Bekijk profielpagina

Brussel Inside - De laatste week

Revue
 
De laatste week met de Britten. Brussel is er dubbel over, ze gaan de Britten missen, er zijn kleine
 

Brussel Inside

26 januari · Editie #121 · Bekijk online
De nieuwe Europese Commissie is begonnen. Klimaat, geld, migratie en geopolitiek vormen de hoofdmoot van de nieuwe ploeg. Brexit is een feit, maar de brexit-discussie is nog lang niet voorbij. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

De laatste week met de Britten. Brussel is er dubbel over, ze gaan de Britten missen, er zijn kleine en wat grotere feestjes, maar op het echte moment van afscheid (31 januari) is het stil in de stad, volgens het oude recept van laten we maar rustig gaan slapen.
De nieuwe en deels oude problemen eisen de aandacht op van de achterblijvende landen. Van kernenergie tot migratie en handelsovereenkomsten.
En ook de Balkan staat weer volop in de belangstelling. Mitra Nazar heeft een mooi persoonlijk verhaal over een busrit waarin alle geopolitieke spanningen van dit moment verpakt zitten.
En het laatste nieuws over de extra EU-top over geld.
Leestijd bijna twintig minuten (het kan sneller).
Aantal woorden 3.978
Blijf ons volgen @BrusselInside

De eerste zonder de Britten
Opeens was daar op zaterdagmiddag een brief van Charles Michel. De voorzitter van de Europese Raad nodigt alle EU-leiders (de 27) uit voor een extra top in Brussel om over de begroting te praten. De afgelopen weken heeft hij veel gesprekken gevoerd met de verschillende diplomaten en politieke adviseurs van de diverse premiers. Een beetje een ouderwetse biechtstoelprocedure. De conclusie was dat het muurvast zat.
Nederland leunde achterover samen met de andere zogenoemde zuinige landen en riep telkens dat er niet meer geld naar Brussel moet en dat bezuinigen geen vies woord is. Maar de andere EU-landen riepen net zo hard dat nieuw beleid, en een Green Deal, niet voor niets kan. Dat er geld nodig is om steenkolenmijnen te sluiten, maar ook om simpelweg het financiële gat te dichten dat de Britten achterlaten. En zowel in Oost- als Zuid-Europa begon men steeds luider te roepen dat de rijke landen niet aan de zogenoemde cohesiefondsen (voor arme regio’s) moesten komen. En dan was er de afgelopen weken nog de Europese Commissie die voortvarend aan de slag wil met nieuw beleid, maar daar wel geld voor nodig heeft.
Vandaar de extra top. Het is een gok van Michel, maar hij hoopt op het redelijk verstand van de leiders die zich in zijn visie geen crisis kunnen veroorloven bij de eerste de beste top zonder de Britten. Het begint op zaterdag 20 februari in Brussel. Ik kan er overheen hebben gelezen, maar vooralsnog zie ik geen eindtijd.
Vlaggen en feestjes
Terwijl in Londen en andere steden het feest op 31 januari losbarst met vuurwerk, wie weet het luiden van de Big Ben en andere festiviteiten, zal het stil zijn in Brussel. Niks geen feest, geen speciale bijeenkomsten en al helemaal geen symbolische handelingen. Want hoe gaat dat als een land vertrekt?
Normaal gesproken wordt een vlag gestreken, zo ging het tenminste bij het vertrek van de Britten uit hun kolonies. De vlag is het symbool van ergens zijn of bij horen, maar wat er met de vlag gaat gebeuren is het grootste geheim van Brussel dezer dagen. Er zijn bij de drie instanties (de Europese Commissie, de Europese Raad en het Europees Parlement) speciale vlaggenkamers, verantwoordelijken die weten wanneer een bepaalde vlag gehesen moet worden of juist niet. Bij droevige gebeurtenissen in een van de lidstaten gaan de vlaggen half stok; overal is wel een protocol voor.
