Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Het voorspel

Revue
 
De posities worden ingenomen. Donald Tusk jaagt de Britten op de kast. In Nederland vliegen Stef Blok
 

Brussel Inside

10 februari · Editie #67 · Bekijk online
Vanaf donderdag 23 mei zijn er verkiezingen in de Europese Unie. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt tot die tijd, samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

De posities worden ingenomen. Donald Tusk jaagt de Britten op de kast. In Nederland vliegen Stef Blok en Frans Timmermans elkaar in de haren over wie straks de nieuwe baas van de Europese Commissie mag kiezen. Bondskanselier Merkel probeert Tsjechië en Slowakije over te halen om deze zomer voor een Duitse voorzitter te kiezen. De Italianen maken ruzie met Frankrijk. Het voorspel van de Europese verkiezingen is begonnen.
En dan hebben we ook nog de politieke strijd tussen Madrid en Barcelona en een bericht voor de vissers - dat ziet er niet goed uit.
Volg ons via Twitter @BrusselInside

De Alpenruzie
De hoofdrolspelers vice-premier Salvini, president Macron en vice-premier Di Maio (van links naar rechts)
Laten we beginnen met de ruzie waar de vonken van afvliegen. De laatste keer dat Parijs een ambassadeur uit Rome terugriep was in 1940. De gemoederen liepen daarna nog weleens hoog op, maar het escaleerde nooit. Frank Renout met een Franse bril en Mustafa Marghadi met een Italiaanse bril over de provocaties.
Eén foto is er afgelopen week in geslaagd om de misschien wel belangrijkste scheidslijn in Europa bloot te leggen. Ze poseren samen: de Italiaanse vice-premier Luigi di Maio en ‘de leider van de Gele Hesjes’, Fransman Christophe Chalençon.
Leider?
Nou nee, maar zo noemde Di Maio de Fransman toen hij de gezamenlijke foto postte op zijn Facebookpagina.
Letterlijk: ‘il leader dei gilet gialli’.
Maar Chalençon is geen leider en is zelfs omstreden bij de Gele Hesjes. “Hoe haalt hij zich in het z’n hoofd? Hij verpest al ons werk!”, zei een èchte leidster van de Hesjes, Ingrid Levavasseur.

  • En zo ontstond er alwéér een rel bij de Franse Gele Hesjes.
  • En zo ontstond er ook al weer een rel tussen Rome en Parijs.
Een Italiaanse delegatie onder leiding van Di Maio bezocht afgelopen week een delegatie van de Franse Gele Hesjes in Montargis, een fraai Frans stadje ten zuiden van Parijs. Het was niet aangekondigd, weinig mensen wisten ervan, en pas de foto gaf ruchtbaarheid aan de ontmoeting. Zelfs de lijsttrekker van de Gele Hesjes, Levavasseur, hoorde het pas op het laatste moment: “Ik heb gezegd: we moeten niet met ze aan tafel gaan zitten.”
Maar dat gebeurde wel. Chalençon – die kortgeleden zei dat het leger de macht moet overnemen in Frankrijk – deed het op eigen houtje.
De Franse regering noemde de ontmoeting van de Italiaanse Vijfsterren Partij en de Franse Gele Hesjes ‘een nieuwe en onaanvaardbare provocatie’. En vervolgens werd de Franse ambassadeur in Rome teruggeroepen: dat was sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer voorgekomen. “Met zijn onophoudelijke inmenging in Franse zaken begint Di Maio onze wederzijdse relaties te schaden”, liet het Franse ministerie van Buitenlandse Zaken weten.
De twee landen liggen al langer in de clinch.
Maar tot nu toe was het vooral een gevecht tussen Macron en vice-premier Salvini. Rome en Parijs kunnen elkaars diplomatieke bloed wel drinken en de aanloop naar de Europese verkiezingen lijkt een slag om de Alpen te worden. Met de populisten aan de oostelijke kant van de bergen en de progressieven aan de westelijke kant, is de analyse van de Franse president Macron.
