichten. Onlangs verhuisde de groep naar een nieuw kantoor, vlakbij het Europees Parlement. 
Onze Eerste Kamer besloot onlangs na een lange discussie een eigen parlementair vertegenwoordiger naar Brussel te sturen. De Eerste Kamer is als het om Europese voorstellen gaat niet afwachtend. Normaal moet eerst de Tweede Kamer haar zegje doen, maar bij Europese regels wil de Senaat meteen aan de bal zijn.
En verder stelt de Eerste Kamer elk jaar een lijst op met EU-prioriteiten waar ze extra op willen letten en er is (schriftelijk) overleg met de regering over de Europese inzet. Alle Europastukken van de Senaat zijn trouwens te vinden in een handig online informatiesysteem; Europapoort. En nu heeft de net geïnstalleerde Eerste Kamer dus ook een eigen Brussel-liaison.
Parttime, dat wel. Net zoals de Senatoren. 
Hier een lijst met namen van alle parlementsvertegenwoordigers uit de diverse landen.
En verder
Pope Francis
On this sixth anniversary of the visit to Lampedusa, my thoughts go out to those “least ones” who daily cry out to the Lord, asking to be freed from the evils that afflict them. https://t.co/C3rLYqZ0Z1
1:00 PM - 8 Jul 2019
Waren er deze week problemen voor de paus nadat hij deze tweet had verstuurd. Of hij ook wilde bidden voor de slachtoffers van aardbevingen en voor de Franse jongen Vincent Lambert die jaren in coma lag en waar een hele juridische strijd over is ontstaan. De discussie in Italië liep zo hoog op dat La Republica kwam met een verhaal op de voorpagina onder de titel: Paus of Salvini? Hier alle reacties en hier de pagina uit de krant.
Heeft het versneld stoppen van de gaswinning in Groningen ook gevolgen voor Duitsland. Ongeveer 1,7 miljard euro kost de zogenoemde Erdgasumstellung. De ombouw voor vijf miljoen Duitse gasgebruikers is in volle gang. Duitsland hoopt het tekort aan Gronings gas op te vangen met Russisch gas, dit najaar gaat het gas via de nieuwe pijplijn Nord Stream 2 stromen. Lees hier alles over de gevolgen in Duitsland.
Heeft Frankrijk besloten om een ecotaks in te voeren. Voortaan moeten passagiers een extra vliegbelasting betalen variërend van 1,50 euro tot 18 euro. Het extra geld, ongeveer 180 miljoen, wordt gebruikt om meer spoorverbindingen aan te leggen. Nederland heeft ook plannen om een vliegbelasting in te voeren. In 2021 moeten passagiers zeven euro betalen, ongeacht de bestemming.
Blijkt dat stemmen een kunst is. De parlementsleden moesten de afgelopen week veel stemmen over de vraag wie er in de verschillende commissies moesten worden benoemd. De grote partijen probeerden om leden van de populistische partijen te weren van belangrijke posten. Dat ging niet altijd even makkelijk voor die grote partijen. Er ontstond zelfs complete verwarring toen er gestemd moest worden over de Italiaan Adinolfi. Er zijn namelijk twee mensen die Adinolfi heten. De één is van Vijfsterren en de ander van Lega, waarbij informeel was afgesproken tussen de grote partijen dat de man van Lega eigenlijk geen stemmen mocht krijgen. Er werden veel verkeerde stemmen uitgebracht, want ja voor welke Adinolfi stemde je nou?
Gaat ook de rubriek Brussel bij Nacht op vakantie. Maandag de laatste vanuit Straatsburg. Geen verwarring over de naam: het is gewoon Tijn Sadée. Luister hier de aflevering van vorige week.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.