Bij de Europese Commissie is de laatste vlaggenmast altijd voor de vlag van het land dat op dat moment op bezoek is. Ook de Europese Raad en het Parlement hebben een speciaal plekje voor vlaggen van landen die langskomen.
Maar op 31 januari wil niemand iets van een protocol weten. De medewerkers van de vlaggenafdelingen mogen nu niet praten en iedereen die in de buurt van de Britse vlaggenmast komt is dezer dagen al snel verdacht.
Op de laatste dag van de Britten is er wel op het Flageyplein een speciale editie van het onofficiële volkslied van de EU (Ode an die Freude van Beethoven), maar dat begint al om 20.00 uur en is ver voor middernacht klaar. Ook zijn er die dag nog wat speciale kerkdiensten voor de Britse gemeenschap, maar dat is het wel.
De drie presidenten (zo noemen ze de voorzitters van de Commissie, de Raad en het Parlement in Brussel) trekken zich terug. Ze gaan in retraite om zich op de toekomst voor te bereiden. Brussel wil vooral uitstralen dat er niets aan de hand is. Geen lach, geen traan.
Dat is de dagen voor 31 januari trouwens wel anders. Zo komt er op 30 januari een groot feest op Place Lux, het plein voor het Europees Parlement, georganiseerd door Magid Magid van de Britse Groenen. En op kleinere schaal is er al een speciaal Schots eetfestijn geweest met haggis en whisky. En het is de bedoeling dat het Europees Parlement op 29 januari als het debat over de brexit is geweest een afscheidslied gaat zingen. Een groot koor van parlementsleden en medewerkers die een soort So they know it’s brexit time at all-achtig lied ten gehore gaan brengen. De tekst en de muziek zijn nog niet klaar en niet iedereen is even enthousiast over het idee.
Veel meer nieuws over het afscheid komende maandagavond in onze vaste rubriek Brussels by Night, (in het NOS Oog Op Morgen op NPO Radio 1). Tijn Sadée vraagt zich af wie zich in Brussel ontfermt over de Britse inboedel die in de EU-wijk achterblijft. Er woedde al een strijd om de riante Britse perszaal in het Europees Raadsgebouw. De Italianen wonen en promoveren in ruimtelijke zin. Welk land het (voormalige) krappe Italiaanse zaaltje mag innemen is nog een bot waar om wordt gevochten. Ook een twistpunt: de Winston Churchill-vleugel van het Europees Parlementsgebouw in Straatsburg. Krijgt de vleugel een andere naam? En nog veel meer nieuws over de Britse vlaggen, de Union Jacks. Tijn weet waar de laatste vlag naartoe gaat. Over dat en veel meer dus in Met Het Oog Op Morgen, maandag rond de klok van 23.30 uur.
De keerzijde: migranten
In dit soort bootjes proberen vluchtelingen de Noordzee over te steken.
In dit soort bootjes proberen vluchtelingen de Noordzee over te steken.
Terwijl de politici feest vierden of een traan lieten, probeerden deze week opnieuw een groot aantal vluchtelingen de oversteek van de EU naar het Verenigd Koninkrijk te maken. Hoewel Calais en Duinkerken de meest kansrijke en dus ook geliefde plekken zijn, proberen steeds meer smokkelaars het Noordwaarts. Deze week was er paniek in De Panne (op de grens van Frankrijk en België) omdat een deel van de opvarenden van een klein bootje zoek was. Op het kleine rubberen bootje zaten maar liefst veertien mensen, waaronder twee kinderen, toen ze in moeilijkheden kwamen. De politie heeft uiteindelijk de zoektocht naar de acht vermisten gestaakt.
De cijfers over 2019
  • Vertrek Frankrijk 2.758
  • Aankomst Verenigd Koninkrijk 1.890
De boot in De Panne was niet de enige. Iets verder zuidwaarts in Le Touquet-Paris-Plage (Frankrijk) werden op dezelfde dag 34 mensen gevonden in een gestrande boot, voornamelijk afkomstig uit Iran.
Hoeveel kost een overtocht?
