Bekijk profielpagina

Brussel Inside - De Britse week van Mark

Revue
 
Het was de Britse week van Mark Rutte. Eerst komt premier Theresa May langs in Den Haag in een poging
 

Brussel Inside

16 december · Editie #61 · Bekijk online
De strijd om de topbanen in de EU is bijna afgerond. Wie worden de nieuwe commissarissen? De brexit komt eraan en het gevecht over de verdeling van het geld - de nieuwe begroting - gaat beginnen. Bert van Slooten van NOS Bureau Europa verzamelt samen met zijn collega’s in Europese hoofdsteden de scherpe analyses en hardnekkige geruchten.

Het was de Britse week van Mark Rutte. Eerst komt premier Theresa May langs in Den Haag in een poging om steun te vinden op het vasteland. Daarna sust hij een ruzie tussen May en EC-voorzitter Juncker, tijdens de vergadering probeert hij compromissen te vinden en zijn ‘boksen’ met de andere leiders zijn de hele wereld over gegaan. Maar een oplossing voor de brexit-problemen is niet dichterbij gekomen.
We hebben het ook over Straatsburg, waar ik toevallig in de buurt was van de aanslag van dinsdagavond. Ik heb een filmpje gemaakt met een lobbyist die eveneens vlakbij was en de hele avond in een kelder moest schuilen.
En een opmerkelijk initiatief van de Spaanse regering dat niet op prijs wordt gesteld: vergaderen in Barcelona door de ministerraad. Bijzonder ook is het verhaal over een nepkasteel dat gebouwd is met Europees subsidiegeld in Bulgarije.
De uitsmijter is voor Rolien Créton, die een Oostvaardersplassen-achtig verhaal heeft over Noorse rendieren die moeten worden afgeschoten, zo vlak voor kerst.
Blijf ons volgen via @BrusselInside

Het is nog niet voorbij
Premier Rutte probeert een boks tijdens de EU-top. Door z'n fietsongeluk kan hij geen hand geven.
Hoe haal je de angel uit de brexit-discussie? Hoe zorg je dat Britse politici niet het gevoel krijgen dat ze in een Hotel Califonia-achtige situatie terecht zijn gekomen, waarin ze voor altijd aan de EU zijn vastgeklonken? Het ‘You can check out any time you likeBut you can never leave’? Premier May kwam naar Brussel om een nieuw bindend document te krijgen waarin zou staan dat het niet de bedoeling is om eeuwig aan de Europese Unie regels vast te zitten. Maar ze kwam, zag en moest vertrekken zonder de zo gewenste toezeggingen op zak.
Een groot deel van de Britse parlementariërs wil af van het zogenoemde vangnet (de backstop) dat moet voorkomen dat er tussen Ierland en Noord-Ierland een harde grens ontstaat. Daarom is de douane-unie bedacht als noodoplossing. Wanneer het niet lukt om voor 2022 een handelsovereenkomst te sluiten tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk, dan is het vangnet niet meer nodig. En bij de douane-unie gelden de oude regels, oftewel de EU-regels.
De Nederlandse premier Mark Rutte snapt de zorgen van de Britse politici.
“Het is nooit de bedoeling geweest om het Verenigd Koninkrijk in een soort limbo te houden waar ze nooit uit kunnen komen.”
Maar zijn er oplossingen?
May wilde dat de noodoplossing maximaal een jaar duurt, daarmee zou ze haar kritische achterban tevreden kunnen stellen. Hoewel dat een oplossing leek waarmee de problemen zouden kunnen worden opgelost, was het toch onhaalbaar voor de andere EU-leiders om erin mee te gaan.
De Fransen vonden dat het beperken tot een jaar wel heel erg veel op opnieuw onderhandelen leek en dat zou nou juist niet gebeuren hadden de leiders afgesproken. Ook bondskanselier Merkel had geen zin om het bestaande akkoord open te breken. En er was eveneens geen enthousiasme voor aanvullende verklaringen, waarmee eerder het Nederlandse probleem met Oekraïne en het Belgische probleem met het Ceta-handelsverdrag werden opgelost.
