Bekijk profielpagina

Brussel Inside - De overlever Theresa May

Revue
 
Van niemand is de politieke dood vaker voorspeld dan die van Theresa May. Maar de Britse premier zit
 

Brussel Inside

30 september · Editie #50 · Bekijk online
Vanaf donderdag 23 mei zijn er verkiezingen in de Europese Unie. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt tot die tijd, samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden, de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.


Van niemand is de politieke dood vaker voorspeld dan die van Theresa May. Maar de Britse premier zit er nog altijd. De komende week houdt de rest van Europa weer even de adem in, want overleeft ze haar eigen congres?
De premier weigert vooralsnog te capituleren en Brussel heeft geen alternatief als het over de brexit gaat.
Verder aandacht voor de referenda in Macedonië en Roemenië.
En België maakt zich zorgen over de stroom dit najaar en een mogelijk tekort aan energie dat deels te wijten is aan buurland Duitsland.

De week van May
Oppositieleider Corbyn was deze week in Brussel
Hoe manoeuvreert May zich door alle problemen? Vandaag begint in Birmingham het partijcongres van de Conservatieve partij van premier May. Ze moet de strijd aan met veel tegenstanders in haar eigen partij om haar brexit-strategie te verdedigen. Het is misschien wel de minst benijdenswaardige baan in Europa: premier zijn van Groot-Brittannië. Met een alsmaar sneller naderende deadline voor brexit en een deal nog altijd verre van in zicht, moet May nu de confrontatie aan met haar eigen achterban. NOS-correspondent Tim de Wit is ook afgereisd naar Birmingham.
Partijcongressen in Groot-Brittannië zijn altijd momenten waarop alle spanningen binnen een partij samenkomen. Waarin de verdeeldheid zich in al zijn lelijkheid kan openbaren. Zeker nu de druk op de May zo gigantisch is. Dat zij in een verzwakte positie zit, is bekend. Al sinds de verkiezingen vorig jaar, waarin ze pijnlijk haar hand overspeelde en in plaats van er zetels bij te krijgen juist haar meerderheid verloor, is May aangeschoten wild. Daar komt bij dat ze ondanks alle tegenslagen de afgelopen maanden stellig blijft vasthouden aan haar brexit-strategie. Haar zogenaamde ‘Chequers-plan’, vernoemd naar het buitenverblijf van de premier waar ze dit compromis deze zomer uit hamerde met haar regering, ligt van alle kanten zwaar onder vuur.
De EU liet na de top in Salzburg weten dat het plan, dat wél voorziet in een vrij verkeer van goederen, maar niet in het vrij verkeer van personen en diensten, op deze manier ‘niet gaat werken’. De EU wil nog meer toezeggingen van May, anders lijkt een deal niet mogelijk. Tegelijk vindt de zeer fanatieke en luidruchtige brexit-vleugel binnen de Conservatieven dit Chequers-plan al een veel te grote knieval. Boris Johnson stapte op als minister van Buitenlandse Zaken en ook brexit-minister David Davis legde zijn functie neer: zij konden niet met dit compromis leven. De twee prominente ministers hebben zich vervolgens bij de ‘brexiteers’ gevoegd en laten geen moment onbenut om May’s voorstel snoeihard aan te vallen. Boris Johnson schreef er vrijdag nog een artikel van liefst 4500 woorden over in zijn spreekbuis de Daily Telegraph. “Dump Chequers”, is zijn boodschap. De Britten moeten voor een Canada-achtig vrijhandelsakkoord gaan met de EU.
