Bekijk profielpagina

Brussel Inside - Een stopcontactentocht

Revue
 
Je kan je groen en geel ergeren, maar geel kan zich ook aan groen ergeren tegenwoordig. Hoe ver moete
 

Brussel Inside

2 december · Editie #59 · Bekijk online
Europa is in beweging, maar wat speelt er echt? Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt iedere week, samen met zijn collega’s in de Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Je kan je groen en geel ergeren, maar geel kan zich ook aan groen ergeren tegenwoordig. Hoe ver moeten milieumaatregelen gaan en wie draait voor de rekening op? Aan de vooravond van de klimaattop in Katowice lopen de gemoederen hoog op. Demonstraties in het westen met gele hesjes, maar ook werknemers in de bruinkoolindustrie in Oost-Europa, gaan de straat op om te demonstreren voor behoud van hun banen.
We richten ons op de auto in Europa. Rijden we inderdaad over een aantal jaar alleen maar elektrisch? Onze stopcontactentocht brengt ons langs Berlijn, Parijs, Oslo en Madrid. We stoppen ook nog even in Rome, om te kijken of de Italianen al met de ogen knipperen en de begroting aanpassen.
En verder melden zich steeds meer politici die graag naar Europa willen. En om iedereen een beetje op te beuren, een kleine selectie spotprenten over de brexit. Glimlachen mag.
Volg ons via @BrusselInside

Het plan
Demonstratie in Bulgarije tegen aanscherping klimaat doelstellingen
Aan plannen geen gebrek. Europa moet halverwege deze eeuw klimaatneutraal zijn. Geen uitstoot meer van broeikasgassen en als dat toch het geval is, moeten die worden opgevangen en opgeslagen.
Met die ambitie gaat de Europese Commissie, die namens de (nog) 28 EU-landen de gesprekken voert, naar de klimaatconferentie in het Poolse Katowice. De conferentie begint vandaag. Hier zijn de plannen te lezen.
Wat wil Europa?

  • Energiezuinige huizen
  • Minder ‘oude’ brandstoffen
  • Meer treinen, minder vrachtwagens
  • Luchtvaart belasten
  • Opvang en opslag CO2
  • Versneld koppelen van energienetwerken

Nederland sluit zich bij de plannen aan. Het kabinet-Rutte III heeft het klimaat bij de start tot speerpunt gemaakt. In het regeerakkoord is vier miljard euro vrijgemaakt. Even wat cijfers:
In 2030 moet er 49 procent minder CO2 in lucht komen vergeleken met 1990.
De meeste winst wordt gehaald uit opvangen en opslaan van CO2. Van de 56 megaton reductie, wordt 20 megaton in de grond gepompt.
De auto rijdt in de toekomstvisie van de Europese Commissie ook de komende jaren nog op fossiele brandstof. Niet omdat de Commissie dat graag wil, maar omdat de mogelijkheid om bijvoorbeeld zonne-energie op te slaan in batterijen, te beperkt is. “De batterijtechnologie is onvoldoende ontwikkeld”, heet het in de plannen.
Maar dat gaat niet alle landen ver genoeg. Spanje wil van de klassieke auto af, net als Frankrijk, Noorwegen en Groot-Brittannië. Nederland is wat voorzichtiger.
Miguel Arias Cañete
AGREED! @EU_Commission just adopted the landmark #EU2050 climate strategy for a #ClimateNeutralEU by 2050. Europe will be the world’s first major economy to go for #NetZero2050. Ready for #COP24! I’m proud to be European. 🇪🇺 https://t.co/sPPeReqNtL
11:06 AM - 28 Nov 2018
Duitsland blijft gewoon rijden
Als de Duitse dichter Heinrich Heine echt zou hebben gezegd dat hij bij een zondvloed naar Nederland zou vluchten omdat daar alles 50 jaar later gebeurt, dan kunnen we nu wel vaststellen dat als het gaat om de invoering van elektrisch rijden en een totaalverbod op auto’s met een verbrandingsmotor juist Duitsland jaren achter loopt.