"Een vangnet kan je niet aan een termijn binden, want dan is het geen vangnet meer”, legt premier Rutte na afloop van de besprekingen uit. Hij vindt het belangrijk dat de afspraak bestaat, want anders zou er toch een harde grens tussen Ierland en Noord-Ierland ontstaan.
“We hebben deze afspraak nodig, omdat we hebben afgesproken dat er nooit meer oorlog komt in Europa. Door de Goede Vrijdag-akkoorden is er nu vrede aan de Ierse grens, maar de voorwaarde is wel dat die grens open blijft. Dat is een rode lijn van zowel de EU als het Verenigd Koninkrijk. Europa is een vredesproject, dit gaat over Nie Wieder Krieg.”
En dus hebben de leiders het gehouden bij een gewone verklaring, zoals ze die na elke top uitgeven. Maar toch is Rutte tevreden. “Dit is duidelijke taal, we spreken nu uit dat het niet de bedoeling is, wat we nu hebben opgeschreven grenst aan het juridisch bindende.”
Maar is dat zo?
Door alle media zowel in Groot-Brittannië als in de achterblijvende EU-landen werd het optreden van May uitgelegd als een nederlaag. Vooral het verschil tussen de aanvankelijke conclusies van de top en de woorden die na afloop overbleven, was opmerkelijk. Niet alleen waren er zinnen en paragrafen uitgehaald die de onwenselijkheid van de backstop voor de unie benadrukten, er was een zin toegevoegd waarin de verantwoordelijkheid voor het snel komen tot een nieuw handelsakkoord (dat de backstop overbodig maakt) nadrukkelijk ook een verantwoordelijkheid maakt van het Verenigd Koninkrijk. De paragraaf waarin werd gesuggereerd dat het zoeken van een oplossing een proces is dat ook na deze top door kan gaan, werd geschrapt.
Geschrapt: De Unie staat klaar om te onderzoeken of enige aanvullende verzekering kan worden verschaft. Zulke verzekering zal de terugtrekkingsovereenkomst niet veranderen of tegenspreken.
Dat moeten we allemaal niet zo zwart zien, was na afloop het commentaar van veel diplomaten. Sommigen reageerden geïrriteerd en wezen de vinger richting Londen dat bewust een beeld wil neerzetten van onredelijke niet luisterende Europese leiders. Volgens premier Rutte is er altijd verschil tussen concept conclusie en het uiteindelijke resultaat. We moeten er niet zo zwaar aan tillen. Maar ja: het beeld aan de andere kant van de Noordzee is wel gezet. Opnieuw een mislukte top.
De das
Tony Connelly
⁦.@JunckerEU⁩ deliberately chose a green tie this morning, I’m told. #euco https://t.co/GYdeDoXmoZ
4:05 PM - 13 Dec 2018
Hij zou met opzet een groene, Ierse das hebben uitgekozen om tijdens de top om te doen. Jean-Claude Juncker houdt wel van kleine symbolische provocaties. Hij begint steeds bozer te worden op de Britten. Ze moeten nu maar eens snel duidelijk maken wat ze willen. Niet elke keer naar Brussel kijken voor oplossingen van problemen die ze zelf hebben veroorzaakt.
“Als het gaat om de toekomstige relatie, moeten onze Britse vrienden zeggen wat ze willen, in plaats van ons te vragen wat we willen.”
Beledigde Juncker May?
Juncker noemde ook het woord vaag. Aanvankelijk viel het niet zo op, maar de volgende dag bij aanvang van de vergadering beende een boze premier May meteen naar de voorzitter van de Europese Commissie om opheldering te vragen. De beelden aan het begin van de top worden altijd, zonder geluid, uitgezonden, zodat TV-stations ook een plaatje kunnen laten zien van de plek waar de leiders elkaar spreken. Maar Britse media hadden een liplezer ingehuurd en die vertelden dat May vroeg: ‘Heb je mij vaag genoemd?’