Gemiddeld betalen vluchtelingen op dit moment 5.000 tot 7.000 euro voor een overtocht. Vaak gaat dat per vrachtwagen, met soms noodlottige gevolgen. De smokkelaars blijven zelf zoveel mogelijk buiten beeld. Ze kopen de rubberbootjes ergens in het binnenland, zodat ze niet geregistreerd worden door tv-camera’s en verstoppen ze vervolgens in de duinen onder het zand of in oude bunkers die nog volop langs de kust staan. Het liefst in Noord-Frankrijk omdat daar meer zee-inhammen zijn en dus een kleinere kans op ontdekking dan bij de grote zandstranden van België.
De vluchtelingen krijgen dan de coördinaten van de plek waar de boot ligt doorgespeeld en mogen dan zelf aan de levensgevaarlijke oversteek beginnen.
Deze week boekte de politie een klein succesje in de strijd tegen de mensensmokkelaars. In Nederland werden vier mannen aangehouden die waarschijnlijk betrokken zijn bij de smokkel van 700 mensen in koelwagens en bootjes naar het Verenigd Koninkrijk. De bende verdiende daar in totaal ongeveer 70 miljoen euro mee. Ook in Frankrijk werden mensen aangehouden.
De vluchtelingen in De Panne die het overleefden zaten vrij snel nadat ze waren aangespoeld weer in de bus op weg naar Duinkerken om vanuit daar een nieuwe poging te wagen.
Nog meer migratie: Griekenland
De cijfers vallen in het niet bij de problemen op de Griekse eilanden. De regering had bij de formatie , vorig jaar juli, het ministerie voor migratie afgeschaft. Maar premier Mitsotakis is op z'n schreden teruggekeerd. Voortaan valt het niet meer onder het departement van Burgerbescherming, oftewel openbare orde, maar weer onder een aparte minister. Conny Keessen bericht.
Even de cijfers:
  • Er is een achterstand van zo’n 87.000 asielaanvragen
  • Er zijn ongeveer 38.000 beroepszaken.
  • Meer dan 40.000 mensen verblijven in overvolle vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden Lesbos, Samos, Chios, Leros en Kos.
Dat moet het nieuwe ministerie van migratie-en asielbeleid dus gaan oplossen. Voortaan geen onderminister van Migratie of de viceminister-president van Defensie of Sociale Zaken die er over gaat, maar weer één bewindspersoon. Dat is een omkering in het beleid van de premier.
De regering Mitsotakis dacht namelijk met hardere maatregelen het migratieprobleem op te kunnen lossen. Zoals scherpere controle aan de grenzen, het sneller terugsturen van afgewezen migranten, detentiecentra, en een strengere asielwet.
Waarom wijkt Mitsotakis van zijn plan af?
De veel grotere stroom vluchtelingen en migranten in 2019, vooral via zee (bijna 60.000) gooide roet in het eten. De toename was bijna vijftig procent meer dan in 2018. Premier Mitsotakis heeft toegegeven dat hij een fout heeft gemaakt met de versnippering van al die bevoegdheden en dus is het ministerie in ere hersteld.
Nieuwe minister is Notis Mitarakis, afkomstig van het eiland Chios. Hij kent de situatie op de eilanden. Maar dat boezemt niet meteen vertrouwen in. Hij werd niet met veel warmte ontvangen bij zijn eerste bezoeken. De vroeger zo gastvrije bewoners zijn alle beloften zat. Afgelopen week waren er stakingen en demonstraties op Lesbos, Chios en Samos, de eilanden met de meeste asielzoekers in overvolle kampen. Klik hier voor een reportage van de VRT.
In een ontmoeting met de nieuwe minister eisten de burgemeesters deze week dat mensen in de kampen zo snel mogelijk worden overgebracht naar het vasteland. Daar is de regering overigens wel mee bezig. Volgens regeringswoordvoerder Stelios Petsas zijn er tot nu toe zo’n 9000 vluchtelingen, voornamelijk kwetsbare groepen, van de eilanden gehaald.