Premier Boris Johnson
En ook al weet Johnson dat met zo’n akkoord onmogelijk de grens tussen Ierland en Noord-Ierland kan openblijven – het grootste struikelblok bij deze brexit-onderhandelingen – stelde hij voor het grensprobleem maar over de brexit-deadline heen te tillen. Daar komen de Britten en de EU vast tijdens de overgangsperiode wel uit, suggereerde hij. Op dit congres zal May nieuwe aanvallen moeten pareren. Johnson geeft dinsdag een speech in Birmingham, naar verluidt voor ongeveer duizend aanhangers. Hij weet dat de gehele wereldpers de ogen op hem zal richten. En gezien het feit dat Johnson zijn leiderschapsambities nooit onder stoelen of banken heeft gestoken, zal hij zich wederom premier waardig willen presenteren. De vraag is of May zal buigen voor de kritiek van binnenuit. Tot nu toe houdt ze namelijk ongestoord vast aan haar strategie, ondanks dat er vanuit zowel uit Brussel als uit haar eigen gelederen voortdurend op wordt geschoten. Ze blijft geloven dat er met haar plan ruimte moet liggen om met de EU tot een akkoord te komen. Ze zei vorige week, in een persmoment waarin ze van zich afbeet na het voor haar vernederende optreden in Salzburg: “Ik toon respect in deze onderhandelingen. Ik verwacht van de EU hetzelfde.”
Opnieuw drama of revanche?
Ze hoopt toch dat de EU haar de komende weken tegemoet zal komen. En ruimte biedt op een doorbraak, al zijn er weinig signalen in Brussel die May’s hoop kracht bijzetten. Het is een spel wie er het eerste met de ogen knippert. En juist in deze zo spanende en cruciale slotfase van de brexit-onderhandelingen, is dat een onderhandelingsspel dat grote gevolgen kan hebben. Het verhoogt de kans op helemaal geen deal, met alle economische gevolgen van dien. Daarmee wordt haar eigen speech, traditioneel de afsluiting van het congres op woensdag, een beladen moment. Niet in de laatste plaats omdat haar vorige congresspeech uitliep op een pijnlijk drama. Eerst wist een komiek haar speech te verstoren door haar een ontslagformulier aan te bieden, vervolgens verloor ze haar stem en worstelde zich hoestend en proestend naar het einde om uiteindelijk te merken dat achter haar de letters van de partijslogan op de grond vielen. Ze zal zich dit congres hoe dan ook willen revancheren.
Brexit 2 referendum 2
Het debat over een tweede referendum over brexit woedt volop. Voor- en tegenstanders roeren zich.
Een aantal leestips:
Bedenk goed wat je wenst is de vrije vertaling van de kop van een stuk waarin de nadelen van een nieuw referendum op een rij worden gezet. De verwijdering tussen elite en gewone mensen is het belangrijkste argument, oftewel het gevoel van ‘ze doen toch waar ze zin in hebben’.
De Evening Standard heeft ook een aantal argumenten en vragen over een nieuwe stembusgang op een rij gezet. En hoewel we weten dat oud Labour-leider Tony Blair groot voorstander is van een nieuw referendum, is zijn verhaal in dezelfde krant de moeite waard.
Nog een voorstander van het opnieuw raadplegen van de kiezer is Vernon Bogdanor. De politiek komt er niet uit, dus moet de kiezer het oplossen. Zijn pleidooi in the Guardian is een tweetrapsraket. Eerst opnieuw de vraag brexit ja of nee. En als de Britten weg willen, dan de vraag over de deal die er ligt.
Een goed verhaal over waarom er geen tweede referendum moet komen is geschreven door Philip Johnston in de Daily Telegraph. Zijn analyse is dat je over alles wel een referendum kan houden, maar dat de politiek er juist is om besluiten te nemen.
En wie wil weten hoe de Britten er zelf over denken moet deze site volgen. Opiniepeilingen over de brexit, zeg maar een referendum over het referendum.
Macedonië-referendum
Billboard met oproep om ja te stemmen en kleine poster met oproep om referendum te boycotten
Vandaag mogen de inwoners van Macedonië zich uitspreken over een nieuwe naam voor hun land. Macedonië kan niet, want dan worden de Grieken boos. Het land moet zichzelf noodgedwongen de Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië noemen, maar de Grieken kunnen wel leven met de naam Noord-Macedonië. Dus is nu de vraag of Macedoniërs dat zelf ook een goede naam vinden. Als ze er uitkomen ligt de weg naar de EU en de NAVO open.
 ‘Voor een veilige toekomst voor onze kinderen’ is één van de slogans van de Ja-campagne in het Macedonische referendum dat vandaag wordt gehouden.
Onze correspondent Mitra Nazar is in de hoofdstad van Macedonië.  