Terwijl Juncker ontkent, komt opeens premier Rutte het beeld inlopen en met een paar woorden sust hij de ruzie tussen de twee. Zelf wil hij er niet al teveel woorden aan vuil maken, maar in Brussel wordt het gezien als een teken van invloed. Kijk hier naar het filmpje. Meer trouwens te zien in de videobrief van Hans Brom, te zien op zondag om 13.00 op NPO Politiek.
Aanvaring May en Juncker
Het gesprek tussen May en de andere 27 EU-leiders, dat minder dan een uur duurde, hielp uiteindelijk niet om een oplossing dichterbij te brengen. Uit een reconstructie van The Financial Times blijkt dat ze oude standpunten bleef herhalen en vooral hamerde op die maximale termijn van een jaar voor de backstop (het vangnet). Verder gooide ze haar eigen gewicht in de strijd door te zeggen dat iedereen toch heeft kunnen zien dat ze de afgelopen jaren het juiste heeft gedaan. Jullie kunnen me vertrouwen, was de boodschap.
Maar de EU-leiders waren niet te vermurwen. Britse diplomaten en woordvoerders spraken in de informele wandelgangen van de top schande over de opstelling van de andere leiders. De vergelijking met een vorige top in Salzburg, waar de premier ook geen gehoor voor haar plannen kreeg, werden gemaakt. Vergelijkingen waar EU-diplomaten zich dan weer enorm over opwonden, omdat het gevoel is dat de EU alles doet om de Britse premier te helpen.
Danny Kemp
Dutch @MinPres Mark Rutte dominates British front pages today with his Brexit fist-bump with Belgian PM @CharlesMichel in front of a bemused @theresa_may #Benelux #EUCO https://t.co/Y9pzo2UJ6t
10:13 AM - 14 Dec 2018
Premier Rutte domineert trouwens de Britse kranten met zijn boks.
Ondertussen gaan de voorbereidingen voor een harde brexit, een brexit dus zonder deal, gewoon verder. Deze week presenteert de Europese Commissie de plannen. We kunnen niet anders dan ons voorbereiden, zo klinkt het bij de Commissie. Er worden noodmaatregelen getroffen om te zorgen dat vliegtuigen gewoon kunnen landen. Mensen niet eindeloos moeten in- en uitchecken als ze naar het Verenigd Koninkrijk gaan, maar er komen wel minder landingsrechten. Verder kijkt de Commissie naar de financiële markten, zodat daar geen chaos ontstaat en het transport over de weg om te voorkomen dat er in de havens en bij de kanaaltunnel eindeloos lange files ontstaan. Ook en dat is voor de Commissie het belangrijkste, wordt gekeken naar het vrij verkeer van personen, zodat de gewone burgers er zo min mogelijk last van hebben.
Ook verschillende landen zijn bezig met wetten voor het geval het eind maart een chaos wordt. In Nederland is een politiek debat gaande over de noodwet van minister Blok en in Frankrijk en Duitsland zijn eveneens speciale wetten voor de harde brexit in voorbereiding.
In Brussel wordt nog volop gespeculeerd over een mogelijk nieuwe top van de regeringsleiders ergens half januari. De nieuwe voorzitter Roemenië heeft daar alleen niet erg veel zin in.
Britse media: thuis stoer, in real life laf
Het beeld van een EU-top verschilt nog wel eens per land, constateert NOS-correspondent Tijn Sadée.
Sla de ochtend na een nachtelijke EU-top Britse tabloids open, en de geur van een langzaam ontbindend lijk komt je tegemoet. Premier May is nog maar weer eens geslacht. Níets heeft ze in Brussel voor elkaar gekregen, is het harde oordeel. ,,Unprofessional”, zoals The Financial Times schreef, is nog de mildste kwalificatie van May’s laatste optreden in Brussel, afgelopen donderdag.
