Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Grote woorden

Revue
 
 

Brussel Inside

31 januari · Editie #167 · Bekijk online
Elke week houden redacteur Aïda Brands, haar collega's van Bureau Brussel en Europese correspondenten je op de hoogte van wat er speelt, gaat spelen of zou moeten spelen in de Europese Unie.

Opeens waren er grote woorden over de medicijnfabrikanten. De Europese Commissie voelde zich in de maling genomen en sloeg hard van zich af.
Grote woorden ook bij het politieke debat in Nederland, maar daar is dan ook de campagne begonnen. Met een bescheiden rol voor Europa.
En nogmaals grote woorden als het gaat over de organisatie Frontex, die moet toezien op de buitengrenzen van de Europese Unie. Maar er is dan ook van alles mis.
Ik zelf gebruik geen grote woorden als ik zeg dat het lezen van deze nieuwsbrief een kwartier in beslag neemt.
Blijf ons volgen via @BrusselInside

Onderzoek naar de Europese grenspolitie
Frontex maakte deze week bekend te stoppen met zijn missie in Hongarije, vanwege illegale pushbacks van migranten en vluchtelingen. Beter laat dan nooit, zeggen critici. Maar er is meer mis bij het grensbewakingsagentschap van de Europese Unie, ook wel de Europese grenspolitie genoemd. Zoveel zelfs dat het Europees Parlement een speciale onderzoekscommissie instelt om de misstanden te onderzoeken.
Het mandaat van Frontex, ooit opgericht om lidstaten te assisteren bij het beveiligen van hun grenzen, breidde flink uit sinds de vluchtelingencrisis van 2015. Frontex-officieren patrouilleren al jaren samen met de nationale grenspolitie en kustwacht, in landen die veel te maken hebben met vluchtelingen en migranten.
Maar dat die landen, waar Frontex te gast is, het niet zo nauw nemen met mensenrechten, brengt de organisatie in een lastig parket.
In Hongarije, Kroatië en Griekenland worden migranten en vluchtelingen structureel op de grens tegengehouden en weggestuurd. Door mensenrechtenorganisaties worden dit pushbacks genoemd. En regelmatig gaat dat gepaard met geweld. Deze vluchtelingen of migranten worden weggestuurd voordat dat ze de kans krijgen uit te leggen waarom ze asiel nodig hebben.
Dat druist in tegen allerlei internationale verdragen en EU-wetgeving. Daarin is vastgelegd dat ieder mens het recht heeft om asiel aan te vragen, en de procedure af te wachten in het land waar de aanvraag wordt gedaan. Daarbij maakt het niet uit of de persoon legaal of illegaal de grens over komt.
Met de terugtrekking uit Hongarije, erkent Frontex dat daar illegale praktijken plaatsvinden, en dat Frontex in feite medeplichtig is als het er langer bij blijft staan terwijl het gebeurt.
Terwijl Griekenland en Kroatië ontkennen dat er pushbacks plaatsvinden, is Hongarije er altijd ronduit open over geweest. Premier Orban kiest ervoor zich niet aan EU-wetten en verdragen te houden die de rechten van vluchtelingen en migranten beschermen.
Orban is helder: hij wil ze er gewoon niet in hebben.
Er staat een hek op de grens met Servië en er zijn containerkampen in het grensgebied waar mensen worden opgesloten voor ze worden uitgezet. Het is al jaren een punt van wrijving tussen Hongarije en de EU.
Is Frontex medeschuldig?
Frontex heeft al die jaren direct samengewerkt met de Hongaren. Volgens het Hongaarse Helsinki Comité, dat uitgebreid onderzoek deed naar pushbacks, treft de organisatie dus ook blaam.
“Frontex kijkt de andere kant op terwijl er al meer dan vier jaar systematisch mensenrechten worden geschonden op de Schengen-grens,” schreven ze in een rapport. Met andere woorden: het EU-grensagentschap stond erbij, keek ernaar en deed niks.