De ja-campagne overheerst in de straten van hoofdstad Skopje met grote billboards op elke hoek van de straat. In de laatste peilingen staat het ja kamp op flinke winst. Zo’n 70 procent van de mensen die zeggen te gaan stemmen, zal ja stemmen. Voor de meeste ja-stemmers is naamswijziging een moetje.
De grootste zorg van de sociaaldemocratische regering van premier Zaev, ligt bij de opkomst. Pas als de helft van de stemgerechtigde bevolking komt opdagen, kan het referendum als geldig worden beschouwd. Een percentage lager dan 50 procent kan te zwak zijn om twijfelende parlementsleden over de streep te trekken. Het is de vraag of dat lukt, omdat de tegenstanders van het akkoord zich hebben verenigd in een boycot-campagne. Een boycot-campagne-bus reed in de weken voorafgaand aan het referendum door het land om mensen ervan te overtuigen zondag thuis te blijven.
Drijvende kracht achter de bus is Janko Bachev, de leider van een nieuwe politieke partij genaamd Verenigd Macedonië. Een partij met sterke banden met de Russische regeringspartij Verenigd Rusland.
“Boycot is de enige manier om te voorkomen dat Macedonië van de wereldkaart wordt geveegd.”
Complot theorieën
Hij ziet het naam-akkoord als een samenzwering van het westen. “De CIA, de NAVO en George Soros willen ons vernietigen,” gaat hij verder. “Wij willen niks te maken hebben met die genocidale organisaties.” De president van Macedonië, Gjorge Ivanov, zei een paar dagen voor het referendum dat ook hij het referendum zal boycotten. Hij noemde het ‘historische zelfmoord’ en moedigde Macedoniërs aan hetzelfde te doen.
Rusland maakt er geen geheim van tegen NAVO-toetreding van Macedonië te zijn. Er zijn aanwijzingen dat Rusland probeert de publieke opinie te beïnvloeden door het verspreiden van fake-nieuws. In aanloop naar het referendum doken honderden nieuwe websites en social media-accounts op die berichten van de boycot-campagne verspreiden. Een voorbeeld van fake-nieuws rond het referendum is een artikel waarin wordt beweerd dat de NAVO giftige stoffen zoals uranium zal gaan dumpen in Macedonië zodra het land lid wordt. Het artikel werd overgenomen door tientallen websites en massaal verspreid op social media onder de boycot hashtag, zegt onderzoeksjournalist Saska Cvetkovska.
“Hierin zag je de kracht van disinformatie, het was zo massaal dat de minister van Defensie dagen bezig is geweest met uitleggen aan de bevolking dat het niet waar is.”
De Amerikaanse minister van Defensie, James Mattis, zei vorige maand tijdens zijn bezoek aan Skopje dat er geen twijfel over is dat Rusland achter desinformatiecampagnes zit en zo het referendum probeert te beïnvloeden. Volgens Mattis gaat dat verder dan fake-nieuws, en zit er ook Russisch geld in de boycot-campagne. Rusland ontkent dat. Bachev van Verenigd Macedonië zegt dat hij geen Russisch geld heeft ontvangen. Volgens journalist Cvetkovska, die al jaren onderzoek doet naar Russische beïnvloeding op de Balkan en eerder aantoonde dat Rusland zich mengt in anti-westerse campagnes in Macedonië, is het waarschijnlijk dat het uit die hoek komt.
“Het is helder dat Rusland de enige partij is die er belang bij heeft dat het naam-akkoord mislukt.”
De afgelopen weken was het een komen en gaan van westerse regeringsleiders en topdiplomaten. Van de Duitse bondskanselier Angela Merkel, tot NAVO-baas Jens Stoltenberg, hoge officials van de EU, en ook de Nederlandse minister van buitenlandse zaken Stef Blok. Ze vlogen allemaal naar Skopje met een helder stemadvies: stem ja, en kies voor een Europese toekomst en een toekomst binnen de NAVO.
Voorzitter Donald Tusk van de Europese Raad twittert een filmpje waarin hij pleit voor een ‘ja’.
Donald Tusk
Мојата животна поука е едноставна: Никогаш не ја пропуштајте можноста кога ќе ве повикаат да гласате. 🇲🇰 https://t.co/zyfDHX45SM
2:55 PM - 17 Sep 2018
Ook de huidige voorzitter Oostenrijk liet via premier Kurz weten dat de bevolking in Macedonië het beste ‘ja’ kan stemmen.