Britse krantenkoppen hakken er in met de scherpte van een slagersmes. ,,End of Mays reign” – Het einde van het tijdperk-May. ,,Theresa on ropes” –Theresa bungelt. ,,Hanging by a thread”- ze hangt aan een zijde draadje.
Dat werk dus.
Het lezen van die meedogenloze tabloids, met een koffietje in de vroege ochtend, is een guilty pleasure: je voelt je schuldig voor het stiekeme genot ervan.
Wat een lef, die Britse journalisten. Toch?
Nee, dus. Want diezelfde Britse journalisten die ’s nachts hebben zitten zwoegen op stukken waarin May genadeloos wordt gefileerd, kun je op dag 2 van de EU-Top in real life aan het werk zien, als ze in de Britse perszaal worden bijgepraat door hun premier. En dat biedt een ontluisterend beeld. Wég, bravoure. Wég scherpe vragen. May wijst een viertal journalisten aan die een korte vraag mogen stellen. Die doen dat vervolgens – op beleefde, bijna gehoorzame toon. Vooraf is door May’s woordvoerders bepaald wie die vier vragenstellers zijn, en dat zijn met opzet niet de lastigste journalisten.
Wat doen intussen die lastpakken in de bomvolle perszaal? Niets. Niemand die de strakke regie van May’s woordvoering doorbreekt, niemand die spontaan opstaat en een onverwachte vraag richt aan May.
Toch kun je er vergif op innemen dat de volgende dag het bloed weer van hun pagina’s spat. Voor wat het waard is.
Lees ook de column van Politico’s Ryan Heath over ‘de onverantwoordelijke Britse media’ die, schrijft Heath, in de opmaat naar brexit decennialang hun lezers hebben bestookt met misverstanden over de EU.
Hier trouwens nog een vlog uit Londen over de afgelopen week.
Lockdown in Straatsburg
Waarom ging het Europees Parlement op slot (in lockdown) na de aanslag van deze week? Was er sprake van een echte dreiging voor de Europarlementariërs? Het antwoord blijkt uiteindelijk simpel te zijn. De autoriteiten wilden niet dat alle politici en medewerkers massaal naar de stad zouden gaan, waar hun hotels zijn.
Het is een vergaderdag zoals alle vergaderdagen in Straatsburg. Rond een uur of acht worden er nog volop debatten gevoerd. De verschillende barretjes van het parlement zitten vol en in de persbar en de bar aan de andere kant van de rivier, door iedereen de Zwanenbar genoemd, is het gezellig druk. De interne kerstmarkt met producten voor het goede doel is net opgeruimd.
Er zijn de hele week veel mensen in het parlement. Een bezoek aan de kerstmarkt wordt doorgaans gecombineerd met een tripje naar het parlement. Ook partners van medewerkers en politici zijn meegereisd naar de stad die zich dezer dagen de kersthoofdstad van Europa noemt.
De vrolijke eindejaarsstemming slaat om als vlak na de aanslagen het parlement hermetisch wordt afgesloten. Een lock down, zoals het in beveiligingsjargon heet. Niet iedereen is op dat moment in het parlement. Peter van Dalen, de fractievoorzitter van de ChristenUnie, loopt door de stad. Hij is vlak bij de plek waar de aanslag wordt gepleegd, neemt een foto en twittert daarover. Dat valt niet bij iedereen in goede aarde.
Geert Wilders
Ongelooflijk dit. https://t.co/HhqqFLQ1oa
11:14 PM - 11 Dec 2018
Van Dalen verwijdert de tweet later, maar hij is niet de enige Europarlementariër die er van langs krijgt op sociale media. Ook Marietje Schaake van D66 krijgt de nodige verwensingen.