Daar zijn ze het aan de Italiaanse kant niet mee eens, vanzelfsprekend. En de Gele Hesjes, althans die van Chalençon, scharen zich nu achter Rome.
Nu het Italiaanse perspectief
Het feit dat de Vijfsterrenbeweging bijzonder blij is met met de steun, vindt zijn oorzaak in de Italiaanse binnenlandse politiek. Al sinds het aantreden van het kabinet bestaande uit Vijfsterren en Lega heeft de Lega alle aandacht naar zich toe kunnen trekken. Dat komt vooral door de harde maatregelen in het mediagenieke migratiedossier.
Legaleider Matteo Salvini wordt daardoor gezien als de echte leider van Italië. Premier Conte heeft het nakijken. En door interne verdeeldheid, verbroken beloften en weinig sexy onderwerpen om zich te profileren daalt de Vijfsterrenbeweging in de peilingen.
Maar peilingen zijn peilingen.
Vandaag zijn er regionale verkiezingen in de Abruzzen. Over twee weken op Sardinië. De eerste belangrijke, echte testen voor de regeringspartijen. Welke invloed heeft hun regeerperiode gehad op hun achterban? De Vijfsterren hebben een deel van hun geloofwaardigheid verloren, maar kunnen zich dankzij de gele hesjes weer profileren als de partij die ze ooit waren. Niet links, niet rechts, maar anti-establishment. En Chalençon is het met Di Maio eens:
“De Gele Hesjes en de Vijfsterren Partij hebben veel gemeen. Wij vertolken allebei wat het volk wil.’’
Er is de Vijfsterren veel aan gelegen om goed uit deze verkiezingen te komen. Want de verkiezingen kunnen voor de Lega aanleiding zijn om de regering te laten vallen en door te gaan met zijn meer natuurlijke rechtse partners. Het puur populistische project van de Vijfsterren zou daarmee mislukt zijn, en wie weet hoe lang het nog duurt voor ze de volgende regeringskans krijgen.
Waar hebben de twee landen nog meer discussie over?
De Italianen zeggen dat veel Frans sprekende landen in Afrika te afhankelijk van Frankrijk zijn, waardoor een oplossing van het migratieprobleem niet dichterbij komt. Volgens een van de leiders van de Vijfsterren Alessandro Di Battista bepalen de Fransen als oud-kolonisator nog steeds het monetaire beleid in veel Afrikaanse landen.
En dat is er nog de spoortunnel, die Turijn en Lyon met elkaar moet verbinden. Een project van bijna 9 miljard euro, waar ook Europees geld inzit (ongeveer 400 miljoen euro). De Fransen zijn al 25 kilometer ver in de bergen, maar in Italië wordt nu openlijk getwijfeld aan nut en noodzaak.
Het verzet tegen de tunnel splijt trouwens ook de Italiaanse coalitie. Lega is voor de tunnel, terwijl de Vijfsterren liever investeren in lokaal vervoer.
Onze Donald
Donald Tusk
Meeting PM @theresa_may on how to overcome impasse on #brexit. Still no breakthrough in sight. Talks will continue. https://t.co/vn2CVybc1j
4:40 PM - 7 Feb 2019
De andere Donald, noemt hij zich graag. De man die al bijna vier jaar voorzitter is van de Europese Raad. De Poolse voorzitter van de premiers schiet regelmatig uit de losse heup met scherpe uitspraken die in het Verenigd Koninkrijk werken als een rode lap. Tusk ergert zich aan de Britse politiek en dat laat hij merken ook.
Donald Tusk
I've been wondering what that special place in hell looks like, for those who promoted #Brexit, without even a sketch of a plan how to carry it out safely.
12:42 PM - 6 Feb 2019
Het geduld van de Poolse Donald is op. Hij noemde vorige week in een BBC-documentaire: Inside Europe: 10 Years of Turmoil het referendum over de brexit gestoord.