En de Franse president Macron gooit er zelfs een speciaal filmpje tegenaan onder de titel 'boodschap van de president van de republiek aan het volk van Macedonië’.

Message du Président de la République - YouTube
Nog een referendum
Na Hongarije wordt deze week Roemenië op de gril van het Europees Parlement gelegd. Woensdag moet premier Viorica Dăncilă zich verdedigen tegen de toenemende corruptie en het neerslaan van de betogingen tegen die corruptie.
En dit weekend, gelijktijdig met het referendum in Macedonië gaan de Roemen ook naar de stembus om zich uit te spreken over het homohuwelijk. Op tafel ligt een voorstel om in de grondwet de tekst op te nemen dat het huwelijk een zaak is tussen man en vrouw, waarmee het huwelijk tussen personen van hetzelfde geslacht onmogelijk wordt.
Niemand op de bon
Handtekeningen op presentielijst EP, wie presenent is krijgt 306 euro als dagvergoeding
Breed lachend kwamen ze naar de voorstanders van meer transparantie toe. “We hoeven nu zelfs van het Europees Hof geen bonnetjes meer te bewaren.” Wat een actie voor meer openheid had moeten worden, kwam als een boemerang terug in het gezicht van politici die willen laten zien waaraan Europees belastinggeld wordt besteed.
Maandag zou het dagelijks bestuur van het Europees Parlement (het Bureau genaamd) zich opnieuw buigen over voorstellen om de uitgaven beter te verantwoorden. Maar dat agendapunt is opeens verdwenen. Tot ongenoegen van voorstanders van meer openheid.
Het Europees Hof oordeelde deze week dat het parlement vanwege onder andere privacyregels geen openheid van zaken hoeft te geven. Politici hoeven dus geen verantwoording af te leggen over waar ze de meer dan 4000 euro onkostenvergoeding (een bedrag bovenop het salaris) per maand aan uitgeven.
Dennis de Jong van de SP en Paul Tang van de PvdA willen nu voor de verkiezingen met een soort pact komen van Nederlandse politici die plechtig beloven transparant te zijn. Dat zal nog een hele klus worden, want over het principe is iedereen het wel eens, maar over de uitwerking denkt iedereen verschillend.
Moeten dan alle bonnen online? Of moet elke politicus bekend maken hoeveel geld ze van die 4300 euro terugstorten? Iemand als Jan Huitema van de VVD stort bijna elke maand meer dan de helft terug, maar er zijn andere politici die het hele bedrag wel opmaken. Wordt het dan geen race naar de bodem?
De partijen hebben een half jaar om een pact op te stellen. In mei zijn de verkiezingen en alle politici weten dat ze daar vragen over krijgen.
De uitspraak van het Europees Hof over de onkostenvergoedingen kwam er mede op verzoek van de NOS. We wilden graag inzicht in de bonnen van de Europarlementariërs. Onderzoeksredacteur Hugo van de Parre legt in de video uit, waarom we dat wilden en met wie er allemaal is samengewerkt.
Waarom ging de NOS naar het Europese Hof - YouTube
En Marche tegen het populisme
Benjamin Griveaux
,,We moeten nú beginnen. Als we wachten tot de laatste weken voor de verkiezingen kunnen we wel eens te laat zijn.’’
Dat zei Benjamin Griveaux, woordvoerder van de regering-Macron afgelopen week. En dus zíjn ze begonnen, met de pre-verkiezingscampagne voor het Europees Parlement. Want Macron voelt de hete adem van het populisme in Europa in zijn nek. NOS-correspondent Frank Renout bericht vanuit Parijs.
De insteek van Macron is duidelijk: het rechts-populisme – Macron noemt ze de ‘nationalisten’ – mag niet winnen.
Scorebord politiek
Zijn partij, La République en Marche (LREM), heeft een site geopend waar mensen zich vanaf nu kunnen melden die kandidaat willen zijn bij de Europese verkiezingen, in mei volgend jaar.