Marietje Schaake
Met de beste wensen van mijn anonieme volgers https://t.co/djSnpVVzS7
1:51 PM - 12 Dec 2018
De lock down van het parlement duurt tot ongeveer 01.30 uur. Dan klinkt er opeens een bel in de nachtelijke uren. Iedereen snelt naar de grote vergaderzaal, waar voorzitter Antonio Tajani vertelt tijdens een zogenoemde orde-vergadering dat een selecte groep Europarlementariërs onder beveiliging het gebouw mag verlaten, richting hun hotels.
Medewerkers zijn kwaad op de voorkeursbehandeling van de politici. Woorden als klasse-justitie vliegen door de gang. Uiteindelijk worden de medewerkers, die in de binnenstad slapen met een grote bus, onder militaire begeleiding naar het centrum gebracht. Niet iedereen durft met de bus, de verhalen over de gebeurtenissen in de stad hebben diepe indruk gemaakt. Een diplomaat vertelt een dag later nog steeds met trillende stem het verhaal van een collega die in een winkel een vrouw met drie kinderen aantrof. Haar echtgenote was even daarvoor neergeschoten op straat.
Mensen die in de stad zijn mogen hun plek niet verlaten of worden snel naar een schuilplaats gedirigeerd. Ik zit vast in een restaurant en word, als ik me op straat begeef om verslag uit te brengen voor de radio en het NOS Journaal, hardhandig verwijderd.
Een van de mensen die in de binnenstad loopt tijdens de aanslag is de Nederlandse lobbyist Robbert Baruch. Hij wordt gesommeerd de straat te verlaten en mag schuilen, met 50 andere mensen in een veel te kleine kelder. Ik heb met hem, de volgende dag deze video opgenomen.
Ooggetuige in Straatsburg
Ministerraad is nu risicowedstrijd
Wat op papier zo’n mooi idee was, is ontaard in een felle risicowedstrijd. In Barcelona worden vrijdag ruim 9000 agenten ingezet om de orde in de stad te handhaven. De aanleiding is geen treffen tussen twee rivaliserende clubs, maar de vergadering van de Spaanse ministerraad in de Catalaanse hoofdstad. Rop Zoutberg bericht.
De regering van Pedro Sánchez vergaderde al eerder eens in Sevilla, en doet dat vrijdag in Barcelona. De gedachte is zo de betrokkenheid van het landsbestuur bij de autonome Spaanse regio’s te onderstrepen. “We erkennen zo de diversiteit van Spanje, en laten zien dat niet alle politiek alleen via Madrid loopt”, zei Sánchez na afloop van de Europese Raad.
Maar daar denken separatistische groepen heel anders over. Onder andere Comités ter Verdediging van de Republiek grijpen de dag aan voor flinke protesten tegen de Spaanse regering.
Spanningen in Catalonië liepen afgelopen week opnieuw op na uitlatingen van regiopresident Quim Torra, die ineens pleitte voor een gewelddadige ‘Sloveense oplossing’ van het conflict. Ook de hongerstaking van vier Catalaanse politici, vastgezet voor hun betrokkenheid bij het referendum van 2017, begint nu mee te spelen. Een van de hongerstakers werd vrijdag opgenomen in een ziekenhuis na veertien dagen weigeren van voedsel.
Niet te soepel
Schone lucht voor de inwoners van Brussel, Parijs en Madrid. Dat is de kern van rechtszaak die de drie steden hadden aangespannen tegen de Europese Commissie. Volgens de drie steden zitten hun inwoners met vieze lucht, doordat de Commissie te soepel is omgegaan met dieselnormen. Thomas Spekschoor van NOS Bureau Europa bericht.
De zaak draait om het verschil tussen uitstoottesten in een laboratorium of op de weg. In het grote dieselschandaal bleek dat auto’s van bijvoorbeeld Volkswagen en Fiat de laboratoriumtesten doorkwamen dankzij sjoemelsoftware. Die liet de auto in een laboratorium veel schoner presteren dan op de weg.