NOS-correspondent Kees van Dam over politiek in het autoland bij uitstek.
Bondskanselier Merkel voelt er niets voor het einde van gewone auto’s aan te kondigen. Dat geeft alleen maar ongerustheid, is haar analyse. Het ontwikkelen van elektrische motoren met een wijde actieradius (Duitsers wonen veelal verder van hun werk dan bijvoorbeeld Nederlanders) en snelle laadpalen duurt volgens Merkel eerder “tientallen jaren dan jaren”.
En ook de Groenen, zo populair in de peilingen, hebben een stapje teruggezet. Vorig jaar was nog 2030 het jaar van het totale verbod op de verbrandingsmotor. Recentelijk vroeg de partij aan de regering niet meer om een jaartal, maar om “een duidelijk signaal”.
Maar staat Duitsland dan totaal stil? Natuurlijk niet!
Het land is bijvoorbeeld sinds 2015 lid van de ZEV-alliantie (zero-emissions vehicle). Het uitgangspunt van de alliantie van onder meer Groot-Brittannië, Nederland, Noorwegen, acht Amerikaanse staten en de Canadese provincie Quebec is een totale verbanning van vervuilende auto’s uit steden in 2050. Dat moet een reductie van uitstoot opleveren van 40 procent.
Bij de machtige Duitse auto-industrie is er absoluut het besef dat het einde van de verbrandingsmotor in zicht is, maar klinkt ook door dat de verwachtingen over hoe snel het allemaal zal gaan niet hooggespannen moeten zijn. De autobouwers wijzen er telkens op dat er zo’n 800.000 mensen werkzaam zijn in de auto-industrie en dat de overgang naar de elektrische auto jaarlijks tienduizenden banen zou kunnen kosten. Voor massaproductie is het volgens de autolobby noodzakelijk dat de elektrische auto’s een bereik krijgen van 350 tot 450 kilometer en dat er massaal wordt geïnvesteerd in het plaatsten van laadpalen in steden en met name langs de snelweg.
Omdat Azië (vooral China, Japan en Zuid-Korea) voorop loopt bij het ontwikkelen van batterijen voor elektrische auto’s, beginnen nu ook in Duitsland autobouwers flink te investeren in de overstap naar elektrische (en ook zelfrijdende) auto’s.
Volkswagen bijvoorbeeld wil tot en met 2023 in totaal 44 miljard euro steken in nieuwe technologieën, fabrieken en materieel. Dat is 10 miljard meer dan eerder was begroot. Volkswagen zet volgend jaar de eerste volledig elektrisch modellen van zijn duurdere merken Porsche en Audi op de markt. Vanaf 2020 willen de Duitsers ook goedkopere elektrisch aangedreven auto’s aanbieden.
Geen diesel op de snelweg
Er is dus beweging in Duitsland, zeker ook onder druk van rechters die steden opdragen rijverboden in te voeren voor dieselauto’s. In de vijftien meest vervuilde steden kunnen eigenaren hun auto omruilen tegen een schonere, bijvoorbeeld een elektrische. Ook krijgen ze daarbij een premie van gemiddeld 6000 euro. Volkswagen, Daimler (Mercedes) en BMW willen inmiddels ook wel meewerken aan het ombouwen van dieselmotoren, maar geven duidelijk de voorkeur aan het omruilen. Handel is handel, en dat geldt ook voor een elektrische auto met korting.
Ondertussen groeit het aantal steden waar een belangrijk deel van de 11 miljoen diesels niet welkom zijn: volgend jaar gaat het om bijvoorbeeld Berlijn, Frankfurt, Stuttgart, Mainz en Aken. En heel belangrijk is het dieselverbod voor Essen en Gelsenkirchen, waar de rechter vorige week mee kwam. Want voor het eerst is er nu ook een verbod dat geldt voor een snelweg, de A40. Die loopt dwars door Essen. In tegenstelling tot een verbod in het centrum, dat reizigers nog de mogelijkheid laat de bus, trein of metro te nemen, kan een Autobahn-verbod grote invloed hebben op het leven van forenzen die gewend zijn met hun auto van huis naar werk te gaan.