Het Élysée, het presidentieel paleis, stuurde alle media een ‘scorelijst’: 49 maatregelen voor Europa die Macron in een jaar tijd heeft genomen. “Al 22 initiatieven zijn gerealiseerd of worden dat op korte termijn”, stond er voor de duidelijkheid nog bij.
En er ligt een officieus verkiezingsprogramma. De partij hield een volksraadpleging naar de verwachtingen over Europa en de uitkomsten zijn ‘het kompas’ voor Macron in de komende campagne.
Waar gaat het over?
Vier thema’s zijn volgens de Fransen van belang:
  1. migratie
  2. veiligheid
  3. economie
  4. milieu
En steevast komt als wens terug: Europa moet aan z’n oude normen en waarden vasthouden. Wat migratie betreft betekent dat dat de EU z’n buitengrenzen beter mag bewaken, maar dat het recht op asiel niet ter discussie staat.
Dat Macron en zijn partij LREM nu al beginnen met tromgeroffel is bedoeld om een overwinning van de ‘nationalisten’ tegen te houden: Orbán en Salvini in Hongarije en Italië, maar vooral ook Marine Le Pen in Frankrijk zelf.
En er is misschien nog wel een belangrijker tegenstander: de niet-stemmers. Bij de laatste Europese verkiezingen ging maar 44 procent van de Fransen stemmen. Macron is bang dat een lage opkomst in het voordeel van Le Pen werkt.
Voordeeltje voor partij Macron
De president heeft ook de spelregels van de Europese verkiezingen veranderd. Er wordt straks gewerkt met één nationale lijst per partij, in plaats van regionale lijsten zoals tot nu toe. Officieel is dat bedoeld om het debat over Europa scherper en landelijk te krijgen. Maar critici denken dat Macron zo ook zijn eigen, nog jonge partij wil bevoordelen. De LREM heeft nog weinig bekende politici op regionaal niveau en kiezers zouden daarom kunnen uitwijken naar andere kandidaten, die al langer meedraaien.
Qua strategie is president Macron dus al volop aan het werk. En de inhoud zal (snel) moeten volgen. Uit de enquête die zijn partij hield, bleek dat de Fransen vooral concrete resultaten in Europa willen zien voor burgers. In zijn lijst met 49 initiatieven pronkt Macron onder meer met samenwerking met Spanje over elektriciteit en met auteursrechten. Over werkgelegenheid en koopkracht – dé grote zorgen van de Fransen – kan Macron nog niks noemen in zijn scorelijst.
Barcelona als medicijn tegen het populisme
Manuel Valls
Niemand weet wat Manuel Valls nu echt wil. Maar ineens stond hij deze week achter een katheder in Barcelona. De gemeenteraadsverkiezingen zijn pas in juni 2019. De in Barcelona geboren Franse oud-premier noemde zich “een man van links”, die de Spaanse stad tot een medicijn tegen het populisme wil maken.
Onze mannen in Madrid en Parijs, Rop Zoutberg en Frank Renout verdiepen zich in de zaak Valls. Eerst maar eens de Spaanse blik.

Manuel Valls ziet zich zien als de burgemeesterskandidaat die de Catalaanse separatisten zal stoppen.
Valls: “De voortdurende confrontatie tussen inwoners moet stoppen.” 
De Catalaans-conservatieve krant La Vanguardia ziet eigenlijk niets in Valls. “Manuel Valls is een voetballer die niet echt van zijn club houdt. Het ene seizoen speelt hij bij de ene club, is de volgende alweer bij de andere. En als hij geen club meer vindt dan verandert hij gewoon van land.” 
Toch speelt Valls het slim door zijn verkiezingsplatform alvast vast te knopen aan de liberale partij Ciudadanos. De partij groeide afgelopen jaar in het tumult van de separatistische strijd als kool. Bij regionale verkiezingen eind 2017 was de partij in Barcelona de grootste met 24 procent van de stemmen. 
Al blijft de vraag of het recept van Ciudadanos (hart in Catalonie, maar voor altijd bij Spanje) ook bij gemeenteraadsverkiezingen goed uitpakt. De progressieve El Periódico twijfelde al eerder over de agenda van de Franse Catalaan.