Doordat er steeds weer nieuwe vluchtelingen aankomen zet het vooralsnog geen zoden aan de dijk. De kampen worden niet leger en er is onvoldoende opvang op het vasteland. En de rest van de EU helpt niet mee. Oproepen aan de andere lidstaten om alleen reizende kinderen op te nemen, krijgen vrijwel geen gehoor. Alleen Frankrijk heeft positief gereageerd.
Kernenergie
De energiemix van kernenergie en windmolens bij Doel (België)
De energiemix van kernenergie en windmolens bij Doel (België)
Bij de klimaatdiscussie gaat het steeds vaker over kernenergie. In Zweden is door de politiek nipt besloten om door te gaan met het sluiten van de kerncentrales, terwijl even verderop in Estland de zoektocht naar een plek voor een nieuwe centrale doorgaat. De Hongaarse minister Péter Szijjártó heeft laten weten dat zonder kernenergie de doelstelling om klimaatneutraal in 2050 te zijn niet gehaald kan worden. En Roemenië, waar ze plannen hebben om maar liefst twee nieuwe reactoren te bouwen, gaat daar nog eens over nadenken. President Klaus Johannis gaat in ieder geval niet in zee met een bedrijf uit China.
Op dit moment bezit Roemenië twee kernreactoren, Cernavoda 1 en 2, goed voor ongeveer een vijfde van de energie dat het land nodig heeft. De bouw van nog twee centrales Cernavoda 3 en 4 zou de komende jaren plaats vinden en zorgen voor een verdubbeling van de nucleaire energie.
Voor de bouw van de nieuwe centrales zou Roemenië gaan samenwerken met het Chinese bedrijf General Nuclear Power Corporation. Maar het land is gaan twijfelen, eerst zei premier Ludovic Orban al dat het niet ging werken en nu heeft de president de overeenkomst dus doodverklaard.
Dat heeft alles met de Verenigde Staten te maken. In augustus van vorig jaar werd tussen Roemenië en de VS een samenwerkingsverklaring ondertekend. Hier stond onder andere in dat de twee landen samen zouden werken op het gebied van kernenergie. En dat kan niet met General Nuclear Power Corporation. Het Chinese bedrijf staat sinds vorig jaar op een zwarte lijst in de VS. Ze worden verdacht van diefstal en spionage en zouden een bedreiging voor de veiligheid van de VS vormen.
En dus hopen de Roemenen nu om geld te krijgen uit de pot met geld die de EU beschikbaar heeft om klimaatneutraal te worden.
Handelsverdragen Mercosur: la mort de l’agriculture
De handelsakkoorden houden de EU nogal bezig. Deze week keurde de handelscommissie een nieuwe deal met Vietnam goed. Volgende maand stemt het hele Parlement over de overeenkomst. Maar het ging wel met enig gedoe gepaard. De commissieleden kregen rond de kerstdagen van de Vietnamese ambassade vorstelijke cadeautjes, waaronder dure champagne en andere wijnen uit de EU. Al eerder werd bekend dat de rapporteur van de deal, de Tsjech Zahradil een bijbaan had als adviseur van de Vietnamese regering. Hij trok zich daarna terug. Een bijdrage van Hannah van der Wurff:
En opeens kwam er nieuws uit Davos, waar zowel de Amerikaanse president Trump als de voorzitter van de Europese Commissie Von der Leyen suggereerden dat er snel een handelsdeal kon worden gesloten tussen de EU en de VS. Maar met alleen een aankondiging en goede bedoelingen ben je er nog niet, want bij het Europees Parlement staan ze niet te juichen om een overeenkomst met Trump te sluiten zo net voor de verkiezingen. Ook veel nationale parlementen moeten niks hebben van handelsakkoorden.
Neem dat andere handelsakkoord: Mercosur geheten, oftewel handel met Zuid-Amerika. De Belgische boeren hebben er al eens met hun tractoren het grote Schumanplein in Brussel voor bezet. En opnieuw is het hommeles over het verdrag.