Een uitspraak van het Europees Hof van Justitie eind december vorig jaar, gaf Frontex het laatste zetje. Het oordeel van de rechter was helder: Hongarije handelt tegen EU-wetgeving door mensen weg te sturen die het recht hebben asiel aan te vragen.
Maar er zijn meer landen
En daardoor is Frontex nog lang niet uit de vuurlinie. Ook in Griekenland vinden deze illegale pushbacks plaats. Ook daar staat Frontex er met de neus bovenop, in dit geval met schepen, vliegtuigen en geavanceerde cameratechnologie. En ook hier wordt Frontex ervan beschuldigd de ogen te sluiten. Onlangs publiceerden onderzoeksjournalisten beelden die bewijzen dat het soms ook verder gaat dan alleen wegkijken. Een Roemeens Frontex-schip was direct betrokken bij het tegenhouden en terugduwen van migranten op zee.
Frontex ontkende altijd aan zulke praktijken mee te werken. Maar na de onthulling kondigde de organisatie toch een intern onderzoek aan. De directeur moest zich verantwoorden in het Europees parlement.
“Frontex is verplicht om mensen in nood op zee te redden en alle mensenrechtenverdragen na te leven. Daar hebben ze gigantisch in gefaald,” zei Kati Piri hierover eind vorig jaar in een interview met mij. “Deze praktijken moeten per direct stoppen en de positie van de directeur van Frontex lijkt me onhoudbaar.”
En?
De directeur zit er nog. Maar Frontex heeft inmiddels nog meer om zich zorgen over te maken. Namelijk een onderzoek naar intern wanbeleid binnen de organisatie, uitgevoerd door het Europese anti-fraude-agentschap Olaf.
Er hangt een zweem van geheimzinnigheid om de organisatie heen. In een uitgebreid stuk over Frontex in de Britse krant Financial Times werd Frontex een obscure agency genoemd. Europarlementariër Tineke Strik noemde Frontex een erg gesloten agentschap. Onderzoeksjournalist Klaas van Dijken van Lighthouse Reports sprak in het radioprogramma Bureau Buitenland van een gesloten bastion.
Uniforms of the European Border and Coast Guard standing corps
Nu de stap is gezet om de Hongaarse missie te stoppen, komt de vraag of Frontex zich niet ook moet terugtrekken uit de Griekse wateren in de Egeïsche Zee. Zover is het vooralsnog niet.
Ondanks alle schandalen en kritiek groeit Frontex door. Begin januari werd het eerste officiële Frontex-uniform gelanceerd. Ze maakten zelfs een filmpje over het splinternieuwe donkerblauwe politie-uniform.
Van slagers en vaccins
Eurocommissaris Stella Kyriakides
Eurocommissaris Stella Kyriakides
En dan de grote woorden deze week tussen de Europese Commissie en het farmaceutische bedrijf AstraZeneca. Het was een moddergevecht, onder de gordel en met veel dreigingen. Wat is er aan de hand?
De Europese Commissie probeert zo goed en zo kwaad als het kan de coronacrisis te coördineren. Voorkomen dat de lidstaten hun eigen plan trekken. Proberen om zelfs nu er nieuwe varianten rondgaan om de grenzen open te houden, zodat er in ieder geval nog een beetje handel is.
Bovendien heeft de Commissie sinds de zomer een belangrijke taak bij de aankoop van de vaccins. De gedachte is simpel: samen sta je sterker, en dus is het beter dat Brussel dat doet. Voorzitter Von der Leyen was er dan ook op gebrand om het goed te doen. Er werd veel geld gestoken in de ontwikkeling van mogelijke vaccins.
En dus was het even slikken toen het Brits-Zweedse bedrijf AstraZeneca aankondigde dat ze niet voldoende vaccins konden leveren. Nog erger werd het toen de topman verklaarde dat ze er ook niet aan gehouden waren, omdat in het contract stond dat het slechts een intentie-afspraak was. “Een inspanningsverplichting”, waarbij hij ook nog eens opmerkte dat het Verenigd Koninkrijk voor gaat, omdat die nu eenmaal eerder afspraken hadden gemaakt.
De wenkbrauwen in de verschillende hoofdsteden gingen omhoog. Had de Europese Unie zich laten piepelen door de eerste de beste farmaceut? Opvallend was dat de Europese Commissie meteen woest van zich af begon te slaan. Ze hadden wel degelijk waterdichte afspraken gemaakt, zo luidde het verweer.
Her en der werd door politici al om opheldering gevraagd. Maar het stond echt zwart op wit, zo verzekerde de commissie. In het sindsdien vrijgegeven contract staat te lezen dat de twee Britse vestigingen van AstraZeneca vaccins maken voor de Europese Unie. Er valt nergens te lezen dat het Verenigd Koninkrijk voorrang krijgt, zoals topman Soriot eerder beweerde.
Wel valt te lezen dat de EU geld geeft voor het opschalen van de productie. Het gaat om 336 miljoen euro, waarvan bijna 200 miljoen al is uitgegeven.
Waarom dan zulke grote woorden?
Omdat de Europese Commissie zo overtuigd was van haar eigen gelijk dat ze de politieke beuk er ingooide.
Eurocommissaris Stella Kyriakides: “Wie eerst komt, eerst maalt? Die logica werkt misschien bij de lokale slager, maar niet in contracten.”
Bovendien is er de angst dat andere fabrikanten de woorden uit het contract ook zullen opvatten als een inspanningsverlichting. Je moet je best doen, maar als het niet lukt dan kan je er makkelijk onderuit. Geen precedent, zo viel in kringen van de Commissie te horen. Het is niet voor niets dat Ursula von der Leyen vanavond (zondag) alle grote ondernemingen die vaccins maken heeft uitgenodigd om duidelijk te maken dat ze met de Europese Commissie geen loopje moeten nemen.
Het is hard tegen hard, maar zoals eurocommissaris Stella Kyriakides zei: “Het gaat niet om wie de baas is, het gaat om vaccins die mensenlevens kunnen redden.” De gezondheidscrisis moet bestreden worden en dat Brussel een politiek gevecht dan aangaat is vanuit dat oogpunt begrijpelijk. Verlies zou voor de Commissie rampzalig zijn.
Luister hier naar de podcast van Tim de Wit en Arend-Jan Boekestijn die inzoomen op de vaccinoorlog. Ze leggen ook uit dat de geesten wel weer in de fles moeten, omdat iedereen elkaar nodig heeft. In het tweede deel van de podcast spreken ze trouwens met onze medewerker Mendeltje van Keulen over waarom nationale parlementen zo weinig invloed hebben op het Europese beleid.
Alle ballen op Mark
NL@EU Conversations: Politieke duiders over de Tweede Kamerverkiezingen 2021
De ruzie rondom AstraZeneca raakt ook de Nederlandse politiek, al is het maar omdat de verkiezingen voor de deur staan. Waar gaan die over? Krijgt de opstand van het volk een vervolg in het stemhokje? Krijgen we verschuivingen, of blijft het een soort stilstaand water? En speelt Europa nog een rol tijdens de campagne?
Vragen die aan de orde kwamen bij een debat, georganiseerd door de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging in Brussel met twee mensen die regelmatig in Brussel te vinden zijn: Fons Lambie (RTL) en Arjan Noorlander (Nieuwsuur).
Ze zijn het er over eens dat de echte campagne vanaf begin maart gevoerd gaat worden. “Het komt op de laatste twee weken aan”, zegt Lambie. “Maar”, zo voegt Noorlander toe “het wordt wel een andere campagne. Normaal heb je als politieke partij plannen die worden doorgerekend en vervolgens proberen andere partijen daar gaten in te schieten. Dat gaat nu niet gebeuren, simpelweg omdat de toekomst behoorlijk onzeker is.”
En dus gaat het nog meer dan anders over de vraag: welke politicus vertrouwen we de toekomst toe? En dan staat premier Mark Rutte met stip op nummer één.
Dat heeft gevolgen voor de campagne, want de andere partijen zullen hem en de VVD gaan aanvallen. Wopke Hoekstra van het CDA is er al mee begonnen. “Hij zet zich neer als de echte Rutte”, vertelt Lambie. “Ik ben de politicus die echt streng is voor Europa, die zich echt aan de begrotingsdiscipline houdt. Ik roep niet alleen, ik houd me aan m'n woord, dat is zijn uitgangspunt. Een beetje de rechtse houwdegen.”
Met die houding heeft het CDA Mark Rutte in de houdgreep. De premier kan zich niet veroorloven om soft naar de Europese Unie te zijn. “Dat zag je afgelopen zomer”, vult Noorlander aan. “Hij moest bikkelhard zijn naar de andere landen en dat zorgde voor een top die vier nachten duurde, alleen maar om te laten zien dat hij in staat is om op te komen voor het Nederlandse belang.”
Is dat de achilleshiel?
Ja. Rutte is kwetsbaar als het over zijn geloofwaardigheid gaat. “Denk ook aan Griekenland, de belofte dat er geen extra euro naar toe zou gaan, die hij brak”, legt Lambie uit. “Bovendien heeft hij een probleem als het gaat over openheid en transparantie. De toeslagenaffaire en de informatie over de rebellen in Syrië.”
In de komende debatten zullen we daar volgens de twee politieke duiders veel over gaan zien. Wat Europa betreft is verder interessant dat het CDA veel minder de euro-vriendelijke partij is van mensen als Wim van de Camp en Esther de Lange en Angela Merkel, maar een draai maakt naar een beweging die niet overal aan wil meedoen. “Pieter Omtzigt is de vertegenwoordiger van die lijn. Hij is nu al de kritische Europa-woordvoerder in de partij en zal na de verkiezingen fractievoorzitter worden en zit dus in die hoedanigheid ook aan tafel bij de formatiebesprekingen, waar hij zal proberen om de houding van het nieuwe kabinet over Europa te wijzigen”, legt Lambie uit.
De chaos rondom AstraZenica helpt daar niet bij. “De politieke vraag ligt op tafel of we in Den Haag niet teveel onze oren hebben laten hangen naar, zoals ze het hier noemen, het bureaucratische apparaat in Brussel. Hadden de staatshoofden en regeringsleiders niet veel dichter op de bal (de vaccins) moeten zitten? Er is veel frustratie in de Nederlandse politiek over de Brusselse vergaderpaleizen van de Europese Commissie”, aldus Noorlander.
Wat gaan we merken van de campagne?
Als je niet op sociale media zit en ‘s avonds liever een boek leest en niet naar de talkshows kijkt, merk je er niks van. Want daar zal voornamelijk campagne gevoerd worden. De filmpjesmakers draaien overuren. Rondom de talkshows wordt door politieke partijen massaal zendtijd ingekocht. En op sociale media zal het eveneens een bombardement van politieke boodschappen worden.
Debatten zijn er ook. Het allereerste is het noordelijke verkiezingsdebat op 8 februari. De radio begint traditioneel op 26 februari en RTL trapt af op 28 februari. De NOS is van plan om het traditionele slotdebat te houden op dinsdag 16 maart. Nieuwsuur gaat vanaf begin maart de vijftien grootste partijen op de grill leggen. Wat waren de beloftes, hoe is er gestemd in het parlement en wat is er niet gerealiseerd?
Vaccin politiek
Nieuwsuur
Rusland en China gebruiken de schreeuwende tekorten aan vaccins in ontwikkelingslanden door met giften en leningen de achterblijvers van doses te voorzien. Maar dat doen ze niet zonder dat daar iets tegenover staat. #Nieuwsuur https://t.co/s1X4ueC8G0
Weinig tot geen belangstelling voor de grote geopolitiek dus, bij de Nederlandse verkiezingen. Terwijl ondertussen de nieuwe kaart met wie heeft het waar voor het zeggen, getekend wordt. Niet met kleurtjes aan een tekentafel, maar met vaccins voor landen die het heel hard nodig hebben.
Het Russische Spoetnik-V-vaccin en het Chinese CoronaVac zijn bezig aan een opmars in Azië, Latijns-Amerika en Afrika. De voorwaarden verschillen. Soms is een klein prijsje voldoende, soms een tegenprestatie in de vorm van orders, en af en toe gratis in ruil voor invloed.
De vaccinwedloop
Zo zouden we de huidige situatie het best kunnen omschrijven. Neem Argentinië. Het lukte niet om vaccins te krijgen. Rusland bood de helpende hand met een gift en een goede deal voor Russische vaccins. De Argentijnse president bedankte daarna zijn Russische collega Poetin uitgebreid op de nationale televisie. De vlucht van het vliegtuig met daarin de vaccins werd vervolgens als een heroïsche sportwedstrijd verslagen op tv.
Rusland en China spelen een politiek spel. Zo stopten de Chinezen met de levering van vaccins aan Brazilië nadat er kritiek uit het land kwam. En de Filipijnen moeten hun mond houden over een aantal eilanden in de Zuid-Chinese zee. President Duterte geeft dat ook grif toe.
En dan hebben we nog het Afrikaanse continent. Ruim 1,5 miljard vaccins zijn er nodig om een vaccinatiegraad van zestig procent te halen. China investeert al langer in met name infrastructuur en telecommunicatie en stelt geen vervelende vragen over mensenrechten, zoals de EU wel doet.
Bovendien heeft het Chinese vaccin nog een voordeel: het hoeft niet extreem koud bewaard te worden.
Twijfels over coronafonds
Terwijl Nederland volop met de avondklok in de weer was, kwam er een vrij kritisch advies van de Raad van State naar buiten over het nieuwe coronaherstelfonds (de pot met 750 miljard).
De adviseurs beginnen rustig door te zeggen dat de Europese Commissie wel vaker geld heeft geleend op de kapitaalmarkten, maar dan komt de eerste kritiek: het was nog nooit zoveel. En opvallend genoeg staan de lidstaten garant voor elkaar, terwijl tot nu toe altijd gezegd werd dat de financiële Verdragsbepalingen een sta-in-de-weg zijn voor de EU, om geld te lenen.
Volgens de regeringsleiders kan het deze keer wel, omdat het tijdelijk en eenmalig is. Maar daar twijfelt de Raad van State aan:
“Het is niet uitgesloten dat zich in de toekomst vaker situaties zullen voordoen waarin voor een dergelijke manier van financiering wordt gekozen.”
Als iets namelijk niet in strijd is met het verdrag dan kan op basis van die redenering nog meer worden gedaan. Invoering van euro-bonds bijvoorbeeld, Europese staatsleningen om zo de uitgaven van de Europese Unie te financieren.
En over het gevaar van de constructie die nu is gekozen, stappen de regeringsleiders ook wel heel makkelijk heen. Immers: als een lidstaat de leningen niet kan betalen, draaien automatisch de andere lidstaten daarvoor op. “Dat kunnen aanzienlijke financiële risico’s zijn”, schrijft de Raad van State.
Het is een advies aan het kabinet en de Tweede Kamer: “Breng in kaart wat de financiële risico’s zijn.” Over wat voor bedragen hebben we het? En zorg ervoor dat niet alleen het Europees Parlement inzicht krijgt in de boekhouding, maar ook de Tweede Kamer.
Duurdere pakjes
EU Tax & Customs 🇪🇺
What changes can you expect when you shop online from UK websites post-#Brexit? 🇪🇺🇬🇧

Find out in our new factsheet: https://t.co/qlRQTRWlbr

Full info on tax & customs when ordering online from non-EU vendors on our website: https://t.co/O50KBpIlfv https://t.co/wWQowkNyNd
De pakjes uit Engeland zijn opeens veel duurder. BTW, invoerheffingen, het zorgt voor veel gedoe bij het online bestellen. Een tegenvaller, maar er komt nog meer aan, zo waarschuwt onze nieuwe economische medewerker Marko Bos.
Brexit slaat nu ook bij consumenten toe. Wie digitaal het Kanaal oversteekt om te shoppen, schrikt van de extra kosten. Neem Jemima Brown, een Britse die in Auvergne woont. Zij bestelde bij een Britse webshop een paar mooie laarzen. Prijs £ 150. Maar toen de postbode met het pakket langskwam, moest zij maar liefst 88 euro bijbetalen: een optelsom van btw, invoerrechten en handlingkosten (voor de transporteur).
Dat komt allemaal door de net voor kerst afgesloten handelsovereenkomst tussen de Europese Unie en het Verenigd Koninkrijk. Per 1 januari zijn online leveringen tussen de handelsblokken onderhevig aan btw, accijnzen en invoerrechten. En pakketdiensten vragen een extra vergoeding voor de administratieve rompslomp.
Dit was toch niet de bedoeling?
Klopt, er zouden geen invoerrechten komen. Maar het gaat over wat ze noemen de oorsprong-regels. Waar komt het materiaal vandaan? Kennelijk komen de door Jemima bestelde laarzen voor een belangrijk deel van buiten het grondgebied van het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie, en dan gaat de douane heffen. Er zit wel een grens aan, want onder de 150 euro wordt het door de vingers gezien. Dat is de vrijstellingsgrens.
Van die vrijstelling van invoerrechten hebben veel Nederlanders de afgelopen jaren geprofiteerd door online in China te gaan kopen. In corona-tijden zijn wij met z’n allen nog meer online gaan kopen. Door de digitalisering vallen grenzen weg. Online ligt voor de thuiswerkende consument de hele wereld open.
Even wat cijfers
In 2019 lieten Nederlandse consumenten rond de 4,4 miljoen pakketjes uit China komen. Online bestellen bij een Chinese webshop is zo goedkoop doordat je de tussenhandel overslaat. En je profiteert van vrijstellingen voor particulieren van btw (voor goederen tot 22 euro) en van invoerrechten (voor goederen tot 150 euro).
Voor dat kostenvoordeel betaal je wel een prijs: het risico dat je spullen ontvangt die niet aan de Europese veiligheids- en gezondheidseisen voldoen. Daarom adviseert de Consumentenbond om geen kleding, sieraden, cosmetica, speelgoed of elektrische apparaten via een platform buiten de EU te kopen.
Bovendien mis je, zeker bij online aankopen in China, rechtsbescherming. Binnen de EU heb je recht op ontbinding van de overeenkomst, op garantie, op gerechtelijke en buitengerechtelijke geschilbeslechting, en is misleidende reclame verboden. Deze regels gelden ook voor ondernemers buiten de EU die zich actief richten op de Europese consument.
Van wie krijg je geld terug?
Bij wie moet je aankloppen als er problemen ontstaan wanneer je iets online buiten de Europese Unie hebt gekocht? Als een Nederlands retouradres ontbreekt, wordt het lastig om zo’n aankoop terug te draaien en je geld terug te krijgen. De Sociaal-Economische Raad (SER) bepleit daarom Europese regelgeving, waarbij alle online-platforms die zich richten op gebruikers in de EU aansprakelijk zijn voor de veiligheid van hun producten.
Blijft dat zo?
Nee het gaat veranderen. Pakketjes uit China worden duurder, want per 1 juli gaat de btw-vrijstelling voor kleine zendingen verdwijnen.
En om de aansprakelijkheid beter te regelen wordt nagedacht om het zwaarste middel in te zetten dat er is: een verbod om te exporteren naar de interne markt voor iedereen die zich niet aan de regels houdt.
En verder
…..Finland heeft relatief weinig coronabesmettingen en dat heeft zo zijn voordelen. Filmmakers zijn op zoek naar locaties waar ze kunnen draaien en opeens is het land een aantrekkelijk alternatief. Komend jaar starten de opnames voor een aantal Britse en Amerikaanse films. Het zullen geen blockbusters zijn. De Finnen willen het liefst films waar de lokale filmindustrie ook wat aan kan verdienen. Voor wie belangstelling heeft: Audiovisual Producers Finland gaat over de subsidies. Meer hier.
…..Nog steeds is de Europese Unie een door het westen gedomineerde club. Midden- en Oost-Europeanen zijn ondervertegenwoordigd, blijkt uit een studie van het adviesbureau European Democracy. Lees meer hier.
…..Woensdagavond is er een speciaal online brexitdebat. Wat hebben we er van gemerkt tot op heden, wat gaan we er nog van merken? Het debat is met politici, lobbyisten, diplomaten en onderhandelaars. Inschrijven kan hier en is gratis.
…..Druk overleg in Katowice, over geld voor de mijnbouw. De Poolse regering praat met de vakbonden over een regeling om de mijnen en de fabrieken die op steenkool draaien te sluiten, waardoor minder CO2 wordt uitgestoten. De bonden willen dat het merendeel van het geld naar de provincie Silezië gaat. Half februari moeten de Poolse plannen in Brussel liggen. Meer hier.
…..Ook in Tsjechië is er druk overleg over steenkool. In 2038, en het liefst al in 2033, moet moet het afgelopen zijn met het gebruik van steenkool. De politieke discussie gaat over de vraag wie er met het geld van de EU aan de haal gaat: de kleine bedrijven en huishoudens om de huizen, winkels en bedrijven klimaatvriendelijk te maken? Of moet het geld naar de grote energiebedrijven, zodat die van steenkolen kunnen omschakelen naar milieuvriendelijkere vormen van energieopwekking. Het lijkt erop dat de energiebedrijven de strijd hebben gewonnen. Lees meer hier.
…..De Europese Rekenkamer heeft ontdekt dat de belastingdiensten van de lidstaten heel veel gegevens aan elkaar doorgeven, maar dat die op een hoop liggen te verpieteren. “De deur staat zo open voor belastingontwijking en ontduiking”, zegt het Hongaarse lid van de Rekenkamer Ildikó Gáll-Pelcz. Volgens de laatste schatting (uit 2015) lopen de belastingdiensten jaarlijks tussen de 50 tot 70 miljard euro mis.
Een van de onderzochte landen, op basis waarvan de Rekenkamer de conclusies trekt, is Nederland. Lees hier het hele rapport.
…..En dan nog een aantal media-initiatieven. In Polen wordt geprobeerd om een nieuw platform te lanceren als alternatief voor Facebook. Albicla (een afkorting van de term Let All Be Clear) moet volgens eigen zeggen een censuurvrij platform worden, waarbij mensen niet het risico lopen om te worden verbannen. Maar soepel loopt het niet. Enkele kritische journalisten zijn al geblokkeerd en kort na de start verschenen er, nadat hackers de site hadden overgenomen, opeens regenboogvlaggen in het logo.
De makers van de nieuwssite Balkan Insight hebben een nieuwe site gelanceerd met heel veel onderzoeksjournalistiek. Klik hier voor de site.
En in Hongarije komt een wetsvoorstel om de grote techbedrijven, zoals Facebook, te verplichten om ‘de Hongaarse manier van leven niet te onderdrukken’. Minister van Justitie Varga vreest dat het christelijk conservatieve geluid in de verdrukking komt. Lees haar kritiek hier.
…..Is er maandag weer Brussel bij Nacht op NPO Radio 1 om ongeveer half twaalf. Sander van Hoorn wandelt door Brussel.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Gerard van den Broek, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Mendeltje van Keulen, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.



Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Aïda Brands met Revue.