“Is hij geïnteresseerd in deze stad? Of gaat het hem om het vinden van macht die hij in Frankrijk niet kreeg? Gaat het om een politieke triomf? Of gelooft hij werkelijk in de impuls die Barcelona aan de cultuur en aan Europa kan geven?”
Handig was Valls in ieder geval door zich kort voor zijn presentatie te laten fotograferen met zijn zus Giovanna, en het beeld op Twitter te slingeren. Giovanna woont in Barcelona en had vorig jaar openlijk ruzie met haar broer over het ingrijpen in de deelstaat na het mislukte referendum. Dat beeld van familieruzie was weer even rechtgezet.
Manuel Valls
Amb la meva germana Giovanna, davant la casa dels pares. Horta. Barcelona. https://t.co/Pq4sKh3xvU
2:33 PM - 25 Sep 2018
In Frankrijk is met hoongelach gereageerd op de manier waarop Valls in de Spaanse pers wordt geportretteerd, zag onze man in Parijs Frank Renout. Fransen zien hem toch vooral als een ex-premier die onder president Hollande heeft gefaald, en als een socialist die te rechts is.
Het centrumlinkse El País noemde Valls een ‘revolutionaire wervelstorm’ en de conservatieve ABC schreef Valls zelfs een verlichtende werking toe: ‘La bella luz de París’
“Het lijkt wel een ridderroman!’’, concludeerde de Franse radiozender France Inter. “Is hun fantasie op hol geslagen?’’
De zender zag maar één lichtpuntje. De progressieve Spaanse website Publíco typeerde Valls zoals veel Fransen dat ook doen: “In Frankrijk is hij al dood en begraven en nu wil hij burgemeester van Barcelona worden. Valls is een ervaringsdeskundige in het doen alsof zijn mislukkingen eigenlijk overwinningen zijn.’
Decreet Salvini
Lega leider Matteo Salvini (rechts) en Vijfsterren leider Luigi Di Maio (links)
Italië trekt de teugels aan als het om migratie gaat en laat de teugels vieren als het om begrotingsdiscipline gaat. Beide coalitiepartijen maken op die manier hun verkiezingsbeloften waar.
Zo wordt het moeilijker om een tijdelijke verblijfsvergunning te krijgen. De criteria voor humanitaire gronden worden namelijk verzwaard. Migranten die niet uit een oorlogsland, zoals Syrië, komen konden een verblijfsvergunning krijgen als ze konden aantonen dat ze in eigen land vervolgd werden, zoals homo’s uit een groot aantal Afrikaanse landen. Ook bij zieke migranten werd met de hand over het hart gestreken.
Mensen op de vlucht voor natuurgeweld, asielzoekers die zwaar zijn uitgebuit of acute medische hulp nodig hebben kunnen nog een verblijfsvergunning krijgen. Vluchtelingen die geen papieren krijgen en het land moeten verlaten mogen voortaan 6 maanden worden vastgezet, dat was 3 maanden.
Lega-leider Salvini: “Met dit decreet maken we Italië weer wat veiliger”.
Vorig jaar kregen ongeveer 20.000 vluchtelingen een tijdelijke verblijfsvergunning.
De vijfsterren wil ook wat
En dan is er witte rook over de begroting van Italië. Het tekort loopt op om op die manier een basis inkomen en lagere belastingen te kunnen betalen. Uiteindelijk komt het tekort uit op 2,4 procent van het bbp (bruto binnenlands product). De alarmbellen in Brussel gaan af als dat boven de 3 procent komt.
Maar het loopt wel op en de staatsschuld bedraagt nu al meer dan 2400 miljard euro. Om een ander getal er bij te nemen dat is meer dan 130 procent van dat bbp, terwijl de afspraak in de eurozone is dat het maximaal 60 procent mag zijn.
Er zijn dus zorgen over de Italiaanse begroting in Brussel. Maar er wordt voorzichtig, met veel meel in de mond, gesproken. De begroting voldoet voor een deel aan de criteria, dus kan het land eind november als het definitieve oordeel geveld wordt, wel de goedkeuring krijgen van de Europese Commissie, maar er zal wel een stevige waarschuwing bij komen. Er wordt veel verwezen naar België, dat land had de begroting eerder dit jaar ook niet op orde, maar kwam met kleine vermaningen en huiswerk, er mee weg.