De Waalse Minister-President Elio Di Rupo (de man met de strik) is vierkant tegen. Het doet een beetje denken aan 2016, het jaar waarin Wallonië ook luidruchtig was over CETA de vrijhandelsovereenkomst tussen de EU en Canada.
Grote markt
Door de handelsdeal openen de deuren van een gebied met 260 miljoen mensen zich. Een markt die nu nog beschermd wordt door hoge invoerrechten en lastige importprocedures. Voor een deel blijven die gelden bij onder meer rundvlees en pluimvee. De gevoeligheid zit hem in de strenge productieregels in de EU die niet in Zuid-Amerika gelden. De Europese boeren kunnen wel eens het onderspit delven zo is de vrees. De EU denkt dat het meevalt omdat er een limiet is gezet op de import.
Maar de angst is er niet door weggenomen. Di Rupo wil dezelfde regels.
“We verdedigen het vlees uit Wallonië. Geen vlees waarin chemicaliën en antibiotica te vinden zijn. En al helemaal geen massale import.”
De boeren op het plein waren nog kernachtiger. “Mercosur: de dood voor de landbouw.”
En dan hebben we nog de Braziliaanse president Bolsonaro. Di Rupo was uitgesproken over zijn bezorgdheid over de rol van de klimaatsceptische politicus, die beschuldigd wordt van het aansporen tot verdere ontbossing van het Amazonegebied om de landbouw en veehouderij te bevorderen. Soortgelijke geluiden waren ook te horen in Oostenrijk, Ierland en Frankrijk. Zo zei een Oostenrijks parlementslid dat het EU-Mercosurakkoord slecht zou zijn voor “onze” landbouw, “maar nog slechter voor de bescherming van het klimaat en arbeidsrechten in Zuid-Amerika”.
Het zal nog jaren duren voordat de deal in werking kan treden. Voorlopig wordt het debat eerst in het Europees Parlement gevoerd, moet de Europese Raad er nog wat vinden evenals de Mercosurlanden. En daarna komen de nationale parlementen aan bod. Omdat het een zogenoemde gemengde overeenkomst is, dus niet alleen tussen de EU en Zuid-Amerika, maar ook met andere landen van buiten de EU, hebben de nationale parlementen in dit geval medezeggenschap. Lees meer hier.
Fasten your seatbelt voor Belgrado-Pristina
En dan een verhaal over vliegen, bussen, paspoorten en een land dat volgens Servië niet bestaat. Onze vrouw op de Balkan Mitra Nazar put uit eigen ervaring.
Talloze keren heb ik zelf vloekend in de gammele bus van Belgrado naar Pristina gezeten. Als je geluk hebt, maar wel met gevaar voor eigen leven, trapt de chauffeur goed op het gaspedaal en ben je er in zes uur. Maar ik heb er ook wel eens acht uur over gedaan. Over eenbaanswegen met gaten in het asfalt hobbel je dan gestaag zuidwaarts en ga je de grens over van een land dat volgens de Servische buschauffeur niet bestaat, maar waar hij wel zijn paspoort moet laten zien.
Met het vliegtuig zou je er in een half uurtje zijn, verzucht ik al jaren. En ik ben niet de enige. Maar het is een beetje als dromen van een burgervlucht naar de maan. Het komt er vast ooit. Maar ga er niet op zitten wachten.
Het einde van de Kosovo-oorlog in 1999 was namelijk het begin van een complexe koude oorlog, een bevroren conflict dat tot op de dag van vandaag niet is opgelost. Servië blijft Kosovo als afvallige provincie beschouwen, Kosovo functioneert als een volledige onafhankelijke staat, en de rest van de wereld is erover verdeeld. De VN-veiligheidsraad kan Kosovo geen stoel geven omdat Rusland en China met hun veto aan de kant van Servië staan. En ook binnen de EU zijn er vijf landen die Kosovo’s onafhankelijkheid niet erkennen uit vrees voor de eigen opstandige regio’s (denk aan Spanje).
Door die aanhoudende onenigheid, werd het vliegverkeer tussen de twee hoofdsteden nooit hervat.