De Europese Commissie besloot daarop versneld andere testen in te voeren. Die gaan uit van de werkelijke prestaties op de weg. Veel auto’s zouden die testen nooit halen als daarbij dezelfde strenge normen worden gehanteerd als in het laboratorium. Daarom besloot de Commissie, onder zware druk van autoproducerende landen, veel hogere uitstoot toe te staan voor deze nieuwe testen.
Maar dat mocht niet
De Europese rechter bepaalt nu dat de Commissie die soepele testen nooit had mogen toepassen. Steden die kampen met vieze lucht, ondervinden er nadeel van, zegt de rechter. Brussel, Parijs en Madrid zeggen dat ze van alles doen om de lucht in hun steden schoner te krijgen, maar al die inspanningen worden tenietgedaan door de soepele normen.
De rechter eist nu dat de Commissie binnen een jaar met nieuwe, strengere testen komt. Alleen als er een hoger beroep komt, kan dat nog wat langer worden uitgesteld.
Steden houden nog wel jaren last van de soepele normen. Alle auto’s die de afgelopen jaren zijn goedgekeurd, behouden die goedkeuring en mogen gewoon op de weg blijven.
De techniek
Even het technische verhaal. De strengere uitstootnormen zouden in twee fasen komen. De Europese Commissie maakte dat compromis met de autofabrikanten om ze de tijd te geven hun motoren schoon te maken.
  • In fase een mogen auto’s 168 mg/km (milligram per kilometer) NOx uitstoten. Dat zou oorspronkelijk 80 zijn.
  • In fase twee (ingang januari 2020) moet dat teruggebracht zijn tot 120 mg/km in plaats van 80.
Dat beleid zou aangescherpt worden, maar dat is tot op heden niet gebeurd.
Bas Eickhout van Groen Links noemt het hele voorstel van de Commissie een truc en Gerben-Jan Gerbrandy van D66 noemt het onwettig.
Dit is een belangrijke overwinning voor steden die hun inwoners schone lucht willen bieden. Het bevestigt het oordeel van de Parlementaire enquêtecommissie over het dieselschandaal. Autofabrikanten toestaan om dieselauto’s meer dan dubbel zo vervuilend te maken, is onwettig. Het duurt even, maar de auto-industrie zal stevig rekening moeten houden met strengere normen.”
Ho ho ho
Een 26–jarige Samische man uit Noord-Noorwegen vecht tegen de regering om de slacht van een groot deel van zijn rendieren tegen te houden. De Noorse regering wil het aantal rendieren beperken omdat de dieren in de vrije natuur grazen en er vooral in de winter te weinig voedsel is. Deze week stemde het Noorse parlement over de zaak: de man moet vóór Nieuwjaar het grootste deel van zijn rendieren afmaken, anders doet de overheid dat voor hem. Scandinavië-correspondent Rolien Créton bericht.
Het wordt in Noorwegen gezien als de strijd van David tegen Goliath. Jovsset Ante Sara begon zijn bedrijf op 18-jarige leeftijd met 71 rendieren. Hij wilde de Samische traditie voortzetten en net als zijn vader en grootvader van de rendierhouderij leven. De Sami, de oorspronkelijke bevolking in Noord-Scandinavië en Rusland, werden decennialang onderdrukt en als minderwaardig beschouwd. Vooral jonge Sami vechten voor het behoud van hun cultuur en taal.
Zo ook Jovsset Ante Sara, die in 2013 door hard werken een groep van 150 rendieren had opgebouwd. Vervolgens kreeg hij een aanmaning van de Noorse overheid: net als andere rendierhouders in de omgeving moest hij een groot deel van zijn rendieren afmaken. In het district Finnmarken is er te weinig voedsel voor de dieren. Rendieren eten een speciaal soort mos en vooral in de winter is het moeilijk voor de dieren om dit mos onder een dik pak sneeuw vandaan te schrapen.
Hoe nu verder?
Volgens de regering zijn er teveel kalveren die mager zijn en verhongeren. Sara kreeg te horen dat hij slechts 75 rendieren mocht behouden: te weinig om van te kunnen leven en daarmee de doodsteek voor zijn bedrijf. Rendierhouders in de omgeving kwamen te hulp: ze boden aan om zelf meer rendieren dan verplicht af te maken, om daarmee Sara te sparen. Maar de regering weigerde deze oplossing te accepteren. Vervolgens besloot Sara in de aanval te gaan. Als eerste rendierhouder in de geschiedenis begon hij in zijn eentje een rechtszaak tegen de staat. Hij werd zowel door de rechtbank als het gerechtshof in het gelijk gesteld. Maar de Noorse overheid ging in hoger beroep en won uiteindelijk na een uitspraak van de Hoge Raad.
Inmiddels heeft Sara al zijn hoop gevestigd op de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. De zaak werd eerder dit jaar in behandeling genomen en Sara wil dat Noorse regering op de uitspraak van de VN wacht. Maar het Noorse parlement besloot deze week, met een krappe meerderheid van drie stemmen, om vast te houden aan de deadline: Sara moet het grootste deel van zijn rendieren voor nieuwjaar afmaken.
Volgens de Noorse regering is het niet realiseerbaar om een uitzondering voor Sara te maken. Maar veel Sami zijn woedend: volgens hen wordt het jonge rendierhouders onmogelijk gemaakt om hun cultuur in leven te houden. Ook staan de gebieden waar de rendieren grazen steeds vaker onder druk, door bijvoorbeeld mijnbouw, legeroefeningen of waterkrachtcentrales. Verwacht wordt dat Sara niet toegeeft aan de eis van de regering en daarmee is het onduidelijk hoe dit conflict wordt vervolgd.
Nepkasteel
Mitra Nazar berichtte een paar weken geleden al over de corruptie in Bulgarije. Het Europees Parlement organiseerde een hoorzitting en nu is er een documentaire over een nepkasteel dat met Europees geld is gebouwd. De Telegraaf bericht erover.
Het gaat om de burcht van Krakra, een kasteel uit de 11e eeuw dat met onder meer EU-geld is gerestaureerd. Documentairemaker Marijn Poels deed samen met PVV-Europarlementariër Olaf Stuger onderzoek in het Oost-Europese land en kwam tot de conclusie dat er een plastic kasteel is neergezet dat met de historische realiteit niets te maken heeft. Het lijkt nog het meest op een Playmobil-bouwwerk dat te lang in de regen heeft gestaan.
Kijk hier naar de trailer:
Regionale Subsidies - Europa betaalt voor plastic nepkasteel
En verder
Is er morgen een gesprek met Frans Timmermans in de rubriek Brussel bij Nacht op NPO Radio 1 met Sander van Hoorn.
Maken de Brusselse instellingen zich op voor de laatste werkweek van het jaar
Zijn er demonstraties in Hongarije tegen de zogenoemde slavenwet, waarin geregeld wordt dat werknemers per jaar 400 uur kunnen overwerken zonder dat werkgevers daar meteen voor hoeven te betalen. En zijn de demonstranten boos over nieuwe administratieve rechtbanken waar rechters direct door de regering kunnen worden benoemd.
En is volgende week de laatste nieuwsbrief van dit jaar.
Deze nieuwsbrief kwam tot stand met medewerking van Sander van Hoorn, Rop Zoutberg, Mustafa Marghadi, Beau Heimensen, Kees van Dam, Mitra Nazar, Conny Keessen, Rolien Créton, Tim de Wit, Judith van de Hulsbeek, Frank Renout, Arjan Noorlander, Elise van Zijst, Tijn Sadée, Hans Brom en Thomas Spekschoor.

Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Brussel Inside met Revue.