Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Europa, best lastig

Revue
 
In de voetsporen van Winston Churchill. Een hit op sociale media met een blauw monster (over de brexi
 

Brussel Inside

17 februari · Editie #68 · Bekijk online
Vanaf donderdag 23 mei zijn er verkiezingen in de Europese Unie. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt tot die tijd, samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

In de voetsporen van Winston Churchill. Een hit op sociale media met een blauw monster (over de brexit), verzet tegen Franse dominantie over onze KLM en hoe halen ze het in hun hoofd om onze vissers te vertellen hoe ze moeten vissen? Op een of andere manier domineerde Nederland een deel van het Europese debat deze week. En dat is soms best lastig.
Maar we hebben het ook over grote verschuivingen die er aankomen. Op het gebied van internet en energie, politieke veranderingen in Spanje, Griekenland en het nieuwe Europese Parlement.
Blijf ons volgen via @BrusselInside

De pijn van Europa
Merkel, Macron en Mark: dat zijn de belangrijke leiders op dit moment in de EU. En dus mocht Mark Rutte een bijzondere speech houden in Zürich, de Churchill-lezing. Een speech met een visie over hoe de EU zich moet opstellen om een wereldmacht te blijven. En vooral over hoe Nederland daarover denkt. En dat is best lastig, merkt onze Haagse medewerker Arjan Noorlander.
De EU is een verdrag en aan dat verdrag houden wij ons. Voor de eurocraten is het leven redelijk overzichtelijk, afspraak is afspraak. Bij menig Brusselse bijeenkomst worden opgewonden standpunten uit de lidstaten zakelijk weggewoven met een hand op ‘het verdrag’
Griekenland, ‘wij willen de pensioenen verhogen!’
Polen, ‘wij willen zelf rechters benoemen!’
Italië, ‘wij willen meer geld uitgeven!’
Ierland, 'wij laten Apple geen belasting betalen!’
Nee, zeggen de Brusselse ambtenaren streng. Het mag niet. Het mag niet van Europa.
Vaak zijn ze op het Binnenhof blij met deze Europese striktheid. Maar deze week deed het pijn. Europese regels werden ingezet om het pulsvissen de nek om te draaien. Kamerleden vinden nog altijd dat de Fransen misbruik hebben gemaakt van Europese regels om het ‘milieuvriendelijk’ vissen om zeep te helpen en dat ze daar handig Europese regels voor gebruiken. Bij het Kamerdebat hierover applaudisseerde het publiek, met veel vissers, hartstochtelijk toen Thierry Baudet opriep om gewoon door te vissen en de EU-regels te negeren.
De Fransen
Weer zijn de Fransen op strooptocht. AirFrance is bezig om KLM verder naar zich toe te trekken. Tot afgrijzen van minister Hoekstra van Financiën, want KLM is belangrijk voor de Nederlandse economie, reputatie en voor Schiphol. De overheid is de aandeelhouder van het miljardenbedrijf Schiphol en de luchthaven draait voor een groot deel op de aanwezigheid van KLM. Maar uit nationale belangen de coup uit Parijs tegenhouden kan niet; Europese regels.
De timing van de Churchill-speech van Rutte deze week was wat dat betreft niet al te best getimed. Juist nu Europese regels onze visserij en luchtvaartmaatschappij bedreigen stelt hij voor de EU nog belangrijker te maken. “Meer macht voor Europa”, ging er op het Binnenhof niet helemaal lekker in deze week.
Het verstrekt het cynisme dat Rutte met zijn speech ook andere motieven heeft. “Wat vond je van Rutte’s sollicitatie deze week?”, vroeg een Nederlandse minister mij deze week.
Luister hier naar onze Podcast over Rutte en Europa.
En dit is wat de buitenlandse kranten over Rutte schreven. Le Monde, El Pais, Suddeutsche Zeitung, Neue Züricher Zeitung, Financial Times.
Italiaanse toestanden
Sanchez onbekwaam - Foto Rop Zoutberg
Een land waar ze in iets meer dan drie jaar tijd voor de derde keer naar de stembus gaan is Spanje. Onze man in Madrid, Rop Zoutberg, signaleert Italiaanse toestanden. Door de vervroegde verkiezingen dreigen politieke partijen te versnipperen. Dat maakt de chaos in de vierde economie van Europa nog iets groter.
“Spanje moet vooruitkomen. Vanuit tolerantie en respect kunnen we groeien, de welvaart beter verdelen”, zo motiveerde premier Sánchez met fraaie woorden het uitroepen van de verkiezingen op 28 april. Maar welbeschouwd stond de sociaaldemocraat met de rug tegen de muur nadat Catalaanse separatisten de stekker uit zijn minderheidsregering trokken.
Daarmee kon Sánchez een nieuw record op zijn naam zetten, namelijk als premier van de kortst zittende regering die het land meemaakte. Al eerder schreef Sánchez geschiedenis door met een motie van wantrouwen premier Rajoy af te zetten. Weer daarvòòr was Sánchez weggestuurd door zijn PSOE - maar keerde hij terug na een campertournee door het land.
Spaanse chaos
Je kunt Sánchez dus nooit helemaal afschrijven. Maar besturen wordt voor links Spanje na de verkiezingen van april niet eenvoudig. Podemos (radicaal links) is de enige partij die een nieuwe regering-Sanchez redelijk moeiteloos zal steunen. Echter om de radicaal-linkse partij waait een heftige storm na een aantal paleisrevoltes. Die dreigen stemmen te kosten. 
Steun kan Sánchez tevens krijgen van regionale partijen, zoals de Baskische PNV. Maar het ligt uiteraard anders bij de Catalaanse PDeCAT en ERC. Ze zullen zich komende weken hard opstellen tegenover Madrid omdat dat nu eenmaal stemmen oplevert.
Maar rechts Spanje dan? Ook dat is behoorlijk uit elkaar geslagen. Liefst drie partijen maken zich daar op voor de race. Vooral de nieuwe leider van de PP (de oude regeringspartij van voormalig premier Rajoy), Pablo Casado, krijgt een vuurproef. Met een grote grijns verwelkomde hij de vervroegde verkiezingen.
“Eindelijk hebben we bereikt dat Pedro Sánchez het opgeeft. We kiezen straks tussen twee opties. Ofwel stemmen op een partij die opnieuw gaat onderhandelen met (de Catalaanse leider) Torra. Of op een partij die blijvend gaat ingrijpen in Catalonië.”
Maar zonder de razendsnel groeiende liberale partij Ciudadanos redt de PP het om te beginnen al niet. Ook de steun van de nieuwe radicale partij Vox is nodig om aan een werkbare meerderheid te komen. Zo krijgt Spanje straks mogelijk een populistisch rechts bestuur, leunend op uiterst rechts. Het lijkt er dan nog meer op Italië. 
Griekse toestanden
Premier Tsipras
Ook in Griekenland gaat het al wekenlang over de verkiezingen. Premier Tsipras heeft nog niks besloten, maar het gonst in Athene van de geruchten. Zondag 26 mei, samen met de Europese verkiezingen, lijkt vooralsnog de meest logische datum. NOS-correspondent Conny Keessen ziet dat het land al wekenlang in verkiezingsstand is.
Politici van alle partijen reizen door het land om campagne te voeren. Het politieke klimaat is enorm gepolariseerd. Premier Tsipras heeft zorgen. Zijn linkse partij Syriza staat flink achter in de peilingen op zijn voornaamste rivaal, de conservatieve partij Nieuwe Democratie. Het in het buitenland veel geprezen Macedonië-akkoord is bij de meeste Grieken niet goed gevallen.
En Tsipras is zijn meerderheid in het parlement kwijtgeraakt door het afhaken van zijn rechts-populistische coalitiepartner ANEL (Onafhankelijke Grieken). Al hebben vier dissidenten uit die partij, en nog eens twee onafhankelijke parlementsleden per brief laten weten dat ze de regering blijven steunen.
De premier geeft niet op
Zijn strategie is de beloften die in 2015 werden gemaakt uit te voeren, en de pijn van de jarenlange bezuinigingen te verzachten. Maatregelen die door critici en oppositie worden betiteld als een oude Griekse gewoonte, namelijk cadeaus uitdelen.
  • Zo werden verdere pensioenkortingen geschrapt
  • Onroerendgoedbelasting en sociale premies – voor bepaalde groepen - gingen een beetje omlaag
  • Het minimumloon is verhoogd van 586 naar 650 euro. Een flinke stijging van 11 procent
Daar waren werkgevers en economen weer niet blij mee.
Wat staat er nog meer op Tsipras’ programmma?
De handhaving van een wet die een deel van de huiseigenaren beschermt tegen uitzetting en executieveiling als gevolg van hypotheekschulden. Dat lijkt na wekenlange onderhandelingen met de banken te zijn gelukt, maar moet nog door de EU en het IMF worden goedgekeurd. Want Griekenland krijgt weliswaar geen geld meer, maar moet zich wel aan eerder gemaakte afspraken houden.
Verder heeft de regering beloofd meer ambtenaren aan te nemen. En Tsipras hoopt ook meer linkse stemmen te winnen door progressieve grondwetswijzigingen, zoals een stap in de richting van scheiding tussen kerk en staat.
De regering wil de kloof met de oppositie verkleinen voor de Europese verkiezingen, een eerste test voor Tsipras sinds 2015. De premier zelf houdt vol zijn termijn, tot oktober dit jaar, te willen volmaken. Maar de werkelijkheid loopt vaak anders.
Een kunststukje
Europarlementariërs bedrijven niet altijd politiek, ze moeten vaak onderhandelen en daarbij worden handen vuil gemaakt en soms komt het lot van een belangengroep op de schouders van één politicus terecht. Maar door slimmigheden kunnen ze ook weer meer binnenslepen dan vooraf gedacht. Het overkwam de afgelopen maanden Peter van Dalen van de ChristenUnie. Hij onderhandelde als enige Nederlandse politicus over een compromis over de pulsvisserij. Thomas Spekschoor van Bureau Europa volgde alles van zeer nabij.
Nee, het is niet wat hij wilde. En nee, hij is niet blij. Peter van Dalen, Europarlementariër van de ChristenUnie, wil aan het eind van een lange woensdag vooral niet te euforisch overkomen. Het pulsvisverbod komt er en dat gaat Nederlandse vissers veel geld kosten. 
Toch zie je aan de manier waarop hij CDA’er Annie Schreijer-Pierik omhelst, die buiten de zaal staat te wachten, dat er wel degelijk blijdschap is. Van Dalen heeft er voor de Nederlandse vissers het maximale uit weten te halen.
Ga maar na: het verbod wordt voor de helft van de Nederlandse vissers met twee jaar uitgesteld, terwijl het Europees Parlement stemde voor een onmiddellijk verbod. Zes Nederlandse schepen kunnen zelfs na 2021 nog door blijven pulsen, al is het enkel voor de wetenschap. En als klap op de vuurpijl: mocht nieuw wetenschappelijk onderzoek uitwijzen dat pulsvissen toch zo slecht niet is, dan kan de Europese Commissie een nieuw voorstel doen om het te legaliseren. Dat is allemaal zeer tegen de zin van de meerderheid van het Europees Parlement, maar Van Dalen sleept het wel uit het vuur.
Onwetendheid
Van Dalen zal het zelf nooit zo zeggen, maar wat de meerderheid van het parlement wil, kan ‘m gestolen worden. Hij is ervan overtuigd dat de Europarlementariërs vorig jaar zonder enige kennis van zaken voor het verbod stemden. Ze dachten dat vissen met elektriciteit de vissen pijnigde, terwijl die er juist weinig van merken. Ze dachten dat pulsvissen slecht was voor het zeeleven, terwijl het beter is. Ze dachten dat pulsvissen kleine Franse vissers het faillissement indrukte, terwijl die vissers op termijn toch niet te redden zijn. Zoveel onwetendheid kun je niet serieus nemen.
En dus zocht hij zijn oude vrienden uit de visserij-commissie op. Mensen die wel verstand hebben van vissen en bereid zijn de Nederlander te helpen. Hun plan: de tegenstanders van pulsvissen voor het blok zetten, zodat ze uiteindelijk in moeten stemmen met een verwaterde versie van een verbod.
Samen met hoofdonderhandelaar Mato, een Spanjaard, maar overtuigd van het Nederlandse pulsvisstandpunt, stelde Van Dalen een tekst op waarin pulsvissen pas vanaf 2022 zou worden verboden. Franse pulsvistegenstanders reageerden woedend, maar kregen Mato niet op andere gedachten. 
En dus stonden de tegenstanders voor het blok. Ze willen een onmiddellijk verbod, maar kunnen straks alleen instemmen met een verbod vanaf 2021. Stemmen ze daartegen, dan is het pulsvisverbod helemaal van de baan. Een nieuw Parlement moet dan een nieuw voorstel ter stemming brengen. Het is maar de vraag of dat nieuwe parlement daar ook voor stemt. Instemmen met het voorstel van Van Dalen is dan veiliger, al komt het verbod er dan pas vanaf 2021.
Peter van Dalen had dus alle reden om blij te zijn. Of het parlement straks nou voor of tegen dit pulsvisverbod stemt, het gaat pas over een paar jaar in. En in het beste geval wijst nieuw onderzoek eind dit jaar uit dat pulsvissen goed is voor het zeeleven, waardoor het misschien uiteindelijk alsnog wordt toegestaan. Liever had hij helemaal geen verbod gehad, maar dit was het maximaal haalbare.
Luister hier naar een bijzondere gesprek dat Tijn Sadée had met Annie Schreijer van het CDA over pulsvissen.
De piraat en de technocraat
Julia Reda
No deal in trilogue today. Voss still wants to make #Article13 even worse, unclear if he will succeed. #SaveYourInternet
10:10 AM - 12 Feb 2019
Niet alleen over de pulsvisserij werd lang gesproken deze week in Straatsburg. Ook de auteursrechten zorgden voor veel extra gesprekken. Daar was het de piraat tegen de conservatief. Jong tegen oud. Gevestigde belangen tegen vernieuwers. De discussie over de copyrightwet deze week in Straatsburg duurde lang en zorgden voor veel emotie. Bijou van der Borst over een Europese wet waar het laatste woord nog niet over is gezegd.
Ergens in een van de vele zaaltjes die het Europese Parlement rijk is, op een bovenverdieping, bijna onvindbaar, werd gesproken over de nieuwe wet. Achter een grote gesloten rode deur, die goed in het slot zat, werd lang gediscussieerd.
Via de berichten van onderhandelaar Julia Reda werd de buitenwereld op de hoogte gehouden. “Nog geen deal #Article13 #SaveYourInternet #UploadFilters”, was een van haar tweets.
Twitteraars door heel Europa hielden de updates over de onderhandelingen angstvallig in de gaten. Volgens hen betekent de wet het einde van het vrije internet. Julia Reda verstuurde regelmatig nieuwe berichten. Voor de European Pirate Party zit zij bij de onderhandelingen over deze wet. Met haar jongensachtige kapsel en no-nonsense uitstraling wijkt ze af van de standaarden in de Europese scene. 
Haar grootste tegenspeler is de hoofdonderhandelaar Axel Voss. Hij past meer in het cliché beeld van de Europarlementariër: lid van een Duitse christelijke partij, studeerde rechten en 55 jaar oud. Leeftijd speelt een rol in deze discussie, vinden zijn tegenstanders. Heeft de man ooit Facebook of YouTube gebruikt, is de vraag die veelvuldig op internet wordt gesteld. 
Toch is het hem gelukt. De nieuwe copyrightwet is afgelopen week aangenomen. Na vele uren praten ging de rode deur eindelijk piepend en krakend open. Reda windt er geen doekjes om.
 “Ik ben niet tevreden.”
Wel is ze blij dat ze bij de onderhandelingen was, want anders was de wettekst nog veel erger, zei de activiste. 
Copyright is Julia Reda’s levenswerk. Met een campagne gefocust op herziening van het auteursrecht behaalde ze in 2014 een plek in het Europees parlement. Ze is het enige piratenpartijlid in het parlement. 
Gevaarlijk
Niet voor niets, want het parlement stelde haar aan om een nieuw voorstel te schrijven voor nieuwe copyrightwetgeving. De oude wet stamde nog uit een tijd zonder YouTube. Ondertussen verruilde ze haar spijkerbroek voor een pak. “Met een pak wordt je beter gehoord in discussies.” 
Een klein jaar nadat ze is verkozen nam het parlement haar voorstel aan met 445 voor en 65 tegen-stemmers. Niet iedereen was te spreken over Reda’s ideeën. Een Britse Labour parlementariër noemde haar voorstellen zelfs gevaarlijk. Het bleef bij een korte overwinning, want de wettekst die er nu ligt, bevat tot haar teleurstelling amper nog gelijkenissen met haar voorstel. 
Hoofdonderhandelaar Voss kwam vermoeid door dezelfde rode deur naar buiten. Hij vertelde dat over alles onenigheid was. “Elke kleine verandering van de bewoording zorgde voor problemen”, zuchtte hij. Eerder ontstond er over een komma een discussie van drie kwartier. 
Maar het moeilijkste moest nog komen. De YouTube-community duwde hem nogmaals in een ongemakkelijke positie. Ze wilden een interview afnemen via een videogesprek. Een jongen stond zwijgend tegenover hem met zijn telefoon op hem gericht. Voss verdedigde zijn wet tegen het scherm met daarop de kritische kijkende interviewer van HerrNewstime.
Axel Voss (CDU) zu Artikel 13 | Artikel 13 beschlossen | HerrNewstime
Uiteindelijk ging het vooral over de internetfilters. Axel Voss begreep de zorg niet: “In de wettekst staat nergens het woord filter.” Nonsens, volgens Reda. “Het feit dat de tekst met geen woord rept over filters, betekent niet dat internetgiganten deze niet inzetten om aan jullie regels te voldoen.”
De wet is zo goed als officieel. Hij moet alleen nog goedgekeurd worden door het voltallige parlement en de Europese Raad. Meestal is dat na dergelijke onderhandelingen geen probleem.
Toch is de strijd nog niet gestreden voor Reda. Ze heeft een petitie achter de hand. Bijna 5 miljoen internetgebruikers tekenden al. “Ik denk dat het zal lukken. We zijn dichtbij de verkiezingen.” 
Een lijst met paradijzen
Eurocommissaris Jourova
Dat sancties steeds meer een wapen in de internationale politiek worden, bewijst de discussie over de zogenoemde zwarte lijst van belastingparadijzen wel. Na meer dan een jaar discussie, touwtrekken en pogingen van landen om van de lijst af te komen heeft de Europese Commissie deze week de lijst met landen gepubliceerd. En dat zorgt meteen voor gedoe. Om te beginnen zijn Panama, Nigeria en vooral Saudi-Arabië boos.
Volgens de Europese Commissie wordt er door die landen veel te laks toegezien op de financiering van terrorisme en het witwassen van geld. Ook een in de haast uitgegeven verklaring van de Saudische regering dat de bestrijding van witwassen en het voorkomen van financiering van terrorisme een strategische prioriteit is, zorgt er niet voor dat het land van de lijst wordt gehaald. En de verdediging uit Panama waarin wordt gezegd dat onlangs strenge regels tegen belastingontwijking zijn aangenomen, maakt eveneens geen indruk.
In één adem genoemd
Op de lijst staan verder landen als Libië, Botswana, Ghana, de Bahama’s en vier zogenoemde Amerikaanse territoria: Puerto Rico, Guam, Samoa en de Amerikaanse Maagdeneilanden. En daar zijn de Amerikanen boos over. Om te beginnen is er geen overleg over de lijst geweest tussen Brussel en Washington en de Amerikanen vinden het niet prettig om in één adem genoemd te worden met Noord-Korea of Jemen, die ook op de lijst staan.
Vanuit het Amerikaanse ministerie van Financiën is dan ook al gezegd dat Amerikaanse banken zich niet aan de lijst en de regels hoeven te houden. En het valt de Amerikanen op dat er geen enkel Europees land op de zwarte lijst van de EU staat.
Dat valt ook Sven Giegold (Groenen) op die in het Europees Parlement zich bezig houdt met witwassen en belastingparadijzen.
“Enkele van de grootste vuilgeldautomaten ontbreken nog, zoals Rusland, de stad Londen en bijvoorbeeld Azerbeidzjan.”
Eurocommissaris Jourova, die over de lijst gaat, zei bij de presentatie dat de lijst nog lang niet af is. Ze houdt ook nog de Verenigde Staten en Rusland in de gaten.
De komende tijd moeten zowel het Europees Parlement als de lidstaten hun mening over de zwarte lijst geven. In theorie kan de lijst met een gekwalificeerde meerderheid nog worden verworpen. Overigens het is niet verboden om zaken te doen met landen die op de lijst staan, banken worden vooral opgeroepen om waakzaam te zijn.
Pas op voor Russisch gas
De Russische president Poetin inspecteert de gaspijpleidingen
Bij de zwarte lijst gebruiken de Amerikanen nog diplomatieke taal, maar als het om de gaspijpleiding van Rusland naar Duitsland gaat dan zijn de Amerikanen heel helder. “We zullen er alles aan doen om die Nord Stream 2 pijpleiding tegen te houden”, aldus de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo deze week in Warschau.
Hij was deze week op bezoek in Oost-Europa om de banden aan te halen en had een heldere boodschap. Polen en Hongarije kunnen op Amerika rekenen. Het is de Amerikanen een doorn in het oog dat Duitsland zaken doet met de Russen en gas van Poetin via de Nord Stream 2 pijpleiding naar West-Europa laat komen. De afhankelijkheid van Rusland wordt zo te groot en bovendien willen de Amerikanen hun eigen vloeibare gas, LNG, aan de EU verkopen.
In Polen vond minister Pompeo een gewillig oor. De Polen vinden samen met de Baltische Staten dat de pijplijn een groot veiligheidsrisico vormt.
De Poolse minister Czaputowicz: “De gaspijplijn zorgt niet voor Europese energieveiligheid. Het is zelfs schadelijk voor de energieveiligheid van het continent.”
Bovendien krijgt Polen nu een aantrekkelijke financiële vergoeding voor gas dat via de pijplijn uit Oekraïne over Pools grondgebied wordt getransporteerd richting de rest van Europa en die vervalt als de Nord Stream 2 eenmaal in bedrijf is.
Het antwoord op de Amerikaanse waarschuwingen kwam uit Zürich waar Mark Rutte z'n Europa toespraak hield. “We zijn veel te afhankelijk van Rusland en de Golfstaten als het om energie gaat”, aldus de premier.
Hij vreest dat landen als Rusland niet zullen aarzelen om de gaspijplijn dicht te draaien als het hun uitkomt. De oplossing is volgens de Nederlandse premier een soort energierevolutie, waarbij het halen van de klimaatdoelstellingen hand in hand gaan met het minder afhankelijk worden van de traditionele gas- en olieleveranciers.
In Duitsland bleef het redelijk stil. De Duitsers moesten vol aan de bak om de zeggenschap over de pijplijn niet kwijt te raken. Er is nu afgesproken dat de pijplijn aan de Europese regels moet voldoen, oftewel de eigenaar van de pijplijn, mag niet dezelfde zijn als het bedrijf dat het gas transporteert. De Duitsers hebben wel bedongen dat ze zelf er op toe mogen zien of de regels goed worden uitgevoerd.
Het is de bedoeling dat door de pijplijn, die ongeveer tien miljard euro heeft gekost, eind dit jaar gas gaat stromen.
Een kleine peiling
Met nog drie maanden te gaan voor de Europese verkiezingen staat de teller op twaalf Nederlandse politieke partijen die kans maken op een zetel in het nieuwe parlement. Drie nieuwe partijen komen, volgens de huidige peilingen na 23 mei, in het Europese Parlement; namelijk Forum voor Democratie, 50Plus en Denk. De SGP verdwijnt volgens de laatste peilingen uit de vergaderzalen in Brussel en Straatsburg. Maar behalve dat het maar peilingen zijn, speelt de opkomst bij de verkiezingen een grote rol en kan bijvoorbeeld de SGP op basis daarvan wel degelijk een zetel winnen en kunnen er ook elders verschuivingen ontstaan.
  • VVD 5
  • PVV 4
  • Groen Links 4
  • Forum voor Democratie 3
  • PvdA 3
  • CDA 2
  • D66 2
  • SP 2
  • ChristenUnie 1
  • Partij voor de Dieren 1
  • Denk 1
  • 50Plus 1
  • SGP 0
Meer Europese peilingen hier.
En verder
Komen de ministers van Financiën en Economische Zaken van Duitsland en Frankrijk deze week in Berlijn bij elkaar. Ze willen een plan voor een nieuwe Europese industriepolitiek, waarbij grote fusies, zoals die tussen Siemens en Alstom niet meer worden geblokkeerd en de EU een antwoord heeft op de steeds sterker wordende Chinezen. Bovendien willen ze afspraken maken over de aparte begroting voor de eurozone, waar Nederland op tegen is. En gaan ze praten over het afschaffen van het veto bij belastingzaken. Ook daar is Nederland op tegen.
Ook spreken de ministers van Buitenlandse Zaken maandag over nieuwe sancties tegen Russische personen. De verwachting is dat er nog geen besluit valt. Verder hebben ze het over Venezuela.
En komt Greta Thunberg, de Zweedse klimaatactiviste, donderdag naar Brussel. Ze spreekt in het Europees Parlement en loopt daarna mee in de wekelijkse scholierendemonstratie voor een beter klimaat.
Tevens maakte @musmar een hele leuke vlog over voetbal, Italië en geschiedenis.
En heeft de voorzitter van het Parlement, de Italiaan Antonio Tajani, het moeilijk. Tijdens de herdenking van de massale moordpartijen (foibe) aan het eind van de Tweede Wereldoorlog in de stad Triëst zei de voorzitter: “Lang leve Triëst, lang leve het Italiaanse Istrië, lang leve het Italiaanse Dalmatië.”
Dat schoot Kroatië en Slovenië is het verkeerde keelgat. Het gebied werd na de Eerste Wereldoorlog aan Italië toegewezen en min of meer overgenomen door Mussolini. De partizanen namen aan het eind van de Tweede Wereldoorlog wraak door Italianen te martelen en, vaak nog levend, in bergkloven te gooien (foibe).
Tajani heeft sorry gezegd. “Het was niet mijn bedoeling om iemand te beledigen. Ik wilde gewoon een vredesboodschap tussen mensen sturen, zodat wat er is gebeurd nooit meer gebeurt.” Een aantal parlementsleden is nu een petitie gestart met als doel het aftreden van Tajani als voorzitter van het Europees Parlement. Eurocommissaris Violeta Bulc (Slovenië) heeft de parlementsvoorzitter uitgenodigd om samen met haar naar de herdenking op 25 april - Italiaanse bevrijdingsdag - in Risiera di San Sabba, een concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog te gaan.
En natuurlijk maandagavond de rubriek Brussel bij Nacht op NPO Radio 1. Deze week met Tijn Sadée. Luister hier naar de aflevering van vorige week.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Bijou van der Borst, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, André Meinema en Thomas Spekschoor.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.