“Ik vroeg aan David Cameron: ‘Waarom stel je dit referendum voor? Dit is zo gevaarlijk en dom’ en hij (Cameron) zei me - en dit verbaasde en schokte me - dat zijn eigen partij de enige reden was”, zegt Tusk in de documentaire.
En na het wegstemmen van de deal in het Lagerhuis laat Tusk meteen via Twitter weten dat de deal ook gewoon afgeblazen kan worden. “Als de deal onmogelijk is. En niemand wil de deal. Wie zal dan eindelijk de moed hebben om te zeggen wat de enige positieve oplossing is?”
Donald Tusk
If a deal is impossible, and no one wants no deal, then who will finally have the courage to say what the only positive solution is?
8:40 PM - 15 Jan 2019
Ook via Instagram zorgt Donald voor ophef. Eerder dit jaar irriteerde hij de Britten door een foto te plaatsen, waarin hij premier May een stuk taart aanbiedt, waarbij hij zegt ‘Sorry, geen kersen.’ Het was een verwijzing naar cherry picking, het krenten uit de pap halen waar het toenmalige Britse Chequers-voorstel naar het idee van de EU-leiders op neerkwam.
En dan is deze week er de opmerking over de speciale plaats in hel voor de brexiteers.
TUSK: 'speciale plaats in de hel voor brexit-aanjagers zonder plan'
Een uitglijder, een slip of the tongue? Donald Tusk is niet iemand die een blad voor de mond neemt, maar ook vaak heel goed weet dat er gedonder komt van zijn opmerkingen.
En Donald had er zin in deze week, want toen de Roemeense voorzitter langskwam om de lopende zaken te bespreken, kregen ook de Roemenen ervan langs.
Donald Tusk
Meeting with PM @VDancila_PM on state of play of Romania’s #EUCouncil Presidency #EU2019RO, #SibiuSummit and Rule of Law. Maybe I’m old fashioned but I still believe that it’s for judges, not politicians to decide who’s guilty and who’s innocent. https://t.co/zII4phbtZb
3:52 PM - 7 Feb 2019
“Ik ben misschien wat ouderwets maar ik geloof nog steeds dat rechters en niet politici bepalen wie schuldig is en wie onschuldig”, zei Tusk.
Dit jaar zit z'n termijn als voorzitter van de Europese Raad erop. Tusk hoopt op een terugkeer in de Poolse politiek.
Rustig aan met de brexit
En dan de inhoud. NOS-correspondent Tim de Wit over ‘langzaamaan’ in Londen.
Vertragen, vertragen, vertragen. Dat lijkt de tactiek te zijn die premier May heeft omarmd in de hoop haar brexit-deal alsnog door het Lagerhuis te krijgen. Want voorlopig laat een nieuwe stemming over haar deal in het parlement nog even op zich te wachten.
Want dat May afgelopen week weinig is opgeschoten in Brussel, is wel duidelijk. De EU is geen millimeter haar richting op bewogen en heeft nog maar eens herhaald dat de liggende scheidingsakte niet zal worden opengebroken. Maar May heeft echt iets substantieels nodig om de luidruchtige brexit-vleugel in haar partij tegemoet te komen. Zeker op de backstop: de garantie om de Noord-Ierse grens open te houden. Brexiteers gruwelen ervan, omdat de Britten in hun ogen in die backstop vastgeketend blijven aan EU-regels, zonder dat ze er op eigen houtje van afkunnen. Maar May weet inmiddels: een akkoord zonder backstop is geen akkoord voor de EU.
Wel is de EU bereid om verder te praten: een nieuwe gespreksronde tussen de Britse premier en Commissievoorzitter Juncker staat over twee weken gepland. Ook zullen komende week Britse officials in Brussel en zelfs in Straatsburg verder onderzoeken of er iets te verzinnen valt waarmee May haar achterban kan paaien en wat voor de EU acceptabel is. Bijvoorbeeld door de politieke verklaring, het 26 pagina’s tellende document dat naast de scheidingsakte is opgesteld, een meer juridisch bindend karakter te geven.