Tegen deze achtergrond moeten we ook de investeringen van zo’n 270 miljard euro tot en met 2030 van de Duitse regering zien. Die is voor het oplossen van knelpunten en het aanpakken van achterstallig onderhoud op de Autobahn, maar is ook bedoeld voor het verbeteren van de spoorwegen. En steden krijgen financiële steun van Berlijn voor allerlei vormen van stadsvervoer.
Kortom, Duitsland loopt nu nog achter. Maar niet uit te sluiten is dat onze oosterburen binnen een jaar of wat ‘op stoom’ komen. En krijgt Heinrich Heine misschien toch gelijk, tenminste als hij écht zou hebben gezegd dat alles in Nederland 50 jaar later gebeurt.
Groen of geel?
Het land van het akkoord van Parijs heeft de grootst mogelijke moeite om een klimaatvriendelijk beleid te ontwikkelen.
Onze man in Parijs Frank Renout over de Franse dilemma’s.
Noem het de Franse paradox: klimaat staat hier zo’n beetje op nummer 1 op de politieke agenda, maar niemand heeft het erover.
President Macron kondigde afgelopen week milieumaatregelen aan – want Parijs doet te weinig om fossiele brandstoffen uit te bannen en om de CO2-uitstoot terug te dringen, zei hij. Dus komen er méér windmolens, méér zonnepanelen en méér geld voor schone energie.
Maar helaas, de boodschap vervloog meteen. Iedereen wilde maar één ding weten: worden de laagste inkomens gecompenseerd voor de kosten?
Het is het directe effect van de gele hesjes-protesten. Klimaat en koopkracht staan schijnbaar haaks op elkaar. Macron moet kiezen: groen of geel? Dáár gaat het gesprek over in Frankrijk.
President Macron: “Ik wil schone en betaalbare energie. De laagste inkomens mogen niet met de lasten worden opgezadeld.’’
Daar bovenop speelt nog een ander probleem: de resultaten.
In 2015 was Parijs nog de stad waar het jongste klimaatverdrag werd ondertekend.
Macron was de bedenker van de leus ‘Let’s make our planet great again’. Hij zei het zelfs een keer in het Chinees, om zijn collega’s in Peking ook mee te krijgen.
Hoe groen is Macron?
Maar sinds zijn aantreden vorig jaar is Frankrijk volgens critici maar weinig opgeschoten met milieumaatregelen. Symbolisch was de beslissing in mei van dit jaar om bestrijdingsmiddel glyfosaat niet per wet te verbieden – wat werd gezien als een overwinning van de landbouwlobby.
Pijnlijk was de beslissing van milieuminister Nicolas Hulot in augustus van dit jaar om op te stappen met openlijke kritiek op het klimaatbeleid van Macron.
Opvallend was de aankondiging van Macron zelf deze week dat de ontmanteling van het Franse nucleaire park wordt uitgesteld, wat wordt gezien als een knieval voor economische belangen van kerncentrales.
Het klimaat staat dus hoog op de agenda, Macron maakt nieuwe plannen en critici zijn ontevreden. Kortom: het is in Parijs een gróót issue, maar de maatschappelijke discussie gaat over iets héél anders. Groene handen versus gele hesjes.
Paard en wagen
Toeval of niet: in dezelfde dagen waarin Spanje aankondigde per 2040 de verkoop van benzine- en dieselauto’s te verbieden, sloot hoofdstad Madrid het centrum grotendeels voor deze auto’s af. 
Onze man in Madrid Rop Zoutberg zag dat benzineauto’s en diesels sinds vrijdag het hart van de binnenstad - een gebied van vijf vierkante kilometer - niet meer in komen.