Maar….
Toen was daar begin deze week opeens een Doorbraak met een hoofdletter. Headlines in kranten in zowel Servië als Kosovo schreeuwden: ‘Vlucht Belgrado-Pristina komt terug! Voor het eerst in 20 jaar!’. Er was een deal, oftewel: een intentieverklaring. Servië, Kosovo en de Duitse vliegmaatschappij Lufthansa ondertekenden ‘m. De boodschap: we gaan samenwerken om die vlucht realiteit te laten worden. Een datum stond er niet op.
‘Huh?’ dacht ik. Die zag ik niet aankomen. De Belgrado-Pristina-dialoog, het verzoeningsproces gefaciliteerd door de EU, ligt namelijk al meer dan een jaar op z’n gat. De gemoederen tussen de twee rivalen liepen meermaals zo hoog op dat er niet eens meer over futiliteiten gesproken kon worden.
Dat ging ongeveer zo: Kosovo wilde lid worden van INTERPOL, Servië stak daar een stokje voor. Kosovo voerde 100 procent importbelasting in op goederen uit Servië. Servië legde de dialoog stil. Kosovo stopt alleen met belasting heffen als Servië de staat Kosovo erkent. Intussen voert Servië een venijnige campagne om kleine landen (zoals Barbados) ertoe te bewegen hun erkenning van Kosovo terug te trekken. En blijft Kosovo lobbyen om landen ervan te overtuigen juist wel te erkennen.
Kortom: er wordt al meer dan een jaar niet met elkaar gesproken. Althans, dat dachten we. We hadden het fout: Belgrado en Pristina spraken niet meer met elkaar onder leiding van de EU. Maar achter de schermen dus wel met… Amerika.
Dat zit zo:
Vorig jaar benoemde president Trump een speciale gezant voor Kosovo. Namelijk de Amerikaanse ambassadeur in Duitsland, Richard Grenell. Trump maakte ermee duidelijk dat de VS zich meer wil roeren op de Balkan. En deze deal is daarvan, zo lijkt, het eerste bewijs. Er kwam zelfs een tweet van de Amerikaanse president.
Donald J. Trump
Everyone said it couldn’t be done. But for the first time in a generation, there will be direct flights between Serbia and Kosovo. Another win. Thanks to @WHNSC Ambassador Robert O’Brien and Ambassador @RichardGrenell! https://t.co/0qSLryG96B
2:36 AM - 21 Jan 2020
Toen werd aangekondigd dat er ook de intentie is om treinverkeer tussen de twee landen te hervatten, tweette Grenell zelf: “Donald Trump-diplomatie werkt”.
Richard Grenell
More good news from Serbia-Kosovo. @realDonaldTrump diplomacy is working. https://t.co/C0KlIspkAr
12:30 PM - 24 Jan 2020
Maar waar is de EU in dit verhaal?
Ik was niet de enige die verbaasd opkeek. In Brussel, waar de afgelopen jaren veel geld en energie is gestoken om de twee vijanden dichterbij elkaar te brengen, wisten ze van niks. De EU lijkt buiten spel te zijn gezet door deze zogenaamde ‘Trump-diplomatie’.
Maar wat betekent deze deal nou precies? Want het is niet zo dat we morgen of volgende week, of volgende maand of zelfs volgend jaar al op het vliegtuig naar Pristina kunnen stappen. Dat komt omdat er nog een hele stapel wel hele cruciale hindernissen te nemen zijn.
  1. Servië wil dat Kosovo eerst de 100% importbelasting terugdraait.
  2. Kosovo wil dat alleen doen als Servië overgaat tot het erkennen van de staat Kosovo.
Precies, zijn we weer terug bij af en wordt de Amerikaanse deal wel een heel lege huls.
Mochten die vluchten er uiteindelijk komen, is het dan een binnenlandse vlucht (zoals Servië het ziet, want in hun ogen is Kosovo een Servische provincie) of een internationale vlucht (waarbij Servië indirect erkent dat het land Kosovo bestaat)? Hoe zit het met Kosovaarse paspoorten, die in Servië niet erkend worden?
Veel vragen, maar één ding is wel zeker. Amerikaanse invloed op de Balkan is terug van weggeweest. Onder president Trump is er hernieuwde interesse in de regio, een regio waar geopolitieke belangen zijn en ook andere grootmachten als China, Rusland en Turkije terug zijn. En dat in een tijd waarin de Europese Unie de grip op de Balkan juist aan het verliezen is.
Politiek analist Donika Emini omschreef het helder in haar opiniestuk voor Prishtina Insight:
“Door een omweg te maken die de EU buiten spel zet, hebben de VS duidelijk aangetoond dat ze snel resultaten willen.”
Zal de snelle Amerikaanse diplomatie werken? Of zal het maar symboolpolitiek blijken? Lopen de Balkanlanden weg bij een twijfelende EU, die geen consensus kan vinden over uitbreiding? Waarschijnlijk is het allemaal maar een kleine stap in het grote geopolitieke spel, waarvan we over tien, twintig jaar de spelregels pas echt te horen krijgen.
Eén ding is zeker: wil je van Belgrado naar Pristina reizen, dan moet je voorlopig nog gewoon met de bus. Ik wens je veel sterkte!
We komen er aan
De Europese Commissie komt naar u toe deze winter. Begin februari is onze Nederlandse Commissaris Frans Timmermans, aanwezig bij de openingsconferentie van de Week van de Circulaire Economie in Den Haag. Hij is niet de enige. Ook andere Eurocommissarissen gaan de komende weken in gesprek met een gevarieerd gezelschap Nederlanders. Al die werkbezoeken hebben een aanleiding, aldus Mendeltje van Keulen, lector Europa bij De Haagse Hogeschool.
De nieuw aangetreden leden van de Commissie-Von der Leyen komen in ons land de temperatuur van het water voelen. Volgende week staat in de Brusselse agenda’s al weken rood omcirkeld. De Europese Commissie rolt dan een gloednieuw werkprogramma uit. Een jaarkalender vol plannen, die de komende weken en maanden verder worden uitgewerkt. Sommige onderwerpen zijn regelrecht controversieel, zoals nieuwe afspraken over migratie die de Commissie vorige zomer al aankondigde. De onderhandelingen over een ‘gemeenschappelijk’ asielbeleid liggen al maanden vast, en Nederland koerst aan op een grondige herziening. Het is dus niet gek dat de Zweedse Europees Commissaris Ylva Johansson aanstaande donderdag in Den Haag door de premier en staatssecretaris Broekers-Knol wordt ontvangen.
Maar het gesprek is breder: ook provincies, gemeenten en het bedrijfsleven staan in het programma. En Kamerleden gaan eveneens maar wat graag in gesprek met de Europese Commissie. Want invloed op de Commissie – de penvoerder bij veel voorstellen - is vroegtijdige invloed. Ook op donderdag wordt de Oostenrijkse Eurocommissaris Hahn door de EU-woordvoerders in de Tweede Kamer ontvangen voor een gesprek over de financiële kaders van Europees beleid, oftewel het gevecht om het geld. De Deense Commissaris Margrete Vestager komt een paar dagen later naar een seminar van de tijdelijke Kamercommissie digitalisering. Zo reizen Commissarissen de komende weken alle hoofdsteden af. Want een breed gedragen voorstel heeft meer kans van slagen. En de mening van Den Haag is, om een oude slogan van stal te halen; best belangrijk.
Geen pillen meer
In de hele EU groeit het tekort aan medicijnen. In Nederland trok deze week de apothekersorganisatie KNMP aan de bel. De afgelopen jaren is het tekort verdubbeld. Het gaat vooral om bloeddrukverlagende middelen, maagzuurremmers.
Het tekort ontstaat soms door een tekort aan grondstoffen, soms door kwaliteitseisen of een probleem in de fabriek waar de medicijnen gemaakt worden. De belangrijkste fabrieken staan in China en vooral India. Steeds meer politici willen dat de EU zich niet zo afhankelijk maakt van landen die buiten Europa liggen.