Een uiterst complexe opgave, die vermoedelijk weken in beslag zal nemen. Met de vraag of het überhaupt iets zal opleveren. En dus kan May haast niet anders dan uit blijven stellen. Net zo lang tot het echt niet meer gaat.
De klok tikt
Verschillende Britse kranten suggereerden dat de volgende stemming weleens eind maart zou kunnen plaatsvinden. Dat alles zal aankomen op de volgende EU-top op 21 en 22 maart en dat May dan pas zal weten wat ze toegezegd heeft gekregen vanuit Brussel. Dan zou in de week erna – vlak voor de brexit-datum van 29 maart – alsnog gestemd worden.
In dat geval moeten de Britten wel om uitstel van de brexit-datum vragen, aangezien er nog zes belangrijke aan brexit gekoppelde wetten door het parlement moeten om de EU-uittreding te formaliseren. Wetten over migratie, landbouw, visserij en ook een nieuwe begroting. Mocht May haar deal in zo’n laat stadium door het Lagerhuis krijgen, dan zal de EU waarschijnlijk wel instemmen met een uitstel van zo’n twee maanden zodat de Britten alles alsnog op orde kunnen krijgen.
Maar aan deze vertragingstactiek kleeft wel een enorm risico. De kans op een no-deal-brexit groeit, omdat de kans groot is dat May’s achterban geen genoegen neemt met wat ze mee terugneemt. Daarnaast zijn er tientallen Conservatieve parlementsleden die totaal niet bang zijn voor zo’n chaotische brexit. Zie bijvoorbeeld dit draadje op Twitter:
Peter Foster
So. End of a grim week for #Brexit. Everyone says ‘no deal’ is impossible right? Can’t happen? I’m not so sure. Here’s why 1/thread
6:31 PM - 8 Feb 2019
En ondertussen wacht iedereen op wat komen gaat. Bedrijven, politici, Britse en EU-burgers, niemand weet wat er gaat gebeuren. En dat wachten zou weleens echt tot het allerlaatste moment kunnen duren. Nog 47 dagen.
Van referendum tot megaproces
Het uitschrijven van het referendum. Foto Rop Zoutberg
Geen vlaggen in de zaal, maar rechters. Geen stembussen, maar strafeisen. Na het Catalaanse referendum volgt het macroproces. Dinsdag start bij het hooggerechtshof in Madrid de berechting van twaalf Catalaanse politici en politieke leiders. Ze worden beschouwd als de architecten van het onafhankelijkheidsreferendum van 2017. Het wordt een van de grootste processen die het land ooit meemaakte, meldt Rop Zoutberg, onze man in Spanje.
Zoals gebruikelijk in het land ligt voor de strafzaak begint de strafeis van het Openbaar Ministerie al op tafel. Die wil de twaalf Catalanen tussen de 7 en 25 jaar opsluiten voor rebellie, opruiing en misbruik van publiek geld. De belangrijkste verdachte is de voormalige vice-president Oriol Junqueras. 
Na hem volgen ex-ministers van de gevluchte Carles Puigdemont. Andere verdachten zijn de leiders van de zogenoemde burgerbeweging Jordi Sánchez en Jordi Cuixart. Beiden hoorden 17 jaar cel tegen zich eisen.
Demonstraties
In oktober 2017 stemden ruim twee miljoen Catalanen in een door het Constitutioneel Hof verboden raadpleging over zelfstandigheid. 
De zaak maakt nog altijd veel los in Spanje. Vandaag is Madrid opnieuw het toneel van een demonstratie voor wat heet ‘de nationale eenheid’, uitgeroepen door Conservatieve partijen en het uiterst rechtse Vox. Volgens de drie partijen doet de sociaal-democratische premier Pedro Sánchez te veel concessies aan Catalaanse onafhankelijkheidspartijen. 