De regel geldt voor alle voertuigen die van buiten het centrum komen. Uitzonderingen worden alleen nog gemaakt voor hybride en elektrische auto’s, inwoners van het centrum, taxi’s en bussen. 
In een klap verdwijnen zo 76.000 autoritten. Uitlaatgassen gaan zelfs met 40 procent terug, zegt de Madrileense wethouder José Manuel Calvo van Volksontwikkeling in gesprek met Brussel Inside. 
“Waar we aan werken is een verandering van mentaliteit, een keerpunt in de tijd. Er is enorme druk geweest tegen het afgrendelen van het centrum. Het verzet kwam geeneens van burgers, maar van andere overheden. Die gingen de milieumaatregelen als politieke confrontatie uitvechten.” 
Het is allemaal nog maar het begin. Een ontwerptekst voor de toekomstige wet rond klimaatverandering verbiedt in Spanje per 2040 de verkoop van benzine- en dieselauto’s. Ook auto’s op aardgas of hybride voertuigen worden verbannen. Het vraagt een razendsnelle omslag in autoverkoop en -productie. In het land rijden nu 46.000 elektrische auto’s en ruim 30 miljoen voertuigen op gewone benzine of diesel.
Kan de omslag wel?
De omslag raakt onmiddellijk de in Spanje massaal aanwezige auto-industrie. Niet alleen het Spaanse Seat, eigendom van Volkswagen, produceert er zijn auto’s. Ook Renault, Mercedes, Nissan, Peugeot, Citroën en Opel zitten in het land. Opvallend is dat al die fabrieken op dit moment maar drie modellen elektrische auto’s maken. 
Een verbod per 2040 is volgens de koepel van autofabrikanten ANFAC hoe dan ook onrealistisch. De industrie is zich bewust van het terugdringen van het aantal vervuilende auto’s. “Maar de omslag moet wel geordend verlopen, op een manier die economisch klopt”, zegt Mario Armero, directeur van de organisatie. “De Spaanse regering heeft tot nu toe geen enkel moment fabrikanten of vakbonden bij hun plannen betrokken.” 
Paardenstront
Ach, het is allemaal geen oorlog tegen auto’s, reageert de Madrileense wethouder Calvo laconiek. “Hoofdsteden als Parijs en Madrid hadden eind 19de eeuw enorm problemen met paard en wagens. Overal lag paardenstront. Het stonk en het dreigde de steden te verstoppen. Tot ze besloten die paard en wagens te verbieden.” 
“Het is dus een beroep doen op logisch denken. Over 30 jaar zijn de Europese hoofdsteden opnieuw veranderd. Onze kleinkinderen vertellen we dan over de herrie aan het begin van de eeuw. Ze zullen het amper begrijpen en zich afvragen hoe we het konden verdragen.” 
Veel elektrisch voordeel in Noorwegen
Als laatst plek op onze Europese stopcontactentocht bezoeken we Noorwegen.De Noren lopen ver voorop in het gebruik van de elektrische auto.
Rolien Créton beschrijft de opmars.
Die voorsprong heeft alles te maken met een miljoeneninvestering van de overheid die eigenaars van elektrische auto’s grote financiële voordelen geeft. Vanaf 2025 mogen er in Noorwegen alleen nog maar auto’s zonder uitstoot worden verkocht.
De populariteit van elektrische auto’s heeft direct te maken met het prijskaartje: eigenaars betalen geen BTW en geen wegenbelasting. Daarmee is de elektrische auto goedkoper dan benzine- en dieselauto’s. In 2017 was 20 procent van verkochte auto’s in Noorwegen volledig elektrisch. Dit jaar is dat 30 procent.
Noorse automobilisten geven aan dat het financiële voordeel doorslaggevend is bij de aanschaf van een elektrische auto: ook de Noorse automobilist rijdt met de portemonnee.