Jan Huitema (VVD) vroeg deze week in een debat aan Kroatië, dat dit half jaar voorzitter is om wat aan de medicijn tekorten te doen.
“Medicijntekorten zijn een groeiend probleem. Ik maak me ernstig zorgen. Het is hoog tijd dat we aan structurele oplossingen werken, zodat onze afhankelijkheid van landen buiten de EU afneemt.”
Al eerder kwam minister Bruins speciaal naar Brussel om het probleem aan te kaarten. Hij wil dat alle EU-landen een voorraad van medicijnen aanleggen. Dit jaar wil de minister een soort ijzeren voorraad in Nederland van in ieder geval vijf maanden om de ergste schommelingen op te vangen.
Vanuit de Scandinavische landen klinkt de roep om veel meer medicijnen in de EU te produceren. Nadeel is wel, zeggen specialisten, dat de prijzen zullen stijgen. Het merendeel van de medicijnen wordt nu in India geproduceerd vanwege de lage productiekosten. “Het gaat om de patiënten, die moeten de juiste medicijnen krijgen”, aldus Huitema. Alles is wat hem betreft bespreekbaar.
En verder
Geert Wilders
Vandaag te gast in Brussel bij @tomvangrieken en onze vrienden van @vlbelang!

PVV en Vlaams Belang nu allebei de grootste partij in de peilingen!

#VlaamsBelang #PVV #VanGrieken #Wilders https://t.co/FbMhfmfws0
4:17 PM - 20 Jan 2020
…..Was Geert Wilders in Europa en het Europees Parlement. Hij sprak niet alleen met Vlaams Belang, maar kwam ook vast kwartier maken voor Marcel de Graaf die per 1 februari weer lid wordt van het Parlement voor de PVV. De zetel komt vrij door de brexit.
…..Heeft Spanje nu ook een klimaatnoodtoestand. Er moeten de komende tijd veel wetten worden aangenomen, waardoor Madrid in navolging van het parlement in Straatsburg het begrip gebruikt. Er komt ook een burgervergadering voor klimaatverandering, waar ook jongeren aan gaan deelnemen.
…..Is Brussel echt een stad waar ze van vergaderen, toppen, voortopjes en speciale werkgroepen houden. De jongste loot aan de stam is een club liberale ministers die vergaderen voordat de eurogroep begint. Vergaderen dus over waar je over gaat vergaderen. Hier meer.
…..Investeert de Europese Unie de komende tijd volop in gas. Voor 32 nieuwe projecten wordt 29 miljard euro uitgetrokken. Hoewel het haaks staat op het streven van de Europese Investeringsbank om binnen twee jaar niet meer in fossiele energie te investeren, is dit volgens de Europese Commissie nodig als een tussenoplossing, omdat gas beter is dan kolen. Lees meer hier.
….Heeft Zweden een probleem met China. De ambassadeur had zich laatdunkend over Zweden uitgelaten, noemde het land een lichtgewichtbokser die problemen veroorzaakt met een zwaargewicht. Het gaat over de dissidente boekhandelaar Gui Minhai. Gevolg: zware politieke woorden, boosheid alom. Lees meer hier.
…..Zijn er vandaag verkiezingen in Italië.
…..En is er grote kans dat de christendemocraten voorlopig geen besluit nemen over het lidmaatschap van de Hongaarse Fidesz partij. Ze zijn geschorst, maar nu moet er worden besloten hoe nu verder. De kansen op verlenging van de schorsing, omdat ze er niet uit zijn, zijn op dit moment erg groot zeggen ingewijden.
…..Is er maandagavond weer een nieuwe Brussel bij Nacht. Tijn Sadée is onze verteller. Hij begint omstreeks 23.30 op NPO Radio 1.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Mitra Nazar, Conny Keessen, Hannah van der Wurff, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Wouter Zwart, Arjan Noorlander, Tijn Sadée, Saskia Dekkers en Thomas Spekschoor.
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.