Bijna gelijktijdig zijn in negen Europese landen tegendemonstraties aangekondigd tegen de “vervolging en repressie in Catalonië door de Spaanse staat”. Overigens staat Nederland niet op de kaart van landen waar de bijeenkomsten worden gehouden.
“We weten goed dat het proces in het buitenland veel aandacht genereert”, zegt een bron op het Spaanse ministerie van Justitie.
“Het belangrijkst is dat we naar buiten toe communiceren dat het Hooggerechtshof niet handelt namens de regering. Het gaat niet om het vervolgen van politieke ideeën.”
Hij is er niet
Grote afwezigen tijdens het proces zijn oud-premier Puigdemont zelf en een aantal van zijn ministers. Het proces dat dinsdag begint gaat nadrukkelijk niet over de gevluchte politici. Hun tijd komt wel, in de ogen van de Spaanse justitie. Die lijkt vastbesloten dit strafproces - dat maanden gaat duren - tot een veroordeling uit te vechten.
Opmerkelijk in het proces is dat als beschuldigende partij los van het Openbaar Ministerie de uiterst rechtse partij Vox in de rechtszaal zit. De partij treedt op als de acusación popular, een soort mede-aanklagers namens het volk. “Onze aanwezigheid is een roep om flinke straffen voor de mensen die terecht staan. Ze hebben grote misdaden begaan”, reageert Ivan Espinosa van Vox. “Dat zal niet makkelijk worden. Er is een enorme druk van de separatisten op dit proces.”
Als getuigen in de zaak worden vijfhonderd politici en ambtenaren gehoord. Daaronder oud-premier Rajoy en de burgemeester van Barcelona.
Bericht voor de vissers
Pulsvissen wordt helemaal verboden. Nederland dreigt de discussie in de Europese Unie te verliezen. En dat is een verlies met grote gevolgen, want veel vissers hebben fors geïnvesteerd in de nieuwe techniek. Thomas Spekschoor van Bureau Europa over een laatste poging van Nederland om de meubelen te redden.
Komende week, op woensdag, valt de beslissing. Op dit moment vissen zo'n tachtig Nederlandse schepen met de puls, een vismethode waarbij elektriciteit wordt ingezet om vissen uit de zeebodem op te laten schrikken. Met de puls wordt meer vis gevangen dan met oudere vismethodes en er wordt veel brandstof bespaard. Nederlandse vissers hebben er de afgelopen jaren goed aan verdiend.
Daar komt nu een einde aan. Nederland heeft een jaar lang gelobbyd om een verbod op pulsvissen tegen te houden, nadat het Europees Parlement begin vorig jaar voor zo'n verbod had gestemd. Maar het lobbyen heeft geen effect gehad.
Wat is er misgegaan?
Toen duidelijk werd dat een verbod bijna onvermijdelijk is, probeerden Nederlandse diplomaten de voorwaarden ervan nog wat te verbeteren. Nederland wil jarenlange overgangsperiodes en een clausule waarin staat dat het verbod nog kan worden teruggedraaid op basis van nieuw wetenschappelijk onderzoek. Ook die concessies zal Nederland de komende week waarschijnlijk niet krijgen, zeggen betrokkenen.
Het verzet tegen pulsvissen komt van Franse en Britse vissers en een aantal milieu-groeperingen. Die stellen dat er geen vis meer te vangen is als Nederlandse pulsschepen voorbij zijn getrokken. Bovendien zou de elektriciteit die door de Nederlanders wordt gebruikt alle leven uit de zee wegnemen. Voor die laatste stelling is geen wetenschappelijk bewijs, maar veel Europarlementariërs lieten zich er vorig jaar wel door overtuigen.
Pulsvissen sterft langzaam uit
Het definitieve besluit valt woensdag als de Europese Commissie, het Europees Parlement en EU-voorzitter Roemenië de situatie bespreken. Nederland had een beetje gehoopt dat Roemenië als voorzitter rekening zou houden met de Nederlandse belangen, maar er is weinig steun voor de Hollandse vissers.