Wachtlijsten voor elektrische auto’s
Maar eigenaren van volledig elektrische auto’s hebben in Noorwegen nog meer voordelen: ze mogen op de busbaan rijden als er files zijn, op veel plaatsen gratis parkeren en gratis op tolwegen rijden. De belangstelling is zo groot, dat ruim 30.000 Noren op de wachtlijst voor een elektrische auto staan.
De strategie van de Noorse overheid heeft dus het gewenste effect, maar is duur en wordt niet door iedereen in dank afgenomen. Zo houden bewoners op het uitgestrekte platteland liever vast aan hun vierwieltrekker. Daarbij komt dat er ook in Noorwegen een tekort aan laadpalen is. Ook wordt gewaarschuwd voor chaotische verkeerssituaties tijdens hoogtijdagen, als iedereen tegelijkertijd wil opladen. Maar de Noorse regering houdt ook de komende twee jaar vast aan het subsidiëren van de elektrische auto.
Meer ambitie gevraagd
Klimaat zaken
En dan de reactie van Bas Eickhout op de klimaatplannen van de Europese Commissie. Hij wil meer ambitie. Dit is een fragment, maar de hele uitzending is later vandaag terug te zien op NPO Politiek.
Italië knippert met de ogen
Premier Conte bij de G-20
Het was een wedstrijdje staren tussen de Europese Commissie en Italië, en het lijkt erop dat de regering-Conte als eerste geknipperd heeft. Plotseling is Italië alsnog bereid om de begroting aan te passen en minder uit te geven.
Waarom? Mustafa Marghadi heeft het antwoord.
Want waar is toch die stevige taal van premier Conte  en consorten  gebleven? Nadat de Europese Commissie de strafprocedure voor budgetoverschrijdingen was gestart maakte minister Salvini van Binnenlandse Zaken nog geintjes over brieven van de kerstman. Het antwoord kwam van de markten. Ok, eerst op hilarische wijze van de krant La Repubblica, maar tóén van de markten en van de Italiaanse spaarder
In Italië heeft men constant het oog gehouden op de zogenoemde spread. Het verschil tussen de langetermijnrentes van Duitsland en Italië. Die stond vlak voor het aantreden van de regering Conte nog op 1,3 procent, maar schoot sindsdien naar een onhoudbare piek van 3,6 procent.
Dat houdt simpelweg in dat het afsluiten van leningen meer rentekosten met zich meebrengt en de dure kabinetsplannen daarmee nog duurder worden. Het kabinet hield lang vol dat de Italianen vertrouwen hebben in de plannen, maar toen het vorige week nieuwe obligaties uitgaf werden die maar matig gekocht door de Italiaanse spaarders. 
Praten, praten, praten
Kortom, de regering ziet zich nu genoodzaakt om water bij de Chianti te doen. Maar waar moet het snijden? Het begrotingstekort van 2,4 procent is niet heilig meer, maar de dure verkiezingsbeloften wel. De verlaging van de pensioenleeftijd naar 62 en de invoering van een basisuitkering voor de armste werkzoekenden zijn veruit de duurste plannen, maar ook de belangrijkste voor de regeringspartijen. Daar zal men niet, of anders minimaal aan tornen.
Met wat schrapen komt men tot nu toe uit op 2,1 procent tekort, maar dat is volgens Europees Commissaris van Financiën Moscovici nog onvoldoende. Dus is het Italiaanse kabinet in permanent overleg om te voldoen aan de regels van de EU, in de hoop een miljardenboete te voorkomen. Maar vooral om de markten te kalmeren. De spread is gestabiliseerd, maar dan moet Italië er dus wel uitkomen met de EU. De intentie is er van Italiaanse zijde, dus na maanden van geruzie kan men elkaar weer rustig in de ogen kijken.
De brexit-scenario's
In Londen gaat er vrijwel geen dag voorbij of premier May moet in het parlement verschijnen. De discussie blijft heftig met veel emoties over en weer. Uiteindelijk draait alles om dinsdag 11 december: de stemming in het Lagerhuis. Maar wat als er ‘nee’ wordt gezegd en de deal dus van tafel gaat.