Italiaanse leiders Salvini en Di Maio: “We zijn tevreden. Deze begroting staat voor verandering”.
De beurs vond het minder leuk. Vrijdag gingen de aandelen in Milaan met 4 procent onderuit. Ook premier Rutte is bezorgd over de ontwikkelingen in Italië zo liet hij na afloop van het kabinetsberaad weten.
Geen stroom
Paniek in België. Er komt een stroomtekort aan. Er zijn maar twee van de zeven kerncentrales actief. De maand november wordt gevreesd, want dan zou zomaar opeens het licht uit kunnen gaan. De discussie - sommigen noemen het moddergooien - over wie de schuld heeft, is in volle gang.
Maar er wordt ook gewerkt aan oplossingen. De minister van Energie (Marie Christine Marghem) heeft onlangs een gesprek gehad met Duitse, Franse en Nederlandse collega’s. Samenwerking tussen de vier landen moet België helpen als er een daadwerkelijk stroomtekort komt.
Duitsland blijkt een beslissende factor, want veel elektriciteit stroomt vanuit de windmolenparken in Noord-Duitsland, via België, naar Zuid-Duitsland. Het Duitse hoogspanningsnet is niet krachtig genoeg om de stroom rechtstreeks naar het zuiden van Duitsland te transporteren en juist door deze wisselwerking kan België minder stroom voor eigen gebruik importeren.
De gevolgen
Om de problemen binnen de perken te houden, wordt er bij een serieus stroomtekort een afschakelplan in werking gesteld. Dit houdt in dat bij sommige gemeentes de stekker er voor 3 à 4 uur wordt uitgetrokken. De Belgische overheid heeft het land opgedeeld in acht schijven en hevige nood betekent dat eerst schijf acht zonder stroom komt te zitten. Als het probleem nog groter is gaat het afschakelplan naar schijf 7, enzovoort. Het doel is om een zogenoemde ‘black-out’ te voorkomen waarbij het hele land ineens zonder stroom zit.
Maar wie krijgt nu de schuld?
Wie nu eigenlijk de schuld heeft in dit verhaal blijft de vraag. Tot nu toe geven alle spelers elkaar de schuld. Engie Electrabel, verreweg de grootste elektriciteitsproducent van België, ziet zichzelf als slachtoffer van de gesloten kerncentrales. Topman Philippe van Troeye schat dat het bedrijf 600 miljoen euro zal mislopen. Alleen blijkt het betonrot voorspelbaar te zijn geweest en ook topman Troeye geeft toe in een Franse krant dat de betonrot “ernstiger aangepakt had moeten worden”.
De afdeling je hebt het niet van mij
Michel Barnier doet het niet. De man die bijna 5 jaar geleden de uitdager was van Jean-Claude Juncker en bijna voorzitter van de Europese Commissie was geworden, doet geen nieuwe poging. In Brussel werd lang rekening gehouden met de kandidatuur van Barnier, maar hij heeft z'n handen vol aan de brexit-onderhandelingen.
Michel Barnier
I have decided today not to run for the nomination as the @EPP’s European elections lead campaigner at #EPPHelsinki. It is my duty and responsibility to continue the #Brexit negotiations right to the end. https://t.co/yc3g5T3aTQ
2:53 PM - 28 Sep 2018
Bas Eickhout van GroenLinks heeft ondertussen voldoende steun bij de Groenen in Europa om ook echt een gooi te mogen doen naar de positie van spitsenkandidaat, oftewel de formele kandidaat van de Groenen om Juncker op te volgen. Het laatste woord is aan het congres van de Europese Groenen dit najaar.
En de geruchten over wie welke baan na de verkiezingen van mei krijgt, beginnen vol door de Brusselse babbel (de naam is van de Vlamingen) te zingen. Het meest gehoorde gerucht is dat de omstreden secretaris-generaal Martin Selmayer volgend voorjaar de eerste EU-ambassadeur in Londen zou worden.
En verder
Is het deze week weer Straatsburg week met dus onder meer een debat over de situatie in Roemenië, op woensdag.
Daarom komt de rubriek Brussel bij Nacht met Tijn Sadée maandagavond ook uit Boekarest.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, Hans Brom en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.