Wanneer een pulsvisverbod ingaat is nog onduidelijk. Van april tot en met augustus lopen veertig Nederlandse pulsvisvergunningen af. Het is vrijwel ondenkbaar dat die nog worden verlengd. De rest zal niet veel langer met de puls door kunnen vissen.
Belasting op vliegen
Europa worstelt met de vliegbelasting. Het makkelijkste zou zijn om, net als bij auto’s de brandstof, in dit geval de kerosine, te belasten, maar volgens een oud vliegverdrag - het verdrag van Chicago uit 1948 - mag dat niet.
Het Nederlandse kabinet wil volgens de afspraken uit het regeerakkoord het liefst in Europees verband een of andere heffing.
Hoe zit het nu?
Zes landen hebben een vorm van belasting:
  1. Duitsland
  2. Frankrijk
  3. Italië
  4. Zweden
  5. Verenigd Koninkrijk
  6. Oostenrijk
Buiten de Europese Unie heeft Noorwegen ook een heffing.
Drie landen hebben een heffing gehad, maar die later weer afgeschaft:
  1. Nederland
  2. Denemarken
  3. Ierland
De overige 19 hebben geen speciale belasting voor vliegen.
Maar de belasting die geheven wordt verschilt ook weer per land. Zo heeft Nederland tussen 1 juli 2008 en 1 juli 2009 een belasting op tickets gehad. Maar er zijn ook landen die de belasting op vracht heffen of op de hele vlucht.
De man die over belasting en vliegen gaat binnen het Nederlandse kabinet, Menno Snel, gaat komende week proberen om de andere ministers in de EU achter een plan voor een gezamenlijke Europese vliegbelasting te krijgen. Hij verwacht niet dat de huidige Europese Commissie nog met voorstellen zal komen, maar hoopt dat de nieuwe ploeg na de zomer werk gaat maken van een Europese vliegbelasting.
Nederland zal daarbij niet alleen het klimaatargument gebruiken, maar vooral hameren op de interne markt. We vinden het concurrentieverstorend als het ene land wel een belasting oplegt, terwijl in het andere land iedereen zonder heffing kan vliegen. Dat was ook de reden dat de vorige vliegbelasting na een jaar weer verdween.
De Coup
Stef Blok en Frans Timmermans zijn ondertussen in een klein verbaal politiek gevecht verzeild geraakt. Blok noemde in een stuk in de Financial Times de manier waarop Jean-Claude Juncker in 2014 voorzitter van de Europese Commissie werd, een institutionele staatsgreep.
Volgens Blok is het eens maar nooit weer. De volgende voorzitter van de Europese Commissie moet gewoon weer door de Europese regeringsleiders worden benoemd. Dat is tegen het zere been van Frans Timmermans. Hij snapt niet tegen welke regel gezondigd is. “Dit is geen coup.” Volgens de rechterhand van Juncker heeft het Europees Parlement de vorige keer alleen heel duidelijk vooraf gezegd wie ze wilde hebben. En dat mag volgens het verdrag van Lissabon, waarin het allemaal geregeld is.
Timmermans krijgt overigens steun van de nieuwe voorzitter van de CDU in Duitsland, Annegret Kramp-Karrenbauer. Op bezoek in Brussel zei de beoogd opvolger van bondskanselier Merkel dat alleen iemand die spitzenkandidat is geweest, voorzitter van de nieuwe Europese Commissie kan worden.
Blok, die komende week in Straatsburg is te vinden om met heel veel politici uit verschillende landen te praten, vindt verder dat het afgelopen moet zijn met een Europese Commissie die zich zelf een politieke Commissie vindt.
Een te politieke commissie ondermijnt zijn eigen objectiviteit, aldus de minister. Hij wijst daarbij op het feit dat Italië niet op het strafbankje is gezet wegens overtreding van de begrotingsregels. Nederland heeft trouwens om opheldering gevraagd bij de Commissie. Minister Hoekstra wil kunnen controleren op basis waarvan Italië uiteindelijk geen straf heeft gekregen.
Binnen een maand moet er een bief komen.
AdiEU
AdiEU Gerbrandy
Een groot aantal Europarlementariërs keren na de verkiezingen niet terug. We maken de komende weken kleine portretjes van een aantal politici. Om te beginnen Gerben-Jan Gerbrandy van D66. Hij stopt wel overwogen om iets anders te gaan doen en meer in Nederland te zijn.
We spreken hem in Straatsburg op z'n kleine werkkamer met uitzicht op de rivier. Al negen jaar vertoeft hij tijdens de Straatsburgweek op deze plek. “Ik doe m'n gesprekken daarom altijd in een van de vele koffiebarretjes die je in het Parlement kunt vinden”, zegt hij.
De barretjes luisterend naar de naam Bloemenbar of Zwanenbar zijn de aangewezen plek om met lobbyisten te praten of journalisten tegen te komen. “Ik heb geen hekel aan lobbyisten. Het is goed om te weten wat experts of belangenbehartigers van wetsvoorstellen, die we hier maken, vinden.”
Trots
Hij is misschien wel het bekendst als rapporteur van de enquêtecommissie die zich bezig hield met dieselgate. Het zorgde er in ieder geval voor dat hij in bijna alle EU-lidstaten op de tv is geweest. “Soms ben je meer op buitenlandse stations te zien dan in Nederland.” Hij zegt het zonder enig oordeel.
Zijn frustratie zit elders. Hij baalt dat het niet is gelukt om de Europese begroting te hervormen. “Veel te ouderwets, maar iets afschaffen of hervormen is heel erg lastig in de EU.”
Tevreden is hij over zijn actieplan tegen stropers. “Van olifanten, neushoorns tot bijzondere bomen. Overal in de EU is er nu extra capaciteit om stropers aan te pakken, dat is mijn verdienste. Daar ben ik wel trots op.”
De belangrijkste tip aan iedereen die nieuw in het parlement komt is: laat je niet intimideren. “Bezwijk niet voor de grandeur. Er zitten collega’s bij die premier zijn geweest, minister of eurocommissaris, maar uiteindelijk heeft iedereen maar één stem.
"Ga uit van je eigen kracht. Stel je niet te bescheiden op, maar maak geen vijanden. De gunfactor is belangrijk. Ze moeten uiteindelijk denken als het van jou komt, zal het wel goed zijn.”
En verder
Gaat de discussie over de nieuwe naam Noord-Macedonië door. Na de goedkeuring door de Grieken moeten alle andere landen dat ook doen en dan mag het land lid worden van de NAVO, hoewel ook daar de leden van de verdragsorganisatie hun goedkeuring aan moeten geven.
Heeft Nederland nog niet ingestemd met het compromis over Nordstream 2, de gaspijplijn vanuit Rusland via de Oostzee naar Duitsland. Op initiatief van Frankrijk komen er strengere regels. De gasleverancier mag niet ook de exploitant zijn. Maandag wordt in Brussel verder gesproken, maar het Nederlandse parlement praat er pas eind februari over.
Was bondskanselier Merkel op bezoek bij de Visegrad-landen. En was de voorzitter van de CDU, Annegret Kramp-Karrenbauer in Brussel om een zeer pro-Europees verhaal te houden. Hier te beluisteren. En Manfred Weber bezocht dit weekend dan weer het CDA-congres. Nieuw campagnepunt bij de spitzenkandidat is dat hij na de verkiezingen een coalitie wil van christendemocraten, liberalen, sociaaldemocraten en Groenen. Hier een portret van Weber.
Is het woensdag precies honderd dagen voor de verkiezingen voor het Europees Parlement. En tikt de klok ook voor de brexit. Nog minder dan 50 dagen.
Maandagavond een nieuwe aflevering van Brussel bij Nacht, uit Straatsburg met Sander van Hoorn. Luister hier naar de aflevering van vorige week.
En hier nog een vlog over Europa.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Bijou van der Borst, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, André Meinema en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.