We hebben zeven scenario’s, maar er zijn er wellicht meer te bedenken.

  1. Er komt een nieuwe stemming. Een tweede ronde, omdat de financiële markten in rep en roer zijn en politici schrik krijgen en zich bedenken.
  2. Premier May treedt af en wordt vervangen door een andere leider, die opnieuw gaat praten in Brussel.
  3. De premier wordt afgezet, omdat ze onvoldoende steun heeft in haar eigen partij.
  4. May schrijft nieuwe algemene verkiezingen uit in de hoop een grotere meerderheid te verkrijgen.
  5. Labour kan proberen via een motie van wantrouwen algemene verkiezingen te forceren.
  6. Er komt een tweede referendum met steun van Labour-afgevaardigden.
  7. Er komt geen deal en op 29 maart treedt de zogenoemde chaotische brexit in werking.
Ondertussen vliegen de verwijten over en weer. Zo beweerde een voormalig Labour-minister, Andrew Adonis, dat de Financial Times de brexitdeal van premier May steunt, omdat de Japanse eigenaar van de krant op die manier probeert een lintje te krijgen.
Woordvoerder Financial Times: “Baarlijke nonsens. Iedere lezer van de Financial Times weet dat dit niet klopt.”
Ook de Fransen krijgen ervan langs. President Macron zei tijdens de EU-top dat de Britten nooit de douaneunie kunnen verlaten als er geen fatsoenlijke afspraken over de visserij komen.
Hier trouwens een handig lijstje met politici die in het Britse parlement de komende week een hoofdrol gaan spelen. En ook handig: een voorlopig tijdschema voor dinsdag 11 december, de dag dat er gestemd gaat worden.
  • Vanaf 20.00 uur onze tijd wordt er gestemd over zes moties.
  • De stemming voor elke motie duurt ongeveer 25 minuten; oftewel er wordt 2,5 uur uur gestemd.
  • Na de moties volgt de stemming over de deal. Oftewel vanaf 22.30 kan er gestemd worden over deal of no-deal. 
Dat is allemaal pas over anderhalve week. In de tussentijd houden de Britten zich op de been met humor. Een kleine selectie van de vele spotprenten van de afgelopen week.
Hollandse nieuwe
De eerste nieuwe politici drukken hun neus al aan het venster in Brussel. Ze verkennen de stad, bekijken vast hun nieuwe werkplek in het Europees Parlement, laten zich bijpraten door Nederlandse diplomaten en maken kennis met de correspondenten. Een snuffelstage.
Vol vuur en enthousiasme komen ze, soms met een campagneleider, soms alleen, maar allemaal vastbesloten om na de verkiezingen een vliegende start te maken.
Maar waar politici komen, vertrekken er ook politici. In ieder geval negen, de meeste oude rotten, zijn in mei niet herkiesbaar. Van de PVV hebben we geen gegevens.

  1. Hans van Baalen - VVD
  2. Bas Belder - SGP
  3. Wim van de Camp - CDA
  4. Gerben-Jan Gerbrandy - D66
  5. Dennis de Jong - SP
  6. Anne-Marie Mineur - SP
  7. Lambert van Nistelrooij - CDA
  8. Judith Sargentini - GroenLinks
  9. Marietje Schaake - D66
Dennis de Jong, die 10 jaar in het Europees Parlement heeft gezeten wil nog wel enkele adviezen geven om niet meteen kopje onder te gaan in de Europese wettenfabriek. “Blijf contact houden met Nederland, dompel je niet helemaal onder in de Brusselse bubbel.”
Nieuwe politici moeten zich realiseren dat het politieke theater heel anders is dan op het Haagse Binnenhof. Een interruptiemicrofoon om een fijne vileine vraag te stellen of een politieke tegenstander door te zagen, is er niet. Europese politici moeten hun boodschap in één minuut verpakken dan mag alweer iemand anders een verklaring voorlezen.
Politiek in Brussel is traag, minder politiek gekibbel aan de dorpspomp en veel gericht op het maken van wetten.
Dennis de Jong heeft nog een advies:
“Kies meerdere thema’s. Zeg niet alleen ik doe asiel en laat daar af en toe een luchtballon over op. Zo werkt het niet. Zo vaak kom je niet voor een camera en als dat je stijl is, word je wel een hele lichte Europarlementariër.”
Er zijn alweer wat namen bekend van politici die meedoen aan de verkiezingen. Bij de PvdA wisten we al dat Frans Timmermans de lijstaanvoerder is, maar nu kennen we ook de rest van de lijst. Weinig vernieuwing bij de sociaal-democraten. Agnes Jongerius is de nummer twee, Paul Tang drie en Kati Piri lijkt het grote slachtoffer te worden met een vierde plek, die waarschijnlijk onverkiesbaar is. Verjonging is te zien vanaf plek zeven waar Lara Wolters, op dit moment beleidsmedewerker, staat. Onderaan de lijst, als lijstduwers, staan twee oudgedienden: Max van de Berg (72) en Hedy D'Ancona (81).
Bij de SP komt een heel nieuw team naar Europa. Lijsttrekker wordt Arnout Hoekstra, oud-wethouder uit Vlaardingen, gevolgd door Jannie Visscher ook voormalig wethouder uit Eindhoven en op plek drie nog een oud-wethouder: Geert Ritsema uit Arnhem.
Bij het CDA gaan Esther de Lange en Jeroen Lenaers door. Nieuw zijn Karsten Klein en Tom Berendsen. Annie Schreijer staat voorlopig op de vijfde plek en oud-dierenarts en Kamerlid Henk Jan Ormel op plek zes. Ook voormalig burgemeester Sjaak van der Tak staat in de top 10. En net als de PvdA heeft het CDA een oudgediende op de lijst. Onderaan staat de 74-jarige Karla Peijs.
En bij GroenLinks stapt de voorzitter van de Eerste Kamer, Tineke Strik over naar Europa. Ze staat op de tweede plek, achter Bas Eickhout. Strik schreef onder meer het vorige verkiezingsprogramma voor de Europese Verkiezingen.
En verder
Heeft Mitra Nazar een reportage gemaakt in Hongarije over het wegjagen van de Centraal Europese Universiteit (CEU) uit Boedapest. Lees en kijk hier.
En daar gaat maandag Brussel bij Nacht op de radio ook over. Tijn Sadée is zich al aan het voorbereiden.
Komen de Europese sociaal-democraten volgend weekend bij elkaar in Lissabon, waar Frans Timmermans officieel tot ‘spitzenkandidaat’ wordt gekozen.
En is er een Eurogroep-vergadering. De ministers bespreken de plannen om de eurozone te hervormen. Het is ook de eerste keer dat Wopke Hoekstra zijn Franse ambtgenoot Bruno Le Mair weer ziet. De twee hadden een fors verschil van mening de afgelopen week, waar De Telegraaf getuige van was.
De Telegraaf: Gevraagd naar het ’Hanzeverbond’ speelt Le Maire eerst geïrriteerd alsof hij niet eens weet welke landen met die term bedoeld worden. “Je bedoelt dat, eh, verbond van noordelijke landen?” Eerder werd in Europa ook al gepoogd om te doen alsof het verbond niet zo veel voorstelt en nu doet Le Maire hetzelfde maar dan recht tegenover de oprichter van de club. Direct daarna laat hij merken dat hij het verbond wel degelijk kent en dat het hem dwars zit. "Ik geef de voorkeur aan eerlijk zijn: ik ben oncomfortabel met het idee van nieuwe cirkels, nieuwe clubs, nieuwe verbonden creëren binnen Europa.” Hij briest zelfs over dat zulke clubs ’gevaarlijk voor Europa’ zijn. Ondertussen worden er meer kopjes koffie met gouden lepeltjes neergezet.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, Hans